Polacy czekają w Soczi na pierwszy mecz

W środę kadra Polski w porze obiadowej dotarła do swojej bazy pobytowej w Soczi. Teraz trener Adam Nawałka ma wreszcie kilka dni na spokojne treningi i opracowanie taktyki na pierwszy mecz grupowy z Senegalem.

 

Reprezentacja Polski wróciła do światowej elity po 12 latach przerwy. Dla biało-czerwonych występ na mundialu w Rosji będzie ósmym w historii. Ich dotychczasowe osiągnięcia nie są może przesadnie oszałamiające, ale też nie musimy sie ich wstydzić. Dwa razy wywalczyli trzecią lokatę (1974, 1982), raz zajęli miejsca 5-8 (1978), raz wyszli z grupy (1986), a cztery razy kończyli turniej już po fazie grupowej (1938, 2002 i 2006). W XXI wieku zagrają po raz trzeci, ale kibice liczą, że tym razem polska drużyna spisze się lepiej niż ekipy Jerzego Engela na mundialu w Korei Południowej i Japonii oraz Pawła Janas w Niemczech. Ich występy zakończyły się kompletnymi porażkami, chociaż przed mistrzostwami aspiracje miały nie mniejsze niż mają teraz wybrańcy Adama Nawałki.

Czasy są też inne i kibice też są inni. Choć obecna reprezentacja wydaje się być znacznie mocniejsza od zespołów Engela i Janasa, to nikt nie oczekuje od niej gruszek na wierzbie. Celem jest wyjście z grupy, co wcale nie będzie łatwym zadaniem.
Zmieniło się też postrzeganie polskiej reprezentacji na świecie, co widać także w Soczi, gdzie tłumy łowców autografów polują na naszych piłkarzy, a szczególnie na Roberta Lewandowskiego. Nic nie ujmując zawodnikom występującym w naszej reprezentacji na poprzednich mundialach, to teraz po raz pierwszy mamy w jej składzie piłkarza o statusie światowej gwiazdy.

To rodzi też dodatkowe oczekiwania wobec Lewandowskiego, czego kapitan biało-czerwonych ma pełną świadomość. Dla niego dobry wynik polskiej reprezentacji w Rosji jest być może nawet ważniejszy niż dla niej samej, dla PZPN, a nawet dla nas wszystkich. „Wszyscy, którzy tu przyjechaliśmy, marzyliśmy o udziale w tym turnieju. Dzięki mundialowi można zostać zapamiętanym na zawsze. Zdajemy sobie sprawę, jakie sukcesy osiągaliśmy w latach 70. czy 80. Potem nastąpiła długa posucha. Niczego jednak nie obiecujemy. Po prostu z całych sił będziemy walczyć o nasz piękny sen” – zapewniał na pierwszej konferencji po przybyciu polskiej ekipy do Soczi. Ale w ocenach naszego zespołu, nawet po wygranym 4:0 sparingu z Litwą, „Lewy” pozostał malkontentem. Wciąż zwraca uwagę na niedociągnięcia, na to co trzeba poprawić, albo na co położyć jeszcze większy nacisk.

Naszej reprezentacji nie musimy się wstydzić. Piłkarze wyglądają jak z żurnala, podróżują i mieszkają w luksusowych warunkach, nawet w zachowaniu bardziej przypominają celebrytów niż piłkarzy – podczas treningów ich fryzury są nienaganne, a na twarzach próżno szukać potu i krwi. Może gdy już z boiska znikną kamery, a z trybun śledzący każdy ich ruch dziennikarze i kibice, przemieniają się na powrót w harujących w pocie czoła zawodowców, nabuzowanych od nadmiaru adrenaliny. Miejmy nadzieję, że tak właśnie się dzieje, gdy w kadrze gasną światła rampy.

Kamil Glik jedzie do Rosji

W dniu meczu z Litwą, ostatniego przed wyjazdem na mundial sprawdzianu formy naszej piłkarskiej reprezentacji, miała zapaść decyzja, czy w kadrze biało-czerwonych znajdzie się kontuzjowany tydzień wcześniej Kamil Glik.

 

Tyleż błyskawiczne, co niespodziewane odzyskanie przez Glika sprawności kontuzjowanego barku postawiło w niezręcznej sytuacji przede wszystkim lekarza polskiej kadry Jacka Jaroszewskiego. On to bowiem tydzień temu zawyrokował, że zerwany przez naszego kluczowego obrońcę tzw. więzozrost barku wymaga operacji, co wiąże się z co najmniej półtoramiesięczna przerwą w treningach. Ta diagnoza wykluczała więc występ Glika w mistrzostwach świata. Piłkarz pojechał jednak do Francji i tam oddał się pod opiekę klubowych lekarzy AS Monaco oraz znanego specjalisty od tego typu urazów profesorem Boileau. W miniony poniedziałek, dokładnie tydzień po uszkodzeniu barku, Glik dostał od swojego macierzystego klubu zielone światło na wyjazd do Rosji.

