Antoni Macierewicz zaatakował Władysława Kosiniaka-Kamysza, krytykując jego działania jako ministra obrony narodowej. Przypominamy najważniejsze wydarzenia z okresu kierowania MON przez Macierewicza i Mariusza Błaszczaka: zmiany kadrowe, przyspieszone awanse, likwidację WSI, problemy z zakupami uzbrojenia oraz finansowaniem modernizacji. Porównujemy je z obecną sytuacją Wojska Polskiego i programem SAFE, którego ustawowe wdrożenie zawetował prezydent Karol Nawrocki.
Macierewicz atakuje Kosiniaka-Kamysza
21 listopada 2026 roku Antoni Macierewicz opublikował na platformie X wpis skierowany do Władysława Kosiniaka-Kamysza. Zarzucił mu podporządkowanie Donaldowi Tuskowi, nazwał go „Tygryskiem” i skrytykował udział żony ministra w ceremonii związanej z samolotami F-35.
Były szef MON nawiązał również do żądań dymisji Mariusza Błaszczaka, które pojawiły się w 2023 roku po odnalezieniu rosyjskiej rakiety pod Bydgoszczą.
Macierewicz w MON: odejście 39 generałów i afera Misiewicza
Antoni Macierewicz kierował Ministerstwem Obrony Narodowej od listopada 2015 do stycznia 2018 roku.
W latach 2016–2017 z zawodowej służby wojskowej odeszło łącznie 39 generałów, w tym Mieczysław Gocuł i Mirosław Różański. Część odejść wynikała z indywidualnych decyzji oficerów, a część była związana ze zmianami kadrowymi.
Według danych przedstawianych w 2017 roku zmiany personalne objęły około 90 proc. stanowisk dowódczych w Sztabie Generalnym i 82 proc. w Dowództwie Generalnym.
W 2016 roku Bartłomiej Misiewicz, 26-letni współpracownik ministra, został członkiem rady nadzorczej Polskiej Grupy Zbrojeniowej. Nie posiadał ukończonych studiów wyższych. Przed jego powołaniem zmieniono statut spółki, usuwając część wymagań kwalifikacyjnych wobec członków rady.
Przyspieszone awanse wojskowe za Macierewicza
W okresie kierowania MON przez Macierewicza zmieniono zasady awansowania żołnierzy, dopuszczając szybsze nominacje i awanse z pominięciem niektórych stopni pośrednich.
Według danych przedstawionych przez MON w listopadzie 2017 roku w ciągu dwóch lat awansowało około 31 tys. żołnierzy.
Media opisywały również przypadki wyjątkowo szybkich karier oficerskich.
Anna Pęzioł-Wójtowicz, rzeczniczka MON, w 2017 roku otrzymała dwa awanse — ze stopnia majora do pułkownika.
Agnieszka Sochan, związana z Departamentem Wojskowych Spraw Zagranicznych, również awansowała w krótkim czasie z majora na pułkownika.
Wiesław Kukuła, którego Macierewicz wyznaczył we wrześniu 2016 roku do organizowania Wojsk Obrony Terytorialnej, otrzymał w listopadzie 2016 roku awans z pułkownika na generała brygady. Był wcześniej wieloletnim oficerem wojsk specjalnych i dowódcą Jednostki Wojskowej Komandosów.
W 2017 roku Macierewicz przedstawił prezydentowi Andrzejowi Dudzie kolejne wnioski o nominacje generalskie. Prezydent wstrzymał awanse w związku ze sporem z kierownictwem MON.
W listopadzie minister wycofał przedstawione wnioski.
Nie ma potwierdzonych informacji o bezpośrednim awansowaniu szeregowca na generała. Udokumentowane są natomiast przyspieszone awanse oficerskie oraz nominacje na wyższe stanowiska z pominięciem części standardowej ścieżki kariery.
