Karol Nawrocki chce jednoczyć prawicę. Problem w tym, że wśród potencjalnych partnerów znalazło się ugrupowanie Grzegorza Brauna – polityka znanego z antysemickich wystąpień, prorosyjskich poglądów i publicznego negowania zbrodni dokonanych w komorach gazowych Auschwitz. Według ustaleń Onetu otoczenie prezydenta prowadzi rozmowy o włączeniu Konfederacji Korony Polskiej do wspólnego paktu senackiego. Czy w walce o władzę można zaakceptować każdego sojusznika? I czy człowiek stojący na straży Konstytucji powinien patronować porozumieniu z takim środowiskiem?
Nawrocki buduje prawicowy sojusz. Braun przy wspólnym stole?
14 października Onet ujawnił informacje o rozmowach prowadzonych przez otoczenie Karola Nawrockiego z przedstawicielami Konfederacji Korony Polskiej Grzegorza Brauna.
Plan zakłada stworzenie szerokiego porozumienia wyborczego obejmującego Prawo i Sprawiedliwość, Konfederację, Rozwój Plus oraz ugrupowanie Brauna.
Wspólny pakt miałby doprowadzić do wystawienia jednego kandydata prawicy w każdym okręgu wyborczym do Senatu. Takie rozwiązanie ograniczyłoby ryzyko rozbijania głosów pomiędzy konkurujących ze sobą polityków.
Według doniesień Onetu środowisko Brauna mogłoby otrzymać cztery korzystne okręgi wyborcze.
Na razie mówimy o negocjacjach, a nie o zawartej koalicji. Jednak już sama możliwość włączenia Brauna do takiego porozumienia wywołuje fundamentalne pytania o granice politycznej współpracy.
Bo Grzegorz Braun nie jest po prostu kolejnym konserwatywnym politykiem o radykalnych poglądach gospodarczych.
To człowiek, którego publiczne wypowiedzi i działania wielokrotnie wywoływały protesty z powodu antysemityzmu, stosunku do Ukrainy i podważania ustalonych faktów historycznych.
Braun negował komory gazowe w Auschwitz. Tego nie można przemilczeć
10 lipca 2025 roku Grzegorz Braun wystąpił w Radiu Wnet. Podczas rozmowy zakwestionował istnienie komór gazowych w niemieckim nazistowskim obozie Auschwitz-Birkenau.
Stwierdził, że Auschwitz z komorami gazowymi to „fake”.
Prowadzący audycję Łukasz Jankowski przerwał rozmowę.
Wypowiedź Brauna spotkała się z potępieniem między innymi ze strony Państwowego Muzeum Auschwitz-Birkenau i organizacji żydowskich.
Nie była to odmienna interpretacja historii. Było to zaprzeczenie udokumentowanym zbrodniom niemieckich nazistów.
Istnienie komór gazowych oraz masowe mordowanie w nich ludzi, przede wszystkim Żydów, zostały potwierdzone dokumentami, zeznaniami świadków, relacjami ocalałych i badaniami historycznymi.
Nie ma tutaj dwóch równorzędnych wersji wydarzeń.
Holokaust jest faktem historycznym. Negowanie jego mechanizmów nie staje się uprawnioną opinią tylko dlatego, że wypowiada ją polityk posiadający mandat europosła.
I właśnie dlatego możliwość współpracy prezydenckiego otoczenia z ugrupowaniem Brauna ma znaczenie wykraczające daleko poza zwykłą arytmetykę wyborczą.
Nawrocki wie, z kim jego otoczenie może negocjować
W wywiadzie dla „Rzeczpospolitej” Karol Nawrocki został zapytany o ewentualne objęcie patronatem także środowiska Grzegorza Brauna.
Prezydent odpowiedział, że Konfederacja Korony Polskiej posiada reprezentację parlamentarną i poparcie części wyborców, dlatego należy uwzględniać jej obecność na polskiej scenie politycznej.
Na pytanie dotyczące zarzutów o prorosyjskość tego ugrupowania Nawrocki przyznał, że takie zarzuty istnieją, ale wskazał następnie na wcześniejsze kontakty Donalda Tuska z Władimirem Putinem.
Problem w tym, że pytanie o odpowiedzialność polityczną Grzegorza Brauna nie znika tylko dlatego, że prezydent postanowił przenieść dyskusję na Donalda Tuska.
Poparcie wyborców daje politykowi prawo do uczestnictwa w demokratycznej rywalizacji. Nie nakłada jednak na prezydenta obowiązku współpracy z każdym ugrupowaniem, niezależnie od poglądów i wypowiedzi jego lidera.
Karol Nawrocki ma prawo prowadzić polityczny dialog.
Obywatele mają natomiast prawo pytać, jakie standardy obowiązują przy doborze jego partnerów.
Czy publiczne negowanie zbrodni w Auschwitz stanowi dla prezydenta granicę współpracy? A jeśli nie, to gdzie ta granica przebiega?
Cztery okręgi dla Brauna. Gra idzie o znacznie więcej
Według Onetu wstępny podział miejsc w planowanym porozumieniu przewiduje cztery okręgi dla Konfederacji Korony Polskiej.
To jednak nie liczba potencjalnych mandatów jest tutaj najważniejsza.
Dla środowiska Brauna udział w porozumieniu z największymi ugrupowaniami prawicy mógłby oznaczać przełamanie dotychczasowej politycznej izolacji.
Ugrupowanie, wobec którego część polityków utrzymywała dystans ze względu na wypowiedzi i działania jego lidera, zyskałoby możliwość wspólnego występowania z przedstawicielami głównego nurtu prawicy.
Współpracownik Brauna cytowany przez Onet wprost wskazuje, że ważniejszy od samych mandatów jest dla tego środowiska koniec politycznej izolacji.
