Piątek już droższy od Lewego

Działające w Szwajcarii Obserwatorium Futbolu CIES publikuje co jakiś czas wyliczane przez siebie rynkowe wyceny piłkarzy. W najnowszym zestawieniu wedle CIES najdroższym polskim piłkarzem nie jest już nie 30-letni Robert Lewandowski, tylko 23-letni Krzysztof Piątek.

Wedle wyliczeń Obserwatorium Futbolu CIES wartość Krzysztofa Piątka nie przestaje rosnąć i obecnie za występującego w AC Milan polskiego napastnika w przypadku transferu do innego klubu trzeba byłoby zapłacić nie mniej niż 79,2 mln euro. Wartość Roberta Lewandowskiego CIES obniżył natomiast do kwoty 75,5 mln euro.

Na ile są to wiarygodne rachuby trudno ocenić, bo wyżej wymienione kwoty zostały wyliczone na podstawie jakiegoś specjalnego algorytmu, biorącego pod uwagę wiele zmiennych jak wiek, długość kontraktu, pozycję na boisku, czas gry, strzelone gole, ale także status na arenie międzynarodowej oraz wyniki drużyny w której oceniany zawodnik aktualnie występuje. W poprzednim notowaniu rankingu, w kwietniu tego roku, wartość Piątka oceniano na 68,2 mln euro, a „Lewego” na 66 milionów. Obu polskim piłkarzom daleko do najdroższych graczy na liście CIES. Piątek zajmuje na niej dopiero 44. lokatę, a Lewandowski 52.

W czołowej setce znalazło się jeszcze dwóch innych polskich piłkarzy – Piotr Zieliński z wartością 68,9 mln euro jest 68., a Arkadiusz Milik z 61,5 mln euro zajmuje 96. miejsce. Najbardziej wartościowym zawodnikiem jest 20-letni Francuz Kylian Mbappe (252 mln euro), a granicę dwustu milionów przekraczają jeszcze Egipcjanin Mohamed Salah (219,6) oraz Anglik Raheem Sterling (207,8). Zdumiewa natomiast miejsce Leo Messiego, który z wyceną 167,4 mln euro jest według oceny CIES dopiero czwarty.

 

Izrael nie stawił oporu

Po czterech kolejkach sytuacja w Grupie G jest jasna – prowadząca w tabeli z kompletem punktów reprezentacja Polski ma nad drugą ekipą Izraela pięć „oczek” przewagi, a nad trzecią Austrią sześć. Ten dorobek nie daje jeszcze co prawda gwarancji awansu do Euro 2020, ale skoro nasza drużyna zdobyła go grając grubo poniżej możliwości, to wystarczy żeby jesienią utrzymała tylko poziom ze spotkania z Izraelem, a wygra grupę w cuglach.

Serię pięciu zwycięstw z rzędu nasza piłkarska reprezentacja zaliczyła 13 lat temu za selekcjonerskiej kadencji Leo Beenhakkera, ale tylko dwa z nich odniosła w meczach towarzyskich. Trener Jerzy Brzęczek już po spotkaniu z Macedonią mógł się pochwalić lepszym bilansem potyczek o punkty, a po wygranej z Izraelem ma na koncie cztery wygrane z rzędu w meczach o stawkę. Dodatkowym walorem jest to, że biało-czerwoni nie stracili w tych czterech spotkaniach bramki. Te zdobycze zdały się jednak na nic, bo po zwycięskim wprawdzie, ale wygranym w żenującym stylu meczu z Macedonią Północną na Brzęczka i jego wybrańcy spadła potężna fala krytyki.

Największe pretensje jakie formułowano pod adresem selekcjonera dotyczyły wybranej taktyki gry z jednym napastnikiem, oczywiście Robertem Lewandowskim, ale z Krzysztofem Piątkiem i Arkadiuszem Milikiem na ławce. Nie osłabiło jej nawet wstawienie Piątka zaraz po przerwie w miejsce słabo spisującego się prawego skrzydłowego z Chicago Fire Przemysława Frankowskiego. Napastnik AC Milan jeszcze podgrzał atmosferę strzelając zwycięskiego gola, nic więc dziwnego, że Brzęczek, chociaż z niego kunktator i chwiejny w decyzjach gość, to pod naciskiem histeryzujących mediów zdecydował się na grę z Izraelem w ustawieniu 1-4-4-2, z Piątkiem na szpicy, Lewandowskim w roli rozgrywającego oraz z prawonożnym Grosickim na lewej, a lewonożnym Zielińskim na prawej flance.

