Infantino nadal przewodniczącym

Na Kongresie FIFA w Paryżu Szwajcar Gianni Infantino został ponownie wybrany na przewodniczącego FIFA. Był jedynym kandydatem na to stanowisko, więc delegaci, także z federacji europejskich, które nie akceptują niektórych jego pomysłów, zaakceptowali jego kandydaturę przez aklamację.

Na kongresie w Paryżu Infantino zjednał sobie przychylność elektorów przedstawionym raportem finansowym. „Przypomnijcie sobie, jaka była sytuacja przed trzema laty i trzema miesiącami, gdy wybieraliście mnie po raz pierwszy. Nie we wszystkim przez ten czas byłem perfekcyjny, popełniłem błędy, ale mogę dzisiaj śmiało powiedzieć, że kryzys w naszej organizacji został zażegnany. Nikt już nie mówi o korupcji, że trzeba wszystko zmienić i zacząć od nowa. Przestaliśmy być postrzegani jako organizacja niemal na poły kryminalna, a znowu ludzie na nas patrzą jak na organizację, która rozwija światowy futbol. To miałem na myśli, zapowiadając, że musimy przywrócić FIFA futbolowi, bo taka jest jej misja” – podkreślił Infantino w swoim przemówieniu, wygłoszonym po angielsku, francusku, niemiecku i hiszpańsku. Znajomość tylu języków jest także jego niezaprzeczalnym atutem. Do delegatów bardziej przemawiały jednak cytowane przez Infantino kwoty. A miał się czym chwalić, bo jeszcze nigdy sytuacja finansowa FIFA nie była tak dobra.

Z raportu finansowego dowiadujemy się, że w latach 2015-2018 przychody Międzynarodowej Federacji Piłkarskiej wyniosły 5,7 mld euro, co jest wynikiem lepszym o ponad miliard euro od budżetu jaki obiecywał przed trzema laty, gdy został wybrany na przewodniczącego aresztowaniu wielu członków stowarzyszenia za korupcję i odsunięciu od władzy ówczesnego szefa organizacji Josepha Blattera. Kluczowe w tym zestawieniu są wyniki finansowe po ubiegłorocznym mundialu w Rosji, gdy okazało się, że wbrew obawom FIFA osiągnęło przychody na poziomie 1,8 mld euro, co jest wynikiem, jak zapewniał szef komisji finansów organizacji Alejandro Dominguez, o 65 procent lepszym od zakładanego. Dzięki temu największa i najbogatsza organizacja sportowa na świecie może pochwalić się dzisiaj rezerwami finansowymi na poziomie 2,75 mld euro, o 1,75 mld wyższymi od tych, jakie trzy lata temu odziedziczył Infantino po dojściu do władzy.

Przewodniczący FIFA mimo okazywanego mu poparcia ma w światowej federacji wielu przeciwników, głównie w UEFA, co jest o tyle dziwne, że Infantino był przecież przez wiele lat sekretarzem generalnym Europejskiej Unii Piłkarskiej i prawą ręką Michela Platiniego. Odsunięty na boczny tor Francuz w październiku tego roku będzie mógł znów działać w futbolu, bo wtedy zakończy się jego czteroletnia dyskwalifikacja, w przededniu paryskiego kongresu FIFA ostro krytykował Infantino twierdząc wprost, że „nie jest wiarygodny i nie ma żadnej legitymacji, aby reprezentować futbol”.

Były prezydent UEFA, odsunięty od władzy pod zarzutem udziału w korupcji, w swojej krytyce dawnego podwładnego nie jest odosobniony – w Europie obecny szef FIFA podpadł przeforsowaniem przeniesienia terminu mistrzostw świata w Katarze (2022) na listopad i grudzień, a teraz kością niezgody jest proponowana przez Szwajcara nowa formuła Klubowych Mistrzostw Świata, które od 2021 roku mają być rozgrywane z udziałem 24 zespołów, co UEFA słusznie uważa za konkurencję dla swojej Ligi Mistrzów. Infantino próbował złamać opór obiecując przychody z KMŚ na poziomie 50 miliardów dolarów, ale nie sprecyzował w jakim przedziale czasowym ten turniej miały je wygenerować.

Drugą kadencję Infantino zaczął zatem od aklamacji, ale wątpliwe by tak samo łatwo wygrał wybory po raz trzeci. Po budzących już dzisiaj wiele negatywnych emocji mistrzostwach świata w Katarze pozycja Szwajcara może ulec poważnemu osłabieniu, a wtedy z całą pewnością w wyborczych szrankach pojawią się groźni konkurenci.

