Mój dziennik politycznie niepoprawny

28 sty 2022

5 wrześnie 2015 (ciąg dalszy)

Co się tyczy fali uchodźców, od dłuższego czasu pojawiały się czytelne sygnały o narastającym ludzkim exodusie, który obecnie przybiera postać pęczniejącego z dnia na dzień problemu humanitarnego i gospodarczego dla starej Europy.
Pierwsi na większą skalę zaczęli się z nim wzmagać Włosi. Do Lampeduzy – włoskiej wyspy na morzu Śródziemnym – przybijały z Libii kolejne statki, łodzie oraz pontony przepełnione ludźmi. Włoskie władze na próżno dobijały się do europejskich stolic, oczekując pomocy w rozwiązaniu problemu i przyjęcia wspólnej polityki – utworzenia prawnych i organizacyjnych rozwiązań otwierających imigrantom drogę do innych państw. Zachęta do osiedlania płynęła z Niemiec, dokąd zresztą głównie zmierzał i nadal zmierza ludzki potok – zdeterminowani wędrowcy podążają do tego kraju jak do ziemi obiecanej. Zwlekano. Włoskie barki okazały się zbyt wątłe, aby udźwignąć namnażający się ciężar utrzymania przybyłych, i wyczekiwanie bez końca na konkretne wsparcie Europy.
Przyczyny imigracyjne erupcji są wielorakie. Starałem się je zaledwie nieco naszkicować. Ich korzenie, co chcę jeszcze raz podkreślić, tkwią w zadawnionych i nierozwiązywanych problemach państw, z których pochodzi większość uchodźców. Mają ścisły związek z polityką krajów zachodnich (zwłaszcza USA) wobec tego obszaru świata. Ta okazała się pełna karygodnych błędów i niewybaczalnych zaniechań. Europa jak dotąd nie potrafi porozumieć się co do rozwiązania trudnej kwestii ludzkiego exodusu. O wspólnej i spójnej polityce w obliczu rodzących się na tym tle nawarstwiających się kłopotów i zagrożeń ciągle nie ma mowy. Mnożą się podziały wewnątrz Unii. To już nie tylko problem, ale poważny kryzys. Jest oczywistym, że problem ten należy jak najszybciej wspólnie rozwiązać. Na murze europejskiej wspólnoty pojawiają się pęknięcia. Podnoszą głowę stare demony: ksenofobia i rasizm – także w Polsce. Pięknoduchy, do których mi bliżej, napominają o potrzebie solidarności i człowieczeństwa. Wartości te winny stać się wektorem na drodze poszukiwania rozwiązań. W Polsce wydaje się panoszyć większościowy nurt przeciwny takiemu podejściu. Na fali wyborczych uniesień zjawisko to jest cynicznie wykorzystywane przez PiS. Wszystko wydaje się być pozbawione sensu, gdyż, kto z migracyjnych szczęśliwców zechce osiąść w Polsce, albo np. w Rumunii ? Oni ciągną do niemieckiego i szwedzkiego raju. Osobliwe rozumienie przez prezesa Kaczyńskiego, czym jest „człowieczeństwo” staje się coraz bardziej czytelne. Nie trzeba strzelistego IQ, aby tego nie zauważyć. W wersji prezesa PiS, „człowieczeństwo” jest kategorią wybiórczą. Musi odpowiadać wyobrażeniom wodza partii, dyktowanym zresztą parciem na władzę – najlepiej całą. Prezes maśli więc większościowej rzeszy swych bogoojczyźnianych zwolenników. Zbliżone ciągoty okazuje część zainteresowanej reelekcją lewicy, nad czym ubolewam. Czuję się bowiem przyspawany do wartości, które ta winna reprezentować.
Można z całą pewnością powiedzieć, że Unia Europejska w tej akurat sprawie zawiodła. Nie potrafiła na czas przygotować się i zareagować na coś, co było ewidentnie przewidywalne; dało się też z grubsza oszacować. Zabrakło wyobraźni ? Nie ma wątpliwości, że należało odpowiednie kroki podjąć wcześniej; wykazać z wyprzedzeniem zdecydowanie i inicjatywę bez nadwrażliwego oglądania się na decyzje sterników państw z europejskiej czołówki: Niemiec, Francji i Wielkiej Brytanii. Winą należy obciążyć w szczególności Radę Europejską, na czele z jej przewodniczącym Donaldem Tuskiem – jest też paru innych. Były polski premier miał niepowtarzalną szansę rozbudzenia na czas ważnych inicjatyw i wykazania, że ma w Europie rzeczywiście coś do powiedzenia. Mógł podjąć próbę energicznego budowania wspólnoty, ukierunkowanej na sprawne oraz ludzkie reagowanie na przewidywalną rzekę imigracji; skupić się na niej kosztem innych priorytetów. Tak przecież dyktował rozum. Przegapił naglącą okoliczność, która mogła uczynić go wyrazistym, zauważalnym na mapie politycznej kontynentu. Pozostał niestety w strefie biurokratycznej szarości. Przy okazji wykazał, że Rada, której przewodniczy, jest fasadą schowaną za plecami szefów czołówki państw Europy. Ci, w pierwszej kolejności, będą dbać o interesy swych krajów i przez ich pryzmat podejmować decyzje. Czy Tusk miał czymś związane ręce? Trudno powiedzieć. Przede wszystkim, trudno zrozumieć.
Unia dowiodła, że w obliczu problemu o ogromnej i skomplikowanej skali – za taki trzeba uznać falę imigracyjną – okazała się biurokracją niezdolną do sprawnego reagowania. Kunktatorstwo, zrodzone ze strukturalnego skostnienia Unii, wzięło górę nad obowiązkiem planowania i zdolnością do kreowania decyzji adekwatnych do nadzwyczajnych okoliczności. Da się Unię Europejską przyrównać do dowództwa armii, które przeoczyło widoczne jak na dłoni wrogie siły. Zauważono je, gdy te już wdzierały się na szańce. Ich obrońcy drzemali w okopach.