W sztabie reprezentacji Polski jego cudowne ozdrowienie przyjęto jednak sceptycznie i z lekkim niedowierzaniem. Prezes PZPN Zbigniew Boniek dał temu wyraz stwierdzając, że Glik wróci do kadry tylko wtedy, gdy przeprowadzone także u nas badania potwierdza, że będzie mógł zagrać jeszcze w fazie grupowej. Trener Adam Nawałka potwierdził ten wymóg, ale złagodził nieco oczekiwania twierdząc, że nawet jeśli Glik będzie mógł zagrać dopiero w ostatnim spotkaniu grupowym to na mundial go zabierze.

Doktor Jaroszewski zapewniał, że on żadnego błędu w diagnozie nie popełnił. Według niego badania Glika w Nicei potwierdziły, że więzozrost jest zerwany całkowicie. „U zawodowych sportowców stosuje się czasem metodę nie leczenia, tylko szybkiego uruchamiania uszkodzonego w ten sposób barku. Tak zrobili lekarze we Francji. Niektórym sportowcom taki wariant służy, innym nie. Profesor Boileau zapewnił mnie, że jego zdaniem Kamil będzie w pełni sprawny i za tydzień będzie mógł normalnie trenować z pełnym obciążeniem. A jeśli jego stan nie wróci do normy, to po mundialu jest gotów go zoperować. Nie ma tu żadnej sprzeczności z moją oceną. Z moich oględzin dokonanych zaraz po odniesieniu kontuzji wynikało, że ten uraz bez operacji musi być leczony przez pięć tygodni, a z operacją przez sześć, ale za to w tym drugim wariancie z gwarancją, że wszystko będzie dobrze. A leczenie bez operacji takiej gwarancji nigdy nie daje, ponieważ niestabilność obojczyka pozostaje na zawsze. Niektórym sportowcom ta niestabilność nie przeszkadza i my właśnie na taką sytuację w przypadku Kamila liczymy” – tłumaczył doktor Jaroszewski.

I na kilka godzin przed meczem z Litwą sprawa się wyjaśniła. Glik jedzie na mundial, ale na razie na jego grę nie mamy co liczyć. Ma za sobą tylko trzy dni treningów.

Czas sprawdzić formę w boju

Trener Adam Nawałka ustalił kadrę na mistrzostwa świata. Nie wszystkie jego personalne wybory uznano za w pełni zasadne, lecz o tym czy popełnił jakieś błędy przekonamy się dopiero podczas mundialu. Ale już dwa najbliższe mecze towarzyskie, z Chile i Litwą, powinny nam dać wiedzę w jakiej formie jest polski zespół.

 

Nie ulega wątpliwości, że kontuzja Kamila Glika wywołała rewolucję w kadrze biało-czerwonych. Większe zamieszanie mogłaby wywołać chyba tylko kontuzja Roberta Lewandowskiego. Nic nie ujmując stoperowi AS Monaco, w naszej reprezentacji od biedy ma go kto zastąpić, natomiast na miejsce „Lewego” Nawałka nie ma zmiennika na zbliżonym choćby poziomie i dopiero jego absencja byłaby prawdziwym dramatem.

 

Kto dyrygentem w obronie?

Strata Glika oczywiście też jest dla selekcjonera poważnym kłopotem. Za jego kadencji 30-letni środkowy obrońca wystąpił w 36 z 45 meczów, a ze spotkań o punkty opuścił tylko dwa – z Gruzją w eliminacjach Euro 2016 oraz z Rumunią w eliminacjach MŚ 2018. Nie grał w nich tylko dlatego, że musiał pauzować za żółte kartki. W pozostałych 23 meczach o stawkę grał od pierwszej do ostatniej minuty.

Nawałka ma jednak trochę czasu do pierwszego meczu w Rosji, żeby na nowo zestawić formację defensywną. „Panowie, kontuzja Kamila nie przekreśla naszych szans i marzeń. Misja i cel pozostają bez zmian” – miał powiedzieć piłkarzom Nawałka na wtorkowym treningu, w którym już nie uczestniczył Glik. A telewizyjne kamery z uporem godnym lepszej sprawy śledziły każdy gest i grymas twarzy chowającego się w tłumie kadrowiczów Marcina Kamińskiego, którego selekcjoner wybrał na zastępcę kontuzjowanego obrońcy AS Monaco.

Ta decyzja wcale jednak nie oznacza, że pełniący ostatnio w VfB Stuttgart rolę rezerwowego Kamiński zajmując miejsce Glika w 23-osobowej kadrze przejmie także jego rolę w zespole. „Takie sytuacje stwarzają szanse innym zawodnikom. Tak właśnie staramy się teraz podchodzić do tej przykrej historii. Z wiarą, że ktokolwiek nie zajmie w drużynie miejsce Kamila, to sobie z tym poradzi. Mamy w kadrze graczy młodych, jeszcze na dorobku, ale też doświadczonych i ogranych w poważnych meczach. Trener ma z kogo wybierać” – przekonuje Łukasz Fabiański.