W środku pola gardę trzymali Krychowiak z Klichem, a formację defensywną tworzyli Kędziora, Glik, Bednarek i Bereszyński na lewej stronie. To była niespodzianka, bo spodziewano się na tej pozycji Macieja Rybusa, ale do tego piłkarza Brzęczek ma jakiś osobisty uraz, bo nawet mimo nacisków Lewandowskiego lewy obrońca Lokomotiwu Moskwa cały mecz przesiedział na ławce rezerwowych. „Na absencję Rybusa nie wpłynęła ani jego forma sportowa ani zdrowie. Wpłynęła na to taktyka i to, że po czterech meczach mamy dwanaście punktów” – wyjaśnił po meczu jego nieobecność selekcjoner.

Brzęczek zaprzeczył też, że po meczu z Macedonią doszło w kadrze do kłótni. „Okres po meczu z Macedonią był najspokojniejszy jaki mieliśmy. Jasne jest dla wszystkich, że ta drużyna przez trzy dni nie nauczyła się grać w piłkę. Nie denerwuje mnie krytyka mediów. Kadra to nie jest koncert życzeń. Wiem, że trzeba robić swoje. Liczę, że zostanę doceniony po czasie” – podsumował Brzęczek. Najbardziej zirytowało go stwierdzenie jednego z dziennikarzy, że można już kadrze Polski gratulować awansu do Euro 2020. „A zna pan zespół, który wywalczył awans z 12 punktami? Szanujmy naszych rywali, bo nie jesteśmy nawet na półmetku zmagań” – zganił żurnalistę selekcjoner.

Jakość gry naszej reprezentacji w spotkaniu z Izraelem była bez wątpienia znacznie lepsza od poziomu, jaki pokazała trzy dni wcześniej w Skopje w potyczce z Macedonią Północną. Nie należy jednak przesadzać w ocenach w drugą stronę, bo chociaż zespół Izraela jest wiceliderem grupy i przed przyjazdem do Warszawy rozbił 3:0 na wyjeździe Łotwę, to okazał się dla biało-czerwonych najłatwiejszym jak dotąd rywalem w tych eliminacjach.

Inna sprawa, że nasi piłkarze zagrali w poniedziałek nie tylko z większą ambicją, ale przede wszystkim bardziej zespołowo. Na pochwały zasłużyli wszyscy gracze, łącznie z rezerwowymi, może na dodatkowego cukierka zasłużyli Piątek, Zieliński, Grosicki Krychowiak, lecz po raz kolejny worek słodyczy powinien dostać Lewandowski. Kapitan naszej reprezentacji tym razem strzelił gola tylko z karnego, ale bez niego takie efektowne zwycięstwo byłoby niemożliwe. „Lewy” ma już teraz 106 meczów, tyle samo co Jakub Błaszczykowski, pewnie za chwilę zostanie samodzielnym rekordzistą. Nie musi już się ścigać, ani niczego nikomu udowadniać. Znalazł się w miejscu, z którego może z uśmiechem przygląda ć się narodzinom w kadrze młodych gwiazd, jak Piątek, Kądzior, Zieliński czy Kownacki. Może przez wakacje też do tego wniosku dojdzie, a wtedy w jesiennych meczach biało-czerwoni klepną awans do Euro bez problemu.

Polska – Izrael 4:0
Gole: Krzysztof Piątek (35), Robert Lewandowski (56 karny), Kamil Grosicki (58), Damian Kądzior (84).
Polska: Fabiański – Kędziora, Glik, Bednarek, Bereszyński – Zieliński, Klich (75. Góralski), Krychowiak, Grosicki (77. Kądzior) – Piątek (73. Milik), Lewandowski.
Izrael: Harush – Dasa, Taha, Yeini, Biton (82. Elhamed), Harush – Peretz, Solomon (72. Saba), Natcho, Kayal (57. Cohen) – Zahavi.
Żółte kartki: Krychowiak – Zahavi, Natcho.
Sędziował: Tobias Stieler (Niemcy).
Widzów: 57 229.

