Memento dla wszystkich

Przed zbliżającymi się, pozbawionymi niezbędnej głębszej refleksji, obchodami 100-lecia niepodległości należy wiedzieć, że jesteśmy na najlepszej drodze ku kolejnej jej stracie.

 

W początkowych latach III Rzeczpospolitej, w jednym z pierwszych numerów „Nie” Jerzy Urban pisał – oceniając ówczesną politykę – że nowi włodarze naszego kraju doprowadzą do sytuacji, w której powtórzy się tragiczna historia, a podzielona Polska znajdzie się pod protektoratem obcych. Wtedy, pomimo krytycznego oglądu postsolidarnościowej władzy, i mnie, i zapewne innym czytelnikom, powyższa prognoza wydawała się co najmniej przesadzona, i traktowałem ją tylko jako bardzo mocny, protestacyjny głos publicysty. Samospełniającym się proroctwem, w myśl niektórych socjologów, ta wizja niewątpliwie nie była, ale jednak…

 

W swoim czasie

szczekaliśmy na siebie, jak to lapidarnie określił, podczas naszego spotkania, prof. Andrzej Romanowski. Dziś każdą jego prasową wypowiedź, podobnie jak Bronisława Łagowskiego i Ludwika Stommy, czytam z wielkim zainteresowaniem, bowiem przynoszą nie tylko myśli poparte głęboką wiedzą i żelazną logiką, ale także wyrażają, tak rzadko okazywaną wśród polskich intelektualnych elit, odwagę w nazywaniu po imieniu rzeczy oczywistych.
Na przykład – warto przypomnieć – Andrzej Romanowski uważa, że „wszelka sensowna dyskusja… musi zacząć się od przyjęcia tezy o historycznej zasłudze polskich komunistów. Bo tylko oni – namiestnicy Stalina – mogli zbudować powojenne państwo polskie”.
Opublikowany w ostatnim sobotnio-niedzielnym magazynie „Gazety Wyborczej” esej Profesora pt. „Jak zepsuliśmy polski zegarek” powinien być powszechnie czytany, przede wszystkim na zapełnionych sejmowych i senackich salach oraz w siedzibach wszystkich polskich partii i ugrupowań politycznych. Niestety nie można liczyć na Kościół katolicki, którego cele – pisze Romanowski – niekoniecznie są zbieżne z polską racją stanu. No i także na beneficjentów różnych 500+,300+ oraz wszystkich innych+, i tych pozostałych, którym takie rozważania przeszkadzają w konsumpcji piwka.

 

Pierwsza konstatacja

prezentowanego tekstu dotyczy współczesności: „Bo czegoś takiego jak III Rzeczpospolita nigdy nie zaznaliśmy. Państwo przedrozbiorowe miało granice wschodnie dość płynne, a było niemal wyłącznie domeną szlachty. Państwo międzywojenne po rozstroju sejmowładztwa prowadziło dyktaturę. Obie te Rzeczpospolite padły łupem sąsiadów. Państwo powojenne, noszące od 1952 r. nazwę Polska Rzeczpospolita Ludowa, nie stało się przedmiotem obcej agresji, wykazało ponad dwa razy dłuższą trwałość niż Polska międzywojenna, a kształt terytorialny przekroczył czas jego istnienia. Ale było to państwo niesuwerenne, z egzotycznym ustrojem, strzeżone przez potężnego hegemona, państwo partii. Wcześniejsze zaś polskie państwa kadłubowe – Księstwo Warszawskie i Królestwo Polskie – byty zależne od woli mocarstw i upadały wraz z wojnami czy powstaniami. Na takim tle III RP doprawdy nie miała konkurencji. A i sukces, jaki osiągnęła, był na miarę tysiąclecia”.
Współczesna Rzeczpospolita była niewątpliwie historyczną szansą Polaków, acz niestety przez nich samych, konkretnie przez postsolidarnościowe rządy i prawicę, częściowo tylko wykorzystaną, za przyczyną kolejnych ideologicznych dogmatów i politycznych fobii. Narodziła się, jak poprzednio w 1918 roku, w wyjątkowo sprzyjających międzynarodowych okolicznościach, ale i dzięki nadzwyczajnemu gremium postaci – co prawda z odmiennych czy nawet wrogich obozów politycznych – dostrzegających jednak ten moment, w którym można i należy zacząć zaprowadzać inny porządek na naszej ziemi. Świadomość wyczerpania się wcześniejszych atutów Polski Ludowej i obowiązującej ideologii była powszechna nie tylko w licznych kręgach władzy, a socjaldemokratyczny kierunek przemian został zaakceptowany przez zdecydowaną większość aktywnych członków rozwiązywanej PZPR.
Nadzieję na lepszą Polskę mieli wiec nie tylko byli opozycjoniści, czego nie dostrzega się i o czym tak niewiele dziś się mówi. Niestety, poza niewątpliwymi osiągnięciami III RP, za dużo było w niej niespełnionych obietnic, nieprawości, łamania prawa, rozlicznej ekonomicznej prywaty i najzwyklejszej społecznej znieczulicy. Nie wystarczyło dla jej sukcesu zaklinanie rzeczywistości ciągle powtarzanym hasłem o odzyskanej wolności.

