Dekada Lewandowskiego w kadrze Polski

W poniedziałek 10 września minęła dekada od debiutu Roberta Lewandowskiego w reprezentacji Polski. Swój pierwszy występ w biało-czerwonych barwach zaliczył 10 września 2008 roku w spotkaniu z San Marino. W 59. minucie zmienił Marka Saganowskiego i 12 minut późnej strzelił gola.

 

Mecz z Włochami w Bolonii był 99. występem Lewandowskiego w narodowych barwach. Nietrudno policzyć, że przez dziesięć lat średnio w każdym roku zaliczał po dziesięć meczów i trudno znaleźć annałach polskiej reprezentacji piłkarza tak regularnie grającego przez tak długi okres czasu. „Lewego” nie imały się kontuzje i spadki formy, dlatego nie miał też kłopotów z akceptacją przez zmieniających się kilkakrotnie w tej dekadzie selekcjonerów. Na pozycji napastnika był pierwszym wyborem Franciszka Smudy, Waldemara Formalika i Adama Nawałki, a teraz jest także „jedynką” u Jerzego Brzęczka. Nic dziwnego, żaden trener nie rezygnuje bez wyraźnego powodu z jednego z najskuteczniejszych piłkarzy na świecie w ostatnich latach.

 

Jedyny Polak w elicie piłkarzy

Lewandowski zdobył w biało-czerwonych barwach 55 goli i jest zdecydowanym liderem na liście wszech czasów reprezentacji Polski. Drugi w zestawieniu Włodzimierz Lubański ma w dorobku 48 goli, trzeci Grzegorz Lato 45. Z aktualnych kadrowiczów najwięcej trafień, 20., ma na koncie Jakub Błaszczykowski, dalej z 12. bramkami są Kamil Grosicki i Arkadiusz Milik, a tak chwalony ostatnio Piotr Zieliński ma ich dopiero pięć. W najbliższych latach nikt zatem nie będzie w stanie odebrać „Lewemu” miana najskuteczniejszego snajpera reprezentacji Polski, zwłaszcza że napastnik Bayernu Monachium z występów w kadrze przecież póki co nie rezygnuje, więc na pewno swoje rekordowe osiągnięcia wyśrubuje.

Przed towarzyskim meczem z Irlandią Lewandowski miał dylemat, bo gdyby zagrał, zaliczyłby setny występ w narodowych barwach i dołączyłby do elitarnego „Klubu 100”, do którego należą jedynie Michał Żewłakow, Jakub Błaszczykowski i Grzegorz Lato. Ale osiągnięcie magicznej granicy stu występów w drużynie narodowej dla każdego piłkarza jest wielkim wydarzeniem, ale Lewandowski miał powody, żeby te swoje święto odłożyć w czasie. Irlandia to nie jest rywal z górnej półki, a ceny biletów były wyższe niż w Bolonii na mecz Ligi Narodów Włochy – Polska, a że kibice wciąż jeszcze nie wybaczyli naszej reprezentacji słabego występu w mistrzostwach świata, prognoza frekwencji na trybunach przed wtorkowym meczem nie była optymistyczna. Nie był to zatem najlepszy moment do świętowania. Za niespełna miesiąc biało-czerwoni w ramach rozgrywek w Lidze Narodów zagrają na Stadionie Śląskim z aktualnymi mistrzami Europy Portugalią i to będzie odpowiednia oprawa dla jubileuszowego setnego występu „Lewego” w reprezentacji Polski.

Mimo swoich nietuzinkowych dokonań w Bayernie Monachium i reprezentacji Polski, Lewandowski jak dotąd nie doczekał się jakiegoś prestiżowego wyróżnienia typu „Złota Piłka” czy „Piłkarz Roku”. W niedawno rozstrzygniętym plebiscycie UEFA na piłkarza sezonu 2017–2018 nie przebił się nawet do finałowej dziesiątki. Ale od lat tylko on z polskich piłkarzy jest regularnie umieszczany na listach nominowanych. Nie zabrakło go i w zabawie tego rodzaju organizowanej przez FIFPro, czyli światowy związek zawodowy piłkarzy oraz przez FIFA.

