Nowe rekordy Roberta Lewandowskiego

Robert Lewandowski znów miał udany weekend. W piątek w przegranym 2:3 meczu Bayernu z Borussią Moenchengladbach w 15. kolejce Bundesligi zdobył bramkę z rzutu karnego i ustanowił swój życiowy rekord, bo na tym etapie rozgrywek po raz pierwszy miał w dorobku 20 goli. A dzień później zjawił się w Warszawie by odebrać, jako pierwszy piłkarz w historii, drugą w karierze nagrodę za zwycięstwo w plebiscycie „PS” i Polsatu na sportowca roku.

Swojego 20 gola w tym sezonie i trzeciego w tym roku Lewandowski strzelił z rzutu karnego w 18. minucie meczu. Ustanowił w ten sposób swój strzelecki rekord, bo do tej pory po 15 kolejkach Bundesligi jego najlepszy wynik, uzyskany w poprzednim sezonie, wynosił 18 trafień. Wykorzystana pewnie „jedenastka” była natomiast jego 26. w barwach Bayernu i 56. w piłkarskiej karierze. W klasyfikacji strzelców Bundesligi w tym sezonie „Lewy” na razie jest poza konkurencją, bo chociaż jego najgroźniejszy konkurent, Norweg Erling Haaland, zdobył dwie bramki w wygranym przez Borussię Dortmund 3:1 meczu z RB Lipsk, to jednak ma w tej chwili na koncie 12 trafień, czyli jeszcze osiem do odrobienia. Trzeci w zestawieniu napastnik Eintrachtu Frankfurt Andre Silva ma w dorobku 11 goli, a czwarty Wout Weghorst z VfL Wolfsburg dziesięć. Mimo porażki, pierwszej ligowej od września ubiegłego roku, Bayern utrzymał pozycję lidera Bundesligi, właśnie dzięki zwycięstwu Borussii Dortmund z zajmującym drugą lokatę RB Lipsk. Trzeci w tabeli jest Bayer Leverkusen, a dortmundczycy awansowali na czwartą pozycję.
W sobotę Lewandowski zjawił się w Warszawie, żeby osobiście odebrać nagrodę za zwycięstwo w 86. plebiscycie „Przeglądu Sportowego” (tym razem we współpracy z Polsatem) na najlepszego sportowca roku. To drugie takie wyróżnienie w jego karierze. Wcześniej otrzymał je w 2015 roku, a przed nim z polskich piłkarzy taką nagrodą mógł się pochwalić jedynie Zbigniew Boniek (dostał ją po mundialu w 1982). Wygrana „Lewego” wcale nie była taka oczywista, chociaż w 2020 zgarnął chyba wszystkie najważniejsze wyróżnienia indywidualne, z tytułami piłkarza roku FIFA oraz UEFA włącznie. Ale Iga Świątek też miała nie lada sukces na koncie, bo jako pierwsza polska tenisistka wygrała turniej Wielkiego Szlema, triumfując na ziemnych kortach im. Rolanda Garrosa w Paryżu. Wyczynu dokonał też ubiegłoroczny zwycięzca plebiscytu Bartosz Zmarzlik, który jako pierwszy polski żużlowiec zdobył po raz drugi z rzędu mistrzostwo świata. Trzecie miejsce przypadło jednak skoczkowi narciarskiemu Kamilowi Stochowi, a czwarte kierowcy rajdowemu Kajetanowi Kajetanowiczowi, mistrzowi świata w klasie WRC3. Zmarzlik tym razem zajął dopiero piąte miejsce, za pozostałe lokaty w czołowej „10” przyznano: 6. Natalii Maliszewskiej (short-track), 7. Janowi Błachowiczowi (sporty walki), 8. Wilfredo Leonowi (siatkówka), 9. Katarzynie Niewiadomej (kolarstwo) i 10. Dawidowi Kubackiemu (skoki narciarskie).

PGE Ekstraliga: Nie oszczędzają na transferach

Sezon transferowy w naszej żużlowej PGE Ekstralidze rozpocznie się 1 listopada, ale z grubsza już wiadomo, jakie zmiany zajdą w poszczególnych zespołach. Mimo strat finansowych spowodowanych przez pandemię koronawirusa kluby nie oszczędzają na apanażach dla kluczowych zawodników, głównie polskich.

Najlepiej opłacanym zawodnikiem w PGE Ekstralidze w nowym sezonie będzie bez dwóch zdań dwukrotny mistrz świata Bartosz Zmarzlik. Szefowie Stali Gorzów zapewniają w medialnych wypowiedziach, że doszli już do porozumienia ze swoim wychowankiem i są absolutnie pewni, że 25-letni żużlowiec, jedyny Polak który ma w dorobku dwa tytuły indywidualnego mistrza świata, na dodatek zdobyte rok po roku, mimo licznych intratnych ofert nie zmieni barw klubowych. Rzecz jasna nie zrobi tego za darmo. Jeśli wierzyć nieoficjalnym przechwałkom działaczy gorzowskiego klubu, Zmarzlik może liczyć na zarobki porównywalne z tymi, jakie w 2011 roku miał w tym klubie świeżo upieczony mistrz świata Tomasz Gollob. A to oznacza, że gaża lidera Stali w nowym sezonie PGE Ekstraligi osiągnie pułap trzech milionów złotych. Poza tym Zmarzlik ma indywidualny kontrakt z PKN Orlen wart kolejny milion złotych, kilka mniejszych umów sponsorskich oraz niemal gwarantowane dodatkowe zarobki za starty w cyklu Speadway Grand Prix, a także w zagranicznych ligach – szwedzkiej i duńskiej. Żużlowi eksperci szacują, że w sumie gorzowianin w najbliższym sezonie może zgarnąć ponad pięć milionów złotych. Inni zawodnicy nie mogą liczyć na takie gwiazdorskie apanaże. Tylko kilku żużlowców może liczyć na zarobki powyżej dwóch milionów złotych za sezon.
Nowością tegorocznego okresu transferowego jest to, że na lukratywne oferty mogą liczyć w zasadzie wyłącznie polscy żużlowcy. Nie ma wśród nich wielu mogących zagwarantować wysoki poziom sportowy, ale z powodu niedostatku wartościowych jeźdźców w kategorii wiekowej do 24 lat, to właśnie Polacy, których każdy zespół musi zatrudnić w obowiązkowej liczbie, będą decydować o wynikach zespołów. I to dlatego szefowie naszych żużlowych klubów oferują najlepszym z nich naprawdę wielkie pieniądze, byle tylko zgodzili się ścigać w ich drużynach. Dobrym przykładem jest tu 22-letni zawodnik Unii Leszno Bartosz Smektała, który przymierza się do zmiany barw klubowych. O jego pozyskanie zabiega mocno Włókniarz Częstochowa, oferując mu za sam podpis na nowym kontrakcie ponad 700 tysięcy złotych, zaś za każdy zdobyty ligowy punkt jest gotów płacić siedem tysięcy złotych. Łatwo policzyć, że jeśli Smektała w nowym sezonie utrzyma skuteczność z tegorocznego, przy takich stawkach będzie mógł tylko w zespole Włókniarza zarobić w 2021 w sumie 1,7 mln złotych. Na niewiele mniejsze pieniądze w Motorze Lublin może też liczyć rówieśnik Smektały, Dominik Kubera.
Z płacowymi żądaniami nie zaszaleją natomiast obcokrajowcy. Powód ich pasywnej postawy jest oczywisty – cudzoziemców chętnych do ścigania się w najlepszej i najlepiej płacącej lidze żużlowej na świecie jest więcej niż miejsc przyznanych im w PGE Ekstralidze. Dlatego szefowie klubów wykorzystują tę sytuację przy negocjacjach, chociaż z drugiej strony, patrząc na planowane budżety i wydatki, chyba nie ma w PGE Ekstralidze lęku przed finansowymi skutkami pandemii koronawirusa. W większości klubów oferowane zawodnikom stawki punktowe wróciły do poziomu wynegocjowanego przez zawodników w 2019 roku.