 

Przyczyn aktualnej

sytuacji w Polsce poszukuje autor w szerokiej panoramie historycznej, sięgającej czasów średniowiecza, w okresach późniejszych i w szczególnych losach tej części Europy, nie będącej ani jej zachodem, ani też wschodem. Przywołuje także liczne, minione głosy ostrzeżenia o „polskiej młodości i kruchości”, zagrażającym jej dalszemu istnieniu. Opisując bardzo niepochlebnie fenomen i stan PiS-owskiego sukcesu odczytuje go również, co zresztą stanowi kontynuację rozważań sprzed wielu lat, w szczególnych cechach Polaków, potwierdzonych licznymi, także zagranicznymi, krytycznymi opiniami. Kończy te rozważania słowami: „Ale jest też PiS partią gorszą, bo ustrój wodzowski jest tu posunięty dalej niż w PZPR, a opresja płynie z wewnątrz, z samych narodowych trzewi. Wobec komunistycznej indoktrynacji można było zatkać uszy jako przed czymś obcym i narzuconym, można się było przed nią schronić w kościele. Przed indoktrynacją PiS-owską nie ma schronienia. No i komuniści – cokolwiek powiedzieć – rządzili się racją stanu państwa, które zostało im dane. PiS, deklamując o państwie i narodzie, okazuje się antypaństwowy i antynarodowy równocześnie”.

 

Druga konstatacja

dotyczy więc naszych perspektyw: „A przecież przed 30 prawie laty ofiarowano nam więcej niż złoty róg w „Weselu”. Uzyskaliśmy niemal za darmo, bez kropli krwi, niepodległość i demokrację, przyjazne granice, NATO i Unię Europejską. Dziś własne, polskie ręce rozmontowały najlepszą Rzeczpospolitą w polskich dziejach. Nie mając pod ręką państwa zaborczego, podniesiono rękę na państwo własne. Gdy więc horyzont polityczny ostatecznie się zachmurzy, gdy Tramp porozumie się wreszcie z Putinem, to przynajmniej nie krzyczmy, że Europa nas zdradziła. Europę zdradziliśmy my sami. Europa, tak zresztą jak Polska, okazała się dla Polaków zbyt trudnym wyzwaniem”.

 

Toczący się z wielkim sukcesem

sondażowy walec Prawa i Sprawiedliwości wywołuje, co zrozumiałe, takie właśnie ponure prognozy i, bardzo możliwe, jeszcze gorsze perspektywy. Stanowiąc protest przeciw obecnej polskiej rzeczywistości mają zachęcić innych – przede wszystkim inteligencję, klasy średnie, ludzi młodych (bo nie robotnicy i chłopi czytają ten tytuł) – do antypisowskiego czynu, gdyż w przeciwnym razie Polska może przestać istnieć nie tylko jako państwo demokratyczne ale i suwerenne.
Natomiast Witold Gadomski w swoim czasie napisał, że uwzględniając zasadnicze podziały w opozycji, nie wierzy w żaden wspólny, zorganizowany ruch antypisowski, a szansę na zwycięstwo widzi w destrukcji i rozpadzie Zjednoczonej Prawicy. Biorąc pod uwagę deklarację Jarosława Kaczyńskiego, iż nie wybiera się na polityczną emeryturę, przyjdzie nam jeszcze długo czekać na ten rozkład PiS, jeśli w ogóle my go doczekamy.