W roli dyrygenta formacji defensywnej Glika zastąpi zapewne 33-letni Łukasz Piszczek, którego selekcjoner widzi na prawej flance zarówno w standardowym ustawieniu 4-4-2 jak i próbowanych ostatnio wariantach 3-5-2 i 3-4-3. Obrońca Borussii Dortmund może zająć miejsce Glika na środku obrony, bo taki pomysł w sztabie kadry był dyskutowany, ale wydaje się, że jest to rozwiązanie ostateczne na wypadek, gdyby w towarzyskich potyczkach z Chile i Litwą wystawieni do gry stoperzy kompletnie się skompromitowali. Nawałka ma na tej pozycji do wyboru czterech graczy – wspomnianego już Kamińskiego oraz Michała Pazdana, Thiago Cionka i najmłodszego w tym gronie Jana Bednarka, który po ośmiu miesiącach grzania ławy został wyciągnięty w marcu z głębokich rezerw przez nowego trenera w Southamptonu Marka Hughesa i zdążył w ledwie siedmiu występach w Premier League zrobić taką furorę, że dostał też powołanie do szerokiej kadry Polski. W Arłamowie też zrobił dobre wrażenie, nawet na nieskorym do pochwał Lewandowski.

 

Skład w zasadzie jest znany

Sądząc po preferencjach jakimi przy ustalaniu składu kierował się ostatnio trener Nawałka, to wyjściowy skład biało-czerwonych w ich standardowym ustawieniu taktycznym 1-4-4-2 powinien wyglądać tak: Szczęsny – Piszczek, Bednarek, Pazdan, Rybus – Błaszczykowski, Krychowiak, Zieliński, Grosicki – Milik, Lewandowski. Największą niewiadomą w tym wariancie stanowi forma Błaszczykowskiego.

Co prawda odpowiedzialny za przygotowanie motoryczne kadrowiczów Remigiusz Rzepka gorliwie przekonuje w medialnych wypowiedziach, że skrzydłowy VfL Wolfsburg trenuje już na maksymalnych obrotach, ale nie można zapominać, że Błaszczykowski cały sezon spędził jednak w rezerwie lub na leczeniu kontuzji. I to jego także, przy całym szacunku dla zasług, w spotkaniach z Litwą i Chile powinien gruntownie przetestować Nawałka. Oczywiście o ile wciąż go traktuje jako gracza pierwszego wyboru na pozycji prawoskrzydłowego.

Testowane od listopada ubiegłego roku ustawienie 1-3-5-2 najbardziej wiarygodnie wygląda tak: Szczęsny – Piszczek, Bednarek, Cionek – Błaszczykowski, Krychowiak, Zieliński, Rybus, Grosicki – Milik, Lewandowski. Jak widać żadnych niespodzianek personalnych w tych medialnych jak na razie spekulacjach nie ma, ale przecież nietrudno sobie wyobrazić Teodorczyka u boku Lewandowskiego w linii ataku czy też Kownackiego na prawej flance zamiast Błaszczykowskiego.

 

Co z Lewandowskim?

Kluczowym graczem naszej kadry znów jednak będzie „Lewy” i nie ma nadziei, że rywale zlekceważą go na boisku. On sam też nie ma co do tego złudzeń. „Pamiętam jak byłem pieczołowicie pilnowany przez rywali na mistrzostwach Europy. Dlatego zależało mi, żebyśmy przed turniejem w Rosji przećwiczyli schematy, gdy przy mnie będzie dwóch przeciwników, bo w ten sposób stworzy się szansa na strzelenie gola któremuś z kolegów. We Francji miałem trzy sytuacje bramkowe, z których jedną wykorzystałem. W Rosji też będę miał mało okazji do strzelania goli i trzeba nad tym popracować, żeby przekuć to na naszą korzyść” – twierdzi Lewandowski. I to jest jak się zdaje słuszny kierunek. Inne są aż nadto czytelne dla rywali.

Kadra Polski bez Glika

Show Adama Nawałki ogłaszającego skład reprezentacji Polski na mundial zakłóciła wieść, że w trakcie treningu poważnej kontuzji barku doznał Kamil Glik. Stoper AS Monaco znalazł się w 23-osobowej kadrze, ale do Rosji zamiast niego raczej pojedzie Marcin Kamiński.

 

Do Arłamowa trener Adam Nawałka ściągnął 32 piłkarzy, a zatem było wiadomo, że w poniedziałek 4 czerwca dziewięciu z nich będzie w podłym nastroju. Wcześniej jednak swoje marzenia o wyjeździe na mundial pogrzebał bramkarz AS Roma Łukasz Skorupski, który podczas treningu doznał kontuzji biodra i chociaż zagrał w niedzielę w wewnętrznym sparingu kadry, to jednak po konsultacji ze sztabem medycznym selekcjoner uznał, że jego stan zdrowia nie jest na tyle dobry, żeby zabrać go do Rosji. W ten sposób trzecim bramkarzem kadry, obok Wojciecha Szczęsnego i Łukasza Fabiańskiego, został występujący na co dzień w angielskiej II lidze 30-letni Bartosz Białkowski.

 

Smutek odstrzelonych

Los Skorupskiego podzielili Krzysztof Mączyński (Legia Warszawa, Paweł Dawidowicz (Palermo, Włochy), Przemysław Frankowski (Jagiellonia Białystok), Tomasz Kędziora (Dynamo Kijów, Ukraina), Sebastian Szymański (Legia Warszawa), Kamil Wilczek (Broendby Kopenhaga, Dania) i Szymon Żurkowski (Górnik Zabrze). W tej grupie znalazł się też Marcin Kamiński, ale wobec kontuzji Kamila Glika obrońca VfB Stuttgart został w Arłamowie w oczekiwaniu na rozwój wydarzeń. Przepisy FIFA dają trenerom możliwość wymiany zawodnika z przyczyn medycznych na dobę przed pierwszym meczem.

