Pat i Pataszon w Kijowie

18 mar 2022

Zdarzają się tacy, których bezczelność nie ma granic.

Ludzie, którzy od siedmiu lat, w imię mętnej ideologii o rysach klerofaszystowskich dławią w Polsce demokrację próbując ją zamordować, którzy łamią praworządność, prawa człowieka i obywatela, którzy konsekwentnie podkopują niezawisłość sądów, którzy co pewien czas próbują uderzać w wolność mediów, wolność kultury, wolność edukacji i nauki, którzy za nic mają wyroki europejskich trybunałów, którzy utrzymują nielegalne, fasadowe instytucje w rodzaju Trybunału Kuchennego i tzw. Izby Dyscyplinarnej, którzy swoją agresją i arogancją odcięli Polskę od europejskiego Funduszu Odbudowy, którzy nie potrafią uchronić gospodarki przez galopującą inflacją i rujnującą obywateli drożyzną, którzy flirtowali miłośnie z głównym europejskim poputczkiem Putina, cwanym dyktatorem Hungarii, którzy na kobiety, obywatelki rządzonego przez nich kraju, walczące o swoje prawa, posyłali policyjnych siepaczy łamiących im ręce i tajniaków z pałkami teleskopowymi – ci sami ludzie wybrali się do Kijowa z misją w imię niepodległości Ukrainę. I to kłamliwie twierdząc, że z mandatu UE.
Gdyby nie dramatyzm sytuacji jako takiej, chciałoby się rzec – rechot na sali, bo ludzie ci już nieraz wystawili na śmieszność i siebie (co jest mało ważne) i (co szkodliwe) rządzony przez nich kraj.
Ich „kijowska misja” była tragikomiczna i żałosna z kilku powodów.
Po pierwsze – i należy przypuścić, znając ich bezgraniczny cynizm, że mają tego świadomość – ich pożal się boże misja przysłuży się Ukrainie tyle co i nic. To tylko wymachiwanie drewnianą szabelką, robienie sobie „pijaru” odważnych komiwojażerów wolności i niepodległości, wyraz ich nieograniczonej, patologicznej pychy, chorej, obłąkańczej hybris oraz wyraz chęci okazania wyższości moralnej „tchórzliwej” Europie. Już widzę, jak Władimir Putin drży jak osika przed misją tych dwóch żałosnych osobników. A to, że Władimir Zełenski przyjął ich uprzejmie… no cóż, jak widać jest dobrze wychowany, docenia ciągle dużą ofiarność Polaków w realnej pomocy dla uchodźców, a poza trudno mu się dziwić, że w dramatycznej sytuacji Ukrainy nie gardzi „wsparciem” nawet w postaci politycznej tandety.
Po drugie, zamiast nie wiadomo po jakie licho jechać do Kijowa i zawracać głowę gospodarzom, Kaczyński z Morawiecki powinni udać się do Budapesztu, do swojego przyjaciela Orbana i próbować przekonać go, by jako sojusznik Władimira Putina próbował wywrzeć na niego choćby minimalny, łagodzący wpływ. A także nakłonić by i on choć trochę włączył się w pomoc Ukrainie, odciążająć nieco Polskę. Jak to się stało, że przez całe lata tak entuzjastycznie, lirycznie i ślisko okazywali Orbanowi miłość, planowali „Budapeszt w Warszawie”, zasięgali u niego konsultacji jak brać za mordę przeciwników politycznych („tajne” spotkanie na szczycie w lokalu „Zielona Owieczka” w Niedzicy), a hordy sakiewszczyzny z „Klubów Gazety Polskiej” urządzały cyklicznie pijane, kolejowe pielgrzymki przyjaźni do stolicy Hungarii? To nie wiedzieli z kim się kumają?
Po trzecie, ta komiczna „misja” pod przewodem wicepremiera od bezprawawia Kaczyńskiego z premierem Morawieckim jako członkiem delegacji u boku jest żałosna także z estetycznego punktu widzenia. Sławny wiec w gruzińskim Tyflisie w roku 2008, którego fragmenty, z przemówieniem Kaczyńskiego Lecha, TVPiS emituje od kilku dni ile wlezie, odbył się przynajmniej na otwartej przestrzeni, pod tzw. gołym niebem, a on sam dał się nawet oszalałemu watażce Saakaszwilemu wystawić nierozsądnie na niebezpieczeństwo wzięciem udziału w idiotycznej wycieczce w pobliże pola walki. Tym razem komiczny duet Kaczyński-Morawiecki spotkał się z ukraińskimi gospodarzami w jakimś pomieszczeniu, pewnie w schronie, słusznie skądinąd zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Tyle że efekt był już nie ten sam i znów, zgodnie z formułą Karola Marksa, historia, owszem powtórzyła się, ale tym razem jako farsa. Po wygłoszeniu kilku szumnych frazesów w ciasnym wyraźnie pomieszczeniu dwaj bohaterscy „komiwojażerowie wolności i niepodległości” czmychnęli szybko z powrotem do Polski. Doprawdy dziwić się tylko należy, że dał się w to dziwaczne przedsięwzięcie wciągnąć rozsądny jak należy sądzić premier tradycyjnie rozsądnych Czech.
Po czwarte, nie sposób zapomnieć, że ci sami ludzie, którzy pieją dziś, że „przyjaźń polsko-amerykańska jest w tak znakomitym stanie jak nigdy dotąd”, jeszcze rok temu czynili afronty prezydentowi Bidenowi (osławione „gratulacje” Dudy), a pisowskie szczujnie wyrażały się o amerykańskim prezydencie z szyderstwem i pogardą, bez żenady nie kryjąc tęsknoty za wujaszkiem Trumpem. Ci sami też ludzie, którzy dziś wyciągają w stronę Unii Europejskiej łapy po wsparcie w sytuacji, gdy do Polski, kraju w końcu nie tak bogatego jak Niemcy, napłynęło już blisko dwa miliony Ukraińców, jeszcze niedawno na tę samą Unię codzienne pluli w swoich szczujniach, głosili jej zbędność dla polskich interesów i nazywali ją „wyimaginowaną wspólnotą”. Ludzie ci nie mają więc najmniejszego nawet moralnego i politycznego mandatu do odgrywania roli, która próbują odegrać za pomocą swojej groteskowej misji, wierząc, że „ciemny lud to kupi”. Prezydent Wołodymir Zełenski jest z zawodu aktorem o emploi komika z sitcomu. Los zesłał mu nieprawdopodobną, jak z fantastycznego snu, choć realnie dramatyczną i groźną przygodę. Z tragikomicznego bohatera ukraińskiego sitcomu „Sługa narodu”, gdzie zagrał rolę skromnego nauczyciela, którego naród obiera prezydentem przeobraził się w prawdziwego prezydenta. To sama w sobie niewiarygodna historia godna filmu typu supergigant produkcji Hollywood w „Metro-Goldwyn-Mayer”, „Paramount Pictures” lub „Columbii”. Jednak Zełenski, przez wielu uważany kiedyś za ukraińskiego Nikodema Dyzmę, przypadkowo wyniesionego na szczyt władzy objawił się w czas próby jako prawdziwy i odważny przywódca (detale i niuanse w ocenie państwa jakim jest Ukraina i jej prezydenta, zostawmy na inne czasy). Groteskowa misja polskiego Pata i Pataszona (prawzór: bohaterowie duńskich burleskowych komedyjek z lat 20-tych i 30-tych) w Kijowie powiała żałosnym komizmem kiepskiego sortu.