Przymiarki kadrowe w ekstralidze
Unia Leszno: zostają – Emil Sajfutdinow, Janusz Kołodziej, Piotr Pawlicki, Jaimon Lidsey, Kacper Pludra; przychodzą – Jason Doyle, Krzysztof Sadurski, Damian Ratajczak; odchodzą – Bartosz Smektała (Włókniarz), Dominik Kubera (Motor), Szymon Szlauderbach (szuka klubu).
Stal Gorzów: zostają – Bartosz Zmarzlik, Anders Thomsen, Szymon Woźniak, Rafał Karczmarz, Mateusz Bartkowiak, Wiktor Jasiński; przychodzą – Martin Vaculik, Marcus Birkemose, Kamil Nowacki: odchodzą – Krzysztof Kasprzak (GKM), Niels-Kristian Iversen (szuka klubu).
Sparta Wrocław: zostają – Tai Woffinden, Maciej Janowski, Gleb Czugunow, Daniel Bewley, Michał Curzytek, Przemysław Liszka, Maksym Drabik (ale nie na 100 procent); przychodzi – Artiom Łaguta, odchodzi – Max Fricke (szuka klubu).
Falubaz Zielona Góra: zostają – Patryk Dudek, Piotr Protasiewicz, Michael Jepsen Jensen), Jan Kvech; Matej Zagar, Rohan Tungate; odchodzą – Martin Vaculik (Stal), Norbert Krakowiak (GKM), Antonio Lindbeck, Mateusz Tonder, Damian Pawliczak (szukają klubu).
Włókniarz Częstochowa: zostają – Leon Madsen, Fredrik Lindgren, Jakub Miśkowiak, Mateusz Świdnicki, Bartłomiej Kowalski; przychodzą – Bartosz Smektała, Kacper Woryna, Jonas Jeppesen; odchodzą – Jason Doyle (Unia), Rune Holta (ROW), Paweł Przedpełski (Apator).
Motor Lublin: zostają – Grigorij Łaguta, Mikkel Michelsen, Jarosław Hampel, Wiktor Lampart, Wiktor Firmuga; przychodzą – Dominik Kubera, Krzysztof Buczkowski; odchodzą – Matej Zagar (Falubaz), Jakub Jamróg, Paweł Miesiąc, Wiktor Trofimow, Oskar Bober (szukają klubu).
GKM Grudziądz: zostają – Nicki Pedersen, Kenneth Bjerre, Przemysław Pawlicki, Roman Lachbaum, Danis Zieliński, Kacper Łobodziński, Damian Lotarski; przychodzą – Krzysztof Kasprzak, Norbert Krakowiak; odchodzą – Artiom Łaguta (Sparta), Krzysztof Buczkowski (Motor), Marcin Turowski (szuka klubu).
Apator Toruń: zostają – Jack Holder, Chris Holder, Adrian Miedziński, Tobiasz Musielak, Kamil Marciniec, Aleks Rydlewski, Justin Stolp; przychodzą – Robert Lambert, Paweł Przedpełski, Karol Żupiński; odchodzą – Wiktor Kułakow, Igor Kopeć-Sobczyński (szukają klubu).

Zmarzlik znów mistrzem

Bartosz Zmarzlik w znakomitym stylu wygrał tegoroczną Speedway Grand Prix i jako pierwszy polski żużlowiec w historii wywalczył po raz drugi z rzędu tytuł indywidualnego mistrza świata na żużlu. Przed nim w erze Grand Prix takiego wyczynu dokonało tylko dwóch legendarnych zawodników – Szwed Tony Rickardsson i Duńczyk Nicki Pedersen.