Caracale i karabinki Grot
W październiku 2016 roku rząd zakończył negocjacje offsetowe dotyczące zakupu 50 śmigłowców H225M Caracal. Ministerstwo Rozwoju wskazywało na brak porozumienia w sprawie warunków współpracy przemysłowej. Za kadencji Macierewicza nie podpisano równoważnej umowy na śmigłowce wielozadaniowe.
W 2017 roku podpisano kontrakt na karabinki MSBS Grot. W kolejnych latach pojawiły się doniesienia o problemach technicznych pierwszych wersji broni, dotyczących między innymi korozji, przegrzewania i odporności na zapiaszczenie.
Producent kwestionował część zarzutów, a konstrukcję modernizowano. W 2024 roku ujawniono śledztwo dotyczące nieprawidłowości przy wprowadzaniu karabinków do służby.
Za kadencji Macierewicza utworzono również Wojska Obrony Terytorialnej oraz zwiększono liczbę żołnierzy zawodowych.
Likwidacja WSI, rosyjskie tłumaczenie raportu i sprawa Tomasza L.
Antoni Macierewicz kierował weryfikacją Wojskowych Służb Informacyjnych. W lutym 2007 roku opublikowano raport dotyczący działalności WSI.
Dokument został również przetłumaczony na język rosyjski. W 2013 roku pojawiły się doniesienia, że tłumaczenie mogło rozpocząć się przed oficjalną publikacją polskiej wersji. Nie przedstawiono jednak rozstrzygających dowodów potwierdzających tę kolejność.
W 2022 roku ujawniono, że Tomasz L., były członek komisji likwidacyjnej WSI, został zatrzymany przez Agencję Bezpieczeństwa Wewnętrznego pod zarzutem szpiegostwa na rzecz Rosji.
Tomasz L. pracował później w archiwum Urzędu Stanu Cywilnego w Warszawie.
W 2025 roku prokuratura skierowała przeciwko niemu akt oskarżenia, zarzucając mu współpracę z rosyjskim wywiadem w latach 2017–2022 oraz przekazywanie dokumentów urzędowych.
Nie ustalono, aby Tomasz L. prowadził działalność szpiegowską podczas prac komisji likwidacyjnej WSI.
Błaszczak: samoloty FA-50, czołgi i problemy finansowe
Mariusz Błaszczak kierował MON od stycznia 2018 do grudnia 2023 roku.
W tym okresie podpisano kontrakty na samoloty F-35 i FA-50, czołgi Abrams i K2 oraz armatohaubice K9.
We wrześniu 2022 roku Polska zamówiła 48 samolotów FA-50. Pierwsze 12 maszyn dostarczono w 2023 roku, jednak bez odpowiedniego uzbrojenia rakietowego umożliwiającego pełne wykorzystanie ich możliwości bojowych.
Od 1 października 2026 roku FA-50GF pełnią dyżury bojowe z wykorzystaniem starszych wersji pocisków AIM-9. Dostawy 36 samolotów FA-50PL mają rozpocząć się w 2027 roku.
Pierwszy kontrakt na 180 czołgów K2, podpisany w 2022 roku, nie obejmował pełnego zestawu specjalistycznych pojazdów wsparcia. Kolejna umowa, zawarta za obecnego kierownictwa MON, przewiduje również takie wyposażenie.
We wrześniu 2025 roku Najwyższa Izba Kontroli opublikowała raport dotyczący Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych.
W 2023 roku planowano wydatki w wysokości 45,9 mld zł, z czego zrealizowano 23,3 mld zł. NIK wskazała na problemy z planowaniem finansowania oraz zabezpieczeniem przyszłych zobowiązań.
W czasie kadencji Błaszczaka doszło także do incydentu z rosyjską rakietą, która spadła pod Bydgoszczą w grudniu 2022 roku. Jej szczątki odnaleziono dopiero w kwietniu 2023 roku.
