„To niezbyt mądre! Autodestrukcyjny podatek, który zaszkodzi Polsce i jej relacjom z USA. Prezydent Trump również odpowie odwetem, jak i powinien. Odwołajcie podatek, aby uniknąć konsekwencji!” – napisał na platformie X ambasador USA w Polsce, próbując zastraszyć rząd i zmusić go do rezygnacji z decyzji godzących w interesy amerykańskich korporacji. To dowód, że dla Waszyngtonu Polska to nie suwerenne państwo, a żerowisko dla amerykańskich korporacji. Mają tu zarabiać miliardy bez żadnych przeszkód, a my mamy siedzieć cicho.
Podatek cyfrowy, który zapowiedziało Ministerstwo Cyfryzacji, to rozwiązanie stosowane w wielu krajach Europy i świata. Minister Krzysztof Gawkowski zapowiedział, że środki pozyskane z nowego podatku zostaną przeznaczone na rozwój rodzimego sektora technologicznego oraz wsparcie startupów i mediów. Podobne regulacje obowiązują już w 35 państwach, w tym we Francji, Austrii, Wielkiej Brytanii, Hiszpanii, Włoszech i Kanadzie. Żadna z tych gospodarek nie upadła, nie doszło do masowego odwrotu inwestorów, a podatki te skutecznie zwiększyły wpływy do budżetów państw.
Giganci technologiczni od lat unikają płacenia podatków tam, gdzie faktycznie zarabiają. Google, Meta, Amazon, Apple i Microsoft rejestrują swoje europejskie centrale w krajach o korzystnym systemie podatkowym, jak Irlandia czy Luksemburg, i legalnie transferują tam swoje przychody, stosując skomplikowane strategie księgowe. W efekcie działają na rynku polskim, zarabiają tu miliardy, a podatkowo są praktycznie niewidoczni. Żeby ukrócić ten proceder Francja wprowadziła 3-procentowy podatek od przychodów uzyskanych na jej terytorium z usług cyfrowych, obejmujący reklamy online i działalność platform internetowych. Wielka Brytania pobiera 2 procent, Austria 5 procent od reklam internetowych, a Kanada 3 procent od e-handlu, reklam internetowych i sprzedaży danych użytkowników.
To żaden skandaliczny pomysł, lecz próba wyrównania szans i zapewnienia sprawiedliwości podatkowej. Amerykańska administracja jednak woli stosować podwójne standardy – kiedy w USA toczą się debaty nad dodatkowymi podatkami dla cyfrowych gigantów, to „rozsądna polityka gospodarcza”. Ale gdy „niepodległe państwo z Europy Środkowo-Wschodniej” chce ukrócić podatkowe eldorado amerykańskich korporacji, nagle rozlega się wrzask o „poważnych konsekwencjach” i zagrożeniu dla relacji dyplomatycznych.
Polska nie jest cyfrową kolonią Doliny Krzemowej. Czas skończyć traktowaniem nas jak peryferyjny rynek, gdzie amerykańskie korporacje mogą zarabiać miliardy bez żadnych zobowiązań. Tak jak inne kraje, mamy prawo do suwerennej polityki podatkowej i ochrony własnych interesów. Podatek cyfrowy to nie atak na biznes, tylko prosta zasada: zarabiasz w Polsce – płacisz w Polsce. Jeśli rząd ugnie się pod presją USA, pokaże tylko, że decyzje o naszych finansach zapadają za oceanem. A jeśli ktoś nazywa to „autodestrukcją”, to najwyraźniej uważa, że zdrowa gospodarka to taka drenowana przez amerykańskie korporacje, a może my jeszcze powinniśmy im za to dziękować?
Tymczasem Ministerstwo Finansów już dystansuje się od całej sprawy, jakby wolało nie drażnić amerykańskiego wyzyskiwacza. Historia zatacza więc koło – w 2019 roku rząd PiS zapowiadał opodatkowanie gigantów technologicznych wzorowane na rozwiązaniu francuskim, ale wystarczył jeden telefon z Waszyngtonu, by ukląkł przed atlantyckim panem i posłusznie wycofał się z pomysłu.
Oby obecny rząd koniec końców okazał się bardziej odporny na dyktat zza oceanu. Kibicuję w tej kwestii Lewicy i Gawkowskiemu, choć po reszcie koalicji cudów się nie spodziewam. Ale cóż, warto mieć, chociaż te nikłe marzenia.