Plebiscyt nosi nazwę „World 11” i jest cyklicznie przeprowadzany od 2005 roku. W piłkarskim środowisku cieszy się dużą renomą, bowiem wyboru najlepszych dokonują w nim profesjonalni piłkarze zrzeszeni w FIFA. W najnowszej edycji wzięło udział 25 tysięcy zawodników z 65 krajów, w tym z Polski. Wybrali oni w sumie 55 gradczy, w tym pięciu bramkarzy, 20 obrońców, 15 pomocników i 15 napastników. FIFA podała w komunikacie, że oceniano piłkarzy za okres od 3 lipca 2017 roku do 15 lipca 2018 roku. Najwięcej zawodników wśród nominowanych do „11 sezonu” ma Real Madryt (11), zaś wśród krajów największą liczbę graczy ma Hiszpania (9). 71 procent nominowanych piłkarzy pochodzi z Europy. Wyniki plebiscytu zostaną ogłoszone podczas gali FIFA, która odbędzie się 24 września w Londynie.

Wśród 55 nominowanych na poszczególne pozycje zawodników, z Polaków znalazł się jedynie Lewandowski. Trafił rzecz jasna do kategorii „napastnicy”. Warto przytoczyć całą listę kandydatów, bo jest to rzetelnie zestawiona i znajdują się na niej rzeczywiście najlepsi obecnie gracze na świecie.

 

Lista nominowanych do World 11:

Bramkarze:
Gianluigi Buffon (Włochy), Juventus/Paris Saint-Germain; Thibaut Courtois (Belgia), Chelsea/Real Madryt, David De Gea (Hiszpania), Manchester United, Keylor Navas (Kostaryka), Real Madryt; Marc-Andre ter Stegen (Niemcy), FC Barcelona.

Obrońcy:
Jordi Alba (Hiszpania), FC Barcelona; Dani Alves (Brazylia), Paris Saint-Germain: Daniel Carvajal (Hiszpania), Real Madryt; Giorgio Chiellini (Włochy), Juventus Turyn; Virgil van Dijk (Holandia), Southampton/Liverpool; Diego Godin (Urugwaj), Atletico Madryt; Mats Hummels (Niemcy), Bayern Monachium; Joshua Kimmich (Niemcy), Bayern Monachium; Dejan Lovren (Chorwacja), FC Liverpool; Marcelo (Brazylia), Real Madryt; Yerry Mina (Kolumbia), FC Barcelona/Everton; Benjamin Pavard (Francja), VfB Stuttgart; Gerard Pique (Hiszpania), FC Barcelona; Sergio Ramos (Hiszpania), Real Madryt; Thiago Silva (Brazylia), Paris Saint-Germain; Kieran Trippier (Anglia), Tottenham; Samuel Umtiti (Francja), FC Barcelona; Raphael Varane (Francja), Real Madryt; Sime Vrsaljko (Chorwacja), Atletico Madryt/Inter Mediolan; Kyle Walker (Anglia), Manchester City.

Pomocnicy:
Sergio Busquets (Hiszpania), FC Barcelona; Casemiro (Brazylia), Real Madryt; Philippe Coutinho (Brazylia), FC Liverpool/FC Barcelona; Kevin De Bruyne (Belgia), Manchester City; Eden Hazard (Belgia), Chelsea LOndyn; Andres Iniesta (Hiszpania), FC Barcelona/Vissel Kobe; Isco (Hiszpania), Real Madryt; N’Golo Kante (Francja), Chelsea; Toni Kroos (Niemcy), Real Madryt Nemanja Matic (Serbia), Manchester United, Luka Modric (Chorwacja), Real Madryt; Paul Pogba (Francja), Manchester United; Ivan Rakitic (Chorwacja), FC Barcelona; David Silva (Hiszpania), Manchester City; Arturo Vidal (Chile), Bayern Monachium/FC Barcelona.

Napastnicy:
Karim Benzema (Francja), Real Madryt; Edinson Cavani (Urugwaj), Paris Saint-Germain;Paulo Dybala – Argentyna, Juventus FC, Antoine Griezmann (Francja), Atletico Madryt; Harry Kane (Anglia), Tottenham; Robert Lewandowski (Polska), Bayern Monachium; Romelu Lukaku (Belgia), Manchester United; Mario Mandzukic (Chorwacja), Juventus Turyn; Sadio Mane (Senegal), FC Liverpool; Kylian Mbappe (Francja), Paris Saint-Germain; Lionel Messi (Argentyna), FC Barcelona; Neymar (Brazylia), Paris Saint-Germain; Cristiano Ronaldo (Portugalia), Real Madryt/Juventus; Mohammed Salah (Egipt), FC Liverpool, Luis Suarez (Urugwaj), FC Barcelona.