 

Mimo tych niepocieszających przewidywań

rodzi się w Polsce bardziej optymistyczna realność, oparta na poszukiwaniu przyczyn obecnego stanu rzeczy. Robert Biedroń mówi: „Chcę, żeby ludzie poczuli, że nie jesteśmy już na zawsze skazani na tę alternatywę, którą znamy. Czyli że albo będzie tak, jak dotąd mówiła opozycja: będziecie mieli wolność, ale jesteście zdani tylko na siebie. Albo jak to, co proponuje obecna władza: damy wam wsparcie materialne, ale odbierzemy wam wolność i wszystko w państwie będzie tak, jak my chcemy. W 2018 roku Polki i Polacy zasługują na jedno i drugie – godne warunki materialne i osobistą wolność. I że nie musimy ciągle patrzeć na tę polityczną jatkę, lecz możemy się zająć wprowadzaniem nowych pomysłów i rozwiązań, które poprawią nasze życie.” I dodaje: „Polacy jednak umieją ważyć, co jest dla nich ważniejsze: czy autorytaryzm w imię ochrony tradycyjnych wartości i tożsamości, czy europejska stabilizacja i bezpieczeństwo. Wiedzą, że skoro stoję w obronie geja lub feministki, to stanę też w obronie wyrzuconych z pracy”.

 

Silny samorząd, demokratyczna Polska

to hasło wyborcze SLD-Lewica Razem, ale równie celnym jest stwierdzenie Włodzimierza Czarzastego: „Uważamy, że nie może być tak, że jedynym spoiwem budowania jakiejkolwiek koalicji jest nienawiść do PiS. Uważamy, że przyszłość Polski, sposób w jaki będzie wyglądała programowo, jest ważniejsze niż nienawiść… w Polsce toczy się dyskusja czy mają być dwa bloki – PiS i anty-PiS, czy oparty na programach model trzech bloków – PiS-owski, chadecko-liberalny pod przywództwem Platformy Obywatelskiej i socjaldemokratyczno-progresywny. Każdy ma prawo do swojej drogi. My, SLD Lewica-Razem opowiadamy się za tym drugim rozwiązaniem, opartym na systemie wartości, na wizji państwa, na przyszłości Polski” – zadeklarował Czarzasty. Ponadto skierował także ofertę pomocy Robertowi Biedroniowi, o ile ten stworzy program lewicowy i będzie chciał stanąć na czele ruchu lewicowego.

 

A może jednak nie jest

z tymi Polakami najgorzej, bowiem nie raz dowiedli, i niekoniecznie w walce, że potrafią zbudować Gdynię i Centralny Okręg Przemysłowy, ale także odbudować kraj po straszliwych pożogach, dwukrotnie scalić Polskę w nowych granicach, dokonać wielkich dzieł oświatowych i industrialnych, ale także zachować umiar, odpowiedzialność i narodowe porozumienie. Miejmy więc nadzieję, że gorsze pisowskie zło nie wyprze na dłużej lepszego, polskiego dobra.

 

Ps. Tekst prof. Romanowskiego opatrzony jest informacją, że poleca go redaktor Adam Michnik, zapewne nadal nie świadom, że do aktualnego, naszego bagna pośrednio się także przyłożył ze swoją gazetą.

