Nie będzie boksu w Tokio

Międzynarodowy Komitet Olimpijski ogłosił, że zaprzestaje dalszego planowania turnieju bokserskiego podczas igrzysk w Tokio w 2020 roku. I wszczął dochodzenie wobec Międzynarodowego Stowarzyszenia Boksu Amatorskiego (AIBA).

 

W oświadczeniu MKOl stwierdził, że ostatnio przekazany raport AIBA, dotyczący m.in. wyborów prezydenta organizacji, sytuacji finansowej i zarządzania, nie jest wiarygodny i nie pozwala na ponowne podjęcie współpracy dotyczącej przeprowadzenia turnieju bokserskiego podczas igrzysk olimpijskich w Tokio. Sprawą AIBA zajmował się Komitet Wykonawczy MKOl, który w miniony weekend obradował w Tokio. Przyczyną poważnego konfliktu na linii MKOl – AIBA jest osoba przewodniczącego światowej organizacji bokserskiej Uzbek Gafur Rachimow, wybrany ponownie na stanowisko na początku listopada. MKOl jeszcze przed wyborami ostrzegał AIBA, że jeżeli Rachimow ponownie wygra, złoży wniosek o skreślenie pięściarstwa z programu igrzysk w Tokio.

67-letni Rachimow, który od stycznia 2018 był tymczasowym szefem AIBA, jest oskarżany o działalność przestępczą. Sam kategorycznie temu zaprzecza, ale zarzuty są na tyle poważne, że po jego ponownym wyborze MKOl postanowił całkowicie zamrozić swoje relacje z bokserską federacją. „Nigdy nie byłem związany z międzynarodowymi organizacjami przestępczymi. To są fałszywe oskarżenia, sfabrykowane przez poprzedni reżim w Uzbekistanie” – zapewniał Rachimow przed wyborami i zapowiedział, że dowiedzie swojej niewinności przed sądem. Ale po wyborach nie oczyścił się z zarzutów, zaś amerykańska administracja na ich podstawie nakazała zamrożenie kont bankowych Rachimowa. Według nieoficjalnych informacji, MKOl rozważa organizację turnieju olimpijskiego w boksie bez udziału AIBA.

 

MKOl chce wyrzucić boks z igrzysk

Międzynarodowy Komitet Olimpijski ostro kontestuje wybór Uzbeka Gafura Rachimowa na prezydenta Międzynarodowego Stowarzyszenia Boksu Amatorskiego (AIBA). Rozważana jest nawet opcja całkowitego wykreślenia pięściarstwa z programu igrzysk olimpijskich. Decyzja w tej sprawia ma zapaść na przełomie listopada i grudnia tego roku.

 

Konflikt nasilił się od 3 listopada. Tego dnia na kongresie AIBA w Moskwie Gafur Rachimow został wybrany na prezydenta tej organizacji. Była to sporą niespodzianką, bo wcześniej MKOl wysłał do delegatów czytelny sygnał, że jeśli Rachimow wygra, pięściarstwo może zostać w ramach sankcji wykreślone z programu igrzysk olimpijskich już w Tokio w 2020 roku. Mimo tych ostrzeżeń 67-letni milioner z Uzbekistanu, ale na co dzień mieszkający w Dubaju, zdobył głosy 86 delegatów ze 134 obecnych na moskiewskim kongresie i pewnie pokonał rywalizującego z nim o fotel prezydenta Kazacha Serika Konakbajewa.

Rachimow od stycznia tego roku był tymczasowym szefem AIBA, co już nie spodobało się działaczom MKOl, ponieważ ciążyły na nim poważne zarzuty przestępczej działalności. Uzbek kategorycznie zaprzeczał tym oskarżeniom i zapewniał, że zostały one sfabrykowane przez tajne służby prezydenta Islama Karimowa, dyktatora rządzącego żelazną ręką w Uzbekistanie od ogłoszenia niepodległości w 1989 aż do swojej śmierci we wrześniu 2016 roku. „Jego ludzie podsunęli fałszywe oskarżenia Departamentowi Skarbu USA, żeby w ten sposób zniszczyć moją reputację” – przekonuje Rachimow.

