Zwycięscy 27. Festiwalu Szekspirowskiego

8 sie 2023

Złoty Yorick, SzekspirOFF, Nowy Yorick, Nagroda Dziennikarzy oraz Nagroda Polskiego Towarzystwa Szekspirowskiego „Księga Prospera” – to kategorie konkursowe, w których przyznano nagrody podczas sobotniej gali na zakończenie 27. Festiwalu Szekspirowskiego.

Statuetkę Złotego Yoricka i nagrodę pieniężną w wysokości 40 tys. zł przyznano Teatrowi im. Juliusza Słowackiego w Krakowie za „Romeo i Julię” (reż. Dominika Feiglewicz, Zdenka Pszczołowska).

„Nagroda za oryginalne spojrzenie na tragedię Szekspira przez pryzmat młodych kochanków oraz problemy języka i komunikacji. Za wykorzystanie polskiego języka migowego, mowy i ciała jako skutecznych środków ekspresji scenicznej. Za dynamiczną choreografię, która pobudza młodzieńczą energię artystów poprzez podwojenie Szekspirowskich bohaterów. Za piękną, metaforyczną scenografię, zmieniającą postrzeganie znanej historii przez widzów” – podała Paulina Popiół.

 Nagrodę główną w wysokości 15 tys. zł przyznano twórczyniom spektaklu „Very Funny” – Dominice Knapik i Patrycji Kowańskiej.

„Nagroda za błyskotliwe ukazanie postaci Falstaffa i figury błazna w żywym i spontanicznym przedstawieniu. Za udane wpisanie formy dialogu dwóch postaci w skomplikowaną, intermedialną dramaturgię wielu gatunków, konwencji i stylów teatralnych. Za szczere, komiczne i ironiczne obnażenie warunków pracy współczesnych artystów” – uzasadniło werdykt jury.

Nagroda Dziennikarzy trafiła również do Patrycji Kowańskiej i Dominiki Knapik za spektakl „Very Funny”. Została ona przyznana za „szczerość, odwagę, grube żarty, odświeżające spojrzenie na figurę błazna, za uczciwość, która wymusza autokompromitację, za ukrytą w tej rysowanej grubą kreską karykaturze czułą opowieść o siostrzeństwie i przyjaźni, która oprócz wzajemnego wsparcia daje prawo do walenia niewygodnej prawdy między oczy, za możliwość podglądania procesu twórczego, a także chaosu, który jest jego początkiem”.

Nagrodę Nowego Yoricka – konkursu adresowanego do młodych twórców debiutujących w polskim teatrze – otrzymała „Zimowa opowieść” (wybór Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie) w reż. Pameli Leończyk i adaptacji Darii Sobik za „metateatralne, krytyczne i satyryczne podejście do terapii jako narzędzia zrozumienia i uzdrawiania relacji. Za żartobliwe i ironiczne przepisanie tekstu Szekspira”.

„Księgę Prospera” – nagrodę przyznawaną przez Polskie Towarzystwo Szekspirowskie za najciekawsze sceniczne odczytanie utworów Williama Szekspira – otrzymał „Sen nocy letniej” Kijowskiego Narodowego Teatru Akademickiego Mołodyj z Ukrainy.

„Nagrodę przyznano za wielość, a zarazem spójność środków wyrazu teatralnego, której towarzyszy pogłębione odczytanie dramatu i precyzja w każdym detalu. Za bezpretensjonalną i entuzjastyczną interpretację szekspirowskiego tekstu oraz umiejętne wpisanie go we własną tradycję, które sprawiło, że błądząc po lesie ateńskim przeżyliśmy jednocześnie Noc Kupały” – podano w uzasadnieniu jury.

PAU/pap

Najnowsze

Sprawdź również

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Loża: Prowadź swój pług przez kości umarłych

Niemal na początku Janina Duszejko znajduje trupa Wielkiej Stopy. To jej sąsiad, nicdobrego, kłusownik i pijak, zadławił się kością. Ale Duszejko wierzy, że to sprawiedliwa zemsta saren, z którymi zmarły toczył nierówną walkę. W powietrzu wisi kryminał, zjawia się...

I po Prałacie

I po Prałacie

Prałata (sztukę w Teatrze Telewizji) dobrze się oglądało. Choć tak naprawdę głównym bohaterem sztuki był „diabeł”. Ale przecież wiemy, że diabłów nie ma, a prałaci, biskupi, kardynałowie, proboszczowie są. Niestety, można by powiedzieć. Jak w starym, podobno,...

Lalka dla kujonów

Lalka dla kujonów

Podczas minionych świąt wyświetlono w telewizji Lalkę Wojciecha Hasa. Cóż to za film – imponujący zmysłowymi obrazami, walczących ze sobą, który kadr bardziej wyrazisty, który silniej oddziałuje na zmysły, bo co drugi jak martwa natura. Przejmujące widoki biedy...

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Ukryte szczątki i kwiaty w ogrodzie

Temat Państwowych Gospodarstw Rolnych od dawna pojawia się zaledwie incydentalnie w debatach. W zasadzie wyłącznie jako jeden z elementów dyskusji o transformacji (co samo w sobie jest niestety kwestią już dość niszową). Bardzo rzadko ktoś zajmuje się PGR-ami jako...

Dalejże, na Krzyżaka

Dalejże, na Krzyżaka

„Krzyżacy” Jana Klaty, spektakl zrealizowany w Olsztynie na jubileusz teatru, ekscytuje: śmieszy i wzrusza, nie pozostawia widza obojętnym. To poważny atut, zwłaszcza że mamy do czynienia z ucukrowaną lekturą, która tym razem wcale na szkolną piłę nie wygląda. Kiedy...

Nie ma już wysp szczęśliwych

Nie ma już wysp szczęśliwych

Dorota Masłowska od lat opisuje rozczarowanie, jakie przyniósł neokapitalizm, jak odcisnął się w życiorysach warszawiaków, daremnie poszukujących szczęścia, błądzących w gorączce za rajem, którego wiąż nie znajdują. Tak jest co najmniej od czasu, gdy powstał jej...

Kościół jest miłością

Kościół jest miłością

To zdanie utkwiło mi w głowie po spektaklu Złe wychowanie Teatru im Jaracza z Olsztyna. Co prawda kanoniczna teza głosi, że to bóg jest miłością, ale różnica między bogiem a kościołem jest taka, że kościół jest… Jest też teatr, nie tylko w Olsztynie, ale ten...