Głos lewicy

Przemówienie W. Czarzastego na konwencji SLD

Nie ma wroga na lewicy, ale też nie ma wroga wśród opozycji. Współpraca musi być oparta na rozumie, braku obłudy, na jasnym stawianiu spraw, partnerstwie oraz wzajemnym szacunku wszystkich stron opozycji. W Polsce toczy się dyskusja, czy mają być dwa bloki: PiS i anty-PiS, czy też oparte na programach trzy bloki: PiS-owski; chadecko-liberalny, pod przywództwem Platformy Obywatelskiej oraz socjaldemokratyczno–progresywny. Każdy ma prawo do swojej drogi. My – SLD Lewica Razem opowiadamy się za tym drugim rozwiązaniem, za rozwiązaniem opartym na systemie wartości i jasnej wizji państwa. Nie może być tak, że jedynym spoiwem jakiejkolwiek koalicji jest nienawiść do PiS-u. Ważna jest wizja państwa i to jak Polska będzie wyglądać po tym jak PiS odda władzę, to wszystko jest ważniejsze niż nienawiść. Pragniemy państwa świeckiego z: lekcjami religii poza szkołą, wypowiedzianym konkordatem, opodatkowaniem kleru oraz traktowaniem duchownych równo ze wszystkimi obywatelami. Pragniemy państwa tolerancyjnego, gwarantującego prawa mniejszościom oraz związkom partnerskim. Pragniemy państwa wolnego od antysemityzmu i rusofobii. Pragniemy państwa prawa, przestrzegania Konstytucji, państwa w którym nie odbiera się praw nabytych. Pragniemy państwa wolnościowego, gwarantującego wszelkie prawa kobietom. Pragniemy państwa odnoszącego się z szacunkiem do historii: odbudowy kraju po II wojnie światowej, zagospodarowania ziem odzyskanych, NSZ i Żołnierzy Wyklętych. Proponujemy sprawiedliwy system podatkowy, w którym w większej części obciążeni będą bogatsi, a w mniejszej mierze biedni. Uznajemy własność prywatną, państwową i spółdzielczą jako równoprawne własności. Pragniemy państwa prawa, przestrzegania Konstytucji, państwa w którym nie odbiera się praw nabytych. Będziemy wspierać samorządy i społeczeństwo obywatelskie, aby były jak najsilniejsze. Gwarantujemy sprawną opiekę zdrowotną i socjalną, które to polityki będą szczególnie skierowane do starszego pokolenia. Opowiadamy się za niskim wiekiem emerytalnym, likwidacją umów śmieciowych oraz większą kwotą wolną od podatku, co szczególnie pomogłoby zarówno młodym, jak i starszym obywatelkom i obywatelom. Proponujemy dostęp do tanich mieszkań, darmowych żłobków i przedszkoli. Pragniemy państwa, które będzie gwarantowało równą możliwość startu, równy dostęp do edukacji, kultury i służby zdrowia. Wszystko to możemy osiągnąć we współpracy ze związkami zawodowymi – OPZZ, z którym 22 września będziemy walczyli o wyższe płace w polskiej budżetówce. Wiele spraw, które wymieniłem są charakterystyczne dla socjaldemokracji. Jeżeli stworzymy jeden blok opozycji wobec PiS-u, to jestem przekonany, iż ludzie, którzy będą chcieli głosować na koalicję SLD Lewica Razem, nie będą chcieli głosować na Platformę Obywatelską, a ci którzy głosują na Platformę z wielu względów nie będą chcieli głosować na nas. I dlatego takie połączenie i wspólny start, pomimo D’Hondta, nie da synergii. Obecność pana Arłukowicza, Rosatiego czy Napieralskiego w Platformie nie wpłynęła na wprowadzenie tam lewicowych postulatów, nie zmieniło się nastawienie PO do: praw kobiet, IPN-u, wieku emerytalnego; nie pomogło służbie zdrowia, nie zobiektywizowało ich polityki historycznej. Nie zniosło też odpowiedzialności wobec osób, którym odbierane są prawa nabyte. Zwykle ideały lewicy są dla PO ważne na miesiąc przed wyborami, a zapomina się o nich w godzinę po wyborach. Tak samo będzie z Barbarą Nowacką. Nie wierzę w nagłe zajęcie się prawami kobiet przez Platformę. Nie wierzę w nagłe zajęcie się przez PO prawami związków partnerskich. Nie wierzę, że nagle bogatsi będą płacili wyższe podatki, a biedniejsi w ogóle lub niższe. Nie wierzę, że zmieni się pogląd na obniżony wiek emerytalny. Powiem tak po ludzku, iż kapitalizm Platformy Obywatelskiej wycenił Inicjatywę Polską na jedną jedynkę do Warszawy, na jedną jedynkę do sejmiku oraz obietnicę jednego miejsca do Sejmu bądź też Parlamentu Europejskiego. Mogliście Państwo startować z list partii Razem, albo SLD. Wybraliście swoją drogę. Nazywajmy rzeczy po imieniu. Czy naprawdę myślicie, że połączenie SLD i Platformy Obywatelskiej w Koalicji Obywatelskiej zwiększy poparcie dla tej koalicji z 22 proc. do 40 proc., czyli poparcia, którym cieszy się dziś PiS? Pragniecie nas obciążać swoją nieudolnością rządów w 15 samorządach województw oraz nieudolnością 160 posłów. Czy naprawdę chcecie obciążać polską lewicę dwoma kadencjami swoich rządów, a po których przejął władzę PiS?

