Rozmawiajmy o naszym po swojemu

22 wrz 2022

Siadam do tego tekstu niezwykle zbudowany. W końcu. Bo doczekałem dnia, że w mojej gazecie wreszcie pokłócę się ze swoimi. Bo moja gazeta winna dać mi to, czego nie da mi obca. Możliwość do wykreowania twórczego sporu w ramach ideowej wspólnoty która ją tworzy. Tę gazetę. I to, moje, nasze środowisko. Jak mawiał ongiś sam Adam Michnik: „Ja rzucam pomysł, a teraz Wy go łapcie”. 

Z uwagą przeczytałem w ubiegłotygodniowej „Trybunie” teksty kolegów Wolińskiego – „Wspólnota bogatych i dynamicznych” oraz Markiewki – „Nasze, nasze, nasze”. Przytaczać obydwu artykułów nie ma sensu, bo po pierwsze, szkoda miejsca, a po drugie – zapewne też je Państwo czytaliście. Być może mylnie, być może nazbyt megalomańsko, odnalazłem w nich krytykę mojego ostatniego felietonu, w którym postulowałem, aby nie odzierać ludzi z własności i tejże własności umiłowania. Bardzo mnie cieszy taka reakcja obydwu Panów, bo czuję, że może to być początek pięknego, a co najważniejsze, owocnego poróżnienia oraz zaczyn do programowej dyskusji o tym, jak lewica w Polsce myśli i co ją definiuje. A nic tak bardzo, moim zdaniem, nie odciska piętna na lewicowym myśleniu, jak właśnie podejście do własności oraz rola państwa w kreowaniu polityki solidarności obywateli między sobą. 

Co ciekawe, a może i nieco paradoksalne, z tezami zawartymi w obydwu artykułach moich kolegów co do zasady się zgadzam. Tak, państwo polskie marnotrawi pieniądze na wielkie, gigantomańskie projekty, jak stadiony, których nie można zapełnić, albo świetliste fontanny, które pożerają tony kilowatogodzin, w czasie kiedy w szpitalach ludzie czekają po rok, dwa na wizytę u specjalisty, a ludzie nie mają na komorne. Tak, zgadzam się, że za mało jest myślenia kategoriami wspólnotowymi. Za mało dbania o to, co komunalne. Ale…

W myśleniu obydwu Panów pobrzmiewa wołanie do polskiego Państwa o to, aby nie traciło z oczu najbardziej potrzebujących. Biednych, których Państwo a zwłaszcza małe państewka, takie jak powiaty, miasta czy gminy, nie chcą za bardzo ujmować w statystykach, bo psują im ogólny obraz drobnomieszczańskiej socjety, radzącej sobie w ciężkich czasach kryzysu. Schorowanych, niedołężnych, bezrobotnych. Oni wszyscy czekają w niekończącej się kolejce po państwową pomoc. Czekają, podobnie jak i czekali w poprzednich latach. Podobnie, jak czekają całe rzesze im podobnych w innych krajach. Naturalnie, jeśli Państwo ma być Państwem prawdziwym a nie z dykty, winno o nich myśleć. Ale, napiszę brutalnie, nie tylko ich ma Państwo mieć w swoim zainteresowaniu. Bo prócz tych, którym los poskąpił, a tych na szczęście, jak na razie nie jest ponad połowa tu wegetujących, pozostaje cała masa „średniaków”, którzy jako tako sobie radzą, ale za chwilę, jeśli się nimi nie zainteresujemy, mogą podzielić los tych z dolnej części tabeli. 

„Średniaków” bowiem zawsze jest najwięcej. W każdej grupie społecznej, w każdym zawodzie, w każdej profesji. Procent geniuszu jest minimalny, procent skrajnej patologii także, dalej jest ogromna rzesza tych średnich, którzy chcieliby mieć lepiej, a pomiędzy dołem tabeli a bezpiecznym bytowaniem, w „strefie spadkowej”, powiększająca się niestety grupa pościgowa do średniej. I, oczywiście, moim zdaniem, Państwo, zwłaszcza nowoczesna lewica w tymże, jeśli chce walczyć po pierwsze o zwycięstwo wyborcze, a po wtóre o lepszą Polskę, powinna, w odpowiedniej proporcji być wyrazicielem i obrońcą tej, społecznej drabinki. Zdaję sobie sprawę, że dla ortodoksów może to być zdrada ideałów, bo jakże to tak, że lewica ma się bić za klasę średnią. Przecież od tego jest Platforma z Hołownią. My dbajmy o maluczkich, o których nikt nie dba. Taka recepcja jest dziś anachronizmem. Jeśli lewica i jej ludzie nie wyjdą poza schemat, że tam gdzie głód, bieda i nędza, tam i my, bo na duże, strzeżone osiedla z dobrymi samochodami, nie mamy się po co pchać, bo tam nas nie chcą, będzie w Polsce cały czas ugrupowaniem z 8 procentami głosów. Dostanie trochę od dawnych towarzyszy, jako bonus za poprzedni ustrój i od nowych, za to że głosi progresywne hasła społecznej natury. I to wszystko. A chyba nie o to w tej zabawie chodzi. 