Ale amerykańska administracja nakazała zablokowanie jego kont bankowych, co dla MKOl okazało się wystarczającym powodem, żeby zastosować sankcje wobec Rachimowa. Pozbawiono go najpierw akredytacji na Młodzieżowe Igrzyska Olimpijskie w Buenos Aires, a potem zakazano mu startu w wyborach szefa AIBA, do czego jak już wiemy się nie zastosował. „Tylko kandydaci całkowicie transparentni mogą ubiegać się o mandat prezydenta sportowej federacji należącej do rodziny olimpijskiej” – wyjaśniła powody restrykcji wobec AIBA i jego szefa dyrektor ds. etyki w MKOl Francuzka Paquerette Girard-Zappelli.

Rachimow stanął w szranki wyborcze i wygrał wybory, ale jego konkurent, Serik Konakbajew, z powodu przeszkód proceduralnych długo musiał ubiegać się o akceptację swojej kandydatury i uzyskał ją dopiero po pozytywnej dla siebie decyzji Międzynarodowego Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS).

Sprawę ma ostatecznie rozstrzygnąć Komitet Wykonawczy MKOl na zaplanowanym w dniach 30 listopada – 2 grudnia posiedzeniu w Tokio. Działacze AIBA przypominają, że pięściarstwo znajduje się w programie igrzysk olimpijskich nieprzerwanie od 1904 roku. Podczas moskiewskiego kongresu zdecydowali, że w turnieju olimpijskim w Tokio mężczyźni rywalizować będą w ośmiu kategoriach wagowych (52, 57, 63, 69, 75, 81, 91, +91 kg) oraz pięciu kobiecych (51, 57, 60, 69 i 75 kg).

 

Rosjanie skarżą się na IAAF w CAS

Rosyjska Federacja Lekkoatletyczna złożyła do Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS) w Lozannie odwołanie od decyzji IAAF o przedłużeniu zawieszenia.

 

Gwoli przypomnienia: po aferze wywołanej raportem WADA Rosja została zawieszona przez Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych (IAAF) i wykluczona z udziału m.in. w igrzyskach w Rio de Janeiro w 2016 roku, lekkoatletycznych mistrzostw świata w Londynie i zimowych igrzysk olimpijskich i paraolimpijskich w Pjongczangu. Rosyjscy sportowcy mogli w tych imprezach startować tylko pod neutralną flagą.

Po decyzji Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) z 20 września tego roku,w wyniku której zniesiona została kara dyskwalifikacji nałożona na Rosję, akredytację odzyskała też Rosyjska Agencja Antydopingowa (RUSADA) oraz jej moskiewskie laboratorium.

Mimo to IAAF, chociaż potwierdziła znaczną poprawę sytuacji w Rosji, odłożyła decyzję o zniesieniu kary zawieszenia dla rosyjskich lekkoatletów do grudnia, bo w tym miesiącu ma się odbyć kolejne posiedzenie Rady IAAF.

Rzeczniczka prasowa rosyjskiej federacji lekkoatletycznej Natalia Juczarewa nie kryła oburzenia decyzją władz IAAF. „Jesteśmy zaskoczeni przedłużeniem naszego zawieszenia, tym bardziej, że podczas lipcowego posiedzenia Rady IAAF stwierdzono, że w Rosji zostały poczynione znaczące postępy w walce z dopingiem. Rosjanie liczą, że CAS wyda korzystne dla nich orzeczenie, które zobliguje światową federację do cofnięcia kary zawieszenia.

Te oczekiwania są jak najbardziej zasadne, skoro Międzynarodowy Komitet Olimpijski (MKOl) przywrócił Rosyjski Komitet Olimpijski w prawach członkowskich niedługo po zakończeniu zimowych igrzysk w Pjongczangu.

