Warto być uczciwym

4 gru 2025

144 polskie przedsiębiorstwa zostały laureatami tegorocznej, 28. edycji programu Przedsiębiorstwo Fair Play, zdobywając statuetki, certyfikaty jakości Fair Play oraz nagrody.

Ogłoszenie wyników i wręczenie wszystkich wyróżnień miało miejsce 28 listopada podczas Gali Finałowej, odbywającej się w salach warszawskiego Zamku Królewskiego. Patronem tegorocznej edycji programu był Rzecznik Praw Obywatelskich. Nagrody główne — Statuetki Fair Play — wywalczyło 12 przedsiębiorstw: Cementownia Warta, Ekomax, Emtor, Eurotherm Niewiadomscy, Miedziowe Centrum Kształcenia Kadr, Riser, Sertop, Tarczyński, TFP, Torpol, Troton, Ziel-Bruk Makarewicz.

Program Przedsiębiorstwo Fair Play to jeden z najbardziej prestiżowych konkursów biznesowych w Polsce. Nagradzane przedsiębiorstwa nie tylko uzyskują bardzo dobre wyniki i należą do liderów w swoich branżach. Przede wszystkim — bo o to właśnie chodzi w tym konkursie — wyróżniają się stosowaniem najwyższych standardów uczciwości w relacjach z kontrahentami, klientami, pracownikami, urzędami czy instytucjami.

Potrafią też bardzo dobrze współpracować z władzami samorządowymi i społecznościami lokalnymi, dbają o środowisko naturalne, podejmują działania charytatywne. To, czy firmy uczestniczące w programie Przedsiębiorstwo Fair Play rzeczywiście przestrzegają wszystkich tych reguł, podlega dokładnemu badaniu ze strony zespołów niezależnych audytorów.

Pozytywne przejście przez ich sito jest bardzo trudne — a jednak ranga nagród Fair Play jest tak wysoka, że są firmy, które już od 27 lat uczestniczą w programie. Nie należy się jednak temu dziwić, bo tytuł Przedsiębiorstwo Fair Play stanowi przepustkę do jeszcze lepszych wyników i sukcesów gospodarczych. Mechanizm jest tu oczywisty — z firmą rzetelną, grającą fair, każdy chętnie współpracuje.

Najnowsze

Cena niemieckiej hipokryzji

Cena niemieckiej hipokryzji

Niemcy po raz pierwszy przegrały walkę o niestałe miejsce w Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Głosowanie odbyło się 3 czerwca...

Sztuka dyplomacji

Sztuka dyplomacji

Szczęki z wrażenia poopadały zebranym w warszawskiej Filharmonii podczas uroczystości z Dnia Republiki. Święta...

Grzech ubóstwa

Grzech ubóstwa

Jest w części naszego społeczeństwa skłonność do obwiniania przegrywających o ich porażkę. Po prostu łatwiej zwalać...

Sprawdź również

Posttrumpizm. Skończmy ze wzrostem gospodarczym

Posttrumpizm. Skończmy ze wzrostem gospodarczym

Los ludzkości spoczywa w dziś rękach tytanów kapitału w rodzaju Jeffa Bezosa czy Elona Muska. To ich pasje i fobie – a nie publiczna debata i decyzja – przesądzają o zakresie prywatności, o pracy dla wszystkich bądź bezrobociu, o jakości życia ludzi i ich relacji z...

Sztuka dyplomacji

Sztuka dyplomacji

Szczęki z wrażenia poopadały zebranym w warszawskiej Filharmonii podczas uroczystości z Dnia Republiki. Święta Azerbejdżanu upamiętniającego powstanie pierwszego, nowoczesnego państwa azerskiego. Demokratycznej Republiki Azerbejdżanu. Szczęki opadały kilka razy, bo...

Mądry Krakus po szkodzie

Mądry Krakus po szkodzie

Każdy element tego przysłowia wymaga namysłu. Bo czy my, mieszkańcy Krakowa, ponieśliśmy szkodę? Rasowy kołcz powiedziałby: być może, ale też dostaliśmy szansę – szansę na nowy, lepszy wybór, nowe, lepsze miasto, nowy, lepszy świat, choć rada (miasta) stara, problemy...

Losy jednej brygady pancernej

Losy jednej brygady pancernej

Do Polski nie dotarła jedna z brygad pancernych naszego Wielkiego Brata, na co dzień stacjonująca w Teksasie. Cóż takiego się wydarzyło i dlaczego? W internecie i wśród poważnych i mniej poważnych polityków i dziennikarzy krąży wiele teorii spiskowych, a także tych...

Czy ktoś pamięta jeszcze o Turowie?

Czy ktoś pamięta jeszcze o Turowie?

Premier Donald Tusk dostał niezbyt przyjemny list w sprawie kopalni i elektrowni Turów oraz przyszłości całego regionu. Była w tej sprawie już awantura za rządów PiS, a obecnie o sprawie zapomniano, bo skoro chwilowo nie jest to obiektem przepychanek między...

Świadomość klasowa robotów

Świadomość klasowa robotów

Kapitalizm od dawna marzył o pracowniku idealnym. Takim, który nie śpi. Nie choruje. Nie bierze urlopu. Nie zna kodeksu pracy. Nie zapisuje się do związku zawodowego. Szybki, tani, posłuszny i wymienialny. No i w końcu się pojawił. A potem okazało się, że przeczytał...