 

Z życia UEFA: Wybierają piłkarza sezonu

W organizowanym przez UEFA plebiscycie na piłkarza sezonu 2017-2018 na placu boju zostało już tylko trzech zawodników: ubiegłoroczny triumfator Portugalczyk Cristiano Ronaldo, Chorwat Luka Modrić oraz Egipcjanin Mohamed Salah. Ogłoszenie zwycięzcy nastąpi 30 sierpnia podczas piłkarskiej gali w Monako.

 

UEFA przy wyborze piłkarza sezonu bierze pod uwagę występy zawodników z europejskich klubów we wszystkich rozgrywkach krajowych i międzynarodowych. Sezon 2017-2018 zwieńczyły finały mistrzostw świata w Rosji, które jak pamiętamy wygrała Francja, pokonując w finale Chorwację. Trzecie miejsce zajęła Belgia, a czwarte Anglia. Przypomnijmy też, że Ligę Mistrzów po raz trzeci z rzędu wygrał Real Madryt, z Cristiano Ronaldo i Luką Modriciem w składzie, pokonując w finale FC Liverpool, w którym czołową postacią był Mohamed Salah. W Lidze Europy triumfowało natomiast Atletico Madryt, które w finale wygrało z Olympique Marsylia 3:0, a dwa z tych goli strzelił Francuz Antoine Griezmann. Ten piłkarz w czerwcu i lipcu był jednym z najlepszych zawodników w ekipie mistrzów rosyjskiego mundialu i gdyby położyć na szali jego dokonania z dokonaniami Salaha, Egipcjanin by te ważenie przegrał. Głównie z powodu bezbarwnego występu w Rosji. Mędrcy z UEFA z sobie tylko wiadomego powodu uznali, że żaden z francuskich piłkarzy, choć to mistrzowie świata, nie zasługuje na miejsce w czołowej trójce, z której zostanie wybrany piłkarz sezonu.

To zresztą nie jedyny idiotyzm w tym zestawieniu. W gronie 10 zawodników wytypowanych w pierwszym rzucie do nagrody nie znaleźli miejsca dla króla strzelców mundialu Harry’ego Kane’a, a wsadzili na listę Lionela Messiego, chociaż Barcelona w poprzednim sezonie nie odegrała żadnej znaczącej roli w Lidze Mistrzów, podobnie jak reprezentacja Argentyny w finałach mistrzostw świata. Messi bez wątpienia jest piłkarzem genialnym, ale nagrody indywidualne chyba jednak powinno się przyznawać za aktualne osiągnięcia, a nie dawne zasługi czy uznane nazwisko. Za nim kolejne miejsca zajęli: Kylian Mbappe (Francja, Paris Saint-Germain), Kevin De Bruyne (Belgia, Manchester City), Raphael Varane (Francja, Real Madryt), Eden Hazard (Belgia, Chelsea Londyn) i Sergio Ramos (Hiszpania, Real Madryt).

Te wybory dziwią tym bardziej, że w głosowaniu wzięło udział 80 trenerów drużyn, które rywalizowały w fazie grupowej Ligi Mistrzów (32) i Ligi Europejskiej (48) w minionym sezonie, a także 55 dziennikarzy z każdego z krajów członkowskich UEFA. Elektorzy musieli oddać swoje głosy jeszcze przed decydującą fazą mundialu w Rosji, dlatego strzelili tyle „baboli”. Wystarczy przejrzeć ich typy na wyróżnienia na poszczególnych pozycjach. Bramkarz sezonu: Alisson Becker (Brazylia, AS Roma/FC Liverpool), Gianluigi Buffon (Włochy, Juventus Turyn/PSG), Keylor Navas (Kostaryka, Real Madryt). Obrońca sezonu: Marcelo (Brazylia, Real Madryt), Sergio Ramos (Hiszpania, Real Madryt), Raphael Varane (Francja, Real Madryt). Pomocnik sezonu: Kevin De Bruyne (Belgia, Manchester City), Toni Kroos (Niemcy, Real Madryt), Luka Modrić (Chorwacja, Real Madryt). Napastnik sezonu: Lionel Messi (Argentyna, FC Barcelona), Cristiano Ronaldo (Portugalia, Real Madryt), Mohamed Salah (Egipt, FC Liverpool).

Kto zatem 30 sierpnia na gali w Monako odbierze nagrodę dla „Piłkarza sezonu 2017-2018”. Prawdopodobnie Modrić, którego wkład w wygranie przez Real Madryt Ligi Mistrzów był wprawdzie znacznie mniejszy od wkładu Cristiano Ronaldo (został królem strzelców rozgrywek), ale Chorwat lepiej wypadł z reprezentacją swojego kraju w mistrzostwach świata. Gdyby jednak jakim cudem wygrał Salah, cały ten plebiscyt byłby kosmiczną bzdurą. A bzdurą już jest, że czwarty jest Griezmann, kluczowy gracz drużyny mistrzów świata oraz Atletico Madryt, triumfatora Ligi Europy i Superpucharu UEFA.