 

Medale wręczane po latach

Międzynarodowy Komitet Olimpijski przyznał srebrne medale igrzysk 2012 roku rosyjskim lekkoatletkom – Jekaterinie Poistogowej (800 m) i Tatjanie Tomaszowej (1500 m). To konsekwencja dyskwalifikacji innych zawodniczek.

 

Poistogowa ukończyła bieg na 800 m w Londynie na trzecim miejscu, a Tomaszowa była czwarta na 1500 m. Na 800 m zdyskwalifikowano jednak Rosjankę Marię Sawinową, a na 1500 m – Turczynki Asli Cakir Alptekin i Gamze Bulut. MKOl poinformował, że postanowił przyznać Poistogowej i Tomaszowej medale, ponieważ ich próbki z tamtego okresu zostały ponownie przebadane i uznane za czyste. Obie Rosjanki miały jednak problemy z dopingiem, ale w innym okresie. Poistogowa orzeczeniem Międzynarodowego Trybunału Arbitrażowego ds. Sportu (CAS) z 2017 roku została zdyskwalifikowana za doping na dwa lataZ kolei Tomaszową wykluczono z igrzysk w 2008 roku i zawieszono, gdy okazało się, że jej próbka do badania zawierała mocz innej osoby.

Przypomnijmy, że w połowie sierpnia tego roku MKOl ogłosił zakończenie procedury odebrania złotego medalu igrzysk olimpijskich Rosjance Tatianie Łysenko, która w Londynie triumfowała w konkursie rzutu młotem, ale została przyłapana na dopingu. W październiku 2016 roku MKOl pozbawił ją złotego krążka i było jasne, że pierwsze miejsce i tytuł mistrzyni olimpijskiej przypadnie drugiej w Londynie Anicie Włodarczyk. Formalności trwały prawie dwa lata, ale w końcu polska lekkoatletka została pełnoprawną złotą medalistką IO 2012. Włodarczyk wiadomość dostała niemal nazajutrz po swoim triumfie w mistrzostwach Europy w Berlinie. Tym samy jest teraz podwójną mistrzynią olimpijską w swojej konkurencji, bowiem bezdyskusyjnie triumfowała w IO 2016 w Rio de Janeiro.

 

IAAF nadal nie chce Rosjan

Międzynarodowe Stowarzyszenie Federacji Lekkoatletycznych (IAAF) podtrzymało decyzję o zawieszeniu rosyjskiej federacji, podjętą w listopadzie 2015 roku po ujawnieniu zorganizowanego systemu dopingowego w tym kraju. Lekkoatleci z Rosji w mistrzostwach Europy w Berlinie wystąpią pod neutralną flagą.

 

Dla przypomnienia – po zimowych igrzyskach w Soczi wyszło na jaw, że władze państwowe sponsorowały system dopingowy na masową skalę. Międzynarodowy Komitet Olimpijski decyzje w sprawie dopuszczenia rosyjskich sportowców do rywalizacji scedował na światowe federacje. Wśród nich nadzwyczajną gorliwością wykazała się IAAF, która w listopadzie 2015 roku zawiesiła rosyjską federację lekkoatletyczną i konsekwentnie odmawiała odwołania tej decyzji. Przez to z rosyjskich lekkoatletów na igrzyskach w Rio de Janeiro wystąpiła pod neutralną flagą jedynie skoczkini w dal Daria Kliszyna, ponieważ udowodniła, że w ostatnich latach mieszkała w USA i przechodziła tam regularnie testy dopingowe. Po serii odwołań do CAS w zeszłorocznych mistrzostwach świata w Londynie wystartowało już 19 sportowców z Rosji, którzy udowodnili, że nie brali udziału w państwowym systemie dopingowym. Oni jednak także musieli startować pod neutralną flagą.