Czy dołączając do Waszej chadeckiej rodziny i Waszej chadeckiej wizji świata czworo polityków zmieni Waszą politykę, czy to ta czwórka będzie musiała to zrobić? Czy chcecie, aby Polki i Polacy głosując na Barbarę Nowacką wybierali Michała Ujazdowskiego, który uważa homoseksualizm za chorobę. Kto weźmie odpowiedzialność po stworzeniu jednego anty-PiS-owskiego bloku za zniknięcie z agendy politycznej takich spraw jak: świeckość państwa, prawa wolnościowe, prawa kobiet, obiektywne podejście do polityki historycznej. Pytam się, kto weźmie za to odpowiedzialność? Przez najbliższe lata nie będzie rozmawiać na ten temat? Nie będziemy żadnego z tych problemów rozwiązywali? Czy zajmą się nimi tylko redakcje gazet, telewizji, radia czy też tygodników? Nie wpychajcie nas na siłę do chadecji! Polska lewica się na to nie zgadza!

Odnoszę wrażenie, że cała ta dyskusja bardziej dotyczy kto będzie liderem po stronie opozycji, niż walki o demokratyczne państwo, o wizji Polski po rządach PiS-u. Nie bierzecie, politycy Platformy Obywatelskiej, pod uwagę następującej sytuacji, że poza PiS i PO jest jeszcze stowarzyszenie pana Kukiza, które wprowadziło do polskiego parlamentu osoby podejrzewane o poglądy faszystowskie. Czy chcecie, aby Polską rządził PiS i chory na władzę Jarosław Kaczyński, wraz z człowiekiem, który współpracuje z ludźmi, którzy nie myślą o faszyzmie niejednoznacznie. Nie ma wroga na lewicy, ale też nie ma wroga wśród opozycji. Polska lewica będzie tworzyła silny blok lewicowy, nie przystąpimy do żadnego bloku chadeckiego, bez względu na to ile nam zaproponują jedynek i dwójek. I nie będziemy mówili, że robimy to w imię wielkich ideałów walki o demokrację, bo to po prostu byłaby nieprawda! Tu z Dąbrowy Górniczek apeluję do wszystkich partii opozycyjnych następujący pakt. Zbierzmy się i ustalmy trzy zasady.
Zasada pierwsza, wszyscy pilnujemy uczciwości wyborów samorządowych.
Zasada druga, w II turze głosujmy na kandydata z opozycji demokratycznej. Zasada trzecia, zobowiążmy się, że po wyborach samorządowych nie będziemy tworzyć koalicji z PiS-em.
Chcę to usłyszeć od Grzegorza Schetyny, niech powie, że się zgadza, niech się do tego odniesie. Ale potem będę prosił o uczciwość, aby nie powtórzyło się głosowanie jak w Słupsku, gdzie PO wraz z PiS oddała głosy przeciwko Robertowi Biedroniowi. Czy też w Gorlicach przeciwko burmistrzowi z SLD Rafałowi Kukli, a zrobiliście to. Ponieważ czasami PO-PiS jest Wam w sercach bliższy, niż to co macie na ustach.
Trzy punkty, zapraszam wszystkich, którzy są opozycją. Zapraszam również Kukiza, ponieważ codziennie krytykuje PiS. Podpisz się bracie pod takim paktem. Przynajmniej będziemy wiedzieli w co gramy. Wszystkie badania, które są obecnie przeprowadzane pokazują, iż jakbyśmy naprawdę do tego uczciwie podeszli, to przynajmniej w sejmikach samorząd nadal będzie samorządem. Pragnę budować silny blok lewicy! Wspólnie z naszymi dwudziestoma partnerami, a także każdym kto uważa się za lewicę, musimy zbudować silny blok przed wyborami parlamentarnymi. Usiądźmy wspólnie, bez warunków wstępnych, jeden dzień po wyborach samorządowych spróbujmy stworzyć blok socjaldemokratyczny, progresywny! Z tego miejsca pragnę skierować ciepłe słowa do Roberta Biedronia, myślimy o Tobie dobrze. Jeżeli będziesz chciał stworzyć program lewicowy i będziesz chciał stanąć na czele ruchu lewicowego, to witamy w rodzinie. Ale jeżeli ten program będzie tylko fajny, to życzymy Ci szczęścia. Nie ma demokracji w Polsce bez silnego samorządu. Wszyscy nasi samorządowcy będą upowszechniać lewicowy program, bliższy społeczeństwu. Wszyscy zostaną zobowiązani do tego, aby bardziej stawiać na człowieka, bardziej w niego inwestować i pomagać ludziom, niż inwestować w infrastrukturę. Nadszedł czas na inwestycje w człowieka! Nasz program będziemy upowszechniać za pomocą naszych 24 000 kandydatek i kandydatów. Uważamy za skandal, iż władza PiS-u zapowiada, że w tylko w tych samorządach, w których będą rządzić pojawi się wsparcie od rządu. To jest skandaliczne, wszystkie samorządy są ważne, ale wpierw trzeba rozumieć co to jest samorząd i na czym polega istota demokracji samorządowej. Złotówkę lepiej widać z danego samorządu, niż z Warszawy. PiS tego nie rozumie. Przetrwaliśmy jako lewica najgorszy czas po wyborach parlamentarnych, mam nadzieję, że nauczyło to nas pokory. Ja osobiście nabrałem pokory. Jak dwa i pół roku temu zaproponowałem, aby wszyscy byli parlamentarzyści wystartowali w wyborach samorządowych, to było dużo w tej sprawie dyskusji, dziś staje się to faktem. W tej chwili wiem jedno, polska lewica się zmobilizowała. Ludzie odpowiedzialni powiedzieli – stajemy przy Was, walczymy oto, aby polska lewica w samorządach wzięła władzę, aby w wyborach do Parlamentu Europejskiego zdobyć jak najwięcej posłów, i aby wrócić do Sejmu. Będziemy współrządzili w wielu sejmikach, chcemy zwyciężyć i wystawiliśmy armię ludzi, którzy wiedzą jaką drogą pójść.

