Krychowiak wśród najlepszych w Rosji

Rosyjska ekstraklasa piłkarska zakończyła sezon. Mistrzostwo Rosji zdobyła drużyna Zenita Petersburg, natomiast wicemistrzem kraju została ekipa Lokomotiwu Moskwa, w której występowało dwóch reprezentantów Polski – Grzegorz Krychowiak i Maciej Rybus. Pierwszy z nich został uznany za czołowego gracza ligi i znalazł się w najlepszej jedenastce sezonu.

Przez cały sezon Krychowiak zbierał bardzo pochlebne recenzje za swojej występy. Portal sofascore.com umieścił go w najlepszej drużynie sezonu ligi rosyjskiej, a inny opiniotwórczy rosyjski portal piłkarski, bookmaker-ratings.ru, napisał w komentarzu podsumowującym miniony sezon: „Zdecydowanie najlepszym piłkarzem był Grzegorz Krychowiak. W Rosji Polak przewyższał innych graczy o głowę. Dawno nie mieliśmy piłkarza na takim poziomie. Nawet Hulk i Axel Witsel nie prezentowali takiego poziomu, jak on” – napisano. Brazylijczyk Hulk grał w Zenicie Petersburg w latach 2012-2016. Przeszedł do tego zespołu z FC Porto za 50 mln euro i w 148 meczach w barwach Zenita strzelił 76 goli oraz zaliczył 60 asyst. Natomiast grający w tym samym czasie w Zenicie reprezentant Belgii Witsel w 180 meczach strzelił 22 gole i zaliczył 14 asyst.
W minionym sezonie Krychowiak rozegrał w barwach Lokomotiwu 26 meczów, w których zdobył dziewięć bramek i zanotował cztery asysty. Przez cały sezon reprezentant Polski utrzymywał wysoką formę, ale najlepszy okres miał jednak przed zawieszeniem rozgrywek z powodu wybuchu pandemii. Po restarcie nie zdążył wrócić na swój najwyższy poziom, ale jak można wnosić po splendorach jakie na niego spadają z łamów rosyjskich mediów, wkład Krychowiaka w wicemistrzowski tytuł Lokomotiwu musiał być w przekroju całego sezonu więcej niż znaczący. Moskiewski zespół stracił do zwycięskiej ekipy z Petersburga 15 punktów, ale drugie miejsce w Rosji także daje miejsce w fazie grupowej w Ligi Mistrzów, zatem Krychowiak jesienią będzie mógł się pokazać także na europejskich piłkarskich salonach.
A tak wygląda „11” sezonu: Igor Akinfiejew (CSKA) – Mario Fernandes (CSKA), Branislav Ivanović (Zenit), Samuel Gigot (Spartak), Douglas Santos (Zenit) – Grzegorz Krychowiak (Lokomotiw), Aleksiej Miranczuk (Lokomotiw), Nikola Vlasić (CSKA), Wanderson (Krasnodar) – Artiom Dziuba (Zenit), Sardar Azmoun (Zenit).

Krychowiak strzela w Rosji

Podczas gdy niemal cała piłkarska Europa z powodu epidemii koronawirusa zawiesiła rozgrywki piłkarskie, na stadionach w Rosji rywalizacja toczy się nadal. I to z udziałem kibiców. W miniony weekend kolejny znakomity występ w barwach Lokomotiwu Moskwa zaliczył Grzegorz Krychowiak, który w wygranym 3:1 meczu z FK Rostów miał udział przy wszystkich bramkach swojej drużyny, a nawet przy trafieniu rywali, bo to po jego faulu sędzia podyktował dla nich rzut karny.

