Średniacy

15 maj 2020

Paweł Tanajno, do spółki z Grzegorzem Braunem i skrawkami twardego jądra Konfederacji, wyprowadzili na ulice Warszawy zdesperowany tłum. Media podały, że to przedsiębiorcy, ale pośród nich nie brak było zwykłych ludzi, średniaków. Samozatrudnionych. Tych ze śmieciówkami. Bo to właśnie oni najbardziej dostają od państwa, które znowu funduje im łzy i cierpienie.

Krzyk przedsiębiorców, podparty basem politycznym, jest wołaniem zdesperowanych ludzi o ratunek. Bo do chóru krzyczących mogą spokojnie przyłączyć się ci wszyscy, którzy mają jeszcze coś do stracenia. Tzn. bita w goły zad, przez całe lata „wolnej Polski”, klasa średnia. Jednakowoż to polityczne basowanie Brauna i Korwina jest o tyle niebezpieczne, bo…wiarygodne. To właśnie nie kto inny, tylko oni, odważyli się wyjść z ludźmi na ulicę, pokazując, że nie strach im umierać na covid i za covid. Deklarowanie, że jest się z ludem a nie z panami, nie może bowiem kończyć się na samym deklarowaniu. Jeśli oczywiście chce się być wiarygodnym. Na szczęście nie ma w polityce takiego przymusu. Tymczasem jednak, ta korwinowska aria może się roznieść jak echo po pustym placu boju, na którym inni tylko nieśmiało nawołują, żeby coś dać, albo coś zabrać, a ludzie chcą pracy. Chcą prawa do pracy. Chcą ratować swoje majątki i swoje dawne życie, a nie dostawać jałmużnę za to, że siedzą w domu i patrzą, jak wszystko idzie na zmarnowanie.

Wiem, wiem, zaraz znajdą się i tacy, którzy nazwą takie postępowanie skrajną nieodpowiedzialnością. Jest pandemia, trzeba siedzieć w domach i czekać zmiłowania albo lepszych dni. Ale jak tu można czekać, kiedy ludzie tracą dorobek całego życia w miesiąc, a rząd przygląda się temu bezczynnie i nie robi nic, żeby przypadkiem nie podpaść elektoratowi, który akurat nic nie ma, oprócz wegetacji w czterech ścianach. No i głosu, który i tak odda. I tu docieramy do sedna sprawy.

Dlaczego najbardziej niezadowoleni są w Polsce mikroprzedsiębiorcy, samozatrudnieni, prywaciarze, artyści na śmieciówkach, lokalni biznesmeni, a nie np. wielkomiejska biedota albo krezusi notowani na giełdach? Bo najbardziej na tym pandemicznym szaleństwie tracą właśnie ci średni, od badylarza po menadżera. Oni tracą najwięcej, bo, po pierwsze, w przeciwieństwie do lumpenproletariatu, cokolwiek mają, czyli np. pracę, skromne oszczędności, kredyty do spłacenia etc., a po drugie, w przeciwieństwie do bogaczy, nie mają narzędzi, żeby majątek zamrozić, schować, albo po prostu: stracić tak, żeby było się z czego odbić. A bogaci mają. I siedzą cicho. Bo kto bogatemu zabroni. Czasem bąkną coś o kryzysie światowym, ale biorą go na przeczekanie, bo są spokojni o swój byt.
Podobnie jak biedota, która na szczęście nie zginie w Europie z głodu. Jedni i drudzy wiedzą, że przeżyją. Że państwo nie da im zginąć, bo są państwu potrzebni. Pierwsi jako elektorat, drudzy jako poręczyciele kredytów na kampanie i lobbyści. A klasa średnia, która urabia sobie ręce po łokcie dzień w dzień, widzi, jak biedota uczepiła się wraz z rządem jej nogawki i ciągnie ją w przepaść. Bogaci tymczasem dawno już schowali drabinę, żeby ktoś z dołu nie wlazł na ich piętro.

Drugim symbolem walki z wariactwem tego czasu stali się ostatnimi dniami górnicy jednej ze śląskich kopalń. Nagły wzrost zachorowań na Śląsku, lub raczej powinno się napisać, wykrywalności wirusa w 90 procentach bezobjawowego, zmroził opinię publiczną. Gdy jednak przyjrzeć się dokładniej temu wzrostowi, okazuje się, że ludzie z wykrytym covidem nie przechodzą go tam wcale lub prawie wcale. To każe poddać w wątpliwość całość zastosowanej dotąd metody izolacji. Bo jeśli jest tak jak na Śląsku, a jest, że zakażonych jest znacznie więcej niż chorych, należałoby lockdown zastosować wyłącznie wobec starców i chorych przewlekle, instruując lud, żeby nie odwiedzać seniorów w tym czasie i nie narażać ich na niepotrzebny stres.