Apel o wspólną walkę Konwencja SLD

„Silny samorząd, demokratyczna Polska” – zorganizowana pod takim hasłem konwencja Sojuszu Lewicy Demokratycznej oraz ugrupowań partnerskich nie przyniosła szczególnego zaskoczenia. Mowa była głównie o konieczności zwarcia szyków przez opozycje w obliczu zagrożenia ze strony obecnego obozu władzy oraz konieczności szerokiej współpracy w obrębie samej lewicy.
Zjazd wyborczy Sojuszu został zorganizowany w „czerwonym mieście”, czyli bastionie partii – Dąbrowie Górniczej. Zgromadzenie zainaugurował prezydent tego miasta Zbigniew Podraza. Następnie na mównicy pojawił się przewodniczący Sojuszu Włodzimierz Czarzasty, który w trzech punktach nakreślił to, co jego zdaniem powinno być priorytetem dla przeciwników PiS. – Jak uważacie, że chcemy walczyć o przyszłość naszego kraju, o Polskę demokratyczną, zbierzmy się i ustalmy trzy zasady. Zasada pierwsza: wszyscy pilnujemy uczciwości wyborów samorządowych. Zasada druga: w drugiej turze głosowania wszyscy popieramy osoby z opozycji demokratycznej. Zasada trzecia: zobowiążmy się, że po wyborach samorządowych nie będziemy tworzyć koalicji z PiS-em – mówił Czarzasty. Jeśli chodzi o lewicę, Czarzasty zaznaczył też istotną role Roberta Biedronia, pod warunkiem, że polityk ten sam zdecyduje się na lewicowy program i wyrazi aspiracje do bycia liderem postępowego obozu.
– Chciałbym ciepłe słowa skierować do Roberta Biedronia. Myślimy, Robert, o tobie dobrze. Jeżeli stworzysz program lewicowy i będziesz chciał stanąć na czele ruchu lewicowego, witamy w rodzinie i pomożemy. Ale jeżeli ten program będzie tylko fajny, życzymy ci szczęścia – powiedział lider SLD. Przewodniczący wskazywał też niekonsekwencje w podejściu liberałów do prezydenta Słupska, którzy z jednej strony pokazowo wyciągają do niego rękę, a z drugiej – działają przeciwko niemu. Czarzasty odniósł się również do innych przypadków takiej niekonsekwencji.
– Chcę to usłyszeć od Grzegorza Schetyny. Niech powie, że się zgadza, niech się do tego odniesie. Ale potem będę prosił o uczciwość. Czyli nie będziemy razem z PiS-em głosowali w Słupsku przeciwko Robertowi Biedroniowi, a zrobiliście to. Nie będziemy razem z PiS-em głosowali w Gorlicach przeciw burmistrzowi SLD Rafałowi Kukli, a zrobiliście to – bo czasami PO-PiS jest wam w sercach bliższy, niż to, co macie na ustach – wskazywał lider Sojuszu. Przewodniczący podczas swojego wystąpienia momentami wyraźnie przesadził z koncyliacyjnym gestem. Jego zdaniem w obrębie antypisowskiej koalicji mógłby się również znaleźć Paweł Kukiz. – Zapraszam wszystkich, którzy uważają, że są opozycją, zapraszam również Pawła Kukiza, bo przecież codziennie krytykuje PiS. Podpisz się, bracie, pod takim paktem, przynajmniej będziemy wiedzieli, w