Atmosfera w kadrze była więc podwójnie smętna, bo jak nietrudno się domyślić skreśleni przez Nawałkę piłkarze wyjeżdżali z Arłamowa w fatalnych nastrojach. A tym co zostali humory psuły ponadto coraz mniej optymistyczne wieści o Gliku. Kapitan biało-czerwonych Robert Lewandowski nawet nie próbował przekonywać, że nastroje są kwitnące. „Dało się wyczuć, że był to dzień trudnych decyzji. Rozmawiałem z chłopakami, którzy nie polecą z nami na mundial. To twardzi mężczyźni i żaden łez nie ronił, ani też nie zgłaszał pretensji. Za chwilę możemy spotkać się ponownie i wtedy to oni mogą być ważnymi postaciami w reprezentacji. Wszyscy zdawaliśmy sobie sprawę, że takie decyzje zapadną i że ktoś będzie nimi poszkodowany. Musimy wrócić do tego, co dla nas jest najważniejsze, do pracy nad uzyskaniem jak najlepszej formy” – powiedział Lewandowski. Okoliczności w jakich doznał urazu filar defensywy biało-czerwonych długo były utrzymywane przez sztab kadry w tajemnicy. Z tego co przedostało się do wiadomości publicznej wiadomo, że Glik doznał urazu podczas gry w siatkonogę.

 

Bez Glika będzie trudniej

Badania diagnostyczne przeprowadzone w szpitalu w Przemyślu wykazały uszkodzenie więzozrostu barkowo-obojczykowego. W porozumieniu z klubem piłkarza, AS Monaco, zdecydowano, że Glik przejdzie dodatkowe badania we Francji. Piłkarz pojechał więc do Nicei, gdzie we wtorek został zbadany przez znanego specjalistę od tego typu urazów profesora Pascala Boileau. Ale zanim podano komunikat o wyniku konsultacji prezes PZPN Zbigniew Boniek zdradził na Twitterze, że Glik na mistrzostwach świata na pewno nie zagra. Jeśli wierzyć opinii lekarza naszej kadry doktora Jaroszewskiego, obrońcę AS Monaco czeka operacja i po niej co najmniej sześć tygodni rehabilitacji, a to oznacza, że mundial w Rosji Glik raczej na pewno obejrzy przed telewizorem. Decyzja w tej sprawie ma zapaść w czwartek. Jego nieobecność to poważne osłabienie naszej reprezentacji, ale też szansa dla innych zawodników, choćby dla stopera Southampton Jana Bednarka.

Zwrócił na to uwagę Lewandowski. „Brak Kamila to wielka strata, ale nie możemy teraz myśleć, że bez niego nie damy rady. Trzeba myśleć pozytywnie i zrobić wszystko, żeby ktoś inny tak go zastąpił, by strata była jak najmniej odczuwalna” – twierdzi „Lewy”. Wygląda na to, że jego koledzy podzielają ten pogląd, a przynajmniej świadczy o tym wypowiedź jednego z asystentów trenera Nawałki Huberta Małowiejskiego. „Za nami już pierwszy trening bez Kamila, w grupie widać stuprocentową koncentrację. Widać, że grupa jest w pełni zmotywowana do pracy w takim składzie, jaki został” – zapewnia szkoleniowiec.

 

Kadra Polski na MŚ 2018:

Bramkarze:
1. Wojciech Szczęsny (Juventus Turyn, Włochy), 12. Bartosz Białkowski (Ipswich Town, Anglia), 22. Łukasz Fabiański (Swansea City, Walia);

Obrońcy:
2. Michał Pazdan (Legia Warszawa), 3. Artur Jędrzejczyk (Legia Warszawa), 4. Thiago Cionek (SPAL 2013, Włochy), 5. Jan Bednarek (Southampton, Anglia), Włochy), 15. Kamil Glik (AS Monaco, Monako) lub Marcin Kamiński (VfB Stuttgart, Niemcy), 18. Bartosz Bereszyński (Sampdoria Genua, 20. Łukasz Piszczek (Borussia Dortmund, Niemcy);

Pomocnicy:
6. Jacek Góralski (Łudogorec Razgrad, Bułgaria), 8. Karol Linetty (Sampdoria Genua, Włochy), 10. Grzegorz Krychowiak (Paris Saint-Germain, Francja), 11. Kamil Grosicki (Hull City, Anglia), 13. Maciej Rybus (Lokomotiw Moskwa, Rosja), 16. Jakub Błaszczykowski (VfL Wolfsburg, Niemcy), 17. Sławomir Peszko (Lechia Gdańsk), 19. Piotr Zieliński (SSC Napoli, Włochy), 21. Rafał Kurzawa (Górnik Zabrze);

Napastnicy:
7. Arkadiusz Milik (SSC Napoli, Włochy), 9. Robert Lewandowski (Bayern Monachium, Niemcy), 14. Łukasz Teodorczyk (Anderlecht Bruksela, Belgia), 23. Dawid Kownacki (Sampdoria Genua, Włochy).

