Państwo spłaciło 2,24 mln zł długów współpracownika ministra. A co z pozostałymi rolnikami?

17 lis 2026

Ponad 2,2 miliona złotych spłaconych zobowiązań, niemal 19 hektarów ziemi wydzierżawionej do 2044 roku i powrót na wysokie stanowisko w Ministerstwie Rolnictwa. Wszystko w otoczeniu polityków Polskiego Stronnictwa Ludowego. Ustalenia dziennikarskiego śledztwa Wirtualnej Polski dotyczącego Michała Zarzeckiego, współpracownika ministra Stefana Krajewskiego, wywołują poważne pytania o funkcjonowanie państwowych instytucji. Nie chodzi jednak wyłącznie o miliony złotych. Chodzi o coś znacznie ważniejszego: czy każdy polski rolnik ma takie same możliwości uzyskania pomocy państwa, czy też w praktyce jedni mają do niej łatwiejszy dostęp niż inni?

2,24 miliona złotych i powrót do ministerstwa

16 listopada 2026 roku dziennikarz Wirtualnej Polski Szymon Jadczak ujawnił szczegóły sprawy Michała Zarzeckiego, wieloletniego działacza PSL i bliskiego współpracownika ministra rolnictwa Stefana Krajewskiego.

Zarzecki od stycznia 2024 roku pracował jako doradca ówczesnego wiceministra Krajewskiego. Z ministerstwa odszedł 31 października 2024 roku.

Niespełna cztery miesiące później, 21 lutego 2025 roku, złożył w Krajowym Ośrodku Wsparcia Rolnictwa wniosek o przejęcie zobowiązań swojego gospodarstwa.

Procedura zakończyła się sukcesem.

Na początku czerwca 2025 roku państwowa instytucja spłaciła jego wierzycieli, przejmując zobowiązania w wysokości dokładnie 2 235 312,37 zł. W zamian Skarb Państwa otrzymał nieruchomość rolną o powierzchni 18,96 hektara wraz z zabudowaniami.

Na tym jednak historia się nie kończy.

24 lipca 2025 roku Stefan Krajewski objął stanowisko ministra rolnictwa. Zaledwie pięć dni później powołał Michała Zarzeckiego na szefa swojego gabinetu politycznego.

Od spłaty wielomilionowych zobowiązań do ponownego zatrudnienia Zarzeckiego w ministerstwie minęło niespełna osiem tygodni.

Cała procedura restrukturyzacyjna odbyła się w okresie, kiedy Zarzecki formalnie nie pracował w resorcie.

Dlaczego odszedł z ministerstwa w październiku 2024 roku, a następnie powrócił po zakończeniu oddłużenia? Tego nie wyjaśniono.

Sam zainteresowany podkreśla, że skorzystał z przysługującego mu prawa jako prywatny rolnik.

Nie ma dowodów, że przerwa w zatrudnieniu została zaplanowana w związku z procedurą oddłużeniową. Jednak zbieżność tych wydarzeń wymaga wyjaśnienia, zwłaszcza gdy dotyczą one osoby pozostającej w bliskich relacjach z przedstawicielami władzy.

Polityczne znajomości i państwowa instytucja

W tej historii szczególną uwagę zwracają polityczne powiązania osób związanych z procedurą oddłużeniową.

Wniosek Zarzeckiego rozpatrywał białostocki oddział Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa.

Na jego czele stoi Agnieszka Zawistowska, działaczka PSL, od lat związana z podlaskimi strukturami ugrupowania.

Zawistowska, Zarzecki i Krajewski znają się z działalności politycznej. Wszyscy troje startowali w przeszłości w wyborach parlamentarnych z list Polskiego Stronnictwa Ludowego.

Krajewski kieruje podlaskimi strukturami PSL. Zawistowska przez lata była związana z regionalną organizacją partii, a Zarzecki działał między innymi w Forum Młodych Ludowców.

Mamy zatem sytuację, w której działacz polityczny korzysta z wielomilionowego mechanizmu pomocy realizowanego przez instytucję kierowaną przez inną osobę związaną z tym samym środowiskiem partyjnym.

Czy oznacza to, że doszło do nadużycia?

Nie. Same znajomości polityczne nie są dowodem nielegalnego działania.

Nie wykazano również, aby minister Krajewski osobiście ingerował w procedurę rozpatrywania wniosku. W czasie oddłużania Zarzeckiego KOWR podlegał ministrowi Czesławowi Siekierskiemu.

