Kultura rozrywkoru zamiast zapierdolu

9 paź 2022

Grażyna Kulczyk, Tomasz Lis, Marcin Matczak – wszystkich tych ludzi łączy jedno. Uczestnictwo w tzw. kulutrze zapierdolu. Przez lata, podobnie jak większość osób ze swojego pokolenia, byli jej wyznawcami. Część z nich dzisiaj się z tego wycofuje. Czasami powoli (jak Matczak), czasami szybciej jak Tomasz Lis. Cześć z nic w niej trwa jak Grażyna Kulczyk.

Po części trudno się im dziwić. Czasy, w których dorastali i mieli najbardziej żywotne siły twórcze przypadły na anomalię, jaką był przełom 1989 roku. Czas ogromnych możliwości, bo gdy wali się jeden system, a dopiero powstaje drugi, to pojawia się moment, w którym naprawdę można się dorobić i naprawdę wskoczyć wysoko. Problem w tym, że ówczesne pokolenie uznało anomalię roku 1989 za coś normalnego, czyli że inwestycja w czas pracy, podejmowane ryzyko i rezygnację z życia prywatnego, bardzo często szybko się zwraca. Tymczasem współcześni młodzi ze swojego doświadczenia wiedzą, że zwrot z tej inwestycji jest niski, rzadki a czasami nie ma go w ogóle. Współcześnie młodzi żyją bowiem w globalnym, późnym kapitalizmie, gdzie, poza wyjątkami (biznes IT) role są już zawczasu rozdane, podczas gdy ich rodzice żyli w czasach budowy lokalnego kapitalizmu, gdzie o szybką karierę było bardzo o wiele łatwiej. Często wystarczyło tylko znać dobrze angielski.

Stąd młodzi już nie tylko gardzą kulturą zapierdolu i mają ją za oszustwo. Coraz częściej słychać także w mediach o tzw. „quite quiting”, to jest postawie nieangażowania się w pracę, wypełniania minimum i tylko tego, co jest w obowiązkach pracy. Żadnej inicjatyw, robimy to, co musimy, praca to tylko smutny obowiązek. Prawdziwe życie to czas prywatny.

Obecny trend odkładania pracy na drugi plan przez młode osoby z jednej strony ma swoje źródło w poczuciu oszustwa kapitalistycznej obietnicy nagrody za ostry zapierdol w pracy, a z drugiej, o czym mało się mówi, w niskim bezrobociu. Praca, jeśli nie ta to inna, po prostu jest, zwłaszcza jeśli to nie jest praca wymagająca jakiś niszowych umiejętności. Nie tu będę kelnerem, sprzedawcą, nie tu będę klepała excela, to zrobię to gdzieś indziej.

To, co jednak jest dodatkową motywacją, by pracę ograniczać do minimum, to gwałtowny rozwój atrakcji życia prywatnego. Gdy porównany organizację pracy w ciągu ostatnich lat, to zmieniło się niewiele. W pracy fizycznej doszło pewnie trochę mniej zawodnych narzędzi, w pracy biurowej szybsze komputery. No i nikt nie używa już faxu. Tymczasem w życiu prywatnym miała miejsce istna rewolucja. Przykładowo dziś niemal cała muzyka jest na platformach streamingowych w cenie dawnej, jednej płyty. Podobnie z kinem, filmami czy serialami. Jeśli dodamy do tego całą infrastrukturę sportową (ścieżki rowerowe, orliki, siłownie i kluby fitness) oraz przede wszystkim networking poprzez social media, to się okazuje, że życie prywatne w ciągu ostatnich dekad oferuje o wiele więcej atrakcji niż pensja życia zawodowego.

