Przed Ministerstwem Finansów w Warszawie trwa pikieta pracowników Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Słychać syreny, przemówienia i hasła o godnych płacach, przeciążeniu pracą oraz lekceważeniu ludzi, którzy obsługują jeden z najważniejszych systemów państwa.
Demonstracja odbywa się dziś, 27 kwietnia, przy ul. Świętokrzyskiej 12. Pikietę zapowiadał Związek Zawodowy Pracowników ZUS, organizacja członkowska OPZZ, ale protest ma szerszy, międzyzwiązkowy charakter. Na miejscu obecni są przedstawiciele organizacji działających w ZUS, m.in. Związku Zawodowego Pracowników ZUS, „KADRY ZUS”, NSZZ „Solidarność” w ZUS, Krajowego Związku Zawodowego Inspektorów Kontroli ZUS, ZZ Pracowników ZUS „Nowoczesny ZUS”, KZZP ZUS „Niezależni”, ZZ Pracowników Centrum Informatyki w ZUS, ZZ Informatyków ZUS, ZZ Radców Prawnych w ZUS, Związkowej Alternatywy w ZUS, OPZZ „Razem Silniejsi” i OZZ „Alternatywa”.
Wspólnym mianownikiem protestu są wyższe wynagrodzenia, odciążenie pracowników i poważne potraktowanie instytucji, na którą państwo nakłada coraz więcej zadań. Przed resortem finansów pada dziś zarzut, że ZUS ma obsługiwać kolejne obowiązki publiczne, ale bez odpowiednich pieniędzy, kadr i realnego wsparcia.
– Chcemy godnie zarabiać, godnie pracować i godnie żyć. Nie jesteśmy automatami – mówią protestujący.
Ze sceny padają też słowa o przeciążeniu, pracy po godzinach i życiu podporządkowanym rosnącej liczbie zadań.
– Jesteśmy matkami, jesteśmy żonami. Chcemy mieć czas po godzinach – słychać podczas pikiety.
Pracownicy ZUS wskazują, że problem nie dotyczy już tylko tabeli wynagrodzeń. Ich zdaniem instytucja coraz mniej przypomina klasyczny zakład ubezpieczeń społecznych, a coraz bardziej urząd od wszystkiego, któremu państwo dopisuje następne obowiązki.
– Nie wiemy już, jaką jesteśmy instytucją, bo na pewno nie zakładem ubezpieczeń. Realizujemy zadania państwa. To nie jest zakład, który będzie robił zadania za wszystkie instytucje – pada ze sceny.
Do rządu i Ministerstwa Finansów kierowane jest też pytanie:
– Co zrobiliście z tym zakładem?
Jednym z głównych powodów protestu są płace. Związkowcy domagają się podwyżki w wysokości 1200 zł brutto. W negocjacjach pojawiła się natomiast propozycja 170 zł podwyżki wynagrodzenia zasadniczego na etat. Później miała ona wzrosnąć do 200 zł, co po doliczeniu składników wynikających z zakładowego układu zbiorowego dawałoby 284 zł. Do tego proponowano jednorazową nagrodę w wysokości 2000 zł na etat.
Dla protestujących takie kwoty są symbolem lekceważenia.
– To, co zaproponowano, 170 zł, to jest pomyłka, a nie poważna propozycja – mówią przed Ministerstwem Finansów.
Związki wskazują trzy główne problemy: niskie wynagrodzenia, braki kadrowe oraz dokładanie ZUS kolejnych zadań bez odpowiedniego finansowania. Pracownicy podkreślają, że bez stabilnych kadr nie będzie sprawnej obsługi obywateli.
ZUS odpowiada za emerytury, renty, zasiłki, składki i kolejne programy publiczne. Za tym systemem stoją jednak konkretni ludzie, którzy — jak mówią — są coraz bardziej przeciążeni i coraz częściej traktowani jak techniczne zaplecze państwowej biurokracji.
– Mamy dość lekceważenia naszej pracy – słychać głośno.