Życzyłbym sobie, żeby niebawem podobne, polemiczne teksty przetoczyły się po lewicy, a ich pokłosiem był jakiś programowy, nowy start, bo tak jak obydwaj moi koledzy po klawiaturze są bez wątpienia ludźmi lewicy, tak i ja się tam również sytuuję i moszczę, i bardzo jestem ciekaw, którymi drogami chcą lewicę, tę parlamentarną, prowadzić jej dzisiejsi ojcowie i matrony. Oczywiście, mogą mieć na to swój pomysł, różny tak od mojej jak i kolegów wizji, ale żeby się o tym dowiedzieć, pierwej należałoby pogadać. Takoż, rozmawiajmy, spierajmy się, kłóćmy. Żeby lud widział, że coś robimy. Nie możemy usypać każdemu do kapelusza z państwowego gara, więc tyle naszego, co wydyskutujemy. 

Najnowsze

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Negocjacje pokojowe dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy, lecz całego europejskiego systemu bezpieczeństwa. Rosja żąda ograniczenia obecności NATO na wschodniej flance, utrzymania Ukrainy poza Sojuszem i możliwych ustępstw innych państw. USA rozważają członkostwo Ukrainy w NATO w zamian za wycofanie z Donbasu. Polska powinna aktywnie bronić swoich interesów.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad trzy miliony osób, a pięć milionów może mieć stan przedcukrzycowy. Tekst wskazuje na nierówności w dostępie do terapii, zwłaszcza ograniczenie refundacji pomp insulinowych do 26. roku życia. Zapowiadane zniesienie limitu od 2027 roku jest krokiem naprzód, lecz potrzebne są także właściwa diagnostyka, wsparcie psychologiczne i powszechna dostępność leczenia.

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Awaria przestarzałych systemów telekomunikacyjnych FAA doprowadziła 13 listopada 2026 roku do czterogodzinnego wstrzymania startów w USA i niemal 10 tysięcy odwołanych lotów. Incydent ujawnił wieloletnie zaniedbania modernizacyjne, mimo wcześniejszych ostrzeżeń GAO. Nie potwierdzono związku z awarią Microsoftu ani cyberataku, jednak wydarzenia podkreślają strategiczne znaczenie odpornej infrastruktury cyfrowej.

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Ponad 1500 samorządowców może stracić możliwość ubiegania się o reelekcję w 2029 roku. Zwolennicy zniesienia limitu przekonują, że władzę powinni rozstrzygać wyborcy, lecz problem sięga głębiej: wieloletnie rządy mogą zamieniać gminy w lokalne układy, gdzie lojalność wypiera kompetencje, a urząd zaczyna przypominać prywatne dziedzictwo. Obywatele częściej popierają ograniczenia niż ich likwidację. Rozsądnym kompromisem mogłyby być trzy kadencje, czyli piętnaście lat. Sama rotacja jednak nie wystarczy bez jawności, niezależnych mediów i realnej kontroli. Samorząd potrzebuje ciągłości, ale nie dożywotnich gospodarzy.

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Polskie dzieci spędzają w internecie niemal pięć godzin dziennie, często stykając się z patostreamingiem, cyberprzemocą i treściami seksualnymi. Autor wskazuje na nieskuteczną ochronę platform, polityczne sprzeczności oraz potrzebę wsparcia szkół i rodziców. Krytykuje prezydenckie weto ustawy cyfrowej, podkreślając konieczność połączenia ochrony dzieci z wolnością słowa.

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Rozmowy USA z Rosją i Ukrainą uwidaczniają brak wspólnego stanowiska Europy wobec wojny. Państwa UE spierają się o wybór wysłannika, podczas gdy Polska domaga się udziału w negocjacjach i ochrony interesów wschodniej flanki. Trwały pokój powinien gwarantować suwerenność Ukrainy, bezpieczeństwo regionu oraz odrzucać politykę stref wpływów.

Sprawdź również

Putin chce Polski słabej i podzielonej. Kreml wykorzystuje polską wojnę polityczną, by wypchnąć NATO z naszego kraju

Putin chce Polski słabej i podzielonej. Kreml wykorzystuje polską wojnę polityczną, by wypchnąć NATO z naszego kraju

Rosja nie ukrywa już swoich zamiarów wobec Polski. Podczas negocjacji w Abu Zabi Kreml ponownie zażądał ograniczenia obecności wojsk NATO w państwach, które przystąpiły do Sojuszu po 1997 roku. Na tej liście znajduje się Polska. Jednocześnie rosyjska propaganda...