Rocznica masakry

Oświadczenie Ambasady Państwa Palestyny.

W tym dniu 72 lata temu nastąpiła zbrodnia, która miała na celu okupacji nie tylko ziemi, ale też tradycji, kultury i zwyczajów. Miała też na celu zastąpić jeden naród drugim.
Syjonistyczne organizacje przeprowadzały czystki etniczne na ogromną skalę. Były w pełni wspierane przez mandat brytyjski, szkolone w obozach armii brytyjskiej. Wielka Brytania dążyła do realizacji obietnicy, złożonej przez Artura Balfoura w 1917 roku, utworzenia państwa dla żydów na ziemi palestyńskiej. Skutkiem tego były czystki etnicznych dokonane przeciwko Narodowi Palestyńskiemu na oczach całego świata, który nic nie zrobił. Organizacje syjonistyczne, w wyniku swoich zbrodni, dokonały ponad 70 masakr i całkowicie zniszczyły ok. 531 wiosek i miast – pisał o tym izraelski historyk Ilan Pappe.
W tym dniu, 15 maja 2020 r., obchodzimy 72. rocznicę Nakby na tle bardzo napiętej i niebezpiecznej sytuacji międzynarodowej gdzie scenariusz wojny rysuje się coraz wyraźniej, a rola systemu międzynarodowego maleje. Podmioty międzynarodowe walczą ze sobą o władzę i wpływy, a izraelska okupacja, korzystając z tej sytuacji, kontynuuje swoje działania, lekceważąc prawo międzynarodowe.
72 lata minęły, a ślady po tragedii Nakby są nadal obecne.
Próby obalenia międzynarodowej legitymacji są kontynuowane, a nowe obietnice głoszone przez obecną administrację Białego Domu. Na szczycie ich listy celów jest manipulacja losami narodów lub zmiana roli systemu międzynarodowego i jego organizacji, tj. WHO, UNESCO i UNRWA. Tym samym jest to również ucieleśnienie i legitymizacja zbrodni izraelskiej okupacji wobec Narodu Palestyńskiego,
„Izrael” terroryzuje wszystkich krytykujących jego politykę i zbrodnie i odrzuca wdrożenia rezolucji, w tym rezolucji 194, w której jest mowa o odszkodowaniach dla palestyńskich uchodźców oraz zapewnienia im prawa do powrotu do ziemi, z których zostali wysiedleni w 1948 roku. Biały Dom sukcesywnie pracuje, by zlikwidować UNRWA, ustanowioną rezolucją ONZ nr 302 z 1949 r.
Nakba 1948 jest największą tragedią w najnowszej historii Narodu Palestyńskiego i wskazuje na podwójne standardy systemu międzynarodowego reprezentowanego przez Radę Bezpieczeństwa. Setki tysięcy ludzi zostało wygnanych z ojczyzny oraz pozbawionych własności i domów i zostali rozproszeni po całym świecie stawiając czoła wszelkiego rodzaju wyzwaniom i cierpieniom. Setki tysięcy Palestyńczyków stało się uchodźcami, nie tylko za granicą, lecz też we własnej ojczyźnie gdzie patrzą na swoje domy i ziemie, ale nie mogą do nich wrócić, są pozbawieni tego prawa.
My, Naród Palestyński, pozostaniemy na naszej ziemi. 13 milionów Palestyńczyków, z których połowa żyje w diasporze i obozach dla uchodźców, jest zdecydowana wrócić do swoich domów, z których zostali wygnani. Jesteśmy zdecydowani wdrożyć rezolucje wydane przez system międzynarodowy.
Nie pozwolimy ponownie kontrolować losów naszego narodu,
Nie pozwolimy, aby ta sytuacja dalej trwała. Nie zapomnimy ani nie wybaczymy zabójcom i ich sojusznikom.