Prawdopodobnie tak właśnie połączyli w głowach kropki górnicy z kopalni, którzy odmówili zaprzestania wydobycia i zjeżdżania na dół jedną windą. Dobrze bowiem wiedzieli, że jak raz się pozwoli władzy zamknąć interes, to za chwilę nie będzie już do czego wracać. A ich całe życie, podobnie jak życie całej rzeszy średniaków, będzie już tylko ostrym cieniem mgły.

Najnowsze

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Cena pokoju. Donbas za NATO, wycofanie wojsk z Polski i Finlandia poza Sojuszem?

Negocjacje pokojowe dotyczą nie tylko przyszłości Ukrainy, lecz całego europejskiego systemu bezpieczeństwa. Rosja żąda ograniczenia obecności NATO na wschodniej flance, utrzymania Ukrainy poza Sojuszem i możliwych ustępstw innych państw. USA rozważają członkostwo Ukrainy w NATO w zamian za wycofanie z Donbasu. Polska powinna aktywnie bronić swoich interesów.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

Cukrzyca nie kończy się po 26. urodzinach. Polska dopiero teraz naprawia wieloletnią niesprawiedliwość.

W Polsce na cukrzycę choruje ponad trzy miliony osób, a pięć milionów może mieć stan przedcukrzycowy. Tekst wskazuje na nierówności w dostępie do terapii, zwłaszcza ograniczenie refundacji pomp insulinowych do 26. roku życia. Zapowiadane zniesienie limitu od 2027 roku jest krokiem naprzód, lecz potrzebne są także właściwa diagnostyka, wsparcie psychologiczne i powszechna dostępność leczenia.

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Ameryka uziemiona. Tysiące odwołanych lotów i pytania o bezpieczeństwo infrastruktury

Awaria przestarzałych systemów telekomunikacyjnych FAA doprowadziła 13 listopada 2026 roku do czterogodzinnego wstrzymania startów w USA i niemal 10 tysięcy odwołanych lotów. Incydent ujawnił wieloletnie zaniedbania modernizacyjne, mimo wcześniejszych ostrzeżeń GAO. Nie potwierdzono związku z awarią Microsoftu ani cyberataku, jednak wydarzenia podkreślają strategiczne znaczenie odpornej infrastruktury cyfrowej.

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Samorząd to nie prywatny folwark. 1506 włodarzy może odejść, a dwukadencyjność rozpala polityczny spór

Ponad 1500 samorządowców może stracić możliwość ubiegania się o reelekcję w 2029 roku. Zwolennicy zniesienia limitu przekonują, że władzę powinni rozstrzygać wyborcy, lecz problem sięga głębiej: wieloletnie rządy mogą zamieniać gminy w lokalne układy, gdzie lojalność wypiera kompetencje, a urząd zaczyna przypominać prywatne dziedzictwo. Obywatele częściej popierają ograniczenia niż ich likwidację. Rozsądnym kompromisem mogłyby być trzy kadencje, czyli piętnaście lat. Sama rotacja jednak nie wystarczy bez jawności, niezależnych mediów i realnej kontroli. Samorząd potrzebuje ciągłości, ale nie dożywotnich gospodarzy.

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Dzieci oglądają przemoc, patostreamerzy trafiają do Sejmu. Nawrocki wetuje ustawę o ochronie w internecie

Polskie dzieci spędzają w internecie niemal pięć godzin dziennie, często stykając się z patostreamingiem, cyberprzemocą i treściami seksualnymi. Autor wskazuje na nieskuteczną ochronę platform, polityczne sprzeczności oraz potrzebę wsparcia szkół i rodziców. Krytykuje prezydenckie weto ustawy cyfrowej, podkreślając konieczność połączenia ochrony dzieci z wolnością słowa.

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Wysłannik pokoju. Europa walczy o miejsce przy stole, przy którym rozstrzyga się jej przyszłość

Rozmowy USA z Rosją i Ukrainą uwidaczniają brak wspólnego stanowiska Europy wobec wojny. Państwa UE spierają się o wybór wysłannika, podczas gdy Polska domaga się udziału w negocjacjach i ochrony interesów wschodniej flanki. Trwały pokój powinien gwarantować suwerenność Ukrainy, bezpieczeństwo regionu oraz odrzucać politykę stref wpływów.

Sprawdź również

Kibolsko- sejmolska

Kibolsko- sejmolska

Polska polityka przejmuje zachowania z subkultury stadionów piłkarskich. Ale nie ze stadionów inteligentnej siatkówki, żywiołowej koszykówki, czy bojowej piłki ręcznej. Naśladuje kulturę piłki kopanej. I to w najgorzej jej wersji. Jeżeli popatrzymy na Salę Plenarną...