Wymusił karnego na Wembley

W minioną sobotę nad ranem wieku 76 lat zmarł Martin Peters, 67-krotny reprezentant Anglii, mistrz świata z 1966 roku. Jego karierę w ekipie „Synów Albionu” zakończyły w 1973 roku przegrane eliminacje do MŚ 1974. Anglicy przegrali wtedy z Polską 0:2 w Chorzowie, a u siebie na Wembley zremisowali 1:1.

Dla urodzonego 8 listopada 1943 roku Martina Petersa zakończony niepowodzeniem mecz z Polską na Wembley był nie tylko klęską zespołu, lecz także osobistym sportowym dramatem. Miał już wtedy 30 lat, dwa występy w mistrzostwach świata, w tym jeden, w 1966 roku zakończony zdobyciem światowego czempionatu. Dla Petersa i innych graczy angielskiej kadry z jego pokolenia występ na turnieju w RFN w 1974 roku miał być pożegnaniem. Nie docenili jednak zupełnie im wtedy nieznanych piłkarzy z Polski. W Chorzowie przegrali 0:2, po golu przypisanym Robertowi Gadosze oraz strzelonym przez Włodzimierza Lubańskiego, którego szybkości nie docenił kapitan zespołu Anglii Bobby Moore. Legendarny stoper, także mistrz świata z 1966 roku, zapłacił za swój błąd utratą wiodącej roli w reprezentacji. W rewanżowym spotkaniu z Polakami na Wembley już nie zagrał, a opaskę kapitana selekcjoner ekipy „Synów Albionu” Alf Ramsey powierzył właśnie Petersowi.

Najsłynniejszy angielski trener wysoko cenił piłkarskie umiejętności Petersa. Dostrzegł jego talent już w pierwszej połowie lat 60. ubiegłego wieku, gdy zaczął robić karierę w zespole West Hamu United. Zadebiutował w barwach tego zespołu jako 19-latek w 1962 roku i w kolejnych sezonach stawał się coraz bardziej znaczącym graczem „Młotów”. Zanim odszedł z tego klubu w 1970 roku do Tottenhamu za rekordową wówczas kwotę 200 tys. funtów, rozegrał w nim w sumie ponad trzysta meczów i strzelił 81 goli. Dzisiaj wciąż zaliczany jest do największych legend West Hamu, którego bramkarzem jest obecnie Łukasz Fabiański.
Ramsey włączył Petersa do swojej mistrzowskiej ekipy niemal w ostatnim momencie. 23-letni skrzydłowy zadebiutował w reprezentacji Anglii w maju 1966 roku przeciwko Jugosławii (2:0), a już w drugim meczu towarzyskim z Finladia zaliczył pierwsze trafienie. W pierwszym spotkaniu rozgrywanych na Wyspach Brytyjskich MŚ 1966, z Urugwajem (0:0), Peters był jednak tylko rezerwowym. Ale już w drugim meczu mistrzostw, z Meksykiem (2:0), pojawił się na boisku, podobnie jak w ostatniej potyczce grupowej z Francją (2:0), a następnie w ćwierćfinałowym meczu przeciwko Argentynie (1;0), w półfinałowym z Portugalia (2:1) i wreszcie w wielkim finale z udziałem zespołu RFN, wygranym przez Anglików w kontrowersyjnych okolicznościach po dogrywce 4:2. Jedną z bramek w tym pamiętnym spotkaniu zdobył Martin Peters, który w drużynie narodowej będzie przez kolejne lata jednym z ulubionych graczy Ramseya i rozegra w sumie 67 meczów i zdobędzie 20 bramek.

W pamiętnym dla nas meczu na Wembley rozegranym 17 października 1973 roku Peters był nie tylko kapitanem zespołu, lecz także graczem, który oszwabił wszystkich przy rzucie karnym podyktowanym dla Anglików. Na bramkę zamienił go Allan Clarke i pewnie dlatego to on zapisał się lepiej w pamięci polskich kibiców, ale największą zasługę miał w zdobywaniu wyrównującego gola właśnie Peters. Legendarny skrzydłowy dopiero po wielu latach przyzna w swojej autobiografii „The Ghost Of ‚66”, że w starciu z Adamem Musiałem symulował faul i nabrał sędziego. Jak pamiętamy ostatecznie Jan Tomaszewski „zatrzymał Anglię” i to biało-czerwoni zagrali w MŚ 1974.

A Peters grał potem jeszcze długo w piłkę, chociaż już nie dostawał powołań do kadry Anglii. W 1975 roku odszedł z Tottenhamu do Norwich City, a na koniec kariery, którą zakończył w 1981 roku, występował jeszcze w Sheffield United. Próbował potem sił jako trener, lecz szybko zniechęcił się do tego zawodu i od 1984 roku aż do emerytury pracował jako agent ubezpieczeniowy. W 2016 roku zdiagnozowano u niego chorobę Alzheimera.

 

Wiedeński test kadry

Jeśli wierzyć zapewnieniom selekcjonera Jerzego Brzęczka, reprezentacja Polski jest gotowa do czwartkowego meczu z Austrią – pierwszego w eliminacjach Euro 2020. Ale bukmacherzy są sceptyczni w ocenie szans biało-czerwonych i za zdecydowanego faworyta tej potyczki uważają zespół gospodarzy.

Wybrańcy Jerzego Brzęczka stawili się na zgrupowanie kadry w Warszawie w ustalonych terminach. Pod hotel Double Tree podjeżdżali samochodami, co dla niektórych było dobrą okazją do pochwalenia się swoimi „brykami”. Motoryzacyjne preferencje kadrowiczów zlustrował „Super Express” i wedle opinii tabloidu najdroższym autem pochwalił się Wojciech Szczęsny. „Bramkarza Juventusu Turyn podwiozła żona Marina, a kibice zachwycali się luksusowym Bentleyem wartym ponad milion złotych!” – pisał „SE”.

