Festiwal ciało/umysł

2 paź 2022

Festiwal potrwa sześć dni – od 10 do 15 października. Odbywać się będzie w trzech miejscach, w programie znalazło się siedem spektakli – zapowiedziała we wtorek dyrektor artystyczna Międzynarodowego Festiwalu Sztuki Tańca i Performansu Ciało/Umysł (C/U) Edyta Kozak.

Edyta Kozak ogłosiła, że hasło tegorocznego festiwalu będzie brzmiało „Wolno Tańczyć”. „Performatywność tego hasła jest rzeczywiście takim dodatkowym aspektem. Najpierw to hasło brzmiało “Prawo do tańca” i mieliśmy wrażenie, że jest takie suche” – wyjaśniła. „Z jednej strony to hasło oznacza oczywiście wolność, która przez ostatnie miesiące odmieniana była w różnych przypadkach i przywoływana w rozmaitych kontekstach. Ale dla mnie od momentu, kiedy to hasło powstało 5 miesięcy temu – ono cały czas działa, cały czas jest żywe” – mówiła.

Kozak podkreśliła, że program tego festiwalu „powstawał w trudnym okresie, na początku roku, gdy była jeszcze pandemia”. „Do tego wszystkiego jeszcze przyszła wojna – i pojawiły się dodatkowe pytania: kto może opowiadać o horrorze wojny?, kto jest właścicielem tych narracji?, jak możemy my do tego się odnieść i w odpowiedzialny sposób odpowiedzieć?” – wyjaśniła.

„Myśląc o spektaklach, które pokazuję na festiwalu – zawsze myślę o przedstawieniach z obrzeży. To znaczy, że są to spektakle, które nie są obecne w miejskich i narodowych instytucjach kultury, które dopiero mogą i potem często wchodzą do takiego mainstreamu” – mówiła. „Zawsze mnie interesowała kultura niezależna, która jest bardziej taka szczera, szybciej reagująca na to, w jakim jesteśmy momencie w świecie; bardziej też intymna i indywidualna” – podkreśliła dyrektor artystyczna Festiwalu C/U.

„Festiwal potrwa sześć dni – od 10 do 15 października. Odbywać się będzie w trzech miejscach i podzielony został na trzy części. Jest część spektaklowa, część teoretyczna i część doświadczalna. Mamy siedem spektakli – trzy i pół z zagranicy i trzy i pół z Polski, bo jedno z przedstawień jest koprodukcją” – powiedziała Kozak

„Mamy też nowość. To jest zupełnie nowy obszar, który dopiero dotykamy, macamy. To jest Ameryka Południowa, spektakl „Lavagem” Alice Ripoll z zespołem Cia REC z Rio de Janeiro” – mówiła dodając, że tytuł przedstawienia oznacza „czyszczenie” – koloru skóry, kontekstów historyczno-polityczno-kulturowych”.

„Pokazujemy też spektakl, który nigdy jeszcze nie był w Polsce, Diany Niepce pt. “Chodź, Diano” (…) To jest taki manifest wolności, w której niepełnosprawność staje się normą” – powiedziała dyrektor artystyczna festiwalu. Wyjaśniła, że ta portugalska artystka siedem lat temu spadła z trapezu, co spowodowało uraz jej kręgosłupa. Według Edyty Kozak niepełnosprawność i „nienormatywność ciała” będzie jednym z kluczowych tematów Festiwalu C/U. Zapowiedziała też, że „z nowych obszarów tanecznych pojawi się Ukraina”.

„W tym roku festiwal zagości na scenach STUDIO teatrgaleria, Komuny Warszawa oraz w siedzibie Instytutu Sztuki PAN. W programie znalazło się 7 spektakli, międzynarodowa konferencja naukowa, warsztaty, spotkania z artystami. Wystąpią artyści z Brazylii, Portugalii, Ukrainy oraz Polski” – czytamy w zapowiedzi wydarzenia.

Kuratorką Międzynarodowej Konferencji Naukowej „Wolne myśli: Prawo (do) tańca – konteksty estetyczne, kulturowe i polityczne”, która odbędzie się 12 października w godz. 10-18 w Instytucie Sztuki PAN jest Joanna Szymajda.

Festiwalowi będą też towarzyszyć w siedzibie Komuny Warszawa warsztaty, które poprowadzą Dominik Więcek i Joanna Pędzisz (10 października) oraz Anna Godowska i Sławomir Krawczyński (11-12 października). Z kolei w foyer STUDIO teatrgalerii przed spektaklami odbywać się będą trzydziestominutowe „Wolne tańce. Rozgrzewki ruchowe”, które poprowadzą Portugalka Diana Niepce, Dominik Więcek i Ukrainka Olga Dukhovnaya.

bnn/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...