 

Valcke nadal na aucie

Szwajcarski sąd najwyższy odrzucił apelację byłego sekretarza generalnego FIFA Jerome’a Valcke’a, który zaskarżył nałożoną na niego karę dziesięcioletniej dyskwalifikacji za nadużycia finansowe.

Decyzja szwajcarskiego sądu została opublikowana pod koniec ubiegłego tygodnia. Były prominentny działacz piłkarski twierdził, że nałożona na niego kara całkowitego zakazu działalności w światowym futbolu jest zbyt dotkliwa, zakwestionował też w pozwie werdykt CAS, który uważa za niesprawiedliwy i wydany po rozprawie nie spełniającej wymogów bezstronności. Dla 58-letniego Valcke’a porażka przed szwajcarskim wymiarem sprawiedliwości to kolejny cios po poniesionej w 2018 roku porażce przed Międzynarodowym Trybunałem Arbitrażowym ds. Sportu w Lozannie (CAS). Teraz były sekretarz generalny FIFA poniesie jedynie mniejsze koszty, bo szwajcarski wymiar sprawiedliwości oszacował koszty sądowe i snawiązkę na rzecz FIFA na kwotę 38 tysięcy tamtejszych franków (ok. 145 tysięcy złotych). Rok temu sędziowie CAS po oddaleniu jego apelacji utrzymali w mocy grzywnę w wysokości 100 tys. franków szwajcarskich.

Valcke był przez wiele lat jednym z najbliższych współpracowników byłego przewodniczącego FIFA Josepha Blattera, który w 2015 roku po wybuchu afery korupcyjnej w światowym futbolu został zmuszony do rezygnacji z pełnionej od 1998 roku funkcji. Podobny los spotkał prezydenta UEFA Michela Platiniego i wielu innych prominentnych działaczy, w większości z Ameryki Południowej. Valcke był podejrzewany też o wykorzystywał do celów prywatnych pieniędzy należących do FIFA. Zdyskwalifikowany na dekadę francuski działacz pełnił funkcję sekretarza generalnego FIFA od 2007 roku.

MŚ U-20: Awans Polaków z trzeciego miejsca

Reprezentacja Polski zaczęła organizowane w naszym kraju mistrzostwa świata drużyn do lat 20 od porażki z Kolumbią 0:2, potem jednak pokonała Tahiti 5:0, a w minioną środę zremisowała z Senegalem 0:0, kończąc rywalizację w grupie A na trzecim miejscu, za Senegalem i Kolumbią. Polacy awansowali do 1/8 finału w gronie czterech najlepszych ekip z trzecich miejsc.

Rozegrany w środę mecz z Senegalem był dla podopiecznych trenera Jacka Magiery z gatunku „o wszystko”. Ewentualna porażka eliminowała biało-czerwonych z turnieju, ale ewentualne mogło im zapewnić nawet pierwsze miejsce w grupie A. Magiera dokonał kilku korekt w wyjściowym składzie, ale największą niespodzianką było wystawienie do gry Adriana Benedyczaka. Napastnik Pogoni Szczecin miał zrównoważyć przewagę wzrostu senegalskich obrońców i trzeba mu przyznać, że dał radę – potrafił utrzymać się przy piłce na połowie rywala, a nawet wygrał kilka pojedynków w powietrzu. 18-letni piłkarz „Portowców” rzucił tym udanym występem wyzwanie swojemu konkurentowi w ataku, Dominikowi Steczykowi występującemu na co dzień w zespole rezerw FC Nuernberg. Z dobrej strony pokazał się też piłkarz pierwszoligowego Bruk-Betu Nieciecza Michał Skóraś, który wypadł znacznie lepiej niż grający na jego pozycji Tymoteusz Puchacz w meczu z Kolumbią i David Kopacz w meczu z Tahiti. Wygląda na to, że trener Magiera dopiero w trzecim meczu na mistrzostwach puścił na plac gry właściwych zawodników.