Grupa G
1. kolejka: Austria – Polska 0:1; Macedonia Północna– Łotwa 3:1; Izrael – Słowenia 1:1
2. kolejka: Polska – Łotwa 2:0; Izrael – Austria 4:2; Słowenia – Macedonia 1:1;
3. kolejka: Macedonia – Polska 0:1; Łotwa – Izrael 0:3; Austria – Słowenia 1:0
4. kolejka: Polska – Izrael 4:0: Łotwa – Słowenia 0:5; Macedonia – Austria 1:4

Tabela grupy G
1. Polska              4    12   8:0
2. Izrael               4      7    8:7
3. Austria            4      6    7:6
4. Słowenia        4       5    7:3
5. Macedonia     4      4    5:7
6. Łotwa             4      0    1:13

 

Szczęśliwa wygrana Polaków w Skopje

Reprezentacja Polski wygrała w Skopje z Macedonią Północną 1:0 po przypadkowym golu, którego zapisano na konto Krzysztofa Piątka. Zagrali jednak na żenującym poziomie, a w poniedziałek czeka ich starcie z bramkostrzelną drużyną Izraela.

Po meczu w Skopie więcej niż o wygranej zespołu Jerzego Brzęczka mówiło się o wybrykach polskich kibiców, których macedońska policja aresztowała za burdy ponad trzystu. O żenująco słabym poziomie gry naszej drużynie najlepiej świadczy to, że zaraz po ostatnim gwizdku sędziego piłkarze naszej drużyny pod wodza kapitana Roberta Lewandowskiego przepraszali obecnych na stadionie w Skopje kibiców, że musieli ogląda takie marne widowisko. W naszym zespole nikt nie zagrał dobrze i nic dziwnego, że przed poniedziałkowym meczem z Izraelem na Stadionie Narodowym w obozie biało-czerwonych panuje nerwowa atmosfera. Ale grać trzeba i wygrać wręcz wypada.

Pięć zwycięstw odnieśli nasi piłkarze w jedenastu dotychczasowych spotkaniach z Izraelem. Poniedziałkowy mecz o punkty eliminacji Euro 2020 będzie pierwszą potyczką obu ekip od 2005 roku. Polska pod wodzą trenera Pawła Janasa zagrała wtedy z Izraelem w Kijowie i wygrała 3:2 po dwóch trafieniach Grzegorza Rasiaka i golu Mirosława Szymkowiaka.
Dotychczasowe mecze Polska – Izrael: 21.06.1959, Wrocław: Polska – Izrael 7:2; 29.11.1959, Tel Awiw: Izrael – Polska 1:1; 03.12.1966, Tel Awiw: Izrael – Polska 0:0; 10.02.1988, Tel Awiw: Izrael – Polska 1:3; 19.09.1992, Mielec: Polska – Izrael 1:1; 13.02.1993, Tel Awiw: Izrael – Polska 0:0; 14.09.1994, Tel Awiw, el. ME: Izrael – Polska 2:1; 25.04.1995, Zabrze, el. ME: : Polska – Izrael 4:3; 25.02.1098, Tel Awiw: Izrael – Polska 2:0; 18.08.1998, Kraków: Polska – Izrael 2:0; 17.08.2005, Kijów: Polska – Izrael 3:2. Bilans: 11 meczów, 5 zwycięstw, 4 remisy, 2 porażki, bramki 22:14.

Macedonia Północna – Polska 0:1
Gol: Krzysztof Piątek (47).
Macedonia: Dimitrievski – Bejtulai, Velkovski, Visar Musliu – Ristovski (76. Ademi), Bardi, Nikolov (62. Trajkovski), Elmas, Alioski – Pandev (85. Hasani), Nestorovski.
Polska: Fabiański – Kędziora, Glik, Bednarek, Bereszyński – Frankowski (46. Piątek), Klich (90. Góralski), Krychowiak, Zieliński, Grosicki (70. Rybus) – Lewandowski.
Żółte kartki: Musliu, Nestorovski – Glik, Bednarek. Czerwona kartka: Musliu (85., za drugą żółtą).
Sędziował: Gianluca Rocchi (Włochy).
Widzów: 22 000.

Grupa G
Macedonia Północna – Polska 0:1
Łotwa – Izrael 0:3
Austria – Słowenia 1:0
Tabela:
1. Polska           3   9   4:0
2. Izrael             3   7   8:3
3. Macedonia    3   4   4:3
4. Austria          3   3   3:5
5. Słowenia       3   2   2:3
6. Łotwa            3   0   1:8

 

Kłopoty kadry z odlotem

Reprezentacja Polski wyruszyła do Macedonii Północnej z dwugodzinnym opóźnieniem, ale w końcu dotarła do Skopje. Przed hotelem nie było tłumów, a na piłkarzy czekał już obiad. Ostatecznie podróż nie okazała się więc aż taka męcząca.