To właśnie może być największą stawką rozmów: nie cztery miejsca w Senacie, lecz polityczna akceptacja ugrupowania, którego lider publicznie negował fakty dotyczące Zagłady.
Co istotne, według doniesień medialnych rozmowy wywołują również sprzeciw części senatorów PiS, którzy obawiają się utraty możliwości ponownego kandydowania.
Sam Jarosław Kaczyński publicznie deklarował niechęć do współpracy z Braunem.
Nie jest więc przesądzone, że plan prezydenckiego otoczenia zostanie zaakceptowany przez wszystkich potencjalnych uczestników.
Antysemityzm, Rosja i Ukraina. Czy to tylko problem wizerunkowy?
W debacie o Braunie nie chodzi wyłącznie o jego wypowiedzi historyczne.
Lider Konfederacji Korony Polskiej wielokrotnie prezentował poglądy antyukraińskie i ostro krytykował politykę wspierania Ukrainy.
Jego środowisko jest również oskarżane o rozpowszechnianie narracji zbieżnych z interesami rosyjskimi.
Same oskarżenia nie są dowodem świadomej współpracy z Rosją. Nie oznacza to jednak, że publiczne stanowiska polityków nie mogą być oceniane z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa.
Polska znajduje się w szczególnie trudnym położeniu geopolitycznym. Rosja prowadzi wojnę przeciw Ukrainie, a bezpieczeństwo naszego kraju opiera się na silnych sojuszach i odporności społeczeństwa na dezinformację.
W takich warunkach współpraca z ugrupowaniami rozpowszechniającymi radykalne narracje antyukraińskie wymaga szczególnej odpowiedzialności i jasnego określenia politycznych granic.
Prezydent powinien więc wyjaśnić nie tylko to, czy zamierza współpracować z Braunem, ale również jakie stanowisko jego potencjalni partnerzy mają wobec Rosji, Ukrainy, Unii Europejskiej i historycznego antysemityzmu.
Prezydent wszystkich Polaków czy patron każdego politycznego sojuszu?
Karol Nawrocki sprawuje urząd prezydenta Rzeczypospolitej.
To rola znacznie szersza niż funkcja politycznego organizatora prawicy.
Prezydent reprezentuje państwo, którego historia jest nierozerwalnie związana z tragedią II wojny światowej, niemiecką okupacją i Zagładą polskich Żydów.
Na terytorium okupowanej Polski naziści stworzyli największe ośrodki masowej zagłady.
Dlatego sposób, w jaki najwyższe władze państwowe odnoszą się do negowania tych zbrodni, ma szczególne znaczenie.
Nie wystarczy uczestniczyć w uroczystościach rocznicowych, składać kwiaty i mówić o pamięci historycznej. Znaczenie mają również decyzje polityczne podejmowane wtedy, gdy pamięć o ofiarach zderza się z interesem wyborczym.
Nie ma przeszkód, aby obywatele popierający Brauna uczestniczyli w demokratycznym procesie wyborczym.
Jednak uznanie praw wyborców nie jest tym samym co polityczny patronat nad ugrupowaniem i udostępnienie mu miejsc we wspólnym porozumieniu.
To decyzja, za którą jej inicjatorzy ponoszą odpowiedzialność publiczną.
Czy negowanie Holokaustu przestało być granicą?
Rozmowy o prawicowym pakcie senackim mogą zakończyć się porozumieniem. Mogą również rozpaść się na skutek sporów między jego uczestnikami.
Dzisiaj nie ma podstaw, aby przedstawiać koalicję Nawrockiego z Braunem jako przesądzony fakt.
Jednak ujawnione informacje już teraz wymagają odpowiedzi ze strony Pałacu Prezydenckiego.
Czy Karol Nawrocki rzeczywiście akceptuje udział Konfederacji Korony Polskiej w porozumieniu, któremu zamierza patronować?
Czy warunkiem ewentualnej współpracy będzie jednoznaczne odcięcie się od negowania Holokaustu i antysemickiej retoryki?
Czy prezydent uważa, że cztery okręgi wyborcze są wystarczającym powodem, aby pominąć dotychczasowe wypowiedzi lidera potencjalnego partnera?
To pytania dotyczące standardów życia publicznego, a nie wyłącznie interesów jednej partii.
Demokracja daje prawo do głoszenia różnych poglądów politycznych. Nie wymaga jednak, aby każda partia i każdy polityk otrzymywali legitymizację od najwyższych władz państwowych.
Polska potrzebuje debaty, w której zwycięstwo wyborcze nie jest jedynym kryterium oceny politycznych sojuszy.
Historia uczy, jak niebezpieczne potrafi być przyzwolenie na antysemityzm i odczłowieczanie innych narodów.
Dlatego przed podziałem senackich okręgów Karol Nawrocki powinien jasno odpowiedzieć na pytanie:
CZY NEGOWANIE HOLOKAUSTU JEST JESZCZE GRANICĄ POLITYCZNEJ WSPÓŁPRACY, CZY MOŻNA JĄ PRZEKROCZYĆ, GDY W GRĘ WCHODZĄ WYBORCZE MANDATY?
Bo w polityce można negocjować programy, koalicje i miejsca na listach.
Nie można jednak negocjować prawdy historycznej o zbrodniach nazistowskich.
Trybuna.Info | 14 października 2026 r.
Źródła: Onet – ustalenia Andrzeja Stankiewicza z 14 października 2026 r.; „Rzeczpospolita” – wywiad z Karolem Nawrockim; oficjalna strona Prezydenta RP – zapis wywiadu; Państwowe Muzeum Auschwitz-Birkenau – dokumentacja historyczna; Demagog – weryfikacja wypowiedzi Grzegorza Brauna z 10 lipca 2025 r.