Rosjanie liczyli, że przed mistrzostwami Europy w Berlinie IAAF w końcu złagodzi swoje stanowisko. Mieli podstawy tak sądzić, bo oficjele z Międzynarodowej Federacji Lekkoatletycznej zaczęli publicznie przyznawać, że dostrzegają duże postępy w działaniach rosyjskiej federacji. Mniej lub bardziej oficjalnie wskazywali jednak, że Rosjanie muszą spełnić trzy warunki, żeby ich lekkoatleci znów mogli startować pod narodową flagą. Po pierwsze, rosyjska federacja musi pokryć koszty poniesione przez IAAF w następstwie dopingowego skandalu. Po drugie, RUSADA (Rosyjska Agencja Antydopingowa) musi odzyskać akredytację Światowej Agencji Antydopingowej (WADA). I po trzecie – władze lekkoatletyczne w Rosji muszą udostępnić wyniki badań antydopingowych z lat 2011-15. Rosjanie nie są jednak skłonni płacić IAAF, bo nie mają żadnej gwarancji, że światowa federacja cofnie zawieszenie. Zwłaszcza że uzależnia to od dobrej woli WADA w procesie przywracania akredytacji RUSADA, a ta wola zależy od politycznych zawirowań. Do porozumienia droga zatem daleka.

IAAF zapowiedziała, że w berlińskim czempionacie będą mogli wystartować tylko ci, których specjalną komórka antydopingowa uzna za wolnych od dopingowych podejrzeń. Obecnie na tej liście znajduje się 72 zawodniczek i zawodników z Rosji, ale w Berlinie zobaczymy tylko połowę z nich. IAAF podtrzymując podjętą w listopadzie 2015 roku decyzję o zawieszeniu rosyjskiej federacji lekkoatletycznej mocno wkurzyła Rosjan. Niewykluczone, że na berlińskim Stadionie Olimpijskim będziemy świadkami czegoś w rodzaju festiwalu rosyjskiej flagi. Wiadomo, że każda akcja powoduje reakcję, a nadgorliwość IAAF wręcz prosi się o ciętą ripostę.

 

Austria nie chce igrzysk

MKOl ma problem, bo kolejne miasto rezygnuje z ubiegania się o organizację zimowych igrzysk w 2026 roku. Na początku lipca swoją kandydaturę wycofał szwajcarski Sion, a teraz na to samo zdecydował się austriacki Graz.

 

Austriacki Komitet Olimpijski wydał oświadczenie, w którym poinformował, iż organizacja igrzysk w Grazu jest niemożliwa do zrealizowania. Jako jeden z głównych powodów wskazano brak politycznego zaangażowania i wsparcia ze strony lokalnych władz. Pierwotnie austriackim kandydatem do organizacji igrzysk miał być Innsbruck, ale po niekorzystnym wyniku referendum przeprowadzonego w październiku ubiegłego roku wśród mieszkańców, władze miasta zrezygnowały z ubiegania się o rolę gospodarza zimowych igrzysk.

Teraz gdy upadła także kandydatura Grazu, Austria ostatecznie wypadła z grona krajów ubiegających się o ten splendor. „MKOl w pełni rozumie decyzję podjętą przez Austriaków i szanuje ich pogląd, że nie chcą stać się częścią kolejnego lokalnego sporu politycznego. Igrzyska olimpijskie powinny zawsze jednoczyć ludzi, a nie ich dzielić” – podały służby prasowe MKOl.
W grze o organizację igrzysk pozostało pięć państwa i siedem miast: Kanadę reprezentuje Calgary, Japonię Sapporo, Turcję Erzurum, Szwecję Sztokholm, natomiast Włochy Mediolan, Turyn i Cortina d’Ampezzo. Ta lista może się wkrótce znacznie skurczyć, bowiem organizacja zimowych igrzysk olimpijskich to nie jest tanie przedsięwzięcie.

Międzynarodowy Komitet Olimpijski właśnie niedawno przedstawił „wymagania techniczne” dla gospodarza tej imprezy, w których między innymi określił też wysokość minimalnego wkładu finansowego. Nie może być mniejszy niż 925 mln dolarów, a to oznacza konieczność wsparcia z budżetu państwa.