Wyczarterowany samolot, którym reprezentacja Polski miała polecieć do Skopje na mecz eliminacji Euro 2020 z Macedonią Północną, uległ awarii w Londynie i kadra biało-czerwonych musiała czekać na lotnisku Chopina w Warszawie prawie dwie godziny, zanim przewoźnik podstawił inny samolot. W końcu nasi piłkarze odlecieli dopiero po 13:00 i z powodu opóźnienia cały harmonogram czwartkowego popołudnia legł w gruzach. Rzecznik prasowy PZPN poinformował na Twitterze, że zaplanowana na 16:30 konferencja prasowa została przesunięta o godzinę, a trening kadry wyznaczono na 18:00.

Takich kłopotów nie mieli rzecz jasna gospodarze meczu. Trener reprezentacji Macedonii Północnej Igor Angelovski na wstępie spotkania z dziennikarzami zapewnił: „To, że gościmy tak dobrą reprezentację jak Polska, powoduje, że będziemy jeszcze bardziej zmobilizowani. Wymagam od moich zawodników, żeby w każdym meczu grali maksymalnie ofensywnie, bo taką mam filozofię gry. Nie zmienię jej akurat na mecz z Polakami. Musimy zapomnieć, że zdobyliśmy już w tych eliminacjach cztery punkty, tylko podejść do meczu tak, jakby był pierwszy. Jestem przekonany, że moi zawodnicy zostawią serce na boisku”.
Selekcjoner kadry Macedończyków został rzecz jasna zapytany, czy ma receptę na powstrzymanie Roberta Lewandowskiego. Angelovski odpowiedział żartobliwie: „Z tego co wiem Lewandowski nie jest chory, a ja nie jestem lekarzem i nie wypisuję recept. Czeka nas mecz z polskim zespołem, a nie z jednym jego zawodnikiem” – powiedział Angelovski.

Do Skopje Brzęczek zabrał taką oto kadrę: bramkarze – Łukasz Fabiański (West Ham), Łukasz Skorupski (Bologna), Rafał Gikiewicz (Union Berlin); obrońcy – Jan Bednarek (Southampton), Bartosz Bereszyński (Sampdoria), Thiago Cionek (SPAL), Kamil Glik (AS Monaco), Artur Jędrzejczyk (Legia Warszawa), Marcin Kamiński (Fortuna Duesseldorf), Tomasz Kędziora (Dynamo Kijów), Michał Pazdan (Ankaragucu), Maciej Rybus (Lokomotiw Moskwa); pomocnicy – Przemysław Frankowski (Chicago Fire), Jacek Góralski (Łudogorec), Kamil Grosicki (Hull City), Damian Kądzior (Dinamo Zagrzeb), Mateusz Klich (Leeds United), Grzegorz Krychowiak (Lokomotiw Moskwa), Karol Linetty (Sampdoria), Damian Szymański (Achmat Grozny), Piotr Zieliński (SSC Napoli); napastnicy – Robert Lewandowski (Bayern Monachium), Arkadiusz Milik (SSC Napoli) i Krzysztof Piątek (AC Milan).

Którzy z tych zawodników wyjdą na mecz w podstawowej jedenastce? Wiadomo, że bramce stanie Fabiański, co już Brzęczek zdążył już wcześniej ogłosić, z całą pewnością w ataku zobaczymy też kapitana drużyny Roberta Lewandowskiego. W medialnych spekulacjach na temat składu biało-czerwonych sugerowano się ustawieniem graczy podczas gier treningowych, a w nich Brzęczek najczęściej testował sprawdzony już wariant 1-4-2-3-1, czyli z jednym napastnikiem. Jeśli nie była to zmyłka przygotowana na zaspokojenie ciekawości macedońskich szpiegów, to w piątek w Skopje powinni w środku obrony zagrać Glik z Bednarkiem, na prawej flance Bereszyński lub Kędziora, a na lewej Rybus. Dwójkę defensywnych pomocników stworzą zapewne Krychowiak z Klichem, na lewym skrzydle pomocy powinien zagrać Grosicki, na prawej Frankowski, w środku jako rozgrywający Zieliński, a na szpicy „Lewy”.

