Premiera„Małego Księcia” w Teatrze Polskim

18 maj 2023

Ta opowieść jest o tym, że właściwie ocalając siebie, być może ocalamy jakąś część świata – mówi Konrad Dworakowski, reżyser „Małego Księcia” wg Antoine’a de Saint-Exupéry’ego. Premiera na Scenie Kameralnej Teatru Polskiego w Warszawie – w piątek.

„Przede wszystkim chciałem wydobyć z „Małego Księcia” tę warstwę, która pozwoli na porównanie lub zderzenie odmiennych optyk osoby dorosłej i dziecka. Chciałem pokazać, jak oni patrzą na te same tematy i pojęcia” – wyjaśnił reżyser.

„W tym spektaklu stawiamy widzowi młodemu i dorosłemu bardzo trudne zadanie. Myślę, że to przedstawienie wymusza na widzach nieco przestrzeni i ciszy do tego, żeby dokonać niezbędnego namysłu nad światem, w którym żyjemy” – mówił. „Powoduje w nas odarcie nie tyle ze złudzeń, ile z przekonania o naszej nieomylności; o tym, że stworzyliśmy ten świat dobrym, właściwym, mądrym” – wyjaśnił reżyser, dodając, że „dzieciaki też się z tym mierzą”.

„Nam, dorosłym, wydaje się, że to są nasze poważne sprawy. Temat władzy, miłości, śmierci, nienawiści i tego typu pojęć” – zaznaczył, dodając, że „tymczasem dziecko je także obserwuje i na swój sposób rozumie”.

Zapytany, po co wystawiać obecnie „Małego Księcia”, Dworakowski powiedział: „ocaleniu czegoś, co jest dobre w naszym życiu, musi towarzyszyć weryfikacja świata, który proponujemy”. „Trzeba włączyć w to dziecko, bo to ono będzie z tego świata korzystało. To ten świat mu zostawimy” – powiedział reżyser.

„Szybciej, lepiej, więcej. Wszystko wiemy, wszystko mamy. To, czego jeszcze nie mamy, możemy kupić. Szkoda tylko, że nie ma sklepów z przyjaciółmi. Może wtedy mielibyśmy ich więcej… „Mały Książę” z całą pewnością należy do najbardziej znanych lektur dzieciństwa i, jak przystało na powiastkę filozoficzną, także lektur dorosłości” – czytamy w zapowiedzi.

”Mały Książę to opowieść o rzeczach ważnych, którym zbyt często nie poświęcamy wiele uwagi – poetycka, mądra baśń dla dzieci i dorosłych, którzy wspólnie mogą odnaleźć odpowiedź na najważniejsze pytania: co oznacza bycie dorosłym? co dziś oznacza bycie dzieckiem? czy można mieć w dorosłym przyjaciela? czy będąc dorosłym można – i czy warto – ocalić w sobie dziecko?” – napisano o spektaklu.

Przekładu dokonał Jan Szwykowski. Scenografię i kostiumy zaprojektowała Marika Wojciechowska. Muzykę skomponował: Piotr Klimek. Za reżyserię światła odpowiada Paweł Śmiałek.

Występują: Dorota Landowska / Katarzyna Strączek (Róża, Żmija), Tomasz Błasiak / Wojciech Czerwiński (Król, Latarnik, Zwrotniczy), Michał Kurek (Mały Książę), Krzysztof Kwiatkowski (Pijak, Lis), Krystian Modzelewski (Biznesmen, Geograf) oraz Dominik Łoś (Pilot).

Premiera „Małego Księcia” – 19 maja o godz. 19 na Scenie Kameralnej im. Sławomira Mrożka Teatru Polskiego w Warszawie. Kolejne przedstawienia – 20-21 oraz 23-28 maja.

PAU/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...