IZA

2 kwi 2021

Znałem ją 35 lat. To połowa mojego życia. To nie tak miało być.

Twarda Baba – zachwycali się Nią przyjaciele i przeciwnicy. Była symbolem uporu i racjonalności. Była nauczycielką. To ważny element jej człowieczeństwa. „Nie ma ludzi głupich, są tylko niedouczeni” – mawiała. Uczyła (nauczała) wszystkich – Jana Łopuszańskiego ze Stefanem Niesiołowskim i Aleksandra Kwaśniewskiego z Leszkiem Millerem. Jak ją wkurzyłem, słyszałem od niej „mądralo”. Ale brzmiało to zgodnie z regułami pedagogiki, z delikatnym wyrzutem, że kwestionuję Jej nauczycielskie kompetencje. Łatwo Ją było zdenerwować. Była wyrazista i pryncypialna, nie lubiła kompromisów, nie uznawała taktyki cofania się. Tak bardzo po polsku.

Kiedy ta szczupła, delikatna brunetka szła korytarzem sejmowym, kłaniali się wszyscy. Jedni z lizusowskim uśmiechem, jak paru marszałków Sejmu. Inni z lękiem – jak kilku premierów i wielu ministrów. Iza chodziła szybko i podobnie działała. Nie umiała kłamać i nie tolerowała oszustów, których w polityce zawsze był nadmiar. Oszukało Ją kilku, po latach wybaczyła im, ale nie zapomniała. Rozmawiałem z Nią przed paroma miesiącami, była zrezygnowana, refleksyjnie nastrojona, ale wzmianka o polityce wyprowadzała Ją z równowagi. Podobnie pewnie sądzą Ania Bańkowska i Danusia Waniek – przyjaciółki politycznej i prywatnej drogi Izy przez życie.
Ja też jakoś się w nią zaplątałem. X Zjazd PZPR i zawołanie „Obudźcie się, towarzysze”. Wtedy pragnąłem Ją poznać, co stało się niewiele później. Potem I Kongres Socjaldemokracji Rzeczypospolitej Polskiej. W imieniu Komisji Wyborczej przedstawiałem kandydatów do Rady Naczelnej – zdawkowe oklaski przy każdym nazwisku i owacja przy nazwisku Sierakowska. Potem codzienne boje z prawicą i marcowa noc w 2004 roku, kiedy przyszła powiedzieć, że odchodzi do nowej partii tworzonej przez Marka Borowskiego. Siedzieliśmy w przesławnym pokoju 103, a emocje i dym papierosowy zasłaniał nam wszystko. Czułem wagę tego spotkania, wiedziałem co tracimy i nie umiałem powstrzymać łez Izy i własnych. Wylało się wtedy z Niej chyba wszystko. Zapamiętałem tę rozmowę na całe życie, mimo, że trwała z pięć godzin.

Nigdy już później nie spotkaliśmy się na tak długiej rozmowie. Iza chorowała, opiekowała się pomimo tego swoją Mamą, wierzyła w kolejne terapie. Jak przestała wierzyć, była tym bardziej dzielna. Do końca.

Najnowsze

Xi Jinping spotkał się z premierem Austrii

Xi Jinping spotkał się z premierem Austrii

Xi Jinping spotkał się w Pekinie z kanclerzem Austrii Christianem Stockerem, podkreślając 55 lat stosunków dyplomatycznych, wzajemne zaufanie i rozwijającą się współpracę. Obaj przywódcy opowiedzieli się za pogłębianiem kontaktów gospodarczych, kulturalnych i międzyludzkich, multilateralizmem oraz dialogiem w rozwiązywaniu sporów handlowych. Austria zadeklarowała także współpracę na rzecz stabilności, klimatu i zrównoważonego rozwoju.

Broń kolekcjonerska. Czy w Polsce powstała łatwiejsza droga do uzbrojenia?

Broń kolekcjonerska. Czy w Polsce powstała łatwiejsza droga do uzbrojenia?

Polska otwiera kolejne drzwi do legalnego posiadania broni, ale za fasadą wzmacniania obronności kryje się poważna luka kontrolna. Członkostwo w stowarzyszeniu kolekcjonerskim może ułatwić zdobycie pozwolenia na nowoczesne pistolety, strzelby czy karabinki, bez wykazywania realnego zagrożenia. Żołnierze i wybrani funkcjonariusze zyskują dodatkowe uproszczenia, lecz nie oznacza to automatycznego prawa do broni. Największy problem? Państwo często nie sprawdza ponownie zdrowia właścicieli ani ich dalszej przynależności do stowarzyszeń. Więcej prywatnej broni nie tworzy jeszcze silniejszej obrony. Bez nadzoru to ryzykowna iluzja bezpieczeństwa.

Sprawdź również