Nie wiadomo także, czy dyrektorka białostockiego oddziału uczestniczyła bezpośrednio w podejmowaniu decyzji.

Pozostaje jednak kwestia fundamentalna dla funkcjonowania demokratycznego państwa.

Czy instytucja publiczna, której kierownictwo jest politycznie związane z osobą ubiegającą się o wielomilionową pomoc, potrafi zagwarantować nie tylko bezstronność postępowania, ale również pełną przejrzystość całej procedury?

To pytanie nie jest oskarżeniem. Jest podstawowym wymaganiem wobec administracji zarządzającej publicznym majątkiem.

Państwo spłaciło długi. Ziemia nadal w użytkowaniu dawnego właściciela

Najbardziej interesującym elementem całej historii jest mechanizm przejęcia zadłużenia.

Ustawa z 9 listopada 2018 roku o restrukturyzacji zadłużenia podmiotów prowadzących gospodarstwa rolne umożliwia zadłużonym rolnikom przekazanie nieruchomości Skarbowi Państwa w zamian za przejęcie przez KOWR zobowiązań związanych z działalnością rolniczą.

Rozwiązanie to ma chronić gospodarstwa przed finansową katastrofą i pozwalać rolnikom kontynuować działalność.

Co istotne, dotychczasowy właściciel ma ustawowe pierwszeństwo dzierżawy przejętej ziemi, a po upływie określonego czasu może skorzystać także z możliwości jej odkupienia.

W przypadku Michała Zarzeckiego państwo przejęło gospodarstwo wycenione na 2 236 251 zł.

Wycena została dostarczona przez samego wnioskodawcę. KOWR zgłaszał do niej zastrzeżenia i przeprowadził oględziny gospodarstwa.

Ostatecznie wartość nieruchomości okazała się wyższa od przejętych zobowiązań zaledwie o 938,63 zł.

Zarzecki nie musiał jednak opuszczać gospodarstwa.

4 lutego 2026 roku, będąc już szefem gabinetu politycznego ministra rolnictwa, podpisał umowę dzierżawy obowiązującą do 30 września 2044 roku.

Według wyliczeń Wirtualnej Polski roczny czynsz wynosi około 13,7 tys. zł, czyli niespełna 1,2 tys. zł miesięcznie.

Za tę kwotę Zarzecki może nadal gospodarować na niemal 19 hektarach ziemi.

Dodatkowo, według rejestru beneficjentów dopłat unijnych, w 2025 roku otrzymał około 125 tys. zł płatności.

Nie oznacza to jednak, że różnica między dopłatami a czynszem jest jego zyskiem. Nie wiadomo bowiem, jaka część wsparcia dotyczyła konkretnie przejętej ziemi, a prowadzenie gospodarstwa wiąże się z kosztami produkcji.

Istotne jest natomiast to, że państwo przejęło zobowiązania finansowe rolnika, stało się właścicielem jego gospodarstwa, a następnie umożliwiło mu dalsze korzystanie z ziemi na podstawie wieloletniej dzierżawy.

Sam mechanizm jest legalny i wynika z ustawy.

Powstaje jednak pytanie, dlaczego podobne rozwiązanie pozostaje tak rzadko wykorzystywane przez pozostałych zadłużonych rolników.

368 wniosków. Tylko 47 pozytywnych rozstrzygnięć

To właśnie dane dotyczące funkcjonowania programu oddłużeniowego pokazują najważniejszy wymiar społeczny sprawy.

Według informacji uzyskanych przez Wirtualną Polskę od KOWR od 2019 roku rolnicy złożyli 368 wniosków o przejęcie zobowiązań.

Pozytywnie rozpatrzono 47.

Oznacza to, że pozytywne rozstrzygnięcia odpowiadały zaledwie około 12,8 proc. liczby złożonych wniosków.

W samym 2025 roku KOWR zawarł dziewięć takich umów.

Co szczególnie wymowne, na przejęcie zobowiązań Michała Zarzeckiego przypadło aż 22 proc. wszystkich środków wydanych przez KOWR w 2025 roku na ten mechanizm oddłużania.

Jedna operacja pochłonęła zatem ponad jedną piątą pieniędzy przeznaczonych na przejęcie zadłużenia gospodarstw w całej Polsce.

