Autor: Tomasz Miłkowski

Tomasz Miłkowski

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej dramat „Miedzy nami dobrze jest”, właśnie wznowiony i nieco odświeżony…

Bieżeńcy

Bieżeńcy to opowieść o eksodusie ludności z okolic Białegostoku i Podlasia, o ludzie prawosławnym, który pod naporem armii niemieckiej, w poszukiwaniu wyidealizowanej ojczyzny ruszył w głąb Rosji, aby ocaleć, aby uniknąć najgorszego, aby uniknąć być może śmierci, aby przetrwać. Uciekają więc w trudach i znoju, jak wielu…

Wciąż między nami dobrze jest

Kiedy niemal przed dwudziestu laty na afiszu Teatru Rozmaitości pojawiła się tragikomedia Doroty Masłowskiej „Między nami dobrze jest” (2008, reż. Grzegorz Jarzyna), zanosiło się, że wybuchnie awantura. Ale awantury nie było. Publiczność i krytycy najwyraźniej już przywykli do języka Masłowskiej. Zaakceptowali jej…

Pożeracz rzeczywistości

„Jestem pożeraczem rzeczywistości” – mówi o samym sobie Lars Noren, pisarz i zarazem bohater przedstawienia „Malexander”. Sęk w tym, że czasami rzeczywistość pożera pożeraczy. Tak jak to stało się w szwedzkim Malexander 25 lat temu, gdzie w napadzie na bank zginęło dwóch policjantów. Ale po kolei. Najpierw…

Samotna i zdesperowana

To ostatnia premiera jedenastoletniej dyrekcji Pawła Łysaka w warszawskim Teatrze Powszechnym. W Teatrze, jak powtarzał dyrektor za legendarnym poprzednikiem Zygmuntem Hübnerem, który się wtrąca. I rzeczywiście, Anna Smolar, nawiązując do głośnego filmu Agnieszki Holland „Kobieta samotna”, dała spektakl, który się wtrąca.  To rzecz o kobiecie…

Ściana

Tytuł tego spektaklu trafia w sedno współczesnych konfliktów i podziałów. To „THE WALL” czyli ściana dzieli ludzi, ogradza i wyklucza, zachęca do wrogości po wsze czasy. Paweł Miśkiewicz używa figury ściany, aby opowiedzieć o źródłach wojen i nienawiści niemających końca. Chcąc nie chcąc, wpisuje…

Koniec? Z pewnością nie koniec

Podtytuł zbioru reportaży Swietłany Aleksijewicz o wielkim wrzeniu  czasów pierestrojki) i jej następstwach („Koniec czerwonego człowieka”) okazał się przedwczesny. Autorka sądziła, że oto nadszedł kres pewnej epoki, a wieloletnie zabiegi władzy radzieckiej, aby wychować nowego człowieka, obróciły się wniwecz.…

Handlarze życia

Tragikomedia Hanocha Levina weszła na afisz Teatru 6 Piętro pod zmienionym tytułem – grana była w Polsce od prapremiery w Teatrze Imka (reż. Artur Tyszkiewicz, 2010) jako „Sprzedawcy gumek”, a teraz jako „Handlarze gumek”. Sztuka miała już w Polsce kilka premier, ale od razu pierwszym…

Z nami zgoda

W Zemście na koniec zwycięża rozum. Zamiast perspektywy ciągnącej się zwady z krwawiącymi ofiarami, Fredro proponuje zawieszenie broni i pojednanie w imię racjonalnego podziału łupu. Łupem jest majątek Klary, który można podzielić między zwaśnione strony tak, żeby każdy był mniej więcej zadowolony…

VOYAGE, VOYAGE. Cytrynowa podróż – przy stole

„Teatr mój widzę ogromny” – od cytatu z Wyspiańskiego zaczyna się ten domowy monodram przy stole w salonie Bogusławy Schubert. Przy stole jest 10 miejsc dla widzów i jedno dla aktorki. Na stole talerz z winogronami i deska serów. Można po nie sięgać do woli, zachęca gospodyni…