Liderem rosyjskiej ekstraklasy jest Zenit Petersburg, który w 22. kolejce rozgromił Urał Jekaterynburg 7:1 i pewnie prowadzi w tabeli z dorobkiem 50 punktów. Ciekawostką dla kibiców piłkarskich w naszym kraju może być obecność w kadrze pokonanego zespołu aż trzech polskich graczy – Michała Kucharczyka (wcześniej Legia Warszawa), Rafała Augustyniaka (Miedź Legnica) i Macieja Wilusza (u nas ostatnio występował w Lechu Poznań). Ekipa z Jekaterynburga nie liczy się jednak w rywalizacji o najwyższe laury – obecnie zajmuje dziesiątą lokatę z dorobkiem 25 punktów i tylko dwoma „oczkami” przewagi nad pierwszą drużyną ze znajdujących się w strefie spadkowej.
Co innego Lokomotiw Moskwa, w barwach którego występuje dwóch aktualnych reprezentantów Polski – Grzegorz Krychowiak i Maciej Rybus. W niedzielne popołudnie ich zespół zmierzył się na wyjeździe z ekipą FK Rostów. Te dwa kluby plus FK Krasnodar zaciekle rywalizują za plecami Zenita Petersburg o drugie miejsce w rozgrywkach dające prawo gry w fazie grupowej Ligi Mistrzów. Trzecia lokata też jest cenna, chociaż daje tylko prawo do walki o Ligę Mistrzów w kwalifikacjach. Z kolei czwarte i piąte miejsca gwarantują start w Lidze Europy, dwie ostatnie lokaty oznaczają spadek, zaś dwie przedostatnie konieczność udziału w barażach o utrzymanie. Zważywszy na fakt, że w rosyjskiej Premjer Lidze występuje 16 zespołów, to praktycznie wszystkie mają się o co bić. Nawet Zenit nie może być tak do końca pewny mistrzowskiego tytułu, bo ścigające go w tabeli Lokomotiv i FK Krasnodar mają po 41 punktów, czyli dziewięć mniej. A kolejek do zakończenia rozgrywek pozostało jeszcze osiem.
Skuteczny jak napastnik
Wracając jednak do Krychowiaka – jego kapitalny występ w spotkaniu z FK Rostów, uznanym za hit kolejki, został w Rosji zauważony i doceniony. Pierwszy gol dla Lokomotiwu, przypisany jako samobójcze trafienie bramkarzowi gospodarzy Sergiejowi Pesjakowowi, był de facto dziełem reprezentanta Polski, bo po jego potężnym uderzeniu w 34. minucie spotkania zza linii pola karnego, piłka najpierw odbiła się od spojenia słupka z poprzeczką, apotem od głowy rozpaczliwie interweniującego golkipera gospodarzy i wpadła do bramki. Cztery minuty później Krychowiak w polu karnym odegrał piłkę do nabiegającego Rifata Żemaledtinowa i było już 2:0, a nasz piłkarz zanotował drugą w tym sezonie asystę. Zanim sędzia zakończył pierwszą część meczu, „Krycha” podwyższył wynik na 3:0, wykorzystując podanie od drugiego z reprezentantów Polski, Macieja Rybusa, dla którego z kolei była to już czwarta asysta w obecnych rozgrywkach.
Zdecydowanie jednak większy wydźwięk miało trafienie Krychowiaka, już dziewiąte w tym sezonie, co zważywszy na fakt, iż Polak gra na pozycji defensywnego pomocnika, jest wyczynem zasługującym na najwyższe uznanie. Tylko czterech piłkarzy w Premjer Lidze zdobyło więcej bramek od niego. Liderem klasyfikacji strzelców jest słynny rosyjski napastnik Artem Dziuba, który dla Zenita Petersburg strzelił dotąd 13 goli. Drugie miejsce w zestawieniu z 11 trafieniami zajmuje Eldor Szomurodow z FK Rostów, a trzecie z 10 bramkami ex aequo gracz Zenita Sardar Azmun oraz Aleksander Sobolew z Krylja Sowietow Samara). Cała czwórka to napastnicy, co jeszcze mocniej podkreśla wyczyn Krychowiaka, który w swojej drużynie jest najlepszym strzelcem, wyprzedzając o cztery gole grających w linii ataku Aleksieja Miranczuka i Portugalczyka Eder.
Po zmianie stron zespół Lokomotiwu, wyraźnie zadowolony z wysokiego prowadzenia, już tak ostro nie atakował bramki rywali, przez co Krychowiak mógł się skupić na grze defensywnej. I robił to znakomicie, może za wyjątkiem sytuacji z 63. minuty, gdy w ferworze walki z najgroźniejszym strzelcem rywali Eldorem Szomurodowem nie zauważył, że obaj znaleźli się w polu karnym Lokomotiwu. Sędzia odgwizdał faul i podyktował dla ekipy z Rostowa rzut karny, który Iwelin Popow zamienił na honorową bramkę dla gospodarzy.
Po tym zwycięstwie moskiewski zespół awansował na drugie miejsce w tabeli, ale Krychowiaka uznano za najlepszego gracza meczu i umieszczono w jedenastce kolejki. Furorę z Rosji zrobiła rozpowszechniana w mediach społecznościowych zabawna karykatura polskiego piłkarza, nawiązująca do komiksowej postaci Hulka, bohatera o nadludzkiej sile i odporności.
Piłkarski celebryta
Krychowiak zdecydowanie odżył po przeprowadzce do Lokomotiwu Moskwa. Bez dwóch zdań jest w tej chwili najbardziej jednym z najlepszych graczy w rosyjskiej ekstraklasie i zarazem jednym z najpopularniejszych. Tamtejsze media poświęcają mu wiele miejsca nie tylko za sprawą jego boiskowych wyczynów, lecz także żywo interesują się wszystkim, co robi poza boiskiem, na bieżąco relacjonując jego podróże po świecie, aktywność w świecie mody i chwaląc go za łatwość, z jaką opanował język rosyjski. Dzięki temu Krychowiak ma też u naszych wschodnich sąsiadów status celebryty.

Dostali nauczkę i starczy

Wygląda na to, że dla dwóch byłych reprezentantów Rosji w piłce nożnej, 28-letniego Aleksandra Kokorina i 31-letniego Pawła Mamajewa, zakończył się najtrudniejszy jak dotąd etap w ich życiu. Obaj od października ubiegłego roku za pobicie wpływowego polityka tkwili na więziennym wikcie, a od kwietnia przebywali w kolonii karnej w Biełogorodzie z wyrokiem półtora roku więzienia za udział w bójce i wandalizm. We wtorek 17 września zostali zwolnieni warunkowo.

