26 lutego 2026 roku w Kijowie odbyło się Międzynarodowe Spotkanie Solidarności Związkowej z Ukrainą pod hasłem „Cztery lata odporności: heroiczny opór i praca na rzecz ukraińskiej niepodległości oraz bezpieczeństwa europejskiego”. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele central związkowych z wielu państw, w tym Ogólnopolskiego Porozumienia Związków Zawodowych. Obrady miały miejsce w siedzibie kijowskich związków zawodowych i były transmitowane online.
Dyskusje koncentrowały się na roli pracowników i organizacji związkowych w warunkach trwającej wojny. Uczestnicy wskazywali, że zapewnienie ciągłości pracy w sektorach kluczowych dla funkcjonowania państwa – energetyce, ochronie zdrowia, edukacji czy transporcie – ma dziś wymiar strategiczny. Przedstawiciele związków z Charkowa, Sum i Dniepru mówili o wysiłkach podejmowanych, by utrzymać dostawy energii i działanie usług publicznych mimo regularnych ataków rakietowych i dronowych. Podczas spotkania oddano hołd pracownikom i działaczom związkowym, którzy zginęli w trakcie wykonywania swoich obowiązków lub w obronie kraju.
Głos zabrali także nauczyciele i ratownicy z Nikopola, relacjonując realia pracy w regionach szczególnie narażonych na ostrzał. Reprezentanci wolnych związków zawodowych górników i kolejarzy podkreślali znaczenie utrzymania wydobycia surowców oraz ciągłości transportu dla stabilności gospodarczej Ukrainy.
Polskę reprezentował przewodniczący OPZZ Piotr Ostrowski. W swoim wystąpieniu zaznaczył, że międzynarodowa solidarność pracownicza powinna mieć charakter trwałego zobowiązania. – Solidarność nie jest jednorazowym aktem – to długoterminowe zobowiązanie. Dzisiaj potwierdzamy: nie jesteście sami. Bronicie dialogu społecznego, demokracji i ludzkiej godności w czasie, gdy są one atakowane. Solidarność to nasza siła, odwaga to wasza siła – razem zwyciężymy – mówił.
Przewodniczący OPZZ zwrócił uwagę, że związki zawodowe w Ukrainie działają w warunkach skrajnego zagrożenia, chroniąc pracowników w kluczowych sektorach gospodarki i administracji publicznej. Jednocześnie – jak podkreślano – to właśnie dialog społeczny oraz przestrzeganie praw pracowniczych powinny stanowić fundament przyszłej odbudowy kraju.
W spotkaniu uczestniczyli również przedstawiciele największych międzynarodowych organizacji związkowych, w tym Międzynarodowej Konfederacji Związków Zawodowych (ITUC) oraz Europejskiej Konfederacji Związków Zawodowych (ETUC). W swoich wystąpieniach liderzy z Norwegii, Szwecji, Danii, Francji, Belgii i Stanów Zjednoczonych wskazywali, że obrona praw pracowniczych i standardów pracy w czasie wojny ma znaczenie nie tylko dla Ukrainy, lecz także dla całej Europy.
W przesłaniu skierowanym do uczestników sekretarz generalna ETUC Esther Lynch podkreśliła, że europejski ruch związkowy nie ogranicza się do symbolicznych deklaracji. – W imieniu całej rodziny ETUC chcę jasno powiedzieć: nie tylko stoimy po stronie Ukrainy – stoimy po waszej stronie, ludzi, którzy mimo trudności i zniszczeń podtrzymują funkcjonowanie kraju – zaznaczyła. Jak dodała, od momentu nielegalnej, pełnoskalowej inwazji Rosji ETUC wraz z afiliowanymi centralami krajowymi udziela ukraińskim związkom wsparcia praktycznego i organizacyjnego, koordynując pomoc oraz działania na rzecz ochrony praw pracowniczych w warunkach wojennych.
Przedstawiciele ETUC wskazywali również, że wsparcie to ma wymiar długofalowy i jest związane z procesem integracji Ukrainy z Unią Europejską. Celem jest zapewnienie, aby przyszłe członkostwo w UE przełożyło się na realny wzrost poziomu życia ludzi pracy oraz umocnienie standardów dialogu społecznego. – Droga przed wami może być długa i trudna, ale nie idziecie nią sami. ETUC będzie u waszego boku – od hali produkcyjnej po korytarze władzy w Brukseli. Razem zbudujemy Ukrainę nie tylko wolną i suwerenną, lecz także sprawiedliwą dla każdego pracownika – podkreśliła Lynch.
Uczestnicy konferencji sprzeciwili się ograniczaniu wolności związkowych i obniżaniu standardów zatrudnienia pod pretekstem wojny. Podkreślali, że proces odbudowy powinien opierać się na silnych układach zbiorowych i partnerskim dialogu między pracownikami, pracodawcami i państwem. Wskazywano, że powojenna rekonstrukcja Ukrainy musi być nie tylko projektem infrastrukturalnym, lecz także społecznym – opartym na europejskich standardach pracy, poszanowaniu praw związkowych i realnym udziale pracowników w podejmowaniu decyzji dotyczących przyszłości kraju.