Osobnym wydarzeniem był incydent z 20 sierpnia 2023 roku, kiedy policyjny śmigłowiec Black Hawk zerwał przewód linii energetycznej podczas pikniku w Sarnowej Górze. Nie był to wojskowy Apache.
Polska armia w 2026 roku. Rekordowy budżet i nowe kontrakty
W 2026 roku na obronność zaplanowano łącznie 200,1 mld zł, czyli około 4,81 proc. PKB. Kwota obejmuje wydatki budżetowe oraz środki Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych.
Obecne kierownictwo MON kontynuuje programy rozpoczęte w poprzednich latach, w tym dostawy czołgów Abrams i K2, samolotów F-35 i FA-50 oraz systemów artyleryjskich.
Rozwijane są także programy dotyczące obrony przeciwlotniczej, systemów bezzałogowych, produkcji amunicji i infrastruktury wojskowej.
Jednym z instrumentów finansowania nowych zakupów jest europejski program SAFE.
SAFE: 43,7 mld euro dla Polski
Program SAFE został przyjęty przez Radę Unii Europejskiej w maju 2025 roku. Przewiduje do 150 mld euro pożyczek na inwestycje obronne państw członkowskich.
Polsce przyznano możliwość wykorzystania około 43,7 mld euro.
Środki mają charakter zwrotny i będą wymagały spłaty.
W maju 2026 roku podpisano 62 umowy z polskimi przedsiębiorstwami zbrojeniowymi o łącznej wartości około 120 mld zł.
Zamówienia obejmują między innymi:
- 146 bojowych wozów piechoty Borsuk;
- 96 armatohaubic Krab;
- 64 samobieżne moździerze Rak;
- 190 zestawów bezzałogowych FlyEye;
- ponad 400 zestawów amunicji krążącej Warmate.
Program obejmuje również systemy przeciwlotnicze, przeciwdronowe oraz produkcję amunicji.
Podpisanie umów nie oznacza zakończenia dostaw. Realizacja poszczególnych kontraktów została rozłożona na kolejne lata.
Nawrocki zawetował ustawę dotyczącą SAFE. PiS i Konfederacja głosowały przeciw
13 lutego 2026 roku Sejm przyjął ustawę dotyczącą finansowania programu SAFE.
Za ustawą głosowało 236 posłów, przeciw było 199, a czterech wstrzymało się od głosu.
Przeciwko głosowało między innymi 179 posłów PiS oraz 14 posłów Konfederacji.
12 marca 2026 roku prezydent Karol Nawrocki odmówił podpisania ustawy.
Prezydent uzasadniał decyzję obawami dotyczącymi zadłużenia, mechanizmu warunkowości oraz ograniczenia swobody podejmowania decyzji o zakupach uzbrojenia.
Rząd zdecydował o kontynuowaniu programu na podstawie innych rozwiązań prawnych.
13 marca 2026 roku Rada Ministrów przyjęła uchwałę dotyczącą programu Polska Zbrojna, a w maju rozpoczęto realizację wielomiliardowych kontraktów.
Weto prezydenta zablokowało ustawę wdrażającą SAFE, ale nie zatrzymało udziału Polski w programie.
Bilans modernizacji polskiej armii
W latach 2015–2023 zwiększono liczebność wojska, utworzono Wojska Obrony Terytorialnej i rozpoczęto liczne programy modernizacyjne.
Równocześnie występowały problemy dotyczące zmian kadrowych, przyspieszonych awansów, kompletności uzbrojenia, logistyki oraz finansowania kontraktów.
Od grudnia 2023 roku kontynuowane są dostawy wcześniej zamówionego sprzętu oraz zawierane nowe umowy, w tym kontrakty finansowane ze środków SAFE.
Pełna ocena skutków tych inwestycji będzie możliwa po realizacji dostaw, zakończeniu szkoleń oraz osiągnięciu przez jednostki wojskowe zakładanej gotowości operacyjnej.
Trybuna.Info | 22 listopada 2026 r.