Oczywiście nie można automatycznie uznać, że pozostałe wnioski zostały niesłusznie odrzucone. Każde gospodarstwo ma inną sytuację finansową, a ustawa określa konkretne warunki uzyskania pomocy.

Jednak tak niewielka liczba pozytywnych rozstrzygnięć powinna skłonić Ministerstwo Rolnictwa do poważnej analizy skuteczności programu.

Ile gospodarstw nie uzyskało pomocy z powodu skomplikowanych procedur?

Ilu rolników nie miało pieniędzy na przygotowanie dokumentacji, obsługę prawną albo wycenę majątku?

Czy wszyscy zainteresowani otrzymywali wystarczającą informację o dostępnych możliwościach?

Wreszcie, czy procedury oceniania wniosków były jednolite we wszystkich oddziałach KOWR?

Bez odpowiedzi na te pytania trudno mówić o rzeczywiście powszechnym i sprawiedliwym systemie pomocy.

Jeden rolnik otrzymuje ratunek. Inni walczą o przetrwanie

Problemy zadłużonych gospodarstw rolnych nie są abstrakcyjnym zagadnieniem ekonomicznym.

Za każdą taką sytuacją stoją ludzie, którzy często przez całe życie pracowali na swojej ziemi.

Rolnictwo jest działalnością obciążoną szczególnym ryzykiem. Susze, powodzie, choroby zwierząt, zmiany cen skupu, rosnące koszty energii, nawozów i paliwa mogą w krótkim czasie doprowadzić nawet dobrze zarządzane gospodarstwo do utraty płynności finansowej.

Dlatego państwo powinno dysponować skutecznymi mechanizmami restrukturyzacji zadłużenia.

Nie chodzi o to, aby karać rolnika za niepowodzenie finansowe.

Chodzi o ochronę miejsc pracy, bezpieczeństwa żywnościowego oraz rodzin, które utrzymują się z produkcji rolnej.

Jednak pomoc państwa musi być dostępna na przejrzystych zasadach.

Jeżeli jeden rolnik może pozbyć się wielomilionowego zadłużenia, przekazać majątek państwu, a następnie nadal gospodarować na tej samej ziemi, to pozostali powinni mieć realną możliwość skorzystania z identycznego rozwiązania, o ile spełniają ustawowe warunki.

Państwowe instytucje nie mogą stwarzać wrażenia, że skuteczność pomocy zależy od politycznych znajomości.

Tymczasem historia Zarzeckiego rodzi właśnie pytania o zaufanie do bezstronności administracji.

I nie jest to problem wyłącznie PSL.

Partyjne obsadzanie stanowisk w państwowych instytucjach, agencjach i spółkach było od lat praktyką kolejnych ekip rządzących.

Zmieniały się rządy, nazwiska i polityczne szyldy, ale mechanizm powiązań między władzą partyjną a zarządzaniem publicznym majątkiem pozostawał istotnym problemem polskiego państwa.

Jeżeli rządzący zapowiadają odbudowę standardów życia publicznego, powinni być szczególnie wymagający wobec własnego środowiska.

Minister wiedział. Ale nie widzi problemu

Ministerstwo Rolnictwa potwierdziło Wirtualnej Polsce, że Stefan Krajewski znał sytuację Michała Zarzeckiego.

Resort przekonuje jednak, że korzystanie z przewidzianych prawem instrumentów wsparcia nie stanowi przeszkody w zatrudnieniu w ministerstwie.

Według przekazanego dziennikarzom stanowiska wszystkie umowy zostały zawarte zgodnie z prawem, a w sprawie nie doszło do konfliktu interesów.

Sam Zarzecki również odrzuca zarzuty dotyczące nieprawidłowości. Podkreśla, że procedura odbyła się na zasadach dostępnych dla każdego rolnika, a jego sprawę rozpatrywano w standardowym trybie.

Ministerstwo zapewnia także, że ani minister, ani jego współpracownicy nie kontaktowali się z KOWR w sprawie przejęcia zobowiązań Zarzeckiego.

To stanowisko trzeba odnotować.

Jednak zgodność z przepisami nie wyczerpuje wszystkich pytań dotyczących standardów sprawowania władzy.

Minister Krajewski odpowiada dziś politycznie za resort nadzorujący KOWR. Dlatego szczególnie istotne jest, czy został zachowany odpowiedni dystans między interesem prywatnym szefa jego gabinetu a instytucją gospodarującą państwową ziemią.