 

Klasyfikacja strzelców XXI mistrzostw świata w piłce nożnej Rosja 2018

Królem strzelców mistrzostw świata w Rosji został Harry Kane. To drugi angielski piłkarz, który sięgnął po strzelecka koronę. Przed nim sztuki tej dokonał w 1986 roku w Meksyku Garry Lineker, również zdobywając 6 bramek.

 

6 goli – Harry Kane (Anglia);

4 gole – Denis Czeryszew (Rosja), Antoine Griezmann (Francja), Romelu Lukaku (Belgia), Kylian Mbappe (Francja), Cristiano Ronaldo (Portugalia);

3 gole – Edinson Cavani (Urugwaj), Artem Dziuba (Rosja), Eden Hazard (Belgia), Mario Mandzukic (Chorwacja), Yerry Mina (Kolumbia), Ivan Perisic (Chorwacja);

2 gole – Sergio Aguero (Argentyna), Diego Costa (Hiszpania), Philippe Coutinho (Brazylia), Andreas Granqvist (Szwecja), Takashi Inui (Japonia), Mile Jedinak (Australia), Wahbi Khazri (Tunezja), Luka Modrić (Chorwacja), Ahmed Musa (Nigeria), Neymar (Brazylia), Heung-Min Sonn (Korea Południowa), John Stones (Anglia), Luis Suarez (Urugwaj),

1 gol – Salem Al-Dawsari (Arabia Saudyjska), Salman Al-Faraj (Arabia Saudyjska), Dele Alli (Anglia), Fahad Al-Muwallad (Egipt), Karim Ansarifard (Irana), Iago Aspas (Hiszpania), Ludwig Augustinsson (Szwecja), Renato Augusto (Brazylia), Milan Badelj (Chorwacja), Michy Batshuayi (Belgia), Felipe Baloy (Panama), Jan Bednarek (Polska), Khalid Boutaib (Maroko), Dylan Bronn (Tunezja), Kevin De Bruyne (Belgia), Nacer Chadli (Belgia), Andre Carrillo (Peru), Diego Costa (Hiszpania), Andrej Kramaric (Chorwacja), Juan Cuadrado (Kolumbia), Angel Di Maria (Argentyna), Josip Drmic (Szwajcaria), Blerim Dzemaili (Szwajcaria), Youssef En-Nesyri (Maroko), Christian Eriksen (Dania), Radamel Falcao (Kolumbia), Marouane Fellaini (Belgia), Mario Fernandes (Rosja), Nacho Fernandez (Hiszpania), Alfred Finnbogason (Islandia), Roberto Firmino (Brazylia), Emil Forsberg (Szwecja), Jurij Gazinski (Rosja), Jose Gimenez (Urugwaj), Aleksander Gołowin (Rosja), Jose Paolo Guerrero (Peru), Genki Haraguchi (Japonia), Javier Hernandez (Meksyk), Keisuke Honda (Japonia), Isco (Hiszpania), Adnan Januzaj (Belgia), Mathias Joergensen (Dania), Shinji Kagawa (Japonia), Young-Gwon Kim (Korea Południowa), Aleksandar Kolarov (Serbia), Tony Kroos (Niemcy), Grzegorz Krychowiak (Polska), Jesse Lingard (Anglia), Hirving Lozano (Meksyk), Harry Maguire (Anglia), Sadio Mane (Senegal), Gabriel Mercado, Dries Mertens (Belgia), Lionel Messi (Argentyna), Aleksandar Mitrovic (Serbia), Victor Moses (Nigeria), Thomas Meunier (Belgia), Mbaye Niang (Senegal), Yuya Osako (Japonia), Paulinho (Brazylia), Benjamin Pavard (Francja), Pepe (Portugalia), Paul Pogba (Francja), Yussuf Poulsen (Dania), Juan Quintero (Kolumbia), Ricardo Quaresma (Portugalia), Ivan Rakitić (Chorwacja), Ante Rebić (Chorwacja), Marco Reus (Niemcy), Marcos Rojo (Argentyna), Mohamed Salah (Egipt), Ferjani Sass (Panama), Xherdan Shaqiri (Szwajcaria), Gylfi Sigurdsson (Islandia), Thiago Silva (Brazylia), Kieran Trippier (Anglia), Ola Toivonen (Szwecja), Granit Xhaka (Szwajcaria), Samuel Umtiti (Francja), Raphael Varane (Francja), Carlos Vela (Meksyk), Jan Vertonghen (Belgia), Fakhreddine Ben Youssef (Tunezja), Moussa Wague (Senegal), Kendall Waston (Kostaryka), Domagoj Vida (Chorwacja), Steven Zuber (Szwajcaria).