Po prostu nasi rodzice, dziadkowie mieli o wiele mniej pokus, czego symbolem jest zanik tego słynnego wysiadywania w oknach (nie tylko) starszych pań. Kiedyś, zwłaszcza samotni, wracając do domu gapili się w puste ściany, względnie miało kilka programów telewizji i książkę. Dziś nie wychodząc z telefonu mogą nawiązywać relacje sieciowe z każdym plus non stop kuszeni są kolejnym, relatywnie tanimi, uczestnictwem w rozrywce. O ile jednak odejście do kultury zapierdolu wyjdzie psychicznie wszystkim na dobre, o tyle ogromna atrakcyjność kapitalizmu rozrywkowego i ciągła presja uczestnictwo w kolejnych zdarzeniach popkultury sprawić może, że z jednej zależności popadnie się w drugą. A kapitalizm, co straci na mniejszych czasie pracy, odrobi z nawiązką na kulturowych aspiracjach czasu wolnego.

Najnowsze

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Negocjacje pokojowe dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy, lecz całego europejskiego systemu bezpieczeństwa. Rosja żąda ograniczenia obecności NATO na wschodniej flance, utrzymania Ukrainy poza Sojuszem i możliwych ustępstw innych państw. USA rozważają członkostwo Ukrainy w NATO w zamian za wycofanie z Donbasu. Polska powinna aktywnie bronić swoich interesów.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad trzy miliony osób, a pięć milionów może mieć stan przedcukrzycowy. Tekst wskazuje na nierówności w dostępie do terapii, zwłaszcza ograniczenie refundacji pomp insulinowych do 26. roku życia. Zapowiadane zniesienie limitu od 2027 roku jest krokiem naprzód, lecz potrzebne są także właściwa diagnostyka, wsparcie psychologiczne i powszechna dostępność leczenia.

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Awaria przestarzałych systemów telekomunikacyjnych FAA doprowadziła 13 listopada 2026 roku do czterogodzinnego wstrzymania startów w USA i niemal 10 tysięcy odwołanych lotów. Incydent ujawnił wieloletnie zaniedbania modernizacyjne, mimo wcześniejszych ostrzeżeń GAO. Nie potwierdzono związku z awarią Microsoftu ani cyberataku, jednak wydarzenia podkreślają strategiczne znaczenie odpornej infrastruktury cyfrowej.

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Ponad 1500 samorządowców może stracić możliwość ubiegania się o reelekcję w 2029 roku. Zwolennicy zniesienia limitu przekonują, że władzę powinni rozstrzygać wyborcy, lecz problem sięga głębiej: wieloletnie rządy mogą zamieniać gminy w lokalne układy, gdzie lojalność wypiera kompetencje, a urząd zaczyna przypominać prywatne dziedzictwo. Obywatele częściej popierają ograniczenia niż ich likwidację. Rozsądnym kompromisem mogłyby być trzy kadencje, czyli piętnaście lat. Sama rotacja jednak nie wystarczy bez jawności, niezależnych mediów i realnej kontroli. Samorząd potrzebuje ciągłości, ale nie dożywotnich gospodarzy.

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Polskie dzieci spędzają w internecie niemal pięć godzin dziennie, często stykając się z patostreamingiem, cyberprzemocą i treściami seksualnymi. Autor wskazuje na nieskuteczną ochronę platform, polityczne sprzeczności oraz potrzebę wsparcia szkół i rodziców. Krytykuje prezydenckie weto ustawy cyfrowej, podkreślając konieczność połączenia ochrony dzieci z wolnością słowa.

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Rozmowy USA z Rosją i Ukrainą uwidaczniają brak wspólnego stanowiska Europy wobec wojny. Państwa UE spierają się o wybór wysłannika, podczas gdy Polska domaga się udziału w negocjacjach i ochrony interesów wschodniej flanki. Trwały pokój powinien gwarantować suwerenność Ukrainy, bezpieczeństwo regionu oraz odrzucać politykę stref wpływów.

Sprawdź również

Kibolsko- sejmolska

Kibolsko- sejmolska

Polska polityka przejmuje zachowania z subkultury stadionów piłkarskich. Ale nie ze stadionów inteligentnej siatkówki, żywiołowej koszykówki, czy bojowej piłki ręcznej. Naśladuje kulturę piłki kopanej. I to w najgorzej jej wersji. Jeżeli popatrzymy na Salę Plenarną...