Kadra siatkarzy na dwa miesiące straciła kapitana

Marcin Komenda zastąpił Michała Kubiaka w kadrze Polski na kolejny turniej w Lidze Narodów. Kapitan biało-czerwonych musi wyleczyć przewlekłe zapalenie spojówek.

 

W Japonii reprezentacja Polski od piątku do niedzieli zagra kolejno z Włochami, Japonią i Bułgarią. Michał Kubiak ze względu na przewlekłe zapalenie spojówek oraz zwyrodnienie obwodowe siatkówki nie będzie mógł brać w udziału w Lidze Narodów. Lekarze zalecili mu nieużywanie soczewek kontaktowych. Przerwa w pełnej aktywności sportowej może potrwać od 30 do 60 dni” – poinformowano w oficjalnym komunikacie PZPS. To oznacza, że kapitan naszej drużyny nie wystąpi w Japonii, USA i Australii, a także ewentualnie w Final Six we Francji, jeśli rzecz jasna Polska się do niego zakwalifikuje. W najbliższym turnieju w Osace nie zagra też drugi nasz najlepszy siatkarz w ostatnich tygodniach, Jakub Kochanowski. „Dostałem wolne, odpocznę i dołączę do kadry do USA. Zagram też w Australii” – zapewnia jednak 20-letni środkowy.

Na turniej Japonii trener Vital Heynen zabrał kadrę w składzie: Piotr Nowakowski, Dawid Konarski, Marcin Komenda, Łukasz Kaczmarek, Artur Szalpuk, Damian Schulz, Bartłomiej Lemański, Fabian Drzyzga, Aleksander Śliwka, Michał Żurek, Bartosz Kwolek, Paweł Zatorski, Mateusz Bieniek, Bartosz Bednorz. Mimo porażki z Niemcami w ostatnim spotkaniu turnieju w łódzkiej Atlas Arenie, nastroje w obozie biało-czerwonych są znakomite. W sześciu rozegranych dotychczas w Lidze Narodów meczach biało-czerwoni odnieśli pięć i zanotowali jedną porażkę, ale w zbiorczej tabeli wciąż są na czele. Tyle samo punktów co Polacy (15) zdobyli też Brazylijczycy, jednak ustępują naszym siatkarzom gorszym stosunkiem setów. Drużyna USA zgromadziła o jeden punkt mniej. Te trzy drużyny wygrały po pięć meczów.

Lewandowski poszedł na całość

Początek zgrupowania reprezentacji Polski w Arłamowie zdominowała wieść, że Robert Lewandowski poprosił władze Bayernu Monachium o zgodę na odejście. Kapitan biało-czerwonych w przededniu mundialu rozpoczął więc grę, która może go wynieść jeszcze bardziej w górę, ale równie dobrze zepchnąć w dół.

 

Gdy dwa lata temu przed Euro 2018 najzamożniejsi z reprezentantów Polski przybywali do Arłamowa drogą powietrzną, było budzącą w Polsce mieszane uczucia ekstrawagancją. Dzisiaj widok Lewandowskiego, Szczęsnego i Krychowiaka wysiadających z helikoptera mało kogo u nas szokuje i drażni. Większość może nawet odczuwa dumę, że nasi najlepsi piłkarze w niczym nie różnią się od futbolowych gwiazdorów z innych krajów. Ale ta duma rodzi też oczekiwania, że na rosyjskich boiskach biało-czerwoni będą bić się o najwyższe laury. Apetyty kibiców są ogromne i wciąż rosną, mimo stonujących mocarstwowe ambicje wypowiedzi działaczy PZPN, trenerów kadry i samych piłkarzy. Nikt nie ma przy tym wątpliwości, że kluczem do sukcesu będzie forma prezentowana przez lidera kadry i jej najlepszego strzelca i zawodnika od kilku lat. Dlatego wszystko co jest związane z Lewandowskim nie umyka uwadze tłumów i każda jego decyzja jest akceptowana. Nawet tak karkołomna jak zmiana klubu.

 

Gra dla Bayernu wyczerpuje

Miniony sezon Bundesligi był dla „Lewego” dość wyjątkowy. Po raz pierwszy odkąd trafił do monachijskiej drużyny grał mniej niż zwykle. Potwierdzają to statystyki. W sezonie 2017-2018 Lewandowski wystąpił w 48 spotkaniach, rozgrywając łącznie 3757 minut. W poprzednich rozgrywkach rozegrał wprawdzie o jeden mecz mniej, ale na boisku przebywał o 300 minut dłużej. Jeszcze więcej minut na boisku spędził w rekordowym dla niego sezonie 2015-2016, w którym w 51 meczach zaliczył aż 4236 minut. „W tym sezonie to nawet można było powiedzieć, że wypadłem z rytmu meczowego, co pewnie było widać na boisku. W końcu nie musiałem już z niecierpliwości czekać na koniec rozgrywek, częściej nie mogłem się wręcz doczekać, kiedy wrócę do gry. W tym roku nie jestem przemęczony, choć i tak meczów rozegrałem dużo, a sezon był długi. Różnica dla mnie jest jednak spora” – przyznał Lewandowski podczas środowej konferencji prasowej w Arłamowie.
Dwa lata temu intensywna eksploatacja w Bayernie odbiła się na jakości gry „Lewego” w mistrzostwach Europy we Francji. Brakowało mu dynamiki, którą zachwycał w Bundeslidze i Lidze Mistrzów. „Porównując ile grałem w sezonie poprzedzającym Euro, a ile teraz, to różnica jest duża. I mam nadzieję, że na mistrzostwach świata w Rosji wypoczęty i dobrze przygotowany do gry będę mógł jeszcze więcej dać naszej reprezentacji” – przekonuje Lewandowski.