Samobójcze – Aziz Bouhaddouz (Maroko, dla Iranu), Oghenekaro Etebo (Nigeria, dla Chorwacji), Aziz Behich (Australia, dla Francji), Thiago Cionek (Polska, dla Senegalu), Ahmed Fathi (Egipt, dla Rosji), Denis Czeryszew (Rosja, dla Urugwaju), Edson Alvarez (Meksyk, dla Szwecji), Yann Sommer (Szwajcaria, dla Kostaryki), Yassine Meriah (Tunezja, dla Panamy), Sergiej Ignaszevicz (Rosja, dla Hiszpanii), Fernandinho (Brazylia, dla Belgii), Mario Mandzukić (Chorwacja, dla Francji).

 

MŚ Rosja 2018: Francja czy Chorwacja?

W tegorocznych piłkarskich mistrzostwach świata pozostały do rozegrania już tylko dwa mecze. W sobotę o trzecie miejsce w rosyjskim mundialu Belgowie zagrają z Anglikami, a w niedzielę o mistrzowski tytuł Francuzi powalczą z Chorwatami.

 

Belgowie byli bezradni przeciwko fantastycznie grającej drużynie Francji. Zgodnie z oczekiwaniami spotkanie stało na bardzo wysokim poziomie, znacznie wyższym niż środowa potyczka Anglików z Chorwatami. To oczywiście niczego nie przesądza, ale przed finałowym meczem to jednak trójkolorowi będą uważani za faworytów. Dla kronikarskiego obowiązku przypomnijmy, że Francuzi wygrali z Belgami 1:0 po bramce obrońcy Samuela Umtitiego, natomiast Chorwaci po dogrywce pokonali Anglików 2:1, a gole strzelali w tym półfinałowym starciu Ivan Perisic i Mario Mandzukic dla zwycięzców oraz Kieran Trippier dla pokonanych. Awans francuskiej drużyny to kolejny sukces jej trenera Didiera Deschampsa. Dwa lata temu trójkolorowi pod jego wodzą dotarli do finału Euro 2016, lecz chociaż turniej odbywał się we Francji, to w decydującym meczu lepsi od gospodarzy okazali się Portugalczycy, którzy jedyną bramkę w tym spotkaniu zdobyli w dogrywce.

Francuscy kibice mają nadzieje, że Deschamps jako trener nie okaże się seryjnym pechowcem i tym razem nie da sobie wydrzeć zwycięstwa w finale mistrzostw świata. Zwłaszcza że doskonale zna jego smak, bo przecież to on w 1998 roku był kapitanem zespołu, który zdobył Puchar Świata po efektownym triumfie 3:0 nad Brazylią. Dwa lata później Deschamps, również w roli kapitana, poprowadził trójkolorowych do zwycięstwa w finale turnieju Euro 2000, w którym Francuzi pokonali po dogrywce Włochów 2:1.

Deschampsa już zapisał się złotymi zgłoskami w historii światowego futbolu, bowiem jako pierwszy dotarł do finału mistrzostw Europy i świata zarówno jako piłkarz, jak i trener. W niedzielnym finale ma jednak o co się bić, bo jeśli Francja wygra, to francuski szkoleniowiec dołączy do Niemca Franza Beckenbauera i Brazylijczyka Zagallo, którzy na razie jako jedyni mają w dorobku tytuły mistrzów świata wywalczone w roli zawodników i trenerów.

Wielu piłkarskich ekspertów jest zdania, że finałowa potyczka Francji i Chorwacji będzie zarazem potyczką trzech kandydatów do tegorocznych nagród „Złotej Piłki” i „Piłkarza Roku FIFA”. Słaby występ Leo Messiego na mundialu w Rosji wykluczył Argentyńczyka z grona najpoważniejszych pretendentów, a jego wielkiego konkurenta Cristiano Ronaldo mogą tym razem pokonać Francuzi Antoine Griezmann i Kylian Mbeppe, albo lider zespołu Chorwacji Luka Modrić. On w przypadku finałowego zwycięstwa nad Francją z całą pewnością zdominuje wszystkie plebiscyty, bo w tym roku z Realem Madryt wygrał przecież Ligę Mistrzów.