W drugiej połowie nie działo się zbyt wiele, bo zaskoczeni postawą Polaków Senegalczycy nie chcieli ryzykować utraty bramki, a że remis i tak dawał im pierwsze miejsce w grupie, całą swoją uwagę poświęcali na pilnowaniu dostępu do własnej bramki. Nasi piłkarze też przesadnie nie szarżowali, bo im remis też dawał awans do kolejnej fazy mistrzostw, a że na środku obrony bezbłędnie grali dwaj stoperzy Sobociński i Walukiewicz, kibice tym razem nie doczekali się goli. Nikt jednak nie narzekał, bo najważniejszy był awans. Polski zespół z czterema punktami na koncie i bramkowym bilansem 5:2 zakończył zmagania w grupie A na trzeciej pozycji. W drugim meczu Kolumbia rozgromiła Tahiti 6:0, ale z sześcioma punktami (bramki 8:2) zajęła drugie miejsce za Senegalem, który wygrał grupę z dorobkiem siedmiu punktów (bramki 5:0).

Wszystkie trzy drużyny wywalczyły awans do 1/8 finału, a z mistrzostwami pożegnało się Tahiti.Nasi młodzi piłkarze musieli jednak poczekać na rywala w 1/8 finału. W pięciu możliwych konfiguracjach biało-czerwoni trafiali na reprezentację Włoch. W takim układzie czekała ich przeprowadzka do Gdyni i o ćwierćfinał graliby 2 czerwca. Ale mogli też trafić na Urugwaj lub Nową Zelandię (mecz o pierwsze miejsce w grupie pomiędzy tymi zespołami został rozegrany w czwartek w Łodzi i zakończył się po zamknięciu wydania). Wówczas nasza drużyna musiałaby się przenieść do Lublina, ale mecz w tym mieście rozegrałaby 3 czerwca. Przed czwartkowymi spotkaniami pewnych gry w 1/8 finału MŚ U-20 w Polsce było 11 drużyn: Senegal, Kolumbia, Polska, Włochy, Japonia, Ekwador, Nowa Zelandia, Urugwaj, Ukraina, Francja i Argentyna. Magiera i jego kadra wykonali zatem plan minimum nakreślony przez PZPN. Na wiele więcej mało kto liczy.

Pod jednym względem mistrzostwa U-20 w Polsce można uznać za udane. W środę niemal jednocześnie na antenach TVP transmitowany był mecz Polski z Senegalem i finał Ligi Europy Chelsea – Arsenal. Choć było to jedno z najważniejszych piłkarskich spotkań w tym sezonie, to lepszą oglądalność miał mecz biało-czerwonych, których walkę z Senegalem w TVP1 oglądało ponad trzy miliony widzów. Dla porównania finał Ligi Europy w Baku z udziałem dwóch londyńskich zespołów oglądał tylko niecały milion. Na trybunach stadionu Widzewa, podobnie jak w dwóch poprzednich meczach polskiej drużyny, był komplet publiczności. Kibice prowadzili zorganizowany doping od pierwszej do ostatniej minuty. Obecni na meczu przedstawiciele FIFA z niekłamanym podziwem komentowali gorącą atmosferę na stadionie, bo to rzadki widok na imprezach zespołów młodzieżowych, nawet rangi mistrzostw świata.

 

Zmarł Alojzy Jarguz – legendarny sędzia piłkarski

W wielkanocny poniedziałek w szpitalu w Olsztynie w wieku 85 lat zmarł Alojzy Jarguz, jeden z najsłynniejszych polskich sędziów piłkarskich, uczestnik mistrzostw świata 1978 w Argentynie oraz 1982 w Hiszpanii.

Jarguz do 1969 roku był zawodowym wojskowym, a potem przez 30 lat pracował jako kierownik ośrodka wypoczynkowego w Mikołajkach. Jako sędzia piłkarski prowadził w swojej karierze ponad 1200 meczów, w tym 250 w polskiej ekstraklasie, 18 spotkań reprezentacji narodowych i 25 w europejskich rozgrywkach klubowych. Na przełomie lat 70. i 80. XX wieku był uważany za najlepszego polskiego arbitra i jednego z najlepszych w Europie. Jego umiejętności zostały docenione przez FIFA i w 1978 roku Jarguz znalazł się w sędziowskiej obsadzie mistrzostw świata w Argentynie.

Podczas tego światowego czempionatu poprowadził jeden mecz jako arbiter główny, czym przeszedł do historii naszego futbolu, bo był pierwszym Polakiem który dostąpił takiego zaszczytu. Cztery lata później podczas mundialu w Hiszpanii także sędziował jedno spotkanie jako główny, a w dwóch jako liniowy, w tym w meczu otwarcia mistrzostw.

O jego śmierci jako pierwszy poinformował Warmińsko-Mazurski Związek Piłki Nożnej.

 

Kara banicji za udział w korupcji

Były szef Brazylijskiej Konfederacji Piłki Nożnej (CBF) Jose Maria Marin, skazany w ubiegłym roku na cztery lata więzienia za udział w korupcji, został dożywotnio wykluczony przez władze FIFA z wszelkiej działalności w futbolu.