Trudno stwierdzić, czy jest to obecnie najsilniejszy skład naszej reprezentacji, ale w rezerwie Brzęczek z ofensywnych graczy ma tak naprawdę tylko Milika i Piątka, a w pomocy niemal samych speców od zadań defensywnych – Góralskiego, Szymańskiego, Linettego i Kądziora. Żaden z nich nie nadaje się do kreowania gry, co oznacza, że jeśli słaby dzień będzie miał Zieliński, to w razie kłopotów w starciu z Macedończykami Brzęczek nie ma żadnego asa w rękawie. Chyba, że cofnie Lewandowskiego do pomocy, a w jego miejsce na szpicę pośle Piątka, a na wsparcie jeszcze Milika. Tylko że taki wariant selekcjoner odrzucił. Może to też była zmyłka?

 

Kadra Brzęczka trochę się sypie

Z 28 piłkarzy powołanych przez Jerzego Brzęczka na mecze z Macedonią Północną i Izraelem, z kadry wypadli z powodu kontuzji Wojciech Szczęsny i Arkadiusz Reca, zaś Dawida Kownackiego, Sebastiana Szymańskiego i Roberta Gumnego selekcjoner odesłał na zgrupowanie szykującej się do mistrzostw Europy reprezentacji młodzieżowej.

Po marcowych meczach reprezentacja Polski prowadzi w grupie G z kompletem sześciu punktów i bilansem bramkowym 3:0 (z Austrią 1:0, z Łotwą 2:0). Najbliżsi przeciwnicy naszych piłkarzy zajmują dwa kolejne miejsca w tabeli. Drugi Izrael wygrał z Austrią 4:2 i zremisował ze Słowenią 1:1 (4 pkt, bramki 5:3), a trzecia Macedonia Północna pokonała 3:1 Łotwę i zremisowała 1:1 ze Słowenią (4 pkt, bramki 4:2). Oczywiście kibice w tych krajach nie dopuszczają nawet myśli, że ich drużyny przegrają z Polakami.

U nas też panuje powszechne przekonanie, że chociaż ostatnio reprezentacja nie zachwyca swoją grą, to w tej grupie Lewandowski i spółka „nie mają z kim przegrać”, dlatego oczekuje się od ekipy Brzęczka dwóch kolejnych zwycięstw. „Zdajemy sobie sprawę, że w marcowych spotkaniach z Austrią i Łotwą nie zagraliśmy tak, jak oczekiwaliśmy. Przeanalizowaliśmy te mecze i wiemy, co powinniśmy poprawić, żeby wejść na poziom, który ta drużyna jest w stanie zaprezentować. Ale mecze o punkty to nie jest czas na eksperymenty. Naszym celem jest zakwalifikowanie się do mistrzostw Europy, a sześć punktów jeszcze awansu nie daje, musimy w czekających nach meczach zagrać z maksymalnym zaangażowaniem. Macedonia i Izrael nie należą do światowej czołówki, ale to solidne drużyny. Trzeba będzie z nimi zagrać z maksymalnym zaangażowaniem, bo myślenie, że wystarczą tylko umiejętności, to wielki błąd” – mobilizuje swoich graczy Brzęczek.

W podobny ton uderzył też kapitan naszej reprezentacji Robert Lewandowski, ale on ostatnio apele o maksymalna mobilizację powtarza przed każdym zgrupowaniem. Niestety, nie zawsze są to apele skuteczne. Tym razem „Lewy” przypomniał kolegom, że w przeszłości nasza drużyna miała problemy z utrzymaniem koncentracji zwłaszcza w drugich spotkaniach, granych w krótkim odstępie czasowym po pierwszym meczu. Tym razem biało-czerwoni będą w tym drugim starciu walczyć z zespołem Izraela.

Czy to wystarczy, przekonamy się już w najbliższy piątek. Do gry o punkty eliminacji Euro 2020 zostało Brzęczkowi 23 zawodników, z których drobne problemy zdrowotne mają Kamil Glik (przeciążenie ścięgna Achillesa) i Maciej Rybus (naciągnięcie mięśnia dwugłowego). Pozostali są ponoć w pełni sił, chociaż na różnym poziomie wytrenowania, bo rozgrywki ligowe w Europie skończyły się w maju. Kamil Grosicki na przykład ostatni mecz zagrał na początku maja, potem zdążył wyskoczyć na dwutygodniowy urlop, z którego przyjechał prosto do Polski i ponownie podjął treningi.