 

Teraz albo już nigdy

Kapitan biało-czerwonych ma opinię zimnego profesjonalisty, który starannie planuje swoją piłkarska karierę. Skoro zdecydował się na podjęcie próby odejścia z Bayernu Monachium na trzy lata przed wygaśnięciem kontraktu, musiał przekalkulować wszystkie plusy i minusy tej decyzji. Jeśli zaliczy udany występ na mundialu, okraszony golami i awansem reprezentacji Polski co najmniej do fazy play-off, jego rynkowa wartość nie zmaleje. W medialnych spekulacjach pojawia się informacja, że Chelsea Londyn jest gotowa zapłacić Bayernowi za transfer polskiego napastnika 90 milionów funtów. I taka też mniej więcej kwota pojawia się ponoć w ofercie złożonej przez Manchester United.
Nie bardzo natomiast wiadomo dlaczego w plotkach transferowych wiązanych z nazwiskiem Lewandowskiego pojawia się Paris Saint-Germain oraz dlaczego przestał pojawiać się Real Madryt. Ponieważ Bayern jak na razie nie zajął żadnego oficjalnego stanowiska w tej sprawie, trzeba przyjąć, że albo wszystkie wcześniejsze deklaracje szefów bawarskiego potentata zapewniające o pozostaniu „Lewego” na Allianz Arenie nadal obowiązują, albo zostały odwołane i wszystko jest możliwe, czyli także transfer do Realu Madryt.

Lewandowski w Arłamowie nie chciał rozmawiać o zmianie klubu i zasłonił się stwierdzeniem, że od tego ma agenta żeby sam mógł się skupić wyłącznie na przygotowaniach do mundialu. Od myślenia o tych sprawach jednak tak całkowicie odciąć się nie będzie mógł, bo wprawdzie w Bayernie „Lewy” jeszcze sobie całkowicie mostów nie spalił, ale w razie niepowodzenia biało-czerwonych na mundialu oraz fiaska transferowych zabiegów Phiniego Zahaviego, powrót do bawarskiego klubu stanie się dla „Lewego” prawdziwą katorgą.

 

Pieszczenie gwiazdora

Dla trenera Adama Nawałki to w sumie wygodna sytuacja, bo podwójnie zmotywowany do gry Lewandowski to prawdziwy dar niebios dla każdego szkoleniowca, a dla reprezentacji Polski w szczególności, albowiem nie jest żadną tajemnicą, że sam „Lewy” stanowi połowę jej sportowej wartości. Napastnik Bayernu jest więc przez selekcjonera biało-czerwonych traktowany na wyjątkowych zasadach. Nie musiał przyjeżdżać do Juraty, a w Arłamowie dostał indywidualny tok treningów uwzględniający przeciążeniowy uraz lewego kolana. Inni kadrowicze znoszą bez szemrania widok Lewandowskiego wędrującego w klapkach do gabinetu fizjoterapeuty, gdy sami w pełnym słońcu muszą zasuwać po boisku.

Przynajmniej na razie, bo nie jest też tajemnicą, że „Lewy” ma sporo do powiedzenia w reprezentacji i jak ktoś go bardzo wkurzy albo mu się w czymś nie spodoba, to potrafi skutecznie takiego delikwenta wyeliminować ze swojego otoczenia. Czyli inaczej mówiąc, pozbyć się z kadry. Ale to jest niepisany przywilej wszystkich gwiazdorów, z którego każdy w mniejszym lub większym stopniu korzysta. A Lewandowski poza tym nie ma wyboru, bo teraz potrzebuje wsparcia ze strony kolegów jak nigdy wcześniej.

Kadra Nawałki: Kanonada na pożegnanie Juraty

Szeroka kadra reprezentacji Polski zakończyła w sobotę zgrupowanie w Juracie. Dzień wcześniej w sparingu biało-czerwoni wygrali z KP Starogard 6:0.

Na zakończenie zgrupowania w Juracie reprezentacja Polski rozegrała na boisku w Centralnego Ośrodka Sportu w Cetniewie zamknięty dla postronnych sparing z trzecioligowym zespołem KP Starogard. Trener Adam Nawałka w wyjściowej jedenastce postawił na Białkowskiego w bramce, Kamińskiego, Thiago Cionka i Bednarka w obronie, Krychowiaka, Kurzawę, Żurkowskiego, Peszkę i Błaszczykowskiego w pomocy oraz Grosickiego i Milika w ataku. W spotkaniu zagrali jednak niemal wszyscy trenujący normalnie zawodnicy.