Najnowsze

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Negocjacje pokojowe dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy, lecz całego europejskiego systemu bezpieczeństwa. Rosja żąda ograniczenia obecności NATO na wschodniej flance, utrzymania Ukrainy poza Sojuszem i możliwych ustępstw innych państw. USA rozważają członkostwo Ukrainy w NATO w zamian za wycofanie z Donbasu. Polska powinna aktywnie bronić swoich interesów.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad trzy miliony osób, a pięć milionów może mieć stan przedcukrzycowy. Tekst wskazuje na nierówności w dostępie do terapii, zwłaszcza ograniczenie refundacji pomp insulinowych do 26. roku życia. Zapowiadane zniesienie limitu od 2027 roku jest krokiem naprzód, lecz potrzebne są także właściwa diagnostyka, wsparcie psychologiczne i powszechna dostępność leczenia.

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Awaria przestarzałych systemów telekomunikacyjnych FAA doprowadziła 13 listopada 2026 roku do czterogodzinnego wstrzymania startów w USA i niemal 10 tysięcy odwołanych lotów. Incydent ujawnił wieloletnie zaniedbania modernizacyjne, mimo wcześniejszych ostrzeżeń GAO. Nie potwierdzono związku z awarią Microsoftu ani cyberataku, jednak wydarzenia podkreślają strategiczne znaczenie odpornej infrastruktury cyfrowej.

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Ponad 1500 samorządowców może stracić możliwość ubiegania się o reelekcję w 2029 roku. Zwolennicy zniesienia limitu przekonują, że władzę powinni rozstrzygać wyborcy, lecz problem sięga głębiej: wieloletnie rządy mogą zamieniać gminy w lokalne układy, gdzie lojalność wypiera kompetencje, a urząd zaczyna przypominać prywatne dziedzictwo. Obywatele częściej popierają ograniczenia niż ich likwidację. Rozsądnym kompromisem mogłyby być trzy kadencje, czyli piętnaście lat. Sama rotacja jednak nie wystarczy bez jawności, niezależnych mediów i realnej kontroli. Samorząd potrzebuje ciągłości, ale nie dożywotnich gospodarzy.

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Polskie dzieci spędzają w internecie niemal pięć godzin dziennie, często stykając się z patostreamingiem, cyberprzemocą i treściami seksualnymi. Autor wskazuje na nieskuteczną ochronę platform, polityczne sprzeczności oraz potrzebę wsparcia szkół i rodziców. Krytykuje prezydenckie weto ustawy cyfrowej, podkreślając konieczność połączenia ochrony dzieci z wolnością słowa.

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Rozmowy USA z Rosją i Ukrainą uwidaczniają brak wspólnego stanowiska Europy wobec wojny. Państwa UE spierają się o wybór wysłannika, podczas gdy Polska domaga się udziału w negocjacjach i ochrony interesów wschodniej flanki. Trwały pokój powinien gwarantować suwerenność Ukrainy, bezpieczeństwo regionu oraz odrzucać politykę stref wpływów.

Sprawdź również

Putin chce Polski słabej i podzielonej. Kreml wykorzystuje polską wojnę polityczną, by wypchnąć NATO z naszego kraju

Putin chce Polski słabej i podzielonej. Kreml wykorzystuje polską wojnę polityczną, by wypchnąć NATO z naszego kraju

Rosja nie ukrywa już swoich zamiarów wobec Polski. Podczas negocjacji w Abu Zabi Kreml ponownie zażądał ograniczenia obecności wojsk NATO w państwach, które przystąpiły do Sojuszu po 1997 roku. Na tej liście znajduje się Polska. Jednocześnie rosyjska propaganda...

Żółty Październik

Żółty Październik

W lipcu 1949 roku wiceprzewodniczący Komunistycznej Partii Chin Liu Shaogi odwiedził Moskwę. Stalin potraktował go jak wasala. Pokazał mu mapę Europy i Azji. Potem pouczył, że nowa Chińska Republika Ludowa nie będzie wtrącać do spraw Europy Środkowo-Wschodniej. Nie...