Kokorin i Mamajew to utalentowani piłkarze, od lat należeli do wyróżniających się graczy w rosyjskiej ekstraklasie. Kokorinowi tylko pech przeszkodził w występie w ubiegłorocznym mundialu, bo na trzy miesiące przed turniejem rozgrywanym na rosyjskich stadionach doznał poważnej kontuzji. Gdyby nie uraz, trener „Sbornej” Stanisław Czerczesow z pewnością powołałby go do kadry, bo cenił umiejętności tego dynamicznego napastnika, który w 48 występach w reprezentacji zdobył 12 bramek. Grający na pozycji pomocnika Mamajew na taki splendor nie mógł liczyć, bo chociaż w latach 2010-2016 rozegrał w drużynie narodowej 15 meczów, nigdy nie był w niej kluczowym zawodnikiem. Nie pomogło mu też przejście z CSKA Moskwa do prowincjonalnego FK Krasnodar, którego zawodnikiem był w momencie aresztowania. Wciąż jednak jako piłkarz ma w Rosji mocną markę, czego dowodem jest oferta złożona mu przez występujący w Premjer Lidze działaczy Achmata Grozny.

Czeczeński klub, w którym gra obecnie dwóch polskich piłkarzy, Konrad Michalak i Damian Szymański, był też ponoć zainteresowany pozyskaniem Kokorina, ale był on formalnie wciąż zawodnikiem Zenita Petersburg, zaś szefowie potentata rosyjskiej ekstraklasy nie zamierzali z niego rezygnować i pomimo długiej przerwy w treningach dali mu do podpisania nowy kontrakt. W rosyjskich mediach pojawiły się zdjęcia obu piłkarzy opuszczających kolonię karną w Biełgorodzie i wsiadających do czekającego na nich auta z przyciemnianymi szybami.

Pewnie przez jakiś czas będzie o nich cicho, bo na dojście do dawnej sportowej formy potrzebują co najmniej dwa-trzy miesiące. Nie ulega jednak wątpliwości, że będą chcieli jak najszybciej wrócić na boisko, bo prawie roczny pobyt za kratkami i koszta sądowych potyczek z pewnością mocno nadwyrężyły ich finanse, chociaż przed aresztowaniem zarabiali w swoich klubach w granicach półtora miliona euro rocznie. A i tak mogą mówić o szczęściu, bo podczas pamiętnej dla nich październikowej nocnej eskapady po moskiewskich lokalach weszli z konflikt z mocnymi ludźmi z wysokich kręgów władzy.
Kokorin i Mamajew, przyjaźniący się od lat jeszcze z czasów gry w moskiewskich klubach, spotkali się na boisku w meczu ligowym Zenita Petersburg z FK Krasnodar, a po zawodach postanowili wspólnie się zabawić.

Ponieważ obaj mieli już od dawna wyrobioną opinię rozrabiaków, żeby nie podpaść nikomu w Petersburgu, wsiedli do pociągu i pojechali do Moskwy. Imprezować zaczęli już w trakcie podróży, co znalazło odbicie w raporcie obsługi pociągu przesłanym do centrali rosyjskich kolei państwowych. Agresywne zachowanie uszło im na sucho, ale gdy w stolicy podjęli wędrówkę od lokalu do lokalu, w jednym z nich zachowywali się już tak niestosownie, że jeden z restauracyjnych gości zwrócił im uwagę. Wtedy Kokorin zwymyślał go i uderzył go krzesłem. Incydent został zarejestrowany na nagraniu wideo, które pojawiło się w internecie. Dokazujący dotąd bezkarnie piłkarze wpadli w tym momencie jak śliwka w kompot, bowiem poszkodowanym okazał się urzędnik ministerstwa przemysłu i handlu. Trafił do szpitala, a sprawę zgłosił policji. Policja aresztowała obu piłkarzy i towarzyszących mu kolegów.

Próbujący wyratować ich z opresji klubowi działacze natrafili jednak na ścianę, bo przy okazji wyszło na jaw, że tuż przed zdarzeniem w restauracji swawolni kopacze piłki pobili jeszcze kierowcę popularnej prezenterki telewizyjnej Olgi Uszakowej. Kokorin i Mamajew dostali areszt tymczasowy na trzy miesiące, który następnie przedłużono im o kolejny kwartał. Do rozprawy przed sądem pierwszej instancji w Moskwie doszło dopiero pod koniec kwietnia 2019 roku. Poszkodowany urzędnik miał wpływowych sojuszników, więc sąd skazał Kokorina na 18 miesięcy pobytu w kolonii karnej, a Mamajewa na 17. miesięcy, ale w poczet kary zaliczono im areszt tymczasowy, dzięki czemu w wrześniu, po odsiedzeniu połowy zasądzonego wyroku, mogli wystąpić o zwolnienie warunkowe. Chyba ktoś wysoko postawiony musiał uznać, że obaj piłkarze dostali wystarczająca nauczkę, bo odzyskali wolność.