Niewiele mniejsze wrażenie zrobił Maybach Roberta Lewandowskiego, którego cenę tabloid oszacował na milion złotych. Kapitan biało-czerwonych nie powoził jednak osobiście luksusową bryką, tylko robił to jego ochroniarz. Ale już Arkadiusz Milk podjechał pod hotel Mercedesem klasy A za niewiele ponad sto tysięcy złotych, zaś Krzysztof Piątek w ogóle nie podjął wyzwania, bo przyjechał taksówką.

Trzeba jednak przyznać, że w wydatkach na samochody nasi piłkarze nie oszczędzają i pod hotelem Double Tree urządzili (oprócz Piątka) mały motoryzacyjny pokaz aut z górnej półki cenowej. Wielkiej publiczności jednak nie mieli, bo po nieudanych mistrzostwach świata w Rosji i kiepskich występach w drugiej połowie ubiegłego roku, popularność reprezentantów mocno spadła i póki co pod hotelem nie gromadzą się już takie tłumy fanów jak miało to miejsce przed rosyjskim mundialem. Euforię fanów mogą odrodzić tylko zwycięstwa i awans do finałów mistrzostw Europy. Tylko czy reprezentację Polski na to teraz stać?

Bukmacherzy są sceptyczni

Mimo absencji kilku czołowych graczy kadry Austrii, w zakładach bukmacherskich wyżej stoją akcje gospodarzy czwartkowego meczu. Za każdą złotówkę postawioną na Austriaków można zarobić, w zależności od bukmachera, średnio około 2-3 zł. Za trafnie wytypowane zwycięstwo biało-czerwonych, a także remisu, w zakładach płacone jest 3,5 do 1. Kiepska strzelecka passa Roberta Lewandowskiego w reprezentacji też znalazła odbicie w bukmacherskich stawkach – za każdą złotówkę postawioną na to, że w spotkaniu z Austrią ustrzeli hat-tricka, są gotowi płacić 40 złotych. Nie mają natomiast żadnych wątpliwości co do hierarchii napastników w polskiej kadrze – w zakładach o to, który z nich zagra w podstawowym składzie najmniej da się zarobić stawiając na „Lewego”, a najwięcej stawiając na Piątka.

Na szczęście to nie bukmacherzy decydują o wynikach i personalnych wyborach (na szczęście póki co nie ma dowodów, że jest inaczej), więc kibice bardziej kierują się opiniami trenerów i zawodników. A w nich obraz sytuacji prezentuje się zgoła odwrotnie. Trener Austriaków Franco Foda w licznych wywiadach podkreślał klasę polskich piłkarzy i zazdrościł Jerzemu Brzęczkowi zwłaszcza kłopotu bogactwa w linii ataku. „My nie mamy napastników tej klasy. Prawdę mówiąc, w mojej drużynie grałby Łukasz Teodorczyk, dla którego w polskiej kadrze zabrakło miejsca” – przyznał austriacki szkoleniowiec. Tak do końca nie można mu jednak wierzyć, bo nie bez powodu po losowaniu grup uśmiechał się od ucha do ucha. W grupie G oprócz Polski i Austrii znalazły się jeszcze zespoły Izraela, Macedonii i Słowenii, ale w powszechnej ocenie o awans bić się będą Polacy i Austriacy. Dlatego czwartkowe spotkanie w Wiedniu jest takie ważne.

Znów mamy boską drużynę?

Brzęczek na początku zgrupowania kadry podczas spotkania z dziennikarzami przeciął spekulacje na temat gry trzema napastnikami. Takie ustawienie sugerowały polskie media zachwycone kapitalną formą strzelecką Lewandowskiego, Piątka i Milika. Selekcjoner biało-czerwonych zamknął jednak temat. „Zaczynając pracę z kadrą mówiłem, że bazowymi ustawieniami będą 1-4-2-3-1 oraz 1-4-4-2. Tak chcemy grać w najbliższych meczach” – stwierdził Brzęczek. No cóż, takie jego prawo, ale warto zauważyć, że nasza reprezentacja pod jego wodzą stosując oba te taktyczne warianty jeszcze nie wygrała meczu. Nie ma co robić z tego tajemnej wiedzy. Prawda jest taka, że to nie systemy taktyczne, nawet najbardziej wymyślne, grają na boisku, tylko piłkarze. Podstawą sukcesu jest zatem wybór odpowiednich zawodników.

Brzęczek ma do dyspozycji 28 graczy, a przed meczem z Austrią zdąży przeprowadzić z nimi tylko jeden normalny trening. Jeśli zatem miałby na jego podstawie dokonać selekcji, to całkiem niewykluczone, że w czwartek o 20:45 na murawę wiedeńskiego stadionu wyjdzie w biało-czerwonych barwach, jak zwykł to określać Jan Tomaszewski – „boska drużyna, bo tylko Bóg wie, jak ona w meczu zagra.

W najlepszych czasach Adama Nawałki ten dowcip został odesłany do lamusa i zaczęliśmy wierzyć, że nigdy go już nie trzeba będzie przytaczać. Po mundialu w Rosji i sześciu meczach Brzęczka bez zwycięstwa sytuacja się zmieniła i ponownie przed meczem biało-czerwonych nie mamy pewności, którzy piłkarze w nim zagrają i jak w nim zagrają. Co gorsza, nie mamy też przekonania, że jakąś wiedzę na ten temat posiada selekcjoner.