Warto również przypomnieć, że Zarzecki uzyskał wieloletnią dzierżawę już jako szef gabinetu politycznego ministra.

Nie dowodzi to nielegalnego działania, ale stwarza sytuację wymagającą szczególnej transparentności.

Potrzebna niezależna kontrola. Nie partyjna wojna

Sprawa powinna zostać wyjaśniona poprzez niezależną kontrolę dokumentacji i procedur.

Przede wszystkim należałoby zbadać prawidłowość wyceny przejętego gospodarstwa, sposób kwalifikowania zobowiązań oraz warunki późniejszej dzierżawy.

Warto także ustalić, czy osoby powiązane politycznie z Zarzeckim uczestniczyły w postępowaniu i czy zastosowano odpowiednie zabezpieczenia przed potencjalnym konfliktem interesów.

Konieczne jest porównanie warunków tej umowy z warunkami innych postępowań prowadzonych przez KOWR.

Najwyższa Izba Kontroli mogłaby również przeanalizować szersze funkcjonowanie mechanizmu oddłużania gospodarstw rolnych.

Nie po to, aby z góry wskazywać winnych, lecz aby sprawdzić, czy publiczne pieniądze i państwowy majątek są wykorzystywane w sposób gospodarny, przejrzysty i sprawiedliwy.

W tej sprawie potrzebne są dokumenty, a nie kolejne polityczne przepychanki.

Rolnicy mają prawo wiedzieć, jak działa system, z którego finansowany jest ratunek dla zadłużonych gospodarstw.

Obywatele mają prawo wiedzieć, czy przedstawiciele władzy i ich współpracownicy podlegają takim samym standardom jak pozostali.

Państwo dla wszystkich czy państwo dla znajomych?

Historia Michała Zarzeckiego może okazać się sprawdzianem nie tylko dla ministra Stefana Krajewskiego, lecz również dla całego rządu.

Nie dlatego, że udowodniono przestępstwo. Takich dowodów dotychczas nie przedstawiono.

Problem polega na czymś innym.

Demokratyczne państwo nie może wymagać od obywateli bezgranicznego zaufania do instytucji, które same nie zapewniają pełnej przejrzystości podejmowanych decyzji.

Jeżeli publiczne pieniądze służą ratowaniu zadłużonych gospodarstw, społeczeństwo powinno znać zasady ich wykorzystywania i mieć pewność, że są stosowane jednakowo.

Dotyczy to szczególnie sytuacji, w których beneficjentami państwowych mechanizmów pomocowych są osoby powiązane z politykami sprawującymi władzę.

Polska potrzebuje państwa, które pomaga obywatelom dlatego, że znajdują się w trudnej sytuacji i spełniają określone warunki, a nie dlatego, że mają odpowiednie kontakty.

To powinno być oczywiste niezależnie od tego, czy rządzi PSL, Platforma Obywatelska, Prawo i Sprawiedliwość, czy jakiekolwiek inne ugrupowanie.

Nie ma nic złego w tym, że państwo ratuje zadłużone gospodarstwa.

Przeciwnie, w wielu przypadkach taka pomoc jest społecznie uzasadniona i gospodarczo potrzebna.

Ale jeżeli państwo potrafi skutecznie uratować gospodarstwo współpracownika ministra, powinno równie skutecznie pomagać zwykłym rolnikom, którzy nie mają żadnych znajomości na politycznych szczytach.

I właśnie z tej perspektywy należy oceniać całą sprawę.

Bo najważniejsze pytanie nie brzmi, czy Michał Zarzecki miał prawo skorzystać z ustawy.

Najważniejsze pytanie brzmi: dlaczego tak niewielu innych rolników zdołało skutecznie skorzystać z tego samego mechanizmu i czy państwo potrafi wykazać, że wszystkich traktowało jednakowo?

Od odpowiedzi na to pytanie zależy znacznie więcej niż polityczna przyszłość jednego ministra.

Zależy od niej zaufanie obywateli do państwa.