Najnowsze

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Negocjacje pokojowe dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy, lecz całego europejskiego systemu bezpieczeństwa. Rosja żąda ograniczenia obecności NATO na wschodniej flance, utrzymania Ukrainy poza Sojuszem i możliwych ustępstw innych państw. USA rozważają członkostwo Ukrainy w NATO w zamian za wycofanie z Donbasu. Polska powinna aktywnie bronić swoich interesów.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad trzy miliony osób, a pięć milionów może mieć stan przedcukrzycowy. Tekst wskazuje na nierówności w dostępie do terapii, zwłaszcza ograniczenie refundacji pomp insulinowych do 26. roku życia. Zapowiadane zniesienie limitu od 2027 roku jest krokiem naprzód, lecz potrzebne są także właściwa diagnostyka, wsparcie psychologiczne i powszechna dostępność leczenia.

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Awaria przestarzałych systemów telekomunikacyjnych FAA doprowadziła 13 listopada 2026 roku do czterogodzinnego wstrzymania startów w USA i niemal 10 tysięcy odwołanych lotów. Incydent ujawnił wieloletnie zaniedbania modernizacyjne, mimo wcześniejszych ostrzeżeń GAO. Nie potwierdzono związku z awarią Microsoftu ani cyberataku, jednak wydarzenia podkreślają strategiczne znaczenie odpornej infrastruktury cyfrowej.

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Ponad 1500 samorządowców może stracić możliwość ubiegania się o reelekcję w 2029 roku. Zwolennicy zniesienia limitu przekonują, że władzę powinni rozstrzygać wyborcy, lecz problem sięga głębiej: wieloletnie rządy mogą zamieniać gminy w lokalne układy, gdzie lojalność wypiera kompetencje, a urząd zaczyna przypominać prywatne dziedzictwo. Obywatele częściej popierają ograniczenia niż ich likwidację. Rozsądnym kompromisem mogłyby być trzy kadencje, czyli piętnaście lat. Sama rotacja jednak nie wystarczy bez jawności, niezależnych mediów i realnej kontroli. Samorząd potrzebuje ciągłości, ale nie dożywotnich gospodarzy.

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Polskie dzieci spędzają w internecie niemal pięć godzin dziennie, często stykając się z patostreamingiem, cyberprzemocą i treściami seksualnymi. Autor wskazuje na nieskuteczną ochronę platform, polityczne sprzeczności oraz potrzebę wsparcia szkół i rodziców. Krytykuje prezydenckie weto ustawy cyfrowej, podkreślając konieczność połączenia ochrony dzieci z wolnością słowa.

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Rozmowy USA z Rosją i Ukrainą uwidaczniają brak wspólnego stanowiska Europy wobec wojny. Państwa UE spierają się o wybór wysłannika, podczas gdy Polska domaga się udziału w negocjacjach i ochrony interesów wschodniej flanki. Trwały pokój powinien gwarantować suwerenność Ukrainy, bezpieczeństwo regionu oraz odrzucać politykę stref wpływów.

Sprawdź również

Kibolsko- sejmolska

Kibolsko- sejmolska

Polska polityka przejmuje zachowania z subkultury stadionów piłkarskich. Ale nie ze stadionów inteligentnej siatkówki, żywiołowej koszykówki, czy bojowej piłki ręcznej. Naśladuje kulturę piłki kopanej. I to w najgorzej jej wersji. Jeżeli popatrzymy na Salę Plenarną...