Najnowszy numer „Le Monde diplomatique” (III/IV 2020)

W sporej części poświęcony jest pandemii korona wirusa.
Rozpoczyna go tekst Serge Halimi, który rozważa ekonomiczne konsekwencje pandemii, porównując obecne uwarunkowania z najważniejszymi kryzysami ostatnich dziesięcioleci, poczynając od kryzysu z października 1987 roku. Przemysław Wielgosz pisze o korona wirusie jako mutacji „Wirusa kapitalizmu”, wskazując na to, że między wybuchem i przebiegiem pandemii a mechanizmami kapitalizmu istnieje istotne i nieprzypadkowe iunctim.
O wyzwaniach klimatycznych, jakie stoją przed demokracją traktuje artykuł Anne-Cecile Robert, a Sonia Shah wyjaśnia, dlaczego pandemie są coraz częstsze, a Martine Brulard ostrzega, że „za jedną pandemią może kryć się inna”. Renaud Lambert i Pierre Rimbert zastanawiają się czy po pandemii wszystko się zmieni i jaki będzie „następny koniec świata”. O „niewolnikach Amazona w tekście „Za murami „fabryki paczek” traktuje tekst Jean-Baptiste Maleta. Łukasz Komuda zajął się polską „tarczą antykryzysową”, nazywając jej obecną fazę „Tarczą Antypracowniczą”. Andrzej W. Nowak pisze, w formie polemiki z Giorgio Agambenem, jak kryzys pandemiczny obalił wiele mitów, zarówno neoliberalnych, jak i lewicowych.
W „pozakoronawirusowej” części omawianego numeru „LMd” znajdujemy tekst Alaina Gresha o planie Trumpa odnośnie Palestyny, Michała Krzykawskiego o tym, jak Bernard Stiegler widzi w obecnej epoce (nazywa ją „antropocenem”) zadania filozofii i praktyki politycznej.
Obszerny tekst o pracy kobiet (dowcipnie wzbogacony o socrealistyczne plakaty) w XX i XXI wieku („Kobieta jak mężczyzna, tylko taniej”) napisała Kristen R. Ghodsee. Do lektury cennej książki Joanny Wawrzyniak i Aleksandry Leyk, „Cięcia, mówiona historia transformacji” (chodzi o polską transformację po 1989 rok) zachęca opublikowany obszerny fragment. Do dużo dalszej historii sięgają teksty: Łukasza Kożuchowskiego („Echa rabacji galicyjskiej w Królestwie Polskim”) i Erica Hobsbawma („Bandyta społeczny. Od Robin Hooda …”). Numer zamyka recenzja arcyważnej książki Klementyny Suchanow „To jest wojna”, poświęconej intensywnej ofensywie międzynarodówki fundamentalistów przeciw prawom kobiet”.