27 lutego 2024

loader

Boją się nowych technologii?

Największym problemem osób po 50. roku życia jest brak orientacji w możliwościach wykorzystania nowych technologii czy internetu w codziennym życiu i pracy, co z kolei powoduje brak potrzeby korzystania z nich.

Z raportu „Wpływ procesów cyfryzacji na osoby w wieku 50 plus, kobiety, osoby z niepełnosprawnościami oraz osoby z terenów oddalonych od ośrodków miejskich” wynika, że korzystanie z internetu w grupie wiekowej 55–74 lata deklaruje jedynie 63 proc. Polaków na tle średniej dla OECD wynoszącej 78,3 proc. GUS podaje przy tym, że w 2022 r., w grupie wiekowej 55–64 lata regularne korzystanie z internetu deklarowało 75,5 proc. badanych, a w grupie wiekowej 65–74 lata – 51 proc.

Marginalizacja ekonomiczna osób starszych z powodu wczesnej dezaktywacji na rynku pracy zazębia się z marginalizacją społeczną, kulturalną oraz informacyjno-medialną i może być zarówno ich przyczyną, jak też rezultatem. Nieumiejętność wykorzystania nowych technologii ma być silną determinantą problemów ze znalezieniem pracy czy przekwalifikowaniem się, choć należy pamiętać o dużym zróżnicowaniu i polaryzacji tej grupy społecznej.

W szybko starzejącym się społeczeństwie będzie przybywać osób z wysokimi umiejętnościami cyfrowymi w starszych grupach. Brak świadomości, w jaki sposób użycie technologii może pomagać w rozwiązywaniu problemów lub rozwoju zainteresowań, prowadzić przy tym może do strachu i obaw (często nieuzasadnionych) przed uzależnieniem i utratą danych, o bezpieczeństwo swoich transakcji internetowych, a nawet przekonania, że korzystanie z nowych technologii może być szkodliwe dla zdrowia w wyniku niebezpiecznego promieniowania.

W konsekwencji dochodzi do wykluczenia się ze świata nowych technologii, które często związane jest z niechęcią do wszelkich nowości czy zmian.

W 2021 r. jedynie 2 proc. osób w wieku 55–64 lat uczestniczyło w kształceniu i szkoleniu, co jest wynikiem dalekim od celu UE, określającym konieczność szkolenia wszystkich grup wiekowych w wymiarze przynajmniej 15 proc. danej populacji.

Zdaniem ekspertów Konfederacji Lewiatan brak chęci do podejmowania kształcenia może też wynikać ze zjawiska ageizmu, czyli dyskryminacji ze względu na wiek. Proces tworzenia stereotypów i dyskryminowania ludzi ze względu na wiek sprowadza się do stronniczości w rekrutacji i zatrudnianiu, ograniczeniu dostępu do szkoleń i możliwości rozwoju oraz niekorzystnym traktowaniu osób starszych w zakresie awansów i wynagrodzeń.

Kluczową rolę w aktywizacji osób starszych odgrywa poziom motywacji. W ich ocenie w mentalności społeczeństwa utarło się przekonanie, że praca jest nieprzyjemnym obowiązkiem, a emerytura zwolnieniem z tego obowiązku.

Wizerunek pracującego emeryta to wizerunek osoby bardzo ubogiej, która jest eksploatowana przez system pomimo ograniczeń fizycznych. „Dlatego budowa motywacji do zmiany sytuacji na rynku pracy wymaga zmiany mentalności, a dalej wsparcia najbliższego środowiska rodzinnego, odpowiedniej liczby ofert pracy dla osób starszych, ograniczenia możliwości korzystania z innych świadczeń socjalnych oraz minimalizowania ograniczeń fizycznych, ale także przełamywania stereotypów na temat osób starszych” – wyjaśnili.

Jako przeszkodę w aktywizowaniu zawodowym osób starszych autorzy wskazali także zachowanie samych pracodawców, którzy niezależnie od kompetencji dojrzałych pracowników preferują zatrudnienie młodszych osób o zdecydowanie niższych oczekiwaniach płacowych. W grupie osób 50 plus warto więc budować przekonanie, że podniesienie kompetencji cyfrowych będzie powiązane z korzyściami na rynku pracy w postaci zatrudnienia.

Temat aktywizacji zawodowej osób starszych nie jest priorytetem ani dla organizacji pozarządowych, ani dla samej grupy docelowej. Dodatkowo obecnie funkcjonujący system prawny nie sprzyja podejmowaniu zatrudnienia na rynku pracy przez osoby starsze, ponieważ boją się one utraty otrzymywanych świadczeń socjalnych.

tr/pap

Redakcja

Poprzedni

W drodze do zazbrojenia

Następny

Plastkiem płacisz gdzie chcesz