Selekcjoner biało-czerwonych zapewniał jednak na zwyczajowej konferencji prasowej, że jest zadowolony stanem fizycznym kadrowiczów. „Większość piłkarzy zakończyła sezon więcej niż dziesięć dni przed meczami z Macedonią i Izraelem, dlatego też zaczęliśmy zgrupowanie nieco wcześniej. Intensywność czwartkowych i piątkowych treningów była już bardzo wysoka” – zapewniał Brzęczek. Uciął też spekulacje na temat obsady reprezentacyjnej bramki pod nieobecność Szczęsnego. „W tej kwestii sprawa jest jasna. Numerem jeden jest Wojtek, ale mamy wspaniałych zawodników na tej pozycji. Teraz podstawowym bramkarzem będzie oczywiście Łukasz Fabiański, który jest zawodnikiem na podobnym poziomie” – zakończył trener Jerzy Brzęczek.

 

Lewy lubi liczbę „40”

W finale Pucharu Niemiec Robert Lewandowski strzelił dwa gole i czwarty z rzędu sezon w barwach Bayernu Monachium zakończył z dorobkiem co najmniej 40 bramek zdobytych we wszystkich rozgrywkach.

Tylko w pierwszym sezonie rozegranym w barwach bawarskiego potentata Lewandowski nie osiągnął granicy 40 trafień w sezonie. W czterech kolejnych strzelał co najmniej 40 goli. W sobotę, w finale Pucharu Niemiec przeciwko RB Lipsk (3:0), trafił dwukrotnie i podtrzymał znakomitą strzelecka passę.

W zakończonym sezonie w 47 meczach ”Lewy” zdobył właśnie 40 bramek. W dwóch poprzednich miał odrobinę lepsze osiągnięcia – w rozgrywkach 2016/2017 strzelił 43 gole (najwięcej jak do tej pory w jednym sezonie dla Bayernu), ale pod względem średniej minut lepszy był dla niego poprzedni sezon, bo trafiał w nim co 92 minuty).

W Borussii Dortmund Lewandowski najwięcej goli, 36, strzelił w sezonie 2012/2013. W sumie w obu niemieckich klubach zdobył już 294 bramki.

 

Leo Messi zdobył Złotego Buta

Gwiazdor FC Barcelona Lionel Messi po raz trzeci w karierze wygrał klasyfikację „Złotego Buta” – nagrody dla najlepszego strzelca lig europejskich. Argentyńczyk w rozgrywkach hiszpańskiej Primera Division strzelił w tym sezonie 36 goli i o trzy trafienia wyprzedził drugiego w klasyfikacji Francuza Kyliana Mbappe z Paris Saint-Germain.

Francuska ekstraklasa kończyła rozgrywki tydzień później po hiszpańskiej, a zatem Messi nie miał już możliwości odpowiedzenia na jakiś spektakularny strzelecki wyczyn 20-letniego napastnika Paris Saint-Germain. Ale w przegranym 1:3 spotkaniu ostatniej kolejki francuskiej Ligue 1 z Reims Mbappe zdobył jedynie honorową bramkę dla PSG. Było to jego 33. trafienie w obecnych rozgrywkach. Francuz był jedynym graczem, który mógł realnie zagrozić Messiemu. Trzeci w zestawieniu Włoch Fabio Quagliarella z Sampdorii Genua przed niedzielnym meczem z Juventusem w ostatniej kolejce Serie A miał na koncie 26 goli. Messi zdobył „Złotego Buta” po raz szósty i trzeci z rzędu (poprzednio w latach 2010, 2012, 2013, 2017 i 2018).

W klasyfikacji „Złotego Buta” więcej bramek od Quagliarelli zdobył Mbaye Diagne z Galatasaray Stambuł (30), ale współczynnik punktowy dla ligi tureckiej wynosi 1,5 pkt za gola (w pięciu najsilniejszych ligach, angielskiej, włoskiej, hiszpańskiej, niemieckiej i francuskiej przelicznik wynosi 2), dlatego z 45.pkt zajął czwartą lokatę. Na piątym miejscu, z dorobkiem 22 goli i 44 pkt, uplasowało się aż siedmiu graczy, w tym dwóch Polaków – Robert Lewandowski i Krzysztof Piątek. Ale Piątek miał jeszcze szansę poprawić swoją lokatę, bo w niedzielę jego AC Milan grał w ostatniej ligowej kolejce z zespołem SPAL (spotkanie zakończyło się po zamknięciu wydania), podobnie jak Kolumbijczyk Duvan Zapata, którego Atalanta Bergamo grała wieczorem z Sassuolo.