 

Znów bez polskich drużyn

UEFA dokonała losowania fazy grupowej europejskich pucharów. Finał Ligi Mistrzów zostanie rozegrany 30 maja w Stambule, natomiast finał Ligi Europy odbędzie się 27 maja w Gdańsku. W kwalifikacjach wzięły udział cztery polskie zespoły (Piast, Cracovia, Lechia i Legia), ale wszystkie odpadły.

Już trzeci sezon z rzędu nie ma polskiej drużyny w fazie grupowej europejskich pucharów. W obecnej edycji oprócz Polski swoich zespołów nie zobaczą też kibice w Albanii, Andorze, Armenii, Białorusi, Bośni i Hercegowinie, Czarnogórze, Estonii, Finlandii, Gibraltarze, Gruzji, Irlandii, Irlandii Północnej, Islandii, Izraela, Kosowa, Liechtensteinu, Litwy, Łotwy, Macedonii Północnej, Malty, Mołdawii, San Marino, Walii i Wysp Owczych. Polska ekstraklasa w rankingu UEFA znajduje się obecnie na 25. miejscu w rankingu UEFA.

Liga Mistrzów 2019/2020

Grupa A: Paris Saint-Germain (Marcin Bułka), Real Madryt, Club Brugge, Galatasaray Stambuł. Grupa B: Bayern Monachium (Robert Lewandowski), Tottenham Hotspur, Olympiakos Pireus, Crvena Zvezda Belgrad. Grupa C: Manchester City, Szachtar Donieck, Dinamo Zagrzeb (Damian Kądzior), Atalanta Bergamo. Grupa D: Juventus Turyn (Wojciech Szczęsny), Atletico Madryt, Bayer Leverkusen (Adrian Stanilewicz), Lokomotiw Moskwa (Grzegorz Krychowiak, Maciej Rybus). Grupa E: FC Liverpool, SSC Napoli (Piotr Zieliński, Arkadiusz Milik), FC Salzburg, KRC Genk (Jakub Piotrowski). Grupa F: FC Barcelona, Borussia Dortmund (Łukasz Piszczek), Inter Mediolan, Slavia Praga. Grupa G: Zenit Petersburg, Benfica Lizbona, Olympique Lyon, RB Lipsk. Grupa H: Chelsea Londyn, Ajax Amsterdam, Valencia CF, OSC Lille.

Liga Europy 2019/2020

Grupa A: FC Sevilla, APOEL Nikozja, Karabach Agdam, Football 1991 Dudelange. Grupa B: Dynamo Kijów (Tomasz Kędziora), FC Kopenhaga, Malmoe FF, FC Lugano. Grupa C: FC Basel, FK Krasnodar, Getafe, Trabzonspor. Grupa D: Sporting Lizbona, PSV Eindhoven, Rosenborg Trondheim, LASK Linz. Grupa E: Lazio Rzym, Celtic Glasgow, Stade Rennes, CFR Cluj. Grupa F: Arsenal Londyn, Eintracht Frankfurt, Standard Liege, Vitoria Guimaraes. Grupa G: FC Porto, Young Boys Berno, Feyenoord Rotterdam, Glasgow Rangers. Grupa H: CSKA Moskwa, Łudogorec Razgrad (Jacek Góralski, Jakub Świerczok), Espanyol Barcelona, Ferencvaros Budapeszt. Grupa I: VfL Wolfsburg, KAA Gent, Saint-Etienne, FK Ołeksandria. Grupa J: AS Roma, Borussia M’gladbach, Basaksehir Stambuł, Wolfsberger AC. Grupa K: Besiktas Stambuł, SC Braga, Wolverhampton, Slovan Bratysława. Grupa L: Manchester United, FK Astana, Partizan Belgrad, AZ Alkmaar.

 

Piłkarze w kolonii karnej

Przebywający w areszcie od października ub. roku rosyjscy piłkarze Aleksander Kokorin i Paweł Mamajew doczekali się sądowego wyroku za chuligańskie wybryki. Zostali skazani na półtoraroczny pobyt w koloni karnej.

Gwoli przypomnienia: do chuligańskiego zajścia z udziałem Kokorina i Mamajewa doszło 8 października w jednej z moskiewskich kawiarni. Gdy jeden z klientów zwrócił im uwagę na głośne zachowanie, zaczęli go obrażać i bić. Incydent został zarejestrowany na nagraniu wideo, które pojawiło się w internecie. Poszkodowanym okazał się urzędnik Ministerstwa Przemysłu i Handlu Rosji Denis Pak, a ucierpiał także drugi pracownik resortu. Obaj musieli zwrócić się po pomoc medyczną do szpitala. Zgłosili się też na policję. Pak poinformował, że został uderzony krzesłem w głowę. Prawnik urzędnika przekazał także, że jego klient został również znieważony na tle narodowościowym. Przed bójką w kawiarni piłkarze mieli pobić także kierowcę prezenterki telewizyjnej Olgi Uszakowej. Zaś źródła w Rosyjskich Kolejach poinformowały, że sportowcy zachowywali się agresywnie w pociągu nocnym, którym jechali do Moskwy po niedzielnym meczu ich drużyn w Petersburgu.

