Faszystowski marsz niepodległości przeszedł ulicami Warszawy. Na tegoroczną demonstrację przyszło mnóstwo środowisk skrajnej prawicy zjednoczonych wokół nienawistnych, ksenofobicznych haseł. Wbrew temu, co następnego dnia słyszeliśmy od organizatorów, faszystowskie hasła wcale nie sytuowały się na marginesie marszu, lecz znajdowały się w jego centrum. Nienawistne slogany skandowały nie nieliczne jednostki, tylko tysiące ludzi. Obecność faszystów zza granicy nie była prowokacją Putina czy Petru. Goście zostali oficjalnie zaproszeni przez organizatorów.
Młodzież Wszechpolska i ONR często w swoich działaniach i postulatach programowych dowodziły, że wpisują się w tradycję faszystowską. W Deklaracji ideowej Obozu Narodowego-Radykalnego można przeczytać o drodze ku wielkiej Polsce, która ma przejawiać się między innymi w „odrzuceniu demokracji liberalnej jako reżimu wrogiego Cywilizacji Europejskiej”, „oparciu pojęć Sprawiedliwości, Moralności, Sumienia i Honoru na doktrynie Chrześcijaństwa jako religii objawionej, a przez to wykluczeniu oświeceniowej ideologii praw człowieka, które stały się świeckim wyznaniem i źródłem mnożących się absurdalnych roszczeń społeczeństw, a w szczególności tzw. dyskryminowanych mniejszości”, „opowiedzeniu się za koncepcją Narodu organicznego i hierarchicznie zorganizowanego, w przeciwieństwie do zmitologizowanego dziś egalitaryzmu, który przyniósł rozkład tradycyjnych wspólnot i naturalnego porządku”, „sprzeciwie wobec narzucenia przez rządy panujące na terenie Unii Europejskiej i jej członków modelu społeczeństw multikulturowych, jako z gruntu fałszywego i niebezpiecznego”. Hierarchicznie zorganizowany, organiczny Naród, który porzuca demokrację i prawa człowieka to wizja bardzo bliska Hitlerowi. Trudno więc zrozumieć, skąd złość narodowców, gdy niektórzy zarzucają im podobieństwo do ruchów faszystowskich.
(…) Przeciwstawianie faszystów i przedstawicieli partii rządzącej nie ma większego sensu. To pokrewne, coraz bardziej przenikające się środowiska.