 

Popis Lewandowskiego w finale Pucharu Niemiec

Robert Lewandowski efektownie zakończył sezon na niemieckich boiskach. W finale rozegranego w minioną sobotę w Berlinie finale Pucharu Niemiec Bayern Monachium pokonał RB Lipsk 3:0. Kapitan reprezentacji Polski zdobył dwie bramki i z łącznym dorobkiem siedmiu goli w pięciu meczach został po raz trzeci z rzędu królem strzelców tych rozgrywek. „Lewy” jest pierwszym graczem, który dokonał tej sztuki.

Bayern w tym sezonie wygrał po raz siódmy z rzędu mistrzostwo Niemiec, ale w krajowym pucharze wiodło mu się w ostatnich latach nieco gorzej. Po raz ostatni zdobył to trofeum w sezonie 2015/2016. Rok temu w finale monachijczycy przegrali z Eintrachtem Frankfurt, którego trenerem był ich obecny szkoleniowiec Niko Kovac. W tegorocznej edycji Pucharu Niemiec finałowym przeciwnikiem bawarskiego potentata była trzecia ekipa zakończonego niedawno sezonu Bundesligi, RB Lipsk. Dwa tygodnie wcześniej obie drużyny zmierzyły się w ligowym spotkaniu i padł wtedy bezbramkowy remis, dlatego Bayern nie był uważany za murowanego faworyta sobotniego finału na Stadionie Olimpijskim w Berlinie.

Na mecz z RB Lipsk do bramki mistrzów Niemiec wrócił Manuel Neuer, który pauzował przez kilka tygodni z powodu kontuzji. Na ławce usiedli Arjen Robben i Franck Ribery, dla których był to ostatni występ w bawarskim klubie. Ale show wszystkim graczom na boisku skradł Robert Lewandowski. Kapitan reprezentacji Polski w 29. minucie wykorzystał dośrodkowanie Davida Alaby i efektownym uderzeniem głową pokonał bramkarza RB Lipsk. Ponad 70 tys. widzów zgromadzonych na trybunach berlińskiego stadionu nie mogło narzekać na brak emocji. Obie drużyny zawzięcie atakowały, lecz do 78. minuty kolejne gole nie padały. Wtedy to jednak Kingsley Coman ograł w polu karnym obrońcę rywali i podwyższył prowadzenie Bayernu na 2:0. W końcówce ekipę RB Lipsk „dobił” Lewandowski, który w 85. minucie po indywidualnej akcji ustalił wynik spotkania na 3:0. Polski napastnik dał upust emocjom – zdjął koszulkę i przeskoczył nad bandami reklamowymi podbiegając do szalejących z radości fanów Bayernu. Zarobił za to żółta kartkę, ale była to kara bez żadnych konsekwencji.

„Lewy” miał powody do zadowolenia, bo dzięki bramkom zdobytym w finale z siedmioma trafieniami w pięciu występach po raz trzecie z rzędu został królem strzelców rozgrywek o Puchar Niemiec, co jest wyczynem jakiego nikt przed nim jeszcze nie dokonał. Ale nie tylko tym przeszedł do historii. Jak podliczyli szybko futbolowi statystycy, Lewandowski zagrał w pięciu finałach Pucharu Niemiec i zdobył w nich pięć bramek (raz zdobył to trofeum z Borussią Dortmund, a dwukrotnie z Bayernem), co czyni go najskuteczniejszym piłkarzem w finałowych potyczkach. A w klasyfikacji wszech czasów Pucharu Niemiec Polak z dorobkiem 33 trafień awansował na ósme miejsce, ale wyprzedził o jedną bramkę Peruwiańczyka Claudio Pizarro i jest teraz pierwszy wśród zawodników zagranicznych. Przypomnijmy, że wcześniej „Lewy” po raz drugi z rzędu, a czwarty w ogóle wygrał też rywalizację o koronę króla strzelców Bundesligi.

Za swój sobotni występ Lewandowski otrzymał maksymalną notę „1” (w skali od 1 do 6, w której jedynka oznacza klasę światową), a niemieckie media nie szczędziły mu pochwał. Dla polskich kibiców nie mniejsze znaczenie ma też inny rekord ustanowiony przez Lewandowskiego. Otóż zdobyte w tym sezonie mistrzostwo Niemiec oraz Puchar Niemiec jest jego 16. i 17. drużynowe trofea w karierze, co czyni go najbardziej utytułowanym polskim piłkarzem w historii. „Lewy” wyprzedza Huberta Kostkę, Erwina Wilczka i Macieja Żurawskiego, którzy mogą pochwalić się piętnastoma zdobytymi tytułami.