W piątkowym turnieju na toruńskiej Motoarenie Zmarzlikowi szło jak po grudzie i z trudem przedarł się do półfinału, a w finale zajął ostatnie miejsce. Wygrał Australijczyk Max Fricke, drugi był Maciej Janowski, a trzeci Brytyjczyk Tai Woffinden. Przed ostatnimi zawodami tegorocznego cyklu, który z powodu pandemii został ograniczony do ośmiu turniejów rozegranych w czterech miastach (Wrocław, Gorzów, Praga, Toruń), w klasyfikacji generalnej SGP stawce przewodził Zmarzlik z dorobkiem 113 punktów, mający osiem punktów przewagi nad drugim Woffindenem i 10 nad trzecim Duńczykiem Fredrikiem Lindgrenem.
Złoty medal jeżdżący na co dzień w barwach Stali Gorzów Zmarzlik zapewnił sobie już w półfinale sobotnich zawodów na Motoarenie, ostatnich w tegorocznym cyklu ośmiu turniejów SGP. Potrzebował jedynie wywalczyć awansu do finału, ale zadanie miał niełatwe, bo w półfinałowym wyścigu musiał zmierzyć się ze swoimi największymi konkurentami do złota, czyli Brytyjczykiem Taiem Woffindenem i Szwedem Fredrikiem Lindgrenem. Gorzowianin startował na dodatek z najgorszego, czwartego pola, ale mimo to po fenomenalnej walce przez cztery okrążenia zdołał wywalczyć drugą lokatę, przegrywając jedynie z Lidgrenem, a wyprzedzając Woffindena oraz Duńczyka Leona Madsena.
W drugim półfinale znakomicie pojechał gwiazdor Sparty Wrocław Maciej Janowski, który pewnie wygrał bieg przed Rosjaninem Artiomem Łagutą, Australijczykiem Jasonem Doylem i kolejnym Rosjaninem, Emilem Sajfutdinowem.
I tak kibice mogli w finałowym wyścigu oglądać walkę dwóch polskich żużlowców z Łagutą i Lindgrene. Duńczyka dopadł straszliwy pech, bo na starcie jego motocykl odmówił posłuszeństwa. Ostatecznie finałowy bieg zakończył się podwójnym triumfem biało-czerwonych, bo wygrał Zmarzlik, przyklepując efektownie już należący do niego tytuł mistrza świata, przed Janowskim, który ostatecznie w klasyfikacji generalnej uplasował się na czwartej pozycji oraz trzecim na mecie Łagutą i czwartym Lindgrenem. W tym momencie w klasyfikacji generalnej Woffinden i Lindgren mieli tyle samo punktów i zarządzono dodatkowy bieg z ich udziałem, któego stawką był tytuł indywidualnego wicemistrza świata. Wygrał go bezdyskusyjnie Brytyjczyk i on też odebrał srebrny medal, zaś jego duński rywal musiał zadowolić się brązowym.
Polska ma teraz trzech mistrzów świata w jeździe na żużlu, ale zarówno Jerzemu Szczakielowi jak Tomaszowi Gollobowi nie udało się triumfować dwukrotnie, na dodatek rok po roku. A 25-letni Bartosz Zmarzlik tego dokonał i już na trwałe zapisał się w historii polskiego żużla. A także światowego, bo w erze Grand Prix, która obowiązuje od 1995 roku, tytuł mistrza świata potrafili obronić jedynie Szwed Tony Rickardsson i Duńczyk Nicki Pedersen.
Zmarzlik nie jest najmłodszym mistrzem świata w historii, bo ten splendor należy do brytyjskiego żużlowca Petera Cravena, który zdobył tytuł w 1955 roku w wieku 21 lat (po raz drugi triumfował siedem lat później), ale gorzowianin ma jeszcze mnóstwo czasu, żeby pobić rekord w liczbie mistrzowskich tytułów, należący do Nowozelandczyka Ivana Maugera i Rickardssona, którzy po sześć razy stawali na najwyższym podium.
Zmarzlik od początku swojej kariery jeździ w barwach Stali Gorzów. Z gorzowskim klubem lada moment zwiąże się nowym kontraktem, który uczyni go najlepiej zarabiającym żużlowcem na świecie. Za sam podpis pod umową ma otrzymać ponad milion złotych, a za jeden sezon ma inkasować trzy razy tyle. Do tego dochodzi jeszcze indywidualny kontrakt sponsorski z PKN Orlen, o wysokości którego już w żużlowym światku krążą legendy. Szefowie gorzowskiego klubu nie mogli się targować, bo doskonale wiedzieli, że Zmarzlik ma kilka innych intratnych ofert.


Końcowa klasyfikacja SGP 2020:

  1. Bartosz Zmarzlik (Polska) – 133 pkt;
  2. Tai Woffinden (W. Brytania)– 117;
  3. Fredrik Lindgren (Szwecja) – 117;
  4. Maciej Janowski (Polska) – 107;
  5. Leon Madsen (Dania) – 89;
  6. Jason Doyle (Australia) – 87;
  7. Artiom Łaguta (Rosja) – 84;
  8. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 81;
  9. Martin Vaculik (Słowacja) – 78;
  10. Max Fricke (Australia) – 64
  11. Matej Zagar (Słowenia) – 46
  12. Patryk Dudek (Polska) – 39;
  13. Niels Kristian Iversen (Dania) – 32;
  14. Mikkel Michelsen (Dania) – 32;
  15. Antonio Lindbaeck (Szwecja) – 22;
  16. Gleb Czugunow (Polska) – 16;
  17. Jack Holder (Australia) – 12;
  18. Andres Thomsen (Dania) – 10;
  19. Vaclav Milik (Czechy) – 1;
  20. Eduard Krcmar (Czechy) – 1.

48 godzin sport

Nie dogoniła Margaret Court
Serena Williams (na zdjęciu) wycofała się z French Open z powodu kontuzji ścięgna Achillesa – poinformowali organizatorzy turnieju. W II rundzie Amerykanka miała zmierzyć się z Bułgarką Cwetaną Pironkową (157. WTA). 39-letnia Williams była rozstawiona w paryskim turnieju z numerem 6. W I rundzie pokonała rodaczką Kristie Ahn 7:6(2), 6:0, ale już po tym pojedynku narzekała na uraz i ostatecznie po naradzie z trenerem postanowiła się wycofać z dalszej rywalizacji. Tym samym Serena Williams nie zdobędzie w tym roku swojego 24. wielkoszlemowego tytułu i nie wyrówna rekordu wszech czasów należącego do Australijki Margaret Court. Po raz ostatni młodsza z sióstr Williams triumfowała w Wielkim Szlemie w styczniu 2017 roku, wygrywając Australian Open. Na ziemnych kortach im. Rolanda Garrosa w Paryżu triumfowała trzykrotnie, po raz ostatni w 2015 roku.

Kędziora doczekał w Dynamie Kijów awansu do Ligi Mistrzów
Dynamo Kijów z reprezentantem Polski Tomaszem Kędziorą w składzie wywalczyło awans do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Ukraiński zespół w decydującej fazie eliminacji pokonał w dwumeczu belgijski Gent. W pierwszym spotkaniu Dynamo zwyciężyło 2:1, a w rewanżu rozgromiło rywali 3:0. Prawo gry w LM wywalczył także węgierski Ferencvaros oraz grecki Olympiakos Pireus.