Artykuł opracowano na podstawie śledztwa Szymona Jadczaka „Dwa miliony, umowa na 20 lat. Jak minister wyciągnął z kłopotów kolegę. Za państwowe pieniądze”, opublikowanego 16 listopada 2026 roku w Wirtualnej Polsce, oraz przepisów ustawy o restrukturyzacji zadłużenia podmiotów prowadzących gospodarstwa rolne. Indywidualne ustalenia dotyczące Michała Zarzeckiego, odpowiedzi ministerstwa i dane statystyczne KOWR przytoczono za WP. Artykuł zawiera również komentarz i ocenę publicystyczną TRYBUNA.INFO.

Najnowsze

Kibolsko- sejmolska

Kibolsko- sejmolska

**Sejm coraz częściej przypomina stadionową trybunę**, na której zamiast debaty słychać okrzyki, a zamiast argumentów liczy się lojalność wobec własnej drużyny. Polityczni ultrasi podkręcają emocje, partyjni „hulsi” szukają przeciwników, a kolejne „zgody” i „kosy” zastępują rozmowę o problemach obywateli. W tym widowisku są race słowne, prowokacje i nieustanna walka o aplauz. Brakuje za to realnej odpowiedzialności za zdrowie, dostępne mieszkania, godne płace i bezpieczeństwo. **Kto naprawdę wygrywa na tej kibolsko-sejmolskiej polityce?** Na pewno nie ludzie, którzy za nią płacą. Czy parlament ma jeszcze służyć społeczeństwu, czy wyłącznie swoim politycznym gwiazdom?

Europa szykuje szpitale na wojnę. A czy polska służba zdrowia poradzi sobie z tysiącami rannych?

Europa szykuje szpitale na wojnę. A czy polska służba zdrowia poradzi sobie z tysiącami rannych?

Europa, przygotowując się na możliwe konflikty i zagrożenia biologiczne, uznaje ochronę zdrowia za element bezpieczeństwa państwa. Polska tworzy sieć szpitali, szkoli personel i planuje inwestycje, lecz nadal zmaga się z brakami kadrowymi oraz niedoskonałymi zabezpieczeniami. Kluczowe jest zapewnienie ciągłości leczenia rannych i pozostałych pacjentów.

Roboty już tańczą, wkrótce pójdą do pracy ?

Roboty już tańczą, wkrótce pójdą do pracy ?

Web Summit 2026 pokazał rosnącą przewagę Chin w robotyce i sztucznej inteligencji. Humanoidy zwiastują automatyzację przemysłu, usług i opieki, lecz rodzą pytania o zatrudnienie, nierówności oraz podział zysków. Europa i Polska powinny rozwijać własne technologie, inwestować w kompetencje i zapewnić pracownikom przekwalifikowanie, krótszy czas pracy oraz bezpieczeństwo ekonomiczne.

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Negocjacje pokojowe dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy, lecz całego europejskiego systemu bezpieczeństwa. Rosja żąda ograniczenia obecności NATO na wschodniej flance, utrzymania Ukrainy poza Sojuszem i możliwych ustępstw innych państw. USA rozważają członkostwo Ukrainy w NATO w zamian za wycofanie z Donbasu. Polska powinna aktywnie bronić swoich interesów.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad trzy miliony osób, a pięć milionów może mieć stan przedcukrzycowy. Tekst wskazuje na nierówności w dostępie do terapii, zwłaszcza ograniczenie refundacji pomp insulinowych do 26. roku życia. Zapowiadane zniesienie limitu od 2027 roku jest krokiem naprzód, lecz potrzebne są także właściwa diagnostyka, wsparcie psychologiczne i powszechna dostępność leczenia.

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Awaria przestarzałych systemów telekomunikacyjnych FAA doprowadziła 13 listopada 2026 roku do czterogodzinnego wstrzymania startów w USA i niemal 10 tysięcy odwołanych lotów. Incydent ujawnił wieloletnie zaniedbania modernizacyjne, mimo wcześniejszych ostrzeżeń GAO. Nie potwierdzono związku z awarią Microsoftu ani cyberataku, jednak wydarzenia podkreślają strategiczne znaczenie odpornej infrastruktury cyfrowej.

Sprawdź również

Kibolsko- sejmolska

Kibolsko- sejmolska

Polska polityka przejmuje zachowania z subkultury stadionów piłkarskich. Ale nie ze stadionów inteligentnej siatkówki, żywiołowej koszykówki, czy bojowej piłki ręcznej. Naśladuje kulturę piłki kopanej. I to w najgorzej jej wersji. Jeżeli popatrzymy na Salę Plenarną...