Wiedeń od lat jest przykładem miasta, które traktuje mieszkalnictwo jako element polityki miejskiej. W 2024 roku około 78% gospodarstw domowych mieszkało w wynajmowanych mieszkaniach, z czego 41% w sektorze komunalnym lub spółdzielczym. Model mieszkalnictwa ma korzenie w czasach „Czerwonego Wiednia” po I wojnie światowej, kiedy to wprowadzono specjalny podatek na budownictwo. Wiedeński model łagodzi koncentrację biedy poprzez różnorodny miks społeczny, w którym zamieszkują osoby o różnych dochodach. Kluczowymi elementami są publiczne finansowanie mieszkań oraz długoterminowe pożyczki, co pozwala utrzymać niskie czynsze na przestrzeni lat.