Liga Europy EHF bez szczypiornistów z Puław
Piłkarze ręczni Azotów Puławy przegrali w Szwecji rewanżowy mecz 2. rundy kwalifikacyjnej Ligi Europejskiej z IFK Kristianstad 22:24 (8:12) i odpadli z dalszej rywalizacji. Do fazy grupowej awansowali rywale, który w pierwszym spotkaniu wygrali w Puławach 25:24. Bez konieczności udziału w kwalifikacjach, w fazie grupowej Ligi Europejskiej występować będzie wicemistrz Polski Orlen Wisła Płock.

Nieoczekiwana porażka naszych żużlowców z Rosjanami
Reprezentacja Rosji pokonała Polskę 52:38 w towarzyskim meczu rozegranym na torze w Bydgoszczy. W polskim zespole startowali: Bartosz Zmarzlik (zdobył 14 pkt), Szymon Woźniak (7), Patryk Dudek (6), Janusz Kołodziej (4), Dominik Kubera (4), Jarosław Hampel (3), a w rosyjskim: Emil Sajfutdinow (12), Artiom Łaguta (10), Wiktor Kułakow (10), Wadim Tarasienko (9), Grigorij Łaguta (8), Andriej Kudriaszow (3). Przed spotkaniem odbyła się uroczystość wprowadzenia do Galerii Sław Żużlowej Reprezentacji Polski jednego z najbardziej utytułowanych zawodników Tomasza Golloba..

Po raz pierwszy piłkarz z Izraela zagra w arabskim klubie
Dia Saba został pierwszym izraelskim piłkarzem, który podpisał kontrakt z arabskim klubem. 27-letni pomocnik, ostatnio występujący w chińskim Kanton R&F, będzie bronił barw ekipy Al-Nasr z Dubaju. Saba, który ma ma palestyńskie pochodzenie, występuje też w reprezentacji Izraela – do tej pory zagrał w 10 spotkaniach i zdobył w trzy gole..

Koniec obecności CCC Team w kolarskiej elicie
Belgijski zespół Circus-Wanty Gobert przejmie licencję WorldTour znajdującą się dotychczas w posiadaniu CCC Team. Oznacza to koniec polskiej grupy po dwóch latach obecności w kolarskiej elicie. Według komunikatu ekipy, spółka nią zarządzająca, Want You Cycling, w 2021 roku przejmie spółkę stojącą za CCC Team, Continuum Sports. Tym samym belgijska grupa, dziś występująca jako zespół ProTeam, uzyska status zespołu WorldTour. Belgijska ekipa w tym roku dysponowała budżetem w wysokości 7 milionów euro, ale będzie musiała w przyszłym roku znacznie go powiększyć, żeby poszerzyć kadrę i skład sztabu szkoleniowego.

Gollob komentatorem

Tomasz Gollob podczas rozegrany w miniony weekend turniejów SSG 2020 w Pradze udanie zadebiutował w roli komentatora. Stacja Canal+ zapowiada nawiązanie z mistrzem świata dłuższej współpracy.

Indywidualny mistrz świata na żużlu z 2010 roku, który w kwietniu 2017 roku podczas treningu motocrossowego w Chełmnie uległ wypadkowi i odniósł bardzo poważne obrażenia kręgosłupa, przez co dzisiaj porusza się na wózku inwalidzkim, od dwóch lat współpracuje z telewizją Canal+, ale dotąd występował wyłącznie w roli eksperta, który ze studia i po czasie komentował żużlową rywalizację. W miniony weekend wraz z Tomaszem Dryłą stworzył komentatorski duet, który wykonał znakomitą robotę podczas Grand Prix Czech i spodobał się telewidzom. Dziennikarz jest uznanym w żużlowym środowisku specem od budowania tzw. atmosfery relacji, natomiast Gollob zaimponował niesamowitą wiedzą o niuansach rywalizacji na torze, którą w spokojny i rzeczowy sposób dzielił się z widzami. Do legendy zaś z pewnością przejdzie moment, gdy w trakcie relacji Gollob otrzymał SMS-a od Bartosza Zmarzlika. Żużlowiec Stali Gorzów zapytał w nim swojego mentora, które pole startowe powinien wybrać przed jednym z kluczowych biegów. Rady udzielone przez „starego mistrza” swojemu następcy okazały się bezcenne i z całą pewnością pomogły Zmarzlikowi w odniesieniu podwójnego zwycięstwa na praskim torze, dzięki czemu wyszedł na prowadzenie w klasyfikacji generalnej cyklu Speedway Grand Prix i w zamykających rywalizację o indywidualne mistrzostwo świata dwóch turniejach w Toruniu stanie przed ogromną szansą na obronę wywalczonego przed rokiem tytułu.
A co do komentatorskich wyczynów Golloba, wszyscy żużlowi eksperci podkreślali z uznaniem jego ogromną wiedzę o żużlowych wyścigach, ale też wielka klasa i wyczucie w formułowaniu ocen ścigających się na torze zawodników. Nawet jeśli kogoś krytykuje i wytyka mu błędy, robi to w wyważony sposób, chociaż akurat on mógłby pozwolić sobie na więcej, bo sam był przecież żużlowcem wybitnym.

Zmarzlik może obronić tytuł

Bartosz Zmarzlik wygrał oba turnieje Speedway Grand Prix rozegrane w miniony weekend w Pradze. Aktualny mistrz świata z dorobkiem 99 punktów po sześciu wyścigach objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej tegorocznej edycji SGP. Drugie miejsce zajmuje Szwed Fredrik Lindgren (92 pkt), a trzecie Brytyjczyk Tai Woffinden (89 pkt). Czwartą lokatę zajmuje Maciej Janowski.