Popisom kolegom z boku przyglądali się Glik, który w Juracie leczył przeciążone ścięgno Achillesa oraz Linetty, wyłączony z gry przez lekką infekcję. W bramce zespołu KP Stargard bronili na zmianę Skorupski i Białkowski. Biało-czerwoni wygrali po golach Krychowiaka, Milik (z karnego) i trzech trafieniach Teodorczyka oraz golu samobójczym. W sparingu nikt nie doznał urazu.

W sobotę kadrowicze rozjechali się do domów, a ponownie na zgrupowaniu mają si pojawić we wtorek do godziny 18:00, ale już nie w Juracie, tylko w bieszczadzkim Arłamowie. Tam rozpocznie się właściwa i najważniejsza część przygotowań do mistrzostw świata w Rosji. Ostateczny, 23-osobowy skład kadry selekcjoner musi ogłosić do 4 czerwca.

Przed wyjazdem do Soczi, gdzie będzie baza pobytowa biało-czerwonych w Rosji, nasza reprezentacja rozegra jeszcze dwa mecze towarzyskie. Pierwsze spotkanie, z Chile, odbędzie się 8 czerwca w Poznaniu, a cztery dni później na Stadionie Narodowym w Warszawie wybrańcy Nawałki zmierzą się z Litwą. Następnego dnia wyruszą w podróż do Rosji.

Kadrowicze waleczni i niebezpieczni

FIFA przedstawiła trzy propozycje hasła na autokarze polskiej ekipy. Kibice w internetowym głosowaniu wybrali znane już slogan: „Polska dawaj”.

W ostatnich finałach mistrzostw świata w jakich nasi piłkarze brali udział, w 2006 roku w Niemczech, na wożącym ich autokarze widniał napis „Biało-czerwoni! Waleczni i niebezpieczni!”. To hasło chyba dość dobrze pasuje do powołanych przez trenera Adama Nawałkę kadrowiczów, a przynajmniej niektórych z nich. Walka o te kilka wolnych jeszcze miejsc w mundialowej ekipie jest bezpardonowa, o czym jako pierwszy przekonał się grający na co dzień w bułgarskim Łudogorcu Razgrad Jacek Góralski.

Już na pierwszym treningu w Juracie były pomocnik Jagiellonii Białystok został mocno poturbowany przez Pawła Dawidowicza i z wybitym barkiem musiał oddać się pod opiekę lekarzy kadry. Ci nastawili mu bark, ale zakazali na jakiś czas treningów. Pauza w zajęciach może kosztować Góralskiego utratę miejsca w kadrze, bo być może właśnie w tym tygodniu zapadną decyzje w sprawie defensywnych pomocników. Pewniakiem do wyjazdu na mundial jest tylko Grzegorz Krychowiak, a o miejsce u jego boku walczą m.in. Góralski z Dawidowiczem.

Kadra Polski na majówce w Juracie

Nasza piłkarska kadra od poniedziałku zbiera się w hotelu „Bryza” w Juracie. Na razie nie czuje się tu jeszcze mundialowych emocji. Nawet selekcjoner reprezentacji Adam Nawałka wygląda na wyluzowanego.

Pierwsi kadrowicz pojawili się w „Bryzie” w poniedziałek, wśród nich m. in. tercet z Sampdorii Genua, czyli Karol Linetty, Dawid Kownacki i Bartosz Bereszyński, obrońca VfB Stuttgart Marcin Kamiński oraz wystawiony na sprzedaż przez Hull City Kamil Grosicki. Wszyscy przybyli w towarzystwie najbliższych sobie osób i w wybitnie wakacyjnych nastrojach. Zgrupowanie kadry tak na serio ma się rozpocząć dopiero od środy, bo tego dnia na boisku w Jastarni kadrowicze mają odbyć pierwszy trening. Zajęcia będą jednak wybitnie rekreacyjne, bo trener Nawałka zgodził się na obecność kibiców i dziennikarzy. Otwarty dla publiczności ma też być trening piątkowy, ale w czwartek i w sobotę piłkarze będą ćwiczyć już tylko w obecności sztabu szkoleniowego kadry.

W tych zajęciach raczej nie będzie brał udziału Kamil Glik, który przyjechał na zgrupowanie z urazem ścięgna Achillesa. „Kamil jest przemęczony, uskarża się na Achillesa, dlatego w poniedziałek przeszedł badania USG. Słowa uznania dla niego, że w ogóle do Juraty przyjechał. Będzie się teraz leczył i pracował z fizjoterapeutami, ale na pewno zdąży wrócić do zdrowia. To drobny uraz” – uspokajał dziennikarzy trener Nawałka. Przyznał jednak, że drobne kłopoty zdrowotne ma też Michał Pazdan, przez które nie zagrał w niedzielnym meczu z Lechem, że inny z legionistów, Krzysztof Mączyński, wciąż zmaga się z kontuzją kolana, ale w Arłamowie zdaniem selekcjonera obaj gracze świeżo upieczonego mistrza Polski mają być już gotowi do ciężkich treningów.