Swoją decyzję w sprawie brazylijskiego działacza Komisji Etyki FIFA ogłosiła dopiero w miniony poniedziałek. Oprócz kary dożywotniego wykluczenia ze społeczności piłkarskiej 86-letni obecnie Jose Maria Marin ma jeszcze zapłacić grzywnę w wysokości jednego miliona franków szwajcarskich, ale wątpliwe by te pieniądze wpłacił na konto światowej federacji, skoro został z niej wyrzucony.

Marin w sierpniu ubiegłego roku został skazany przez sąd w Nowym Jorku za futbolową korupcję. Wraz z nim wyrok otrzymał też Argentyńczyk Juan Angel Napout. Obu udowodniono, że w czasach gdy pełnili ważne funkcje we władzach FIFA przyjmowali łapówki w zamian za podejmowanie korzystnych dla wręczających decyzje przy przyznawaniu praw marketingowych i telewizyjnych dotyczących meczów piłkarskich.

Amerykański sąd uznał Marina winnym przyjęcia łapówek w wysokości co najmniej 6,5 mln dolarów i skazał go na za to na cztery lata pozbawienia wolności. Komisja Etyki FIFA podjęła przeciwko niemu swoje własne dochodzenie i po zweryfikowaniu zarzutów wystąpiła do władz organizacji o akceptację dla wyroku bezwzględniej i dożywotniej dyskwalifikacji.

 

Ktoś podwędził puchar

Przebywająca w Oslo delegacja działaczy FIFA miała obejrzeć puchar, który kobieca reprezentacja Norwegii otrzymała za wygranie mistrzostwa świata w 1995 roku. Ale trofeum gdzieś się… zapodziało.

Kobiecy mundial w 1995 roku rozgrywany był w Szwecji. Norweżki pokonały w finale Niemki 2:0 i triumfalnie przywiozły puchar FIFA do Oslo. Jest to jedyne międzynarodowe osiągniecie Norwegii w powojennej historii futbolu. W miniony piątek działacze FIFA przywieźli do Oslo puchar tegorocznych mistrzostw świata kobiet, które rozegrane zostaną we Francji w dniach 7 czerwca – 7 lipca. Trofeum prezentowane jest kolejno w każdym z 24 krajów uczestniczących w mundialu. Norweska federacja piłkarskiej (NFF) chciała przy tej okazji pokazać także zdobyte przed 24 laty trofeum, lecz nic z tego nie wyszło, bo puchar gdzieś się zapodział. Przeszukano wszystkie magazyny NFF, lecz pucharu jak na razie nie znaleziono.

„To skandal, który pokazuje, jak futbol w naszym kraju jest traktowany” – grzmiała w mediach Lise Klaveness, była reprezentantka kraju, która po wakacjach przejmie obowiązki dyrektora sportowego w norweskiej federacji. „Mam nadzieję, że puchar się znajdzie, bo sytuacja jest nieco niepoważna. To w końcu bardzo ważna nagroda” – stwierdziła obecna w składzie delegacji dyrektor turniejów kobiecych w FIFA Sara Booth.

Norweska piłkarka Guru Reiten, znana z ciętych wypowiedzi o seksizmie piłkarskich działaczy, nie omieszkała skorzystać z okazji i stwierdziła z jadowitą ironią: „Zgubienie takiej cennej nagrody w męskiej piłce nożnej nie byłoby raczej możliwe. Panowie nawet mniej ważnych od naszego trofeów pilnują jak najcenniejszych skarbów. A nam nie pozostaje nic innego, jak zdobyć ten puchar po raz drugi”.

 

Niemieccy działacze też biorą w łapę

Kolejny skandal korupcyjny w niemieckim futbolu. Reinhard Grindel zrezygnował z posady prezydenta Niemieckiej Federacji Piłkarskiej (DFB) po tym, jak wyszło na jaw, że przyjął w prezencie od ukraińskiego milionera Hryhorija Surkisa bardzo drogi zegarek.

Niemiecki działacz zapewniał, że luksusowy zegarek otrzymany od ukraińskiego biznesmena jest wart około sześciu tysięcy euro, ale w mediach podawane są kwoty znacznie wyższe. Nie w wartości zegarka jednak rzecz, tylko w tym, że Grindel nie zgłosił go w oświadczeniu majątkowym, do czego był zobowiązany jako szef DFB. Co ciekawe, nawet nie próbował się z tego tłumaczyć. Stwierdził tylko krótko, że popełnił błąd i podał się do dymisji.