Do zawodów w stolicy Czech Bartosz Zmarzlik przystępował z pozycji wicelidera klasyfikacji generalnej. Żużlowiec Stali Gorzów mógł być na pierwszym miejscu, gdyby tydzień wczesniej nie pokpił sprawy w sobotnim turnieju SGP na gorzowskim torze. Po wygranej w piątek wydawało się, że na obiekcie, na którym się wychował, zwycięży w obu turniejach. Niestety, w drugiej odsłonie zmagań w stadionie imienia E. Jancarza nie był juz taki szybki jak dzień wcześniej i nawet nie zakwalifikował sie do finału. Z okazji skorzystał Szwed Fredrik Lindgren, który po czterech rundach objął prowadzenie z minimalną przewagą nad Zmarzlikiem i drugim z Polaków w czołówce, Maciejem Janowskim ze Sparty Wrocław.
W Pradze Zmarzlik wcześniej zwykle zawodził, dlatego jego znakomita jazda była zaskoczeniem. Gorzowianin wygrał pewnie dwa pierwsze biegi, ale w trzech kolejnych zajmował kolejno drugą trzecia i druga lokatę. Do półfinału awansował jednak pewnie i jako jedyny z naszych zawodników.
W półfinale Zmarzlik trafił do czwórki z Woffindenem, Duńczykiem Leonem Madesenem i Australijczykiem Jasonem Doyle’m. Sędzia za falstart wykluczył najpier Madsena, a następnie Doyle, co oznaczało, że Zmarzlik i Woffinden mieli awans do finału zapewniony, a ścigali się jedynie o prawo wyboru pola startowego. Trzecią lokatę wywalczył Słowak Martin Vaculik, a czwarty linię mety minął Rosjanin Emil Sajfutdinow. Nasz żużlowiec po tym zwycięstwie awansował na pozycję lidera klasyfikacji generalnej. Na drugie miejsca spadł Lindgren, a na trzecie awansował Woffinden kosztem Janowskiego.
Przed sobotnim turniejem organizatorzy trochę bardziej przyłożyli się do przygotowania toru, co od razu poprawiło atrakcyjność zawodów, bo kibice w końcu mogli obejrzeć trochę walki. „Dzisiaj tor jest inny” – podkreślał w telewizyjnej wypowiedzi Zmarzlik, ale zmiana warunków zupełnie mu nie przeszkadzała. Gorzowianin wygrał pewnie trzy pierwsze biegi, a dwóch kolejnych był drugi i z dorobkiem 13 punktów pewnie awansował do półfinału. Zdecydowanie lepiej niż piątek spisał się Janowski, który także przebił się do czołowej ósemki. Wrocławianin miał pecha w 13. biegu, bo unikając zderzenia z Woffindenem musiał zwolnić i już potem nie odrobił dystansu do rywali. Brytyjski sędzia Craig Ackroyd nie ukarał swojego rodaka za niebezpieczną jazdę i nie wykluczył go z jazdy w półfinale. W walce o miejsce w czołowej czwórce zawodów zmierzyli się Zmarzlik, Doyle, Madsen, Janowski i w takiej kolejności mijali metę. W drugim półfinałowym biegu zmierzyli się Lindgren, Woffinden, Vaculik, Sajfutdinow i w takim zestawieniu zakończyli wyścig. W finale wystartowali zatem Zmarzlik, Woffinden, Doyle, Lindgren.
Bieg finałowy trzeba było rozgrywać na raty. W pierwszym podejściu Zmarzlik świetnie ruszył spod taśmy, ale na pierwszym łuku zderzyli się Woffinden i Doyle, w wyniku czego Australijczyk zaliczył groźnie wyglądający upadek. W powtórce mistrz świata z 2017 roku popełnił falstart i sędzia Ackroyd musiał ponownie przerwać przygotowania do startu. Dopiero w trzecim podejściu udało się żużlowcom ruszyć spod taśmy bez błędów. Zmarzlik wygrał start, ale po wyjściu z wirażu wyprzedził go Woffinden. Polak walczył z Brytyjczykiem do ostatniego okrążenia i odważnym atakiem zdołał o na mecie o włos wyprzedzić trzykrotnego mistrza świata.
Do zakończenia zmagań pozostały już tylko dwie rundy, które zostaną rozegrane w dniach 2-3 października na Motoarenie w Toruniu. Zmarzlik ma wielka szansę na obronę mistrzowskiego tytułu, czego jak dotąd nie dokonał żaden polski żużlowiec, a po raz ostatni taka sztuka udała się w sezonach 2007 i 2008 Duńczykowi Nickiemu Pedersenowi.

Klasyfikacja generalna po 6 turniejach:

  1. Bartosz Zmarzlik – 99 pkt; 2. Fredrik Lindgren (Szwecja) – 92; 3. Tai Woffinden (W. Brytania) – 89; 4. Maciej Janowski (72); 5. Leon Madsen (Dania) – 70; 6. Jason Doyle (Australia) – 69; 7. Martin Vaculik (Słowacja) – 63; 8. Artiom Łaguta (Rosja) – 60; 9. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 59; 10. Max Fricke (Australia) – 40; 11. Matej Zagar (Słowenia) – 37; 12. Niels Kristian Iversen (Dania) – 30; 13. Patryk Dudek – (29); 14. Mikkel Michelsen (Dania) – 27; 15. Gleb Czugunow(Rosja/Polska) – 16; 16. Antonio Lindbaeck (Szwecja) – 12; 17. Anders Thomsen (Dania) – 10; 18. Vaclav Milik (Czechy) – 1.

Piątek Zmarzlika, sobota Lindgrena

Bartosz Zmarzlik nie powtórzył wyczynu Tomasza Golloba i nie zdołał wygrać dwóch turniejów Speedway Grand Prix z rzędu. W piątek aktualny indywidualny mistrz świata nie miał na torze swojego macierzystego klubu konkurencji i pewnie wygrał zawody, dobrze też zaczął zmagania w sobotę wygrywając rundę zasadniczą, ale odpadł w półfinale. Triumfował Szwed Fredrik Lindgren, który na półmetku rywalizacji został nowym liderem klasyfikacji generalnej.