Zanim jednak wszyscy przeniosą się w Bieszczady, czeka ich kilka dni laby na Helu. Wśród atrakcji jakie PZPN przygotował dla kadrowiczów w tym czasie jest wymieniana m.in. koncert zespołu Lady Punkt, herbatka u prezydenta Andrzeja Dydy, rowerowe przejażdżki, grill, spacery po plaży i turniej w siatkonogę. No cóż, szału nie ma, ale w końcu, jakby nie patrzeć, to jest jednak zgrupowanie sportowe przed najważniejszą piłkarska imprezą na świecie.

Nawałka znany jest jednak z tego, że nie lubi zmieniać czegoś, co już raz mu przyniosło pożądane efekty. Przed Euro 2016 piłkarze też tak byczyli się w Juracie, a potem doszli do ćwierćfinału. Harówka ma się zacząć od przyszłego wtorku w Arłamowie. Kadrowiczów czekają też dwie gry kontrolne – pierwsza jeszcze w Juracie, druga już w bieszczadzkim ośrodku.

Nietrudno się domyślić, do czego te mecze są selekcjonerowi potrzebne. Musi przecież do 4 czerwca wybrać 23 zawodników, których nazwiska PZPN zgłosi do FIFA. Potem już możliwości personalnych manewrów już nie będzie, a biało-czerwonych czekają po tym terminie dwie poważne towarzyskie potyczki – najpierw z Chile, a tuż przed wyjazdem do Rosji z Litwą na Stadionie Narodowym.

Reprezentacja Polski: Adam Nawałka się waha?

Trener piłkarskiej reprezentacji Polski Adam Nawałka na zgrupowanie regeneracyjne do Juraty zaprosił aż 32 piłkarzy.

Trener Adam Nawałka do występu w Rosji przygotowuje reprezentację Polski w podobny sposób jak robił to przed turniejem Euro 2016 we Francji. Najpierw zgrupowania regeneracyjne w Juracie, a potem normalne przygotowania w Arłamowie. Nad morzem kadrowiczom mogą towarzyszyć rodziny i ich partnerki.

Tym razem na Półwyspie Helskim nie pojawi się nikt z klanu Lewandowskich, bo brylująca dwa lata temu wśród żon i narzeczonych naszych piłkarzy Anna Lewandowska tym razem ma się w Juracie nie pojawić, podobnie jak jej mąż. Trener Nawałka dał też wolne Łukaszowi Piszczkowi, a niewykluczone, że z pobytu w hotelu „Bryza” jeszcze ktoś z naszych gwiazdorów wydębi od selekcjonera zwolnienia. Podczas obozu w Juracie zawodnicy mają przewidziane cztery treningi na boisku w pobliskiej Jastarni (będą dojeżdżać na nie rowerami). Pierwsze zajęcia wyznaczono w środę.

Pobyt w Juracie skończy się 26 maja, a dwa dni później kadra Polski zbierze się w Arłamowie, gdzie trener Adam Nawałka rozpocznie już właściwa część przygotowań do mistrzostw świata w Rosji. Ostateczny, 23-osobowy skład kadry selekcjoner ma ogłosić dopiero 4 czerwca.  Przed wyjazdem na mundial biało-czerwonych czekają jeszcze dwa mecze kontrolne. 8 czerwca w Poznaniu ich rywalem będzie Chile, a cztery dni później zagrają w Warszawie z Litwą. Następnego dnia Adam Nawałka zabierze reprezentację do bazy pobytowej w Soczi.

Aktualna kadra Adama Nawałki:

Bramkarze: Bartosz Białkowski (Ipswich Town, Anglia), Łukasz Fabiański (Swansea City, Walia), Łukasz Skorupski (AS Roma, Włochy), Wojciech Szczęsny (Juventus Turyn, Włochy).

Obrońcy: Jan Bednarek (Southampton, Anglia), Bartosz Bereszyński (Sampdoria Genua, Włochy), Thiago Cionek (SPAL 2013, Włochy), Kamil Glik (AS Monaco, Monako), Artur Jędrzejczyk (Legia Warszawa), Marcin Kamiński (VfB Stuttgart, Niemcy), Tomasz Kędziora (Dynamo Kijów, Ukraina), Michał Pazdan (Legia Warszawa), Łukasz Piszczek (Borussia Dortmund, Niemcy).

Pomocnicy: Jakub Błaszczykowski (VfL Wolfsburg, Niemcy), Paweł Dawidowicz (US Palermo, Włochy), Przemysław Frankowski (Jagiellonia Białystok), Jacek Góralski (Łudogorec Razgrad, Bułgaria), Kamil Grosicki (Hull City, Anglia), Grzegorz Krychowiak (Paris Saint-Germain, Francja), Rafał Kurzawa (Górnik Zabrze), Karol Linetty (Sampdoria Genua, Włochy), Krzysztof Mączyński (Legia Warszawa), Sławomir Peszko (Lechia Gdańsk), Maciej Rybus (Lokomotiw Moskwa, Rosja), Sebastian Szymański (Legia Warszawa), Piotr Zieliński (SSC Napoli, Włochy), Szymon Żurkowski (Górnik Zabrze).

Napastnicy: Dawid Kownacki (Sampdoria Genua, Włochy), Robert Lewandowski (Bayern Monachium, Niemcy), Arkadiusz Milik (SSC Napoli, Włochy), Łukasz Teodorczyk (Anderlecht Bruksela, Belgia), Kamil Wilczek (Brondby Kopenhaga, Dania).