 

Lewandowski walczy o drugą koronę

Robert Lewandowski w sobotę 25 maja może po raz trzeci raz z rzędu zostać najlepszym strzelcem w Pucharze Niemiec. Jeszcze nikt w Niemczech czegoś takiego nie dokonał.

W obecnej edycji rozgrywek o Puchar Niemiec Lewandowski rozegrał dotąd cztery mecze, w których strzelił pięć goli i zaliczył trzy asysty. Nie on jednak jest liderem klasyfikacji strzelców, tylko Pierre-Michel Lasogga z Hamburgera SV, który ma na koncie sześć trafień. „Lewy” ma więc mocną motywację, żeby w sobotę 25 maja w finałowym meczu z RB Lipsk chociaż raz pokonać bramkarza rywali, bo wtedy dogoniłby gracza HSV i na spółkę z nim zostałby królem strzelców. Tylko że w przypadku Polaka byłby to jego trzeci taki tytuł z rzędu, a do tej pory żadnemu piłkarzowi w historii Pucharu Niemiec nie udało się dokonać takiego wyczynu. Ciekawe czy jego klubowi koledzy pomogą mu w ustanowieniu tego rekordu, bo gracze RB Lipsk znani są z twardej gry i będą go pilnować jak oka w głowie.

Zdobywając w finale choćby tylko jedną bramkę Lewandowski dogoni w klasyfikacji wszech czasów Claudio Pizarro. Peruwiańczyk ma w dorobku 32 gole w Pucharze Niemiec i zajmuje ósmą lokatę, a „Lewy” 31 i jest dziewiąty. Najwięcej goli w jednej edycji nasz piłkarz strzelił w sezonie 2011/2012, jeszcze w barwach Borussii Dortmund – trafił wtedy siedem razy.
Jeśli zatem w sobotę wbije RB Lipsk dwie bramki, wyrówna swoje najlepsze osiągnięcie, w przypadku hat-tricka ustanowi swój nowy osobisty rekord. Lewandowski miał szansę w tym sezonie zdobyć jeszcze koronę króla strzelców Ligi Mistrzów, ale na finiszu przegonił go Leo Messi i „Lewy” z ośmioma trafieniami musiał zadowolić się tytułem wicekróla.

 

Barcelona goni Real w Lidze Mistrzów

W pierwszych półfinałowych meczach Ligi Mistrzów Tottenham przegrał 0:1 z Ajaksem Amsterdam, a Barcelona pokonała FC Liverpool 3:0. W Lidze Mistrzów były to dla Barcelony gole numer 500, 501 i 502.

Gole dla „Dumy Katalonii” strzelili Luis Suarez oraz dwa Leo Messi. Argentyńczyk w tym spotkaniu swoimi trafieniami nie tylko otworzył szóstą setkę bramek „Dumy Katalonii” w tych elitarnych rozgrywkach, lecz także ustanowił swój prywatny rekord. Jego drugi gol uzyskany po genialnym uderzenie z rzutu wolnego był 600. wbitym przez niego w barwach Barcelony. Pierwszego strzelił w maja 2005 roku, czyli 14 lat temu.

W liczbie bramek zdobytych w Lidze Mistrzów Barcelonę przewyższa jedynie drugi z hiszpańskich potentatów – Real Madryt, który ma na koncie aktualnie 551 goli. Na strzelenie pół tysiąca goli piłkarze Barcelony potrzebowali 247 meczów. Ich średnia goli na jedno spotkanie jest imponująca, bo zdobywali ponad dwie bramki w meczu. Z graczy FC Barcelona najskuteczniejszych w Lidze Mistrzów jest oczywiście Messi, który zaliczył 112 i na liście wszech czasów zajmuje drugie miejsce, za Cristiano Ronaldo, zdobywcą 126 bramek.

W tym sezonie Champions League Portugalczyk już swojego bramkowego dorobku nie powiększy, natomiast Messi będzie miał ku temu okazję jeszcze co najmniej w rewanżu z Liverpoolem, a także najprawdopodobniej także w finale. Ale już teraz można mu gratulować tytułu króla strzelców tych rozgrywek, bo prowadzi w zestawieniu z dorobkiem 12 bramek. Drugi na liście jest Robert Lewandowski z ośmioma trafieniami, ale Polak już wypadł z gry, zaś najlepszy z zawodników mogących jeszcze powiększyć swój strzelecki dorobek Dusan Tadić z Ajaksu Amsterdam ma sześć trafień.