Grindel stał na czele niemieckiej federacji piłkarskiej od 2016 roku. Zastąpił na fotelu prezydenta DFB Wolfganga Niersbacha, który także zrezygnował ze stanowiska w atmosferze skandalu związanego z korupcją przy wyborze organizatora mundialu w 2006 roku. Warto wspomnieć, że UEFA przyznała Niemcom organizację Euro 2024.

Zdumiewa natomiast fakt, że żadnych konsekwencji nie poniósł Hrihorij Surkis, były prezydent ukraińskiej federacji, dzięki któremu Euro 2012 roku zostały zorganizowane w Polsce i na Ukrainie. Pewnie dlatego, że wciąż ma bardzo mocną pozycję w UEFA, a może zapas drogich zegarków.

 

Nawet Pele go podziwiał

W wieku 81 lat zmarł Gordon Banks, jedna z legend angielskiego i światowego futbolu, sześciokrotnie wybierany przez FIFA na najlepszego bramkarza na świecie. Mistrz świata z 1966 roku z reprezentacją Anglii, brązowy medalista mistrzostw Europy w 1968. Uważany za jednego z najwybitniejszych golkiperów w historii futbolu.

Banks rozegrał w reprezentacji Anglii 73 mecze, z których w 35 zachował czyste konto. Jego największym sukcesem, jak i całego pokolenia angielskich graczy z lat 50. i 60 XX wieku, było zdobycie w 1966 roku mistrzostwa świata, jedynego trofeum wywalczonego przez reprezentację kraju, w którym narodził się nowożytny futbol. W turnieju, którego Anglia była gospodarzem, Banks zagrał we wszystkich sześciu spotkaniach. Pierwszego gola wpuści dopiero w półfinałowym meczu z Portugalią, wygranym przez „Lwy Albionu” 2:1, ale pokonał go nie byle jaki graczy, tylko wielki Eusebio, król strzelców tego turnieju.

Potem był finałowy mecz z zespołem RFN wygrany przez Anglików po dogrywce 4:2, a po mistrzostwach sława dla bohaterów. Wśród szczególnie nagrodzonych członków zwycięskiej ekipy był i dzielny bramkarza, któremu królowa Elżbieta II nadała Order Imperium Brytyjskiego.

Cztery lata później na mundialu w Meksyku angielska drużyna nie była już taka mocna. W grupie zajęła drugie miejsce za Brazylią, z którą przegrała 0:1, ale po tym meczu „król futbolu” Pele nazwał Banksa najlepszym bramkarzem na świecie, takie na brazylijskim wirtuozie zrobiła wrażenie jedna z interwencji angielskiego golkipera po jego strzale głową. W dwóch pozostałych spotkaniach grupowych, z Rumunią (1:0) i Czechosłowacją (1:0), Banks gola nie wpuścił, ale w spotkaniu ćwierćfinałowym z RFN, w którym Niemcy zrewanżowali się za porażkę w finale MŚ 1966 i wygrali 3:2, już nie zagrał. Dwa lata później zakończył reprezentacyjna karierę w wieku 35 lat (urodził się 30 grudnia 1937 roku w Sheffield).

Wciąż jednak czuł się na siłach grać w zespole Stoke City, niestety – w tym samym 1972 roku wjechał swoim Fordem Mustangiem w ciężarówkę i w wyniku tego wypadku stracił wzrok w jednym oku. Taka wada uniemożliwiła mu kontynuowanie kariery i Banks w pod koniec 1972 roku musiał pożegnać się z wyczynowym futbolem. W angielskiej lidze zaliczył 293 występy w barwach Leicester City i 194 w barwach Stoke City, czyli w sumie 487 meczów.

Znakiem firmowym Banksa była bluza w żółtym kolorze. Takie same zakładali chętnie jego następcy w bramce ekipy „Synów Albionu”, z których klasą dorównał mu chyba tylko Peter Shilton, do dzisiaj rekordzista angielskiej reprezentacji w liczbie występów (125). Banksa podziwiano za oszczędny styl gry – świetnie się ustawiał, miał pewny chwyt i chociaż na sportowych fotografiach zapisano wiele jego efektownych powietrznych parad, w meczach zazwyczaj rzadko posuwał się do takich popisów. Skuteczność w obronie strzałów rywali – temu podporządkowywał wszystkie swoje działania na boisku.
W grudniu 2015 roku u Banksa zdiagnozowano raka jelita. Zmarł 12 lutego 2019 w Stoke-on-Trent.