co gramy – dodał przewodniczący SLD. – Wszystkie badania przeprowadzone w ostatnim czasie mówi, że jakbyśmy naprawdę uczciwie do tego podeszli, a nie kupując ludzi w tę, albo tamtą stronę, to przynajmniej w sejmikach samorząd nadal będzie samorządem – przekonywał Czarzasty, zaznaczając jednak, co warto podkreślić, że to właśnie Kukiz odpowiada za wprowadzenie do parlamentu polityków kojarzonych z ideologią faszystowską.
Czarzasty zaznaczył, że wybory samorządowe to dobry moment do zaprezentowania lewicowych wartości dla jego partii. – Samorząd jest dla nas bardzo ważny. Nie ma demokracji w Polsce bez silnego samorządu. Wszyscy nasi radni, którzy zostaną radnymi, zostaną zobowiązani, aby bardziej stawiać na człowieka, inwestować w człowieka, pomagać człowiekowi, niż inwestować i infrastrukturę. Jest czas na inwestycje w człowieka i chcemy w naszych programach, poprzez 24 tys. kandydatów, których zgłaszamy, to upowszechniać – zapewnił.
Głos zabrał także Sekretarz Generalny SLD Marcin Kulasek, który mówił o tym z jak dalekiej drogi musiała powrócić jego partia w ostatnim czasie. – To trzy lata trudne dla Polski i trudne dla lewicy. Dzisiaj walczymy nie tylko o naszą obecność w samorządzie, o realizację naszego programu, ale przede wszystkim o demokrację, o rządy prawa, o przerwanie dominacji Prawa i Sprawiedliwości – powiedział.
Na walce z PiS i przywróceniu normalności skupił się kandydat PiS na prezydenta Warszawy Andrzej Rozenek, który zaznaczył, że jego partia nie zabierze Polakom programów socjalnych uruchomionych przez PIS, a jednocześnie zaakcentował inne ważne sprawy. – Oddamy obywatelom poczucie bezpieczeństwa, przywrócimy Polsce zaszczytne miejsce we wspaniałej, zaszczytnej, wielkiej rodzinie europejskiej, zwrócimy wolność i swobodę obywatelską, odbudujemy społeczeństwo obywatelskie i świeckie państwo – deklarował.

Głos lewicy

Jeszcze będzie normalnie

– Przyjdzie czas, przyjdzie nowa władza i wsadzi połowę obecnie rządzących do więzienia, a tych których nie można będzie wsadzić do więzienia, postawi przed Trybunałem Stanu, co skończy się tym, że nigdy w życiu do polityki nie wrócą – powiedział przewodniczący SLD Włodzimierz Czarzasty komentując obecną sytuację w Sądzie Najwyższym. – Obecna władza wielokrotnie złamała prawo, SLD wróci do sejmu i przywróci ład konstytucyjny – dodał Czarzasty.
– PiS nie będzie wieczny w Polsce. Trzeba im to mówić, trzeba mówić to ich rodzinom, żeby ich żony i mężowie mówili „przestań się wygłupiać, przestań łamać prawo – podsumował szef Sojuszu.
– W niedzielę podpisaliśmy w Poznaniu historyczne porozumienie z partią Razem, Inicjatywą Polską i Zielonymi. Będę robił wszystko, by zjednoczyć lewicę – podkreślił w programie „Graffiti” Włodzimierz Czarzasty.