W piątek żużlowiec Stali Gorzów w pełni wykorzystał atut doskonale znanego sobie toru. W cuglach wygrał fazę zasadniczą zawodów (zgromadził 14 punktów w pięciu biegach) i pewnie też wygrał bieg półfinałowy. Wyrównaną walkę stoczył dopiero w finale z naciskającym go do ostatniego wirażu Australijczykiem Jasonem Doyle’em. Na trzeciej pozycji linię mety minął Szwed Fredrik Lindgren, a na czwartej Duńczyk Leon Madsen. Maciej Janowski, który po dwóch pierwszych turniejach SGP rozegranych we Wrocławiu był liderem klasyfikacji generalnej cyklu, w piątkowych zawodach na gorzowskim torze odpadł w półfinale, lecz z dorobkiem 48 punktów jeszcze utrzymał pierwszą lokatę. Na drugie miejsce awansował Zmarzlik (47 pkt), trzecie zajmował Lindgren (46 pkt), a czwarte trzykrotny mistrza świata Brytyjczyk Tai Woffinden (43 pkt). Pierwszą dziesiątkę uzupełniali: 5. Artiom Łaguta (Rosja) – 40 pkt, 6. Madsen (32 pkt), 7. Doyle (26 pkt), 8. Martin Vaculik (Słowacja) – 24 pkt, 9. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 22 pkt i 10. Matej Zagar (Słowenia) – 21 pkt. Do fazy półfinałowej awansował Maciej Janowski, ale nie zdołał wywalczyć miejsca w finale. Trzeci z Polaków, Patryk Dudek, wycofał się z turnieju po dwóch startach z powodu poważnego upadku, który zaliczył już w pierwszym wyścigu po kolizji z jadącym z dziką kartą Duńczykiem Andersem Thomsenem. W powtórce mocno poobijany Dudek pojechał mimo to wybornie i uczcił zwycięstwem swój jubileuszowy 200. wyścig w cyklu Grand Prix. Niestety, w drugim starcie było już jednak widać, że wicemistrz świata z 2017 roku nie czuje się najlepiej. Przed trzecią serią biegów jeździec Falubazu Zielona Góra wycofał się z dalszej rywalizacji. To mocno komplikuje jego sytuację w walce o pozostanie w cyklu SGP na sezon 2021.
Piątkowy triumf Zmarzlika narobił gorzowskim kibicom apetytu także na jego sobotnie zwycięstwo na Stadionie im. Edwarda Jancarza. Fani czarnego sportu mieli nadzieję, że zawodnik Stali Gorzów utrzyma fenomenalny poziom jazdy i po raz pierwszy w karierze zwycięży w zawodach cyklu Grand Prix dwukrotnie z rzędu. Z żużlowców wcześniej udało się to tylko Tomaszowi Gollobowi w sezonach 1998, 1999 i 2010.
I długo wszystko wskazywało na powtórkę, bo Zmarzlik wygrywał wyścig za wyścigiem, robiąc to w każdym kolejnym coraz bardziej przekonująco. Coś stało się z nim jednak w jego ostatnim, piątym biegu fazy zasadniczej, w którym po przegranym starcie mimo wielu prób nie zdołał wyprzedzić Jasona Doyle’a i metę minął dopiero na trzeciej pozycji, bo w tym biegu obu pokonał Tai Woffinden. Mimo tej nieoczekiwanej porażki Zmarzlik awansował do półfinału z pierwszej pozycji po zasadniczej części zawodów. Natomiast Janowski o miejsce w czołowej ósemce musiał walczyć do ostatniego biegu. Słabsza dyspozycja żużlowca Sparty Wrocław wyszła jednak na jaw w wyścigu półfinałowym, w którym przyjechał na ostatniej pozycji za Doyle’em, Lindgrenem i Vaculikiem. Nie awansując do finału Janowski stracił pozycję lidera klasyfikacji generalnej.
Znacznie bardziej przykrą niespodziankę fanom żużla sprawił jednak Zmarzlik, który także nie zakwalifikował się do finału. Gorzowianin w drugim półfinale rywalizował z Sajfutdinowem, Madsenem i Woffindenem. Po dobrym starcie dał się jednak przyblokować rosyjskiemu zawodnikowi i mimo starań nie zdołał już wyprzedzić ani jego, ani też pilnującego drugiej lokaty Madsena i przyjechał na metę na trzecim miejscu. Takim oto sposobem po raz pierwszy w historii turniejów Speedway Grand Prix w Gorzowie w finałowym wyścigu zabrakło reprezentanta Polski.
Decydujący bieg wygrał Fredrik Lindgren. Szwedzki żużlowiec w trzech poprzednich turniejach za każdym razem dochodził do finału i w czwartym starcie wreszcie okazał się najlepszy w stawce. On więc objął na półmetku pozycję lidera klasyfikacji generalnej mając na koncie 66 punków. Drugą lokatę utrzymał Bartosz Zmarzlik (59 pkt), a na trzecią spadł Maciej Janowski (57 pkt). Kolejne miejsca w czołowej „10” zajmują: 4. Tai Woffinden (W. Brytania) – 53 pkt, 5. Leon Madsen (Dania) – 50 pkt, 6. Artiom Łaguta (Rosja) – 45 pkt, 7. Jason Doyle (Australia) – 42 pkt, 8. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 36 pkt, 9. Martin Vaculik (Słowacja) – 35 pkt, 10. Matej Zagar (Słowenia) – 27 pkt.
Kolejne dwa turnieje SGP odbędą się w najbliższy weekend w Pradze. Zakończenie rywalizacji zaplanowano w dniach 2-3 października na Motoarenie w Toruniu.

Janowski znów mistrzem Polski

Rozegrany w poniedziałek w Lesznie finał indywidualnych mistrzostw Polski był popisem żużlowca Sparty Wrocław Macieja Janowskiego, który odzyskał mistrzowski tytuł po pięciu latach przerwy. Dwa kolejne miejsca na podium zajęli zawodnicy Stali Gorzów – srebrny medal wywalczył aktualny mistrz świata Bartosz Zmarzlik, za brązowy Szymon Woźniak.

Tegoroczny finał IMP na żużlu stał na wysokim poziomie. Szesnastu najlepszych polskich zawodników na świetnie przygotowanym torze Unii Leszno niemal w każdym biegu tworzyli emocjonujące spektakle. Już w pierwszym biegu doszło do pojedynku na szczycie, czyli bezpośredniego starcia aktualnego mistrza świata Bartosza Zmarzlika z liderem obecnej edycji Speedway Grand Prix Maciejem Janowskim. Wyścig wygrał Janowski przed Zmarzlikiem, a trzecią lokatę zajął broniący tytułu mistrza Polski zawodnik gospodarzy Janusz Kołodziej. Tych trzech jeźdźców ponownie spotkało się w wielkim finale, w którym dołączył do nich jeszcze Szymon Woźniak.
Wygrana Janowskiego nie była przypadkiem – zawodnik Sparty Wrocław w rundzie zasadniczej turnieju dzielił i rządził, czym wyraźnie zdeprymował Zmarzlika, któremu bardzo zależało na zwycięstwie, bowiem tytuł indywidualnego mistrza Polski to jedyne z najważniejszych trofeów, jakiego nie ma jeszcze w swojej kolekcji. Ale żużlowiec gorzowskiej Stali nie miał jednak najlepszego dnia i o miejsce w wielkim finale musiał walczyć w barażu z udziałem dwóch zawodników gospodarzy, Kołodzieja i Piotra Pawlickiego oraz jeźdźca Falubazu Zielona Góra Patryka Dudka. Na dwóch najlepszych żużlowców w tym dodatkowym biegu czekali już zakwalifikowani w rundzie zasadniczej Janowski oraz Szymon Woźniak, który trzy lata temu wywalczył tytuł mistrza Polski, ale w tym sezonie idzie mu słabo i nic dziwnego, że uznano go za „czarnego konia” turnieju w Lesznie. Finałowy wyścig znów był jednak teatrem jednego aktora, bo Maciej Janowski był tego dnia poza zasięgiem rywali i zdobył koronę po razu drugi w karierze (wcześniej dokonał tego w 2015 roku). Drugą lokatę zajął Bartosz Zmarzlik, trzecią jego kolega ze Stali Gorzów Szymon Woźniak, stawkę zaś zamknął najlepszy z zawodników gospodarzy Janusz Kołodziej. Kolejne miejsca zajęli: 5. Patryk Dudek (Falubaz Zielona Góra), 6. Piotr Pawlicki (Unia Leszno), 7. Maksym Drabik (Sparta Wrocław), 8. Jarosław Hampel (Motor Lublin), 9. Bartosz Smektała (Unia Leszno), 10. Krystian Pieszczek (Wybrzeże Gdańsk), 11. Kacper Woryna (ROW Rybnik), 12. Paweł Przedpełski (Włókniarz Częstochowa), 13. Dominik Kubera (Unia Leszno), 14. Przemysław Pawlicki (GKM Grudziądz), 15. Norbert Kościuch (Orzeł Łódź), 16. Krzysztof Kasprzak (Stal Gorzów).