Obaj piłkarze wylądowali w areszcie i przebywali za kratkami aż do maja tego roku, gdy w końcu moskiewski sąd rozpatrzył ich sprawę i ogłosił wyrok. Kokorina skazano na 18 miesięcy pobytu w kolonii karnej, natomiast Mamajewa na 17. Do uprawomocnienia się wyroku obaj pozostaną w areszcie. To oznacza de facto koniec sportowych karier tych piłkarzy. 30-letni Mamajew, 15-krotny reprezentant Rosji, grał ostatnio w zespole FK Krasnodar, zaś 27-letni Kokorin, mający na koncie 48 występów w rosyjskiej drużynie narodowej, występował w Zenicie Petersburg.

 

Trzynaście drużyn z awansem do Ligi Mistrzów UEFA

Ligowe rozgrywki w Europie powoli dobiegają końca i jest w nich coraz mniej niewiadomych. Ale daleko jeszcze do skompletowania całej grupy zespołów, które dzięki zajęciu czołowych pozycji w rodzimych rozgrywkach uzyskują od razu awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów. UEFA przeznaczyła dla nich aż 24 miejsca.

W nowej edycji tych najbardziej prestiżowych rozgrywek klubowych zachowany zostanie format rozgrywek znany nam z obecnego sezonu. Miejsca dla federacji zostaną rozdzielane na podstawie współczynnika ligowego UEFA z sezonu 2017/18. W edycji 2019/2020 Ligi Mistrzów będzie mogło wystartować 81 zespołów z 54 federacji piłkarskich należących do UEFA (poza Liechtensteinem, gdzie nie były przeprowadzane krajowe rozgrywki ligowe. Drużyny piłkarskie z tego kraju należą do szwajcarskiego systemu ligowego).

Wiadomo, że dwa miejsca w fazie grupowej Ligi Mistrzów otrzymają obrońca trofeum oraz zwycięzca obecnej edycji Ligi Europy. Z kwalifikacji awans uzyska tylko sześć zespołów – cztery w tzw. ścieżce mistrzowskiej i dwa w niemistrzowskiej. Pozostał 24 miejsca UEFA przeznacza dla drużyn wyłonionych w rozgrywkach krajowych. Cztery najsilniejsze ligi, czyli hiszpańska, angielska, włoska i niemiecka, będą mieć po czterech przedstawicieli. Liga francuska i rosyjska mają po dwa zespoły, a ligi portugalska, ukraińska, belgijska oraz turecka po jednym. W przypadku gdyby tegoroczni zwycięzcy finałów Ligi Mistrzów i Ligi Europy zajęły w rodzimych rozgrywkach miejsca gwarantujące im miejsce w fazie grupowej, ich miejsce w gronie 26 ekip zwolnionych z udziału w kwalifikacjach zajmą mistrz Austrii Red Bull Salzburg (za triumfatora Champions League) oraz trzecia drużyna ligi francuskiej (za triumfatora Ligi Europy).

Do tej pory udział w fazie grupowej zapewniło sobie 13 zespołów, a w zasadzie 14, bo Tottenham Hotspur na kolejkę przed końcem sezonu Premier League ma trzy punkty przewagi nad Arsenalem i zdecydowanie lepszą różnicę bramek (osiem), więc tylko jakiś kataklizm pozbawi „Koguty” miejsca w elicie 26 drużyn. Poza tym Tottenham wciąż pozostaje w grze w obecnej edycji Ligi Mistrzów, bo w środę gra w Amsterdamie rewanż z Ajaksem i mimo porażki u siebie w pierwszym meczu 0:1, wciąż ma przecież szanse na awans do finału, a w nim na zwycięstwo.

Pewne gry w nowej edycji Champions League są już natomiast te oto zespoły: FC Barcelona, Atletico Madryt, Real Madryt, FC Liverpool, Manchester City, Chelsea Londyn, Juventus Turyn Wojciech Szczęsny), SSC Napoli (Arkadiusz Milik, Piotr Zieliński), Bayern Monachium (Robert Lewandowski), Borussia Dortmund (Łukasz Piszczek), RB Lipsk, Paris Saint-Germain oraz Zenit Petersburg.

Premiowane awansem do Ligi Mistrzów miejsca zajmują aktualnie: w Hiszpanii Getafe, we Włoszech Inter Mediolan i Atalanta Bergamo, w Niemczech Eintracht Frankfurt, we Francji OSC Lille OSC, w Rosji Lokomotiw Moskwa (Grzegorz Krychowiak, Maciej Rybus)), w Portugalii Benfica Lizbona, na Ukrainie Szachtar Donieck, w Belgii KRC Genk (Jakub Piotrowski) oraz w Turcji Galatasaray Stambuł.