 

UEFA bogata jak nigdy

Na kongresie UEFA w Rzymie wybrano obecnego przewodniczącego tej organizacji Aleksandra Cefferina na kolejną kadencję. Słoweniec był jedynym kandydatem. Dostał pełne poparcie, bo zapełnia kasę jak nikt przed nim.

Podczas kongresu przedstawiono nowy budżet europejskiej federacji na sezon 2019-2020. Jeśli zostanie w pełni zrealizowany, do kasy UEFA wpłynie rekordowa kwota 5,72 miliardów euro. Oznacza to wzrost w porównaniu z budżetem na sezon 2018-2019 o 48 procent. Wpływy w 57 procentach pochodzić będą z rozgrywek klubowych, a w 43 procentach z Euro 2020, które wyjątkowo zorganizowane zostaną w 12 krajach.

UEFA staje się coraz bogatsza głównie dzięki wpływom ze sprzedaży praw telewizyjnych. Stanowią one 73 procent zysków organizacji. Najwięcej pieniędzy zapewniają rozgrywki Ligi Mistrzów. Po obecnym sezonie UEFA otrzyma środki z nowego kontraktu telewizyjnego, który przysporzy jej 2,85 mld euro. Dla porównania, poprzednia umowa gwarantowała piłkarskiemu molochowi 2,13 mld euro. Wpływy ze sprzedaży praw medialnych do Ligi Europy wzrosną symbolicznie. W sezonie 2017-2018 było to 372 mln euro, a w prognozowanym sezonie 2018-2019 UEFA dostanie z tego tytułu 381 mln euro.

Dobre wyniki finansowe europejskiej federacji piłkarskiej to w głównej mierze zasługa sprawnie działającej maszyny urzędniczej, stworzonej i kierowanej przez Aleksandra Cefferina. Dlatego też 51-letni Słoweniec, z zawodu prawnik, w czwartkowych wyborach na prezesa UEFA nie miał żadnego przeciwnika i był jednym kandydatem na to stanowisko. Podobna sytuacja szykuje się też w FIFA, bo obecny przewodniczący Gianni Infantino jest jedynym kandydatem w wyborach.

 

W Katarze zdrożał alkohol

Od 1 stycznia tego roku ceny alkoholu w Katarze wzrosły o 100 procent. Angielskie media już wyliczają, ile piłkarscy kibice będą musieli zapłacić za zgrzewkę piwa czy butelkę wina podczas mistrzostw świata w 2022 roku.

 

Władze Kataru zdecydował się na drastyczną podwyżkę podatku na alkohol, spełniając tym złożoną obywatelom tego arabskiego kraju pod koniec ubiegłego roku obietnicę, że doprowadzą do wzrostu cen towarów „szkodliwych dla zdrowia”. Jeśli nie zmienią tej decyzji w najbliższych latach, jej skutki odczują też w 2022 roku piłkarscy kibice, którzy przyjadą do Kataru na finały mistrzostw świata. W angielskich mediach natychmiast pojawiły się szczegółowe wyliczenia dotyczące cen wyskokowych trunków. I tak wedle podawanych przez nie wyliczeń za zgrzewkę piwa (24 puszki o pojemności 0,33 l) trzeba będzie zapłacić 384 riale katarskie, czyli w przeliczeniu około 84 funty. W złotówkach daje to kwotę około 400 złotych, a to oznacza, że koszt jednej puszki piwa w naszej narodowej walucie wyniesie ponad 16 złotych.

Równie szokująco prezentują się ceny wina. Najtańsze gatunki wyceniono na 18 funtów za butelkę (około 85 złotych), ale zupełnie absurdalnie z punktu widzenia Europejczyka wyglądają ceny tzw. twardych alkoholi. Dla przykładu – za litrową butelkę ginu futbolowym fanom przyjdzie zapłacić podczas pobytu w Katarze 73 funty, czyli około 350 złotych.
Cena nie będzie jedynym ograniczeniem spożycia alkoholu. Organizatorzy MŚ 2022 już zapowiedzieli, że kibice będą mogli pić alkohol tylko w specjalnie wyznaczonych miejscach (obecnie jest to dozwolone w niektórych hotelach, klubach czy pubach). W Katarze publiczne spożywanie alkoholu jest bowiem prawnie zabronione. Mundial w tym kraju odbędzie się w dniach od 21 listopada do 18 grudnia 2022 roku.