Zmarł mistrz świata na żużlu

We wtorek 1 września po długiej i ciężkiej chorobie w opolskim szpitalu zmarł Jerzy Szczakiel, pierwszy polski indywidualny mistrz świata na żużlu. Tytuł wywalczył w 1973 roku na Stadionie Śląskim w Chorzowie. Miał 71 lat. O jego śmierci jako pierwsze poinformowało Radio Opole.

Jerzy Szczakiel przez całą sportową karierę związany był z Kolejarzem Opole. Gdy w 1973 roku zdobywał mistrzostwo świata, miał 24 lata. Jego sukces na trybunach Stadionu Śląskiego w Chorzowie oklaskiwało ponad sto tysięcy widzów. Po 20 wyścigach Szczakiel miał na koncie tyle samo punktów (13), co legendarny już wówczas nowozelandzki żużlowiec Ivan Mauger. O tym, który z nich zdobędzie mistrzowski tytuł, musiał przesądzić dodatkowy bieg, w którym Mauger najpierw spóźnił się na starcie, a potem atakując prowadzącego Polaka zaliczył upadek. Trzecie miejsce na podium zajął wówczas inny z polskich żużlowców, Zenon Plech. Na równie spektakularny triumf naszych zawodników w światowym czempionacie fani speedway’a w Polsce musieli czekać 37 lat. Dopiero w 2010 roku sukces Szczakiela powtórzył Tomasz Gollob, który wygrał cykl zawodów Speedway Grand Prix, którego zwycięzca otrzymuje też tytuł indywidualnego mistrza świata na żużlu. Na kolejny mistrzowski tytuł musieliśmy czekać do 2019 roku, kiedy to w SGP zwyciężył Bartosz Zmarzlik.
Sukces Szczakiela, choć nieoczekiwany, nie był bynajmniej przypadkowy. Urodzony w Grudzicach żużlowiec całą karierę na żużlowym torze spędził w jednym klubie, Kolejarzu Opole. Trafił do niego w 1967 roku, a już dwa lata później wygrał Turniej o Srebrny Kask, zadebiutował w rozegranym w Rybniku finale indywidualnych mistrzostw Polski, który ukończył na 5. miejscu, a wraz z zespołem Kolejarza Opole wygrał zmagania w II lidze i awansował do żużlowej ekstraklasy, w której rok później opolski zespół wywalczył brązowy medal. W 1971 roku Szczakiel osiągnął pierwszy znaczący sukces na arenie międzynarodowej, zdobywając wraz z Andrzejem Wyglendą mistrzostwo świata w jeździe parami. Ich zwycięstwo było wielką sensacją, bo nie przegrali wtedy żadnego wyścigu i pokonali reprezentantów największych ówczesnych potęg w światowym żużlu. Wyglenda popisywał się wtedy wspaniałą jazdą przy krawężniku, a Szczakiel szalał przy bandzie. Swój największy sukces opolanin osiągnął jednak w pojedynkę dwa lata później. Zdobyty w Chorzowie tytuł indywidualnego mistrza świata zapewnił mu ogromną popularność, czego dowodem choćby trzecie miejsce w plebiscycie „Przeglądu Sportowego” na najlepszego sportowca 1973 roku w Polsce. Pierwsze dwa miejsca zajęli wtedy nasi wybitni kolarze – Ryszard Szurkowski i Stanisław Szozda.
Rok po tym sukcesie znowu na szczęśliwym dla niego Stadionie Śląskim Szczakiel dorzucił do swojej kolekcji trofeów brązowy medal w drużynowych mistrzostwach świata. W ekipie biało-czerwonych oprócz niego jechali w tych zawodach jeszcze Zenon Plech, Jan Mucha, Andrzej Jurczyński i Andrzej Tkocz. Niestety, świetnie rozwijającą się karierę Szczakiela wyhamowały jednak kontuzje. Podczas jednego z treningów nie opanował motocykla i z ogromną siłą uderzył plecami o nawierzchnię toru w Opolu, co spowodowało odnowienie się dokuczającego mu już wcześniej urazu kręgosłupa. W 1977 roku podczas zawodów w Częstochowie w upadku złamał nogę i mimo starań nie odzyskał w niej pełnej sprawności. W końcu posłuchał rad lekarzy i w 1979 roku w wieku 30 lat postanowił zakończyć sportową karierę.
Przez kilka lat próbował sił w roli trenera, ale szybko zmienił zajęcie i zyskał uznanie jako ceniony ekspert i komentator. Został umieszczony w Galerii Sław Żużlowej Reprezentacji Polski, na jego cześć co roku na gali żużlowej PGE Ekstraligi przyznaje się nagrody – „Szczakiele”. Od 2002 corocznie na torze w Opolu organizował turniej żużlowy „Mistrz Świata Jerzy Szczakiel zaprasza”. W 1977 roku na motywach jego biografii powstał film fabularny „Poza układem”, nakręcony w 1977 przez Jana Rutkiewicza, w którym główną rolę zagrał Krzysztof Stroiński.
Szczakiel wzorem wielu byłych sportowców o znanych nazwiskach próbował zaistnieć też w polityce, lecz bez powodzenia. Kandydował z listy Polskiego Stronnictwa Ludowego w wyborach samorządowych w 2014 i 2018 do sejmiku województwa opolskiego oraz w wyborach parlamentarnych w 2015 do Sejmu.
Ostatnie tygodnie legendarny żużlowiec spędził w szpitalu w Opolu, gdzie we wtorek nad ranem zmarł.

Janowski liderem pod dwóch rundach

Po rozegranych na torze we Wrocławiu dwóch rundach Speedway Grand Prix 2020 liderem klasyfikacji generalnej został Maciej Janowski, który w piątek zajął drugą lokatę, a w sobotę był pierwszy. Broniący tytułu indywidualnego mistrza świata Bartosz Zmarzlik pierwszego dnia był szósty, a drugiego trzeci i ze stratą 11 punktów do Janowskiego jest na piątym miejscu. Przed nim sa jeszcze Brytyjczyk Tai Woffinden i Szwed Fredrik Lindgren.

W piątek królem wrocławskiego toru był jeżdżący w polskiej lidze w barwach GKM Grudziądz rosyjski żużlowiec Artiom Łaguta, który tego wieczoru przegrał tylko raz, z Maciejem Janowskim (Sparta Wrocław), ale w fazie eliminacji. W biegu finałowym zrewanżował się Polakowi, który był drugi i wygrał pierwszy turniej tegorocznego cyklu SGP. Trzeci linię mety minął Szwed Fredrik Lindgren (Włókniarz Częstochowa), zaś na czwartej pozycji Brytyjczyk Tai Woffinden (Sparta Wrocław).
W tym sezonie dokonano zmiany w regulaminie indywidualnych mistrzostw świata. Punkty do klasyfikacji generalnej są przyznawane za miejsca wywalczone w turnieju, natomiast w poprzednich latach sumowano zdobycze punktowe z całych zawodów. Teraz triumfator każdej z eliminacji otrzymuje 20 punktów, drugi zawodnik 18, trzeci 16, czwarty 14, piąty 12 i tak aż do 16. miejsca, za które przyznawany jest jeden punkt. Takie zasady punktacji powodują, że decydujące znaczenie ma awans do finału i zajęte w nim miejsce, natomiast liczba wywalczonych punktów w eliminacjach i półfinale ma znaczenie jedynie porządkowe. I tak np. Janowski do swojego ostatniego, piątego biegu w eliminacjach mógł podejść treningowo, bo po czterech startach miał dziewięć punktów na koncie i pewne miejsce w półfinale. Ale już Zmarzlik musiał do ostatniego biegu walczyć o zakwalifikowanie się do najlepszej ósemki, lecz niewiele mu to dało, bo w półfinale trafił na lepiej tego dnia dysponowanych Łagutę i Woffindena, z którymi przegrał walkę o finał. Z drugiej półfinałowej czwórki do finałowego biegu awansowali Janowski i Lindgren. Dla zwycięskiego w finale Łaguty był to pierwszy triumf w zawodach cyklu SGP, ale obaj zawodnicy wrocławskiej Sparty, czyli Maciej Janowski i Tai Wofinden, w sobotę zamierzali lepiej wykorzystać atut dobrze im znanego toru.
Lepiej z obietnicy wywiązał się Janowski, który w sobotę zdominował rywalizację na Stadionie Olimpijskim i pewnie wygrał drugą rundę tegorocznego cyklu SGP. W półfinale znów wystrzelił spod taśmy jak z armaty i nie dał sobie odebrać prowadzenia. Za nim linię mety minął Lindgren. Szwed podobnie jak w piątek znów wymęczył awans do finału, ale liczy się efekt. W drugim półfinale porywający pojedynek stoczyli mistrzowie świata – Woffinden i Zmarzlik. Tasowali się niemal do ostatniego wirażu, ale ostatecznie na mecie jako pierwszy zameldował się Brytyjczyk. Tym razem ścigający się z nimi Artiom Łaguta wystąpił w roli statysty.
Finałowy wyścig był popisem jednego aktora. Janowski prowadził niezagrożony od startu do mety, a za jego plecami trwała porywająca walka o dwa pozostałe miejsca na podium. Zamknięty na pierwszym wirażu Zmarzlik wręcz szalał na torze, zdołał jednak wyprzedzić tylko Lindgrena, bo Woffindenowi udało się odeprzeć jego ataki. Tak więc sobotni turniej zakończył się podwójnym zwycięstwem żużlowców Sparty Wrocław, po którym Janowski awansował na pozycję lidera klasyfikacji generalnej cyklu SGP, a Woffinden podzielił się drugą lokata z Łagutą. Za tym tercetem uplasował się Fredrik Lindgren, który oba wrocławskie turnieje ukończył na czwartej pozycji.
Aktualny mistrz świata Bartosz Zmarzlik w „generalce” przesunął się na piątą lokatę, ale kolejne dwa turnieje odbędą się 11 i 12 września w Gorzowie, co będzie na pewno jego atutem, bo przecież na co dzień ściga się w barwach gorzowskiej Stali. Potem karuzela SGP przeniesię się do czeskiej Pragi, gdzie powalczy o punkty 18 i 19 września, zaś tegoroczny cykl SGP, okrojony z powodu pandemii do ośmiu turniejów, zakończą 2 i 3 października zmagania na Motoarenie w Toruniu.

Klasyfikacja generalna SGP 2020:

  1. Maciej Janowski (Polska) – 38 pkt
  2. Artiom Łaguta (Rosja) – 32 pkt
    – Tai Woffinden (W. Brytania) – 32 pkt
  3. Fredrik Lindgren (Szwecja) – 30 pkt
  4. Bartosz Zmarzlik (Polska) – 27 pkt
  5. Leon Madsen (Dania) – 18 pkt
  6. Gleb Czugunow (Polska) – 16 pkt
  7. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 15 pkt
  8. Niels Kristian Iversen (Dania) – 14 pkt
  9. Patryk Dudek (Polska) – 13 pkt
  10. Martin Vaculik (Słowacja) – 12 pkt
  11. Matej Zagar (Słowenia) – 12 pkt
  12. Max Fricke (Australia) – 12 pkt
  13. Mikkel Michelsen (Dania) – 11 pkt
  14. Jason Doyl (Australia) – 8 pkt
  15. Antonio Lindbaeck (Szwecja) – 2 pkt