W 28. sezonie Ligi Mistrzów UEFA mistrz Polski rozpocznie zmagania od I rundy eliminacyjnej i by wystąpić w fazie grupowej, będzie musiał pokonać aż czterech przeciwników. Ale za kilka lat, jeśli UEFA ugnie się przed żądaniami najsilniejszych klubów, straci nawet taką szansę na wejście do elity, bo jej rozgrywki mają zostać gruntownie zmienione. Na razie będzie jednak wszystko po staremu, czyli zwycięzca rozgrywek zakwalifikuje się do fazy grupowej Ligi Mistrzów w następnym sezonie oraz rozegra mecz o Superpuchar Europy ze zwycięzcą Ligi Europy UEFA, a także wystąpi jako przedstawiciel UEFA w Klubowych Mistrzostwach Świata. Mecz finałowy zostanie rozegrany 30 maja 2020 roku na Ataturk Olimpiyat w Stambule.

 

Utracjusze za kratkami

Dwaj rosyjscy piłkarze, 28-letni Aleksandr Kokorin i 31-letni Paweł Mamajew, od października ub. roku siedzą w więzieniu. To najpewniej najdrożsi więźniowie w Rosji – za Kokorina Zenit Petersburg zapłacił 7 mln euro, za Mamajewa FK Krasnodar blisko 4 mln euro. Obaj trafili za kratki za pobicie dwóch urzędników państwowych.

Mamajew i Kokorin są dobrymi kumplami od ponad 10 lat. Poznali się i zaprzyjaźnili w 2008 roku. Obaj grali wtedy w moskiewskich klubach – Kokorin w Dynamie, a Mamajew w Torpedo, mieszkali w internacie i wspólnie spędzali wolny czas. Nie zawsze grzecznie, a właściwie to rzadko kiedy byli grzeczni. Zamiłowanie do draki to był ich znak rozpoznawczy. Ale że byli piłkarsko utalentowani i od 2011 roku otrzymywali powołania do reprezentacji kraju, ekscesy z ich udziałem puszczano w niepamięć. A trochę tego było. Podczas pobytu kadry w USA obaj w restauracji obrzucili kostkami lodu siedzącego obok przy stoliku znanego rapera Lila Wayne’a i jego znajomych. Oczywiście wygłupy te skończyły się gigantyczną awanturą.

Innym razem Kokorin został zatrzymany przez milicję za rajd po ulicach Moskwy, w trakcie którego nie tylko złamał ograniczenia prędkości, ale też jeździł pod prąd. W lipcu 2016 roku Kokorin z z Mamajewem przekroczyli wszelkie granice. Po zakończeniu przez rosyjską reprezentację jej mało chwalebnego udziału w Euro 2016, obaj piłkarze „ruszyli w miasto”, ale znów przesadzili w zabawie. Imprezując w prestiżowego w Monako klubie Twiga Kokorin i Mamajew wydali aż 250 tys. euro, zamawiając m.in. 500 butelek najdroższego szampana, które zostały wniesione na salę przy akompaniamencie hymnu Federacji Rosyjskiej. Gdy wieść o tym wybryku piłkarzy dotarła na Kreml, prezydent Władimir Putin ponoć straszliwie się rozzłościł i nakazał surowe ukaranie utracjuszy. Co tez uczyniono – Zenit Petersburg i FK Krasnodar zesłały obu graczy do rezerw i uderzyły po kieszeni. Wedle rosyjskich mediów każdy z nich miał zapłacić po 200 tys. euro.

Po tej surowej nauczce obaj piłkarze na jakiś czas się uspokoili i aż do listopada ub. roku nie dawali rosyjskim mediom bulwarowym pożywki. Ale gdy FK Krasnodar przyjechał do Petersburga na mecz ligowy z Zenitem, kumple postanowili uczcić spotkanie przypadające akurat w okrągłą dziesiątą rocznicę jak się poznali. Nie chcąc prowokować losu uczcić ten miły dla nich jubileusz postanowili w Moskwie. I tak trafili do restauracji, w której na ich nieszczęście biesiadowała akurat grupa wysokich rangą urzędników rządowych. Jeden z nich, Denis Pak, szef wydziału motoryzacji i kolei w ministerstwie przemysłu i handlu, w pewnym momencie zwrócił uwagę głośno zachowującym się piłkarzom, za co oberwał od rozochoconego już mocno Kokorina krzesłem. Wybuchła awantura, w której z rąk piłkarzy ucierpiało jeszcze kilku innych gości.
Kokorin i Mamajew mieli niefart, bo poszkodowaniu urzędnicy podnieśli raban i wieści o kolejnym wybryku Kokorina i Mamajewa szybko dotarła do Putina. Rosyjski prezydent strasznie się na nich wkurzył. Obaj piłkarze dostali wezwanie na milicję wydane przez ministerstwo spraw wewnętrznych i po przesłuchaniu zostali zatrzymani na 48 godzin, a następnie skazani na dwa miesiące odsiadki. Obaj zostali osadzeni w tak zwanym SIZO, sledstwiennym izolatorze, odpowiedniku polskiego aresztu śledczego. Skazano ich za przestępstwo popełnione z art. 213 Kodeksu Karnego, czyli chuligaństwo, a za to grozi kara pozbawienia wolności do lat pięciu. Żarty się skończyły, bo ministerialni koledzy pobitego Paka zrobili co należy, żeby zademonstrować siłę państwowego aparatu władzy.

Zgodnie z oficjalnym wyrokiem Kokorin i Mamajew mieli przebywać w areszcie do 8 grudnia ub. roku, ale chociaż mijały kolejne miesiące, oni wciąż tkwili za kratkami, a składane przez ich prawników apelacje były konsekwentnie odrzucane. Ostatnią sąd odrzucił 26 lutego. Teraz Kokorin i Mamajew żywi się nadzieją, że wyjdą na wolność 8 kwietnia. Tego dnia ma zapaść ostateczny werdykt w ich sprawie, co oznacza, że albo będą siedzieć dalej, albo dostaną wyrok w zawieszeniu. Wygląda jednak na to, że pół roku na więziennym wikcie zostanie uznane za wystarczającą karę, inaczej Zenit i Krasnodar już by z nimi zerwały kontrakty, a tego jak dotąd nie zrobiły.

 

Tylko ZAKSA bez awansu

W minioną środę zakończyła się faza grupowa siatkarskiej Ligi Mistrzów. Z polskich drużyn do ćwierćfinału awansowały Trefl Gdańsk i Skra Bełchatów, a odpadła ZAKSA Kędzierzyn-Koźle.

Przed ostatnią kolejką fazy grupowej Ligi Mistrzów ZAKSA Kędzierzyn-Koźle zajmowała drugie miejsce w grupie B. Miała 9 punktów, co było o tyle istotne, że wciąż zachowała szanse na awans do fazy play-off. Ekipa prowadzona przez trenera Andreę Gardiniego musiała jednak wygrać mecz z liderem grupy Cucine Lube Civitanova. Dodatkowe trzy punkty zapewniłyby kędzierzynianom awans do ćwierćfinału z drugiego miejsca (spośród pięciu zespołów z drugich miejsc promocję dostawały tylko trzy najlepsze).

Niestety, lider naszej krajowej ekstraklasy przegrał wyjazdową potyczkę z włoskim zespołem 2:3, chociaż prowadził już 2:0 w setach (25:21, 25:22), a w trzecim miał piłki meczowe przy stanie 24:20. Niestety, ostatecznie ZAKSA przegrała tę partię 32:34, a potem jeszcze kolejne dwa sety (21:25 i tie-break 12:15). Mimo porażki kędzierzynianie ostatecznie zajęli drugie miejsce w grupie, ale Chaumont VB, PGE Skra Bełchatów i Dinamo Moskwa zgromadziły więcej punktów i to ZAKSA odpadła z dalszych rozgrywek. Jej los podzielił też Halkbank Ankara.

Do play-off z pierwszych miejsc awansowały ekipy Zenita Kazań (obrońca tytułu), Cucine Lube Civitanova, Zenita Petersburg, Trefla Gdańsk i Sir Sicoma Colussi Perugia, a stawkę ćwierćfinalistów uzupełniły zespoły Chaumont VB 52, Dynamo Moskwa i PGE Skra. Losowanie par 1/4 finału odbędzie się w piątek 1 marca. Pierwsze mecze zaplanowano na 12-14 marca, a rewanże na 19-21 marca. Finał odbędzie się w Berlinie 19 maja.

 

Liga Europy: Uznane firmy w 1/16 finału

Fot. Zespół Chelsea Londyn uważany jest za jednego z najpoważniejszych kandydatów do wygrania Ligi Europy

 

 

W miniony czwartek zakończyła się faza grupowa Ligi Europy. Do dalszych gier awansowały 24 zespoły. Wiosną dołączy do nich osiem zespołów, które w Lidze Mistrzów zajęły trzecie lokaty w swoich grupach.

 

Największą sensacją fazy grupowej Ligi Europy było niezakwalifikowanie się do play-off finalisty poprzedniej edycji tych rozgrywek, Olympique Marsylia (w finale francuski zespół uległ Atletico Madryt 0:3). Tym razem ekipa z Marsylii zdobyła tylko jeden punkt i zajęła ostatnie miejsce w grupie H, ustępując nie tylko Eintrachtowi Frankfurt i Lazio Rzym, ale nawet cypryjskiemu Apollonowi Limassol. Do fazy pucharowej nie awansował też AC Milan, który w ostatniej kolejce przegrał z Olympiakosem Pireus 1:3, a na dokładkę został ukarany przez UEFA grzywną w wysokości 12 mln euro za złamanie przepisów finansowego fair play. Mediolańskiej ekipie grozi też wyrzucenie z europejskich pucharów.

Warto odnotować dzielną postawę pogromcy Legii Warszawa w kwalifikacjach, drużyny F91 Dudelange, która rywalizowała w tej samej grupie F co AC Milan i Olympiakos Pireus. W ostatniej kolejce gier mistrz Luksemburga zremisował ze zwycięzcą grupy Betisem Sewilla 0:0. Był to pierwszy punkt w Lidze Europy wywalczony przez ten zespół w europejskich pucharach.
Z polskich piłkarzy na placu boju pozostała garstka – Tomasz Kędziora w Dymanie Kijów, Damian Kądzior w Dinamie Zagrzeb, Piotr Zieliński i Arkadiusz Milik w SSC Napoli, Jakub Piotrowski w KRC Genk oraz dwóch nastolatków, reprezentantów Polski U-19 i U-18 Jakub Bednarczyk i Adrian Stanilewicz, którzy w ostatniej serii spotkań zaliczyli pucharowy debiut w Bayerze Leverkusen. Z rozgrywkami pożegnali się natomiast Jakub Rzeźniczak z azerskim Qarabagiem Agdam, Jacek Góralski i Jakub Świerczok z bułgarskim Łudogorcem Razgrad, Igor Lewaczuk z francuskim Girondins Bordeaux i Patryk Malecki ze słowackim Spartakiem Trnava.

A oto zespoły, które awansowały do 1/16 finału po fazie grupowej Ligi Europy: Bayer Leverkusen, FC Zurych, Red Bull Salzburg, Celtic Glasgow, Zenit Petersburg, Slavia Praga, Dinamo Zagrzeb, Fenerbahce Stambuł, Arsenal Londyn, Sporting Lizbona, Betis Sewilla, Olympiakos Pireus, Villarreal, Rapid Wiedeń, Eintracht Frankfurt, Lazio Rzym, KRC Genk, Malmoe FF, FC Sevilla, FK Krasnodar, Dynamo Kijów, Stade Rennes, Chelsea Londyn i BATE Borisow. Z tego grona za faworytów rozgrywek uważa się dwie londyńskie jedenastki, Arsenal i Chelsea, ale z Ligi Mistrzów dostały mocnych konkurentów – osiem drużyn z 3. miejsce: SSC Napoli, Benficę Lizbona, Club Brugge, Galatasaray Stambuł, Inter Mediolan, Szachtara Donieck, Valencię CF i Viktorię Pilzno.

 

Kolejny laur dla Bartosza Kurka

Bartosz Kurek został wybrany na najlepszego siatkarza Europ w 2018 roku, a trener polskiej reprezentacji Vital Heynen na najlepszego trenera. Laureatów tych prestiżowych wyróżnień ogłoszono w miniony piątek podczas gali CEV w Budapeszcie.

 

Europejska Federacja Piłki Siatkowej (CEV) przyznała nagrody także innych kategoriach, wyróżniając za osiągnięcia w kończącym się roku. Przyznanie wyróżnień odbyło się tuż po losowaniu grup siatkarskiej Ligi Mistrzów. Zważywszy na fakt, że tegoroczne mistrzostwa świata wygrała reprezentacja Polski, broniąc tytułu wywalczonego cztery lata wcześniej, wybranie na najlepszego siatkarza 2018 roku zawodnika z innego kraju byłoby niepoważnym wygłupem. Zwłaszcza że w ekipie biało-czerwonych był idealny kandydat do odebrania tej prestiżowej nagrody, czyli Bartosz Kurek, najlepiej punktujący zawodnik, MVP i gwiazda mistrzostw świata. Równie niestosowne byłoby pominięcie trenera zwycięskiej ekipy, więc wybór Vitala Heynena także nikogo nie zaskoczył.

 

Pozostałe wyróżnienia:

Najlepsza siatkarka Europy 2018 – Tijana Bosković (Serbia); najlepszy trener reprezentacji kobiecej – Zoran Terzić (Serbia); najlepsze siatkarki plażowe –Barbora Hermannova i Marketa Slukowa (Czechy); najlepsi siatkarze plażowi 2018 – Anders Mol i Chisitian Sorum (Norwegia); wydarzenie roku – inauguracja mistrzostw Europy w piłce siatkowej na śniegu; nagroda specjalna (inne kategorie wiekowe) – Denis Szekunow i Dmitrij Weretiuk (Rosja); nagroda CEV za całokształt działalności – Carlo Salvatori (Włochy).

W trakcie budapesztańskiej gali rozlosowano też m. in. grupy siatkarskiej Ligi Mistrzów. Europejskie puchary przeszły rewolucję. Wcześniej po fazie grupowej wybierany był organizator turnieju finałowego i miał automatyczny awans. Tym razem do kolejnej fazy awansują zwycięzcy grup i trzy najlepsze ekipy z drugich miejsc, utworzą pary ćwierćfinałowe. Rywalizacja będzie odbywać się na zasadzie mecz i rewanż (u siebie i na wyjeździe), a finał zostanie rozegrany na neutralnym terenie i o wygranej będzie decydowało tylko jedno spotkanie.

 

Składy grup Ligi Mistrzów:

Grupa A:
Zenit Kazań, Halkbank Ankara, Knack Roeselare, PAOK Saloniki/United Volleys Frankfurt;

Grupa B:
Cucine Lube Civitanova, ZAKSA Kędzierzyn-Koźle, VK CEZ Karlovarsko, Azimut Modena;

Grupa C:
Zenit Petersburg, VfB Friedrichshafen, ACH Volley Lublana, Chaumont VB 52/Vojvodina Nowy Sad;

Grupa D:
PGE Skra Bełchatów, Berlin Recycling Volleys, Greenyard Maaseik, Trefl Gdańsk;

Grupa E:
Sir Sicoma Colussi Perugia, Arkas Izmir